IIW 711/16

Sąd Rejonowy w MrągowieMrągowo2018-01-11
SAOSKarnewykroczeniaNiskarejonowy
wykroczenie drogowekierowanie pojazdembrak dokumentówbrak ubezpieczenianieprawidłowe oświetleniegrzywnakodeks wykroczeń

Sąd Rejonowy w Mrągowie skazał obwinionego za wykroczenia drogowe, w tym kierowanie pojazdem bez wymaganych dokumentów i świateł, na karę grzywny w wysokości 300 zł, jednocześnie zwalniając go od kosztów postępowania.

Obwiniony F. K. został oskarżony o popełnienie trzech wykroczeń drogowych w dniu 16 października 2016 r., w tym kierowanie pojazdem bez prawa do jego użytkowania, bez wymaganych świateł oraz bez dokumentów pojazdu i ubezpieczenia. Sąd ustalił, że wykroczenia te miały miejsce, ale w dniu 19 października 2016 r., co wynikało z omyłki w notatkach policyjnych. Obwiniony nie przyznał się do winy, ale sąd uznał go za winnego popełnienia zarzucanych czynów, modyfikując datę ich popełnienia. Na obwinionego nałożono karę grzywny w wysokości 300 zł.

Sąd Rejonowy w Mrągowie rozpoznał sprawę F. K., obwinionego o trzy wykroczenia drogowe popełnione w dniu 16 października 2016 r. Zarzuty obejmowały kierowanie pojazdem bez dokumentu potwierdzającego prawo do jego użytkowania, bez używania wymaganych świateł w warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza oraz bez posiadania przy sobie dowodu rejestracyjnego i potwierdzenia ubezpieczenia. Sąd ustalił, że obwiniony kierował pojazdem marki L. (...) o nr rej. (...) zarejestrowanym za granicą. Kluczowym elementem sprawy była rozbieżność co do daty popełnienia wykroczeń – pierwotnie wskazano 16 października 2016 r., jednak zeznania policjantów oraz analiza notatek służbowych wykazały, że faktyczna data zdarzenia to 19 października 2016 r. Sąd uznał tę zmianę daty za nieistotną dla tożsamości czynu. Obwiniony nie przyznał się do winy, twierdząc, że w dniu 16 października przebywał poza Mrągowem, co sąd uznał za wiarygodne w odniesieniu do tej daty. Jednakże, sąd uznał go za winnego popełnienia wykroczeń w dniu 19 października, opierając się na zeznaniach świadków i dowodach z notatników policyjnych. Na obwinionego nałożono karę grzywny w wysokości 300 złotych. Ponadto, zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii adwokackiej kwotę 309,96 zł tytułem obrony z urzędu, a obwinionego zwolniono od kosztów postępowania w całości, ze względu na brak możliwości ich poniesienia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zmiana daty popełnienia wykroczenia nie jest wyjściem poza granice zarzutu, jeśli chodzi o tożsamość zdarzenia faktycznego.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym zmiana daty czynu nie narusza granic zarzutu, o ile zachowana jest tożsamość zdarzenia faktycznego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
F. K.osoba_fizycznaobwiniony
asp. sztab. D. K.organ_państwowyoskarżyciel publiczny
Kancelaria Adwokacka adw. M. K. (1)inneobrońca z urzędu

Przepisy (6)

Główne

KW art. 97

Kodeks wykroczeń

KW art. 88

Kodeks wykroczeń

KW art. 95

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

KW art. 71 § pkt 5 a

Kodeks wykroczeń

KW art. 30 § ust. 1 pkt 1 lit a

Kodeks wykroczeń

KW art. 9 § § 2

Kodeks wykroczeń

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zmiana daty popełnienia wykroczenia nie narusza granic zarzutu, jeśli zachowana jest tożsamość zdarzenia. Dowody z zeznań świadków i notatek służbowych potwierdzają popełnienie wykroczeń w dniu 19 października 2016 r.

Odrzucone argumenty

Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Pierwotnie wskazana data popełnienia czynów (16 października 2016 r.) była błędna.

Godne uwagi sformułowania

zmiana dat wykroczeń nie jest wyjściem poza granice zarzutu chodzi o ten sam czyn jako zdarzenie faktyczne, tj. o ,,tożsamość zdarzenia,, omyłka zapisu

Skład orzekający

Marek Raszkiewicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia tożsamości czynu w kontekście zmiany daty popełnienia wykroczenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji omyłki w dacie w postępowaniu wykroczeniowym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowego wykroczenia drogowego, a głównym elementem jest korekta daty popełnienia czynu wynikająca z omyłki proceduralnej.

Dane finansowe

koszty obrony z urzędu: 309,96 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IIW 711/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Mrągowie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Marek Raszkiewicz Protokolant: st. sekr. sądowy Marzena Białocerkowiec przy udziale oskarżyciela publicznego: asp. sztab. D. K. po rozpoznaniu w dniach 17.05.2017 r., 23.11.2017 r., 11.01.2017 r. sprawy F. K. syna J. i O. z domu B. , ur. (...) w G. , obwinionego o to, że: I. W dniu 16 października 2016 roku o godz. 08:45 w M. na ulicy (...) kierował pojazdem marki L. (...) o nr rej. (...) zarejestrowany za granicą, nie posiadając dokumentu potwierdzającego prawo do użytkowania tego pojazdu, II. W miejscu i czasie jak w punkcie I kierował pojazdem marki L. (...) o nr rej. (...) nie używając wymaganych przepisami świateł w warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza, III. W miejscu i czasie jak w punkcie I kierował pojazdem marki L. (...) o nr rej. (...) nie posiadając przy sobie wymaganych dokumentów tj. dowodu rejestracyjnego oraz potwierdzenia zawarcia obowiązkowego ubezpieczenia pojazdu, tj. o wykroczenie z art. 97 KW w zw. z art. 71 pkt 5 a (...) , art. 88 KW w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 lit a (...) oraz art. 95 KW w zw. z art. 9 § 2 KW. ORZEKA: I. Obwinionego F. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z tą zmianą w opisie, że za datę ich popełnienia przyjmuje dzień 19 października 2016 r., i za to na podstawie art. 97 KW, art. 88 KW oraz art. 95 KW w zw. z art. 9 § 2 KW skazuje go, opierając wymiar kary o przepis art. 88 KW, na karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych; II. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. K. (1) kwotę 309,96 zł, w tym 57,96 zł podatku VAT, tytułem obrony z urzędu wykonywanej wobec obwinionego; III. Zwalnia obwinionego od kosztów postępowania w całości. UZASADNIENIE Sąd ustalił, co następuje Obwiniony F. K. , syna J. i O. z domu B. , ur. (...) w G. , stanął pod zarzutem, że: I. W dniu 16 października 2016 roku o godz. 08:45 w M. na ulicy (...) kierował pojazdem marki L. (...) o nr rej. (...) zarejestrowany za granicą, nie posiadając dokumentu potwierdzającego prawo do użytkowania tego pojazdu, II. W miejscu i czasie jak w punkcie I kierował pojazdem marki L. (...) o nr rej. (...) nie używając wymaganych przepisami świateł w warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza, III. W miejscu i czasie jak w punkcie I kierował pojazdem marki L. (...) o nr rej. (...) nie posiadając przy sobie wymaganych dokumentów tj. dowodu rejestracyjnego oraz potwierdzenia zawarcia obowiązkowego ubezpieczenia pojazdu, tj. o wykroczenie z art. 97 KW w zw. z art. 71 pkt 5 a (...) , art. 88 KW w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 lit a (...) oraz art. 95 KW w zw. z art. 9 § 2 KW. W dniu 19 października 2016 roku, około godz. 08:45 w M. na ulicy (...) , policjanci R. C. i M. K. (2) zatrzymali do kontroli drogowej obwinionego F. K. . Obwiniony kierował pojazdem marki L. (...) o nr. rej. (...) zarejestrowany za granicą. W trakcie kontroli obwiniony nie posiadał dokumentu potwierdzającego prawo do użytkowania tego pojazdu. W trakcie kontroli nie okazał i nie posiadał przy sobie wymaganych dokumentów, tj. dowodu rejestracyjnego oraz potwierdzenia zawarcia obowiązkowego ubezpieczenia pojazdu. Obwiniony pomimo padającego deszczu i zmniejszonej przejrzystości powietrza kierował pojazdem marki L. (...) o nr rej. (...) nie używając wymaganych przepisami świateł. Bezpośrednio po interwencji policjanci odręcznie, w swoich notatnikach służbowych, dokonali wpisów odnośnie jej przebiegu Notatkę urzędową o wykroczeniach sporządzał, po zakończonej służbie, policjant M. K. (2) , który w ww. pomyłkowo wpisał daty 16 10 2016 roku. Powyższy stan faktyczny ustalony został w oparciu o zeznania: M. K. (2) k 61-63, k 127, R. C. k. 63-64 , 127, odpisu zapisów z notatników policyjnych k 106 – 107 , k. 91, informacji (...) k. 111. Obwiniony F. K. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu wykroczeń. Początkowo korzystał z prawa odmowy wyjaśnień i wyjaśnienia założył na k 64 . Podał mianowicie, że w dniu 16 10 2016 roku przebywał poza M. . Okoliczność powyższa w świetle materiału dowodowego i zeznań świadków na k 127 jest wiarygodna. Natomiast Sąd nie daje wiary jego wyjaśnieniom, w tym zakresie, w jakim obwiniony nie przyznaje się do popełnienia czynów. To, że zdarzenia opisane w zarzutach miały miejsce lecz nie w dniu 16 10 2016 roku ale w dniu 19 10 2016 roku nie budzi wątpliwości Sądu. Taka konstatacja wynika wprost z dowodów z zeznań M. K. (2) k 61-63, k 127, R. C. k. 63-64 , 127. Na karcie 127 ww. świadkowie wyjaśnili, że data 16 10 2016 roku w zapisie notatki, która stała się podstawą, jak należy mniemać sformułowania zarzutów, wynika z omyłki zapisu. Okoliczność, że zdarzenia miały miejsce w dniu 19 10 2016 roku, jak zeznali świadkowie na k 127, potwierdzają dowody z zapisów w notatnikach służbowych na k. 106 – 107 , k. 91. Zapiski w tych notatnikach są sporządzane odręcznie w zapisie chronologicznym służby i czynności wykonywanych w trakcie służby konkretnego dnia. Oględziny przeprowadzane w trakcie ujawniania tych dowodów wskazują, że nie noszą one śladów ingerencji czy tez manipulacji. Zapisy są w kolejności czynności i godzin. Nie ma w notatkach pominięć kart czy pustych stron. W tym stanie sprawy Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka C. na okoliczność czasu zdarzenia, który ten podał na k 6 i 64 zwłaszcza, że datę 19 10 2016 roku wskazał ponownie na k 127 i wyjaśnił dlaczego w tym zakresie zmienił zeznanie. Zeznanie świadków opisane wyżej są zbieżne z innymi dowodami , tj. odpisami zapisów z notatników policyjnych k 106 – 107 , k. 91 oraz informacji (...) k 111 (na okoliczność opadów atmosferycznych w dniu 19 10 2016 roku) . Tak analizowany materiał dowodowy jest wiarygodny procesowo i Sąd taki walor mu przypisał. Tym samym nie dał wiary stanowisku obwinionego kwestionującego zdarzenie. Sąd zważył, co następuje : W tym stanie sprawy wina obwinionego, popełnienia wykroczeń z art. 97 KW w zw. z art. 71 pkt 5 a (...) , art. 88 KW w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 lit a (...) oraz art. 95 KW nie budzi wątpliwości, z tą zmianą w opisie czynów, że za datę ich popełnienia przyjęto dzień 19 października 2016 r. Odnośnie zmiany w opisie czynu Sąd wskazuje, że zmiana dat wykroczeń nie jest wyjściem poza granice zarzutu. Mianowicie w niniejszej sprawie chodzi o ten sam czyn jako zdarzenie faktyczne, tj. o ,,tożsamość zdarzenia,, ( zob. wyrok SN, III KR170/77 OSNPG 1977/11/poz. 117 za Kodeks Postępowania Karnego, red. Jan Grajewski , publik. Zakamycze 2003 , str.1004 ) Sąd orzekł, że obwiniony F. K. jest winny popełnienia zarzucanych mu czynów z tą zmianą w opisie, że za datę ich popełnienia przyjmuje dzień 19 października 2016 r., i za to na podstawie art. 97 KW, art. 88 KW oraz art. 95 KW w zw. z art. 9 § 2 KW skazał go, opierając wymiar kary o przepis art. 88 KW, na karę grzywny w wysokości 300 złotych. Nadto zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. K. (1) kwotę 309,96 zł, w tym 57,96 zł podatku VAT, tytułem obrony z urzędu wykonywanej wobec obwinionego oraz zwolniono obwinionego od kosztów postępowania w całości. Tak orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia obwinionego, stopnia społecznej szkodliwości czynów oraz spełniać będzie cele kary, w szczególności cele wychowawcze. O kosztach orzeczona dlatego gdyż obwiniony wykazał brak możliwości poniesienia kosztów obrony wynikłych z wynagrodzenia obrońcy. O wynagrodzeniu obrońcy orzeczona jak w wyroku. Koszty powyższe poniesie Skarb Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI