IIW 54/17

Sąd Rejonowy w MrągowieMrągowo2017-04-28
SAOSKarnewykroczeniaNiskarejonowy
wykroczeniekodeks wykroczeńgranice działkiwłasnośćnieruchomośćzwierzęta gospodarskieodpowiedzialność sprawcydowodyuniewinnienie

Sąd Rejonowy w Mrągowie uniewinnił obwinionego od zarzutu przepędzania bydła przez cudzy grunt rolny, uznając brak dowodów na jego bezpośredni udział w czynie.

Obwiniony T. R. został oskarżony o przepędzanie bydła przez należący do E. S. grunt rolny w okresie od 2 do 22 listopada 2016 roku. Choć obwiniony początkowo przyznał się do winy, później wyjaśnił, że nie był bezpośrednio obecny przy przepędzaniu bydła, a czynu tego dokonała jego żona i pracownicy. Sąd, opierając się na zeznaniach żony obwinionego, uznał, że bydło weszło na cudzy grunt przez przypadek, a obwiniony nie miał bezpośredniego udziału w zdarzeniu. W konsekwencji sąd uniewinnił obwinionego od zarzucanego mu wykroczenia.

Sprawa dotyczyła wykroczenia z art. 151 § 2 Kodeksu Wykroczeń, polegającego na przepędzaniu bydła przez cudzy grunt rolny. Obwiniony T. R. został oskarżony o to, że w okresie od 2 do 22 listopada 2016 roku w miejscowości G. – D. przepędził bydło przez należący do E. S. grunt rolny zasiany trawą. Na rozprawie obwiniony początkowo przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jednak jego wyjaśnienia były niejednoznaczne. Wskazał na dwie sytuacje, w których bydło znalazło się na cudzym gruncie – pierwsza związana z ucieczką jałówek i agresywnymi buhajami innej sąsiadki, a druga podczas przepędzania bydła na zimowisko. W dalszej części wyjaśnień stwierdził, że w listopadzie 2016 roku „nie był przy przeganianiu”. Kluczowe dla rozstrzygnięcia okazały się zeznania żony obwinionego, H. R., która zeznała, że to ona i pracownicy przeganiali bydło, a jej mąż był wtedy na gospodarstwie. Dodała, że bydło weszło na cudzy grunt przez przypadek, a byki innej sąsiadki porwały druty kolczaste. Sąd, analizując całokształt materiału dowodowego, uznał, że wniosek o ukaranie nie wykazał w sposób niebudzący wątpliwości, iż obwiniony osobiście dopuścił się zarzucanego mu czynu. W szczególności, zeznania świadka H. R. podważyły bezpośredni udział T. R. w zdarzeniu. Mając na uwadze zasadę domniemania niewinności oraz brak wystarczających dowodów winy, Sąd Rejonowy w Mrągowie uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Koszty procesu obciążyły Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, obwiniony nie ponosi odpowiedzialności, jeśli nie udowodniono jego bezpośredniego udziału w czynie, a zeznania innych świadków wskazują na przypadkowe wejście bydła na cudzy grunt.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zeznania żony obwinionego, wskazujące na jej i pracowników udział w przepędzaniu bydła oraz na przypadkowy charakter wejścia zwierząt na cudzy grunt, podważyły bezpośredni udział obwinionego w zarzucanym mu czynie. Brak wystarczających dowodów winy skutkował uniewinnieniem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

T. R.

Strony

NazwaTypRola
T. R.osoba_fizycznaobwiniony
E. S.osoba_fizycznawłaściciel gruntu
A. G.osoba_fizycznasąsiadka (właścicielka buhajów)
H. R.osoba_fizycznażona obwinionego

Przepisy (2)

Główne

k.w. art. 151 § § 2

Kodeks Wykroczeń

Pomocnicze

kpow art. 118 § § 2

Kodeks Postępowania w Sprawach o Wykroczenia

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak bezpośredniego udziału obwinionego w przepędzaniu bydła. Przypadkowy charakter wejścia bydła na cudzy grunt. Niewystarczające dowody winy obwinionego.

Odrzucone argumenty

Przyznanie się do winy przez obwinionego (ostatecznie podważone).

Godne uwagi sformułowania

Niewątpliwie wniosek o ukaranie jako skarga stanowiąca podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie o wykroczenie winien zakreślić granice podmiotowe i przedmiotowe tego postępowania. Wprawdzie T. R. słuchany na rozprawie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jednakże z relacji słuchanej w sprawie H. R. , żony obwinionego, wynika, iż to właśnie ona i pracownicy przeganiali te bydło, zaś jej mąż był wtedy na gospodarstwie. Bydło weszło przez przypadek, byki innej sąsiadki porwały druty kolczaste.

Skład orzekający

Wojciech Szałachowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Kwestie dowodowe w sprawach o wykroczenia, zasada domniemania niewinności, odpowiedzialność za czyny osób trzecich."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie stanowi przełomowej interpretacji prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa jest rutynowa pod względem prawnym, dotyczy typowego wykroczenia i standardowego rozstrzygnięcia opartego na ocenie dowodów. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących zwrotów akcji.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IIW 54/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Mrągowie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Szałachowski Protokolant: p.o. sekr. sąd. Magdalena Plaga przy udziale oskarżyciela publicznego: nie stawił się. po rozpoznaniu w dniu 05/04/2017 r. 27/04/2017r. sprawy T. R. syna B. i K. z domu C. , ur. (...) w M. , obwinionego o to, że: W okresie czasu od 2 listopada 2016 roku do 22 listopada 2016 roku w miejscowości G. – D. przepędził bydło przez należący do E. S. grunt rolny zasiany trawą, tj. o wykroczenie z art. 151 § 2 KW. ORZEKA: I. Obwinionego T. R. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia II. Koszty procesu ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Obwiniony T. R. stanął pod zarzutem tego, że w okresie czasu od 02 listopada 2016 roku do 22 listopada 2016 roku w miejscowości G. – D. przepędził bydło przez należący do E. S. grunt rolny zasiany trawą tj. popełnienie wykroczenia z art. 151 § 2 Kodeksu Wykroczeń . Sąd ustalił, co następuje: T. R. prowadzi gospodarstwo rolne i jest właścicielem bydła. Należące do niego grunty rolne graniczą z gruntami rolnymi E. S. . W listopadzie 2016 roku E. S. zauważyła na swoim polu ślady przepędzanego bydła. Ślady te prowadziły na grunty T. R. (d. zeznania E. S. k. 46). Obwiniony A. R. słuchany na rozprawie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Stwierdził, że z Panią E. graniczy działkami rolnymi. Ma hodowlę zwierząt. Bydło trzymał na działce, która graniczy z działką pani E. . Wyjaśnił, że były dwie sytuacje kiedy zwierzęta wyszły. Pierwsza była w październiku. Jego jałówki połączyły się z buhajami pani A. G. . Te bydło hasało po gruncie pani S. . Chodziły nie tylko po działkach pani E. , ale też po innych. Bał się bo te byki były agresywne. Powiadomili o tym go inni ludzie. Poszedł je odgonić, byki zaczęły go atakować i nie panował nad stadem. Nie chciał narażać rodziny i pracowników. Poczekali do rana i wtedy oddzieli te byki. Do drugiej sytuacji doszło gdy podczas gonienia bydła na zimowisko. Bydło tylko przeszło, starali się zgonić to bydło na drogę, która tam była (d. wyjaśnienia obwinionego k. 45). Co do zarzucanego mu czynu w końcu wyjaśnił, że w listopadzie 2016 roku „nie był przy przeganianiu” (vide k. 48) Sąd zważył, co następuje: Niewątpliwie wniosek o ukaranie jako skarga stanowiąca podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie o wykroczenie winien zakreślić granice podmiotowe i przedmiotowe tego postępowania. Wniosek o ukaranie zakreśla między innymi określenie zarzucanego obwinionemu czynu ze wskazaniem miejsca, czasu sposobu i okoliczności jego popełnienia. Wprawdzie T. R. słuchany na rozprawie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jednakże z relacji słuchanej w sprawie H. R. , żony obwinionego, wynika, iż to właśnie ona i pracownicy przeganiali te bydło, zaś jej mąż był wtedy na gospodarstwie. Bydło weszło przez przypadek, byki innej sąsiadki porwały druty kolczaste (d. zeznania H. R. k. 54-54v). Mając powyższe na uwadze Sąd uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu. O kosztach postępowania Sąd orzekł po myśli art. 118 § 2 kpow.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI