II.K 71/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWyrok Sądu (sygnatura akt II.K 71/23) zapadł w trybie konsensualnym przewidzianym w art. 387 kpk, na który zgodę wyrazili oskarżony F.P., jego obrońca oraz prokurator. Oskarżony przyznał się do zarzucanych mu czynów, a sąd ograniczył uzasadnienie do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku i wskazanych rozstrzygnięć, zgodnie z art. 424 § 3 kpk. Oskarżonemu przypisano popełnienie łącznie 354 czynów. Część z nich (od 1 do 354, z wyłączeniem wskazanych numerów) została zakwalifikowana z art. 299 § 1 i 6a kk w zw. z art. 12 § 1 kk, polegających na rejestracji rachunków bankowych, numerów abonenckich oraz podmiotów gospodarczych w celu utrudnienia lub udaremnienia stwierdzenia przestępczego pochodzenia środków uzyskanych z oszustw. Pozostałe czyny (od 6 do 354, z wyłączeniem wskazanych numerów) zakwalifikowano z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk, polegające na wprowadzaniu w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązania przy sprzedaży przedmiotów na portalu społecznościowym oraz składaniu wniosków kredytowych. Sąd wymierzył oskarżonemu za czyny z art. 299 kk karę 1 roku pozbawienia wolności, a za czyny z art. 286 kk karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Zastosowano zasadę asperacji i wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Sąd uwzględnił młody wiek oskarżonego (17 lat w czasie popełnienia czynów, poniżej 20 lat w chwili orzekania), jego problemy wychowawcze, uzależnienie od środków psychoaktywnych oraz przyznanie się do winy jako okoliczności łagodzące. Jednocześnie podkreślono znaczną społeczną szkodliwość czynów, ich wielość oraz fakt pokrzywdzenia 114 osób i podmiotów finansowych. Na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono okresy rzeczywistego pozbawienia wolności. Sąd orzekł również obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych osób fizycznych i banków.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaWymiar kary łącznej wobec młodocianego sprawcy, zastosowanie trybu konsensualnego, kwalifikacja czynów z art. 286 i 299 kk w zw. z art. 12 kk, zasada stosowania ustawy względniejszej.
Konkretny stan faktyczny i indywidualne okoliczności sprawy.
Zagadnienia prawne (3)
Jaka jest podstawa prawna skazania oskarżonego za czyny kwalifikowane jako oszustwo i pranie pieniędzy, zwłaszcza w kontekście zastosowania art. 12 § 1 kk (czyn ciągły) i art. 4 § 1 kk (ustawa względniejsza)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd przyjął kwalifikację prawną z art. 299 § 1 i 6a kk w zw. z art. 12 § 1 kk dla części czynów oraz z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk dla pozostałych czynów. Zastosowano art. 4 § 1 kk, wybierając ustawę względniejszą dla sprawcy.
Uzasadnienie
Sąd szczegółowo opisał, jakie zachowania oskarżonego wypełniają znamiona poszczególnych przepisów, wskazując na działanie w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Wyjaśniono, że czyny z art. 299 kk dotyczyły utrudniania stwierdzenia przestępczego pochodzenia środków, a czyny z art. 286 kk dotyczyły oszustwa przy sprzedaży przedmiotów i wnioskach kredytowych. Zastosowano art. 12 § 1 kk ze względu na tożsamy sposób działania oskarżonego.
Jakie są zasady wymiaru kary łącznej dla młodocianego sprawcy, który popełnił liczne przestępstwa oszustwa i prania pieniędzy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd wymierzył karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, stosując zasadę asperacji i kierując się przede wszystkim względami wychowawczymi wobec młodocianego sprawcy.
Uzasadnienie
Sąd uwzględnił młody wiek oskarżonego, jego problemy wychowawcze, uzależnienie oraz przyznanie się do winy jako okoliczności łagodzące. Jednocześnie, ze względu na wielość czynów, ich społeczną szkodliwość oraz fakt pokrzywdzenia wielu osób, uznał karę izolacyjną za konieczną do osiągnięcia celów wychowawczych i resocjalizacyjnych.
Czy w przypadku czynu ciągłego, w którym część zachowań stanowiła usiłowanie, a część dokonanie, należy stosować art. 13 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd przyjął, że w przypadku gdy na czyn ciągły składają się zachowania, z których tylko część nie wyszła poza stadium usiłowania, należy przyjmować, że jako całość został on popełniony w formie stadialnej dokonania, co czyni zbędnym powoływanie w jego kwalifikacji art. 13 § 1 kk.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Apelacyjnego w Białymstoku (wyr. SA w Białymstoku z 12.7.2013 r., II AKa 126/13), które prezentuje takie stanowisko, uznając je za niebudzące wątpliwości w orzecznictwie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| F. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 299 § 1 i 6a
Kodeks karny
Utrudnianie lub udaremnianie stwierdzenia przestępczego pochodzenia środków uzyskanych z oszustw poprzez rejestrację rachunków bankowych, numerów abonenckich i podmiotów gospodarczych.
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
Oszustwo polegające na wprowadzeniu w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązania przy sprzedaży przedmiotów na portalu społecznościowym oraz składaniu wniosków kredytowych.
k.k. art. 12 § 1
Kodeks karny
Czyn ciągły popełniony w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Zastosowanie ustawy względniejszej dla sprawcy.
k.p.k. art. 387
Kodeks postępowania karnego
Tryb konsensualny (dobrowolne poddanie się karze).
Pomocnicze
k.k. art. 53 § 1
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary.
k.k. art. 54 § 1
Kodeks karny
Wymiar kary wobec młodocianego sprawcy z uwzględnieniem względów wychowawczych.
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary.
k.p.k. art. 424 § 3
Kodeks postępowania karnego
Ograniczenie uzasadnienia wyroku w przypadku wyroku wydanego w trybie konsensualnym lub dotyczącego tylko kary.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie oskarżonego pozostałymi kosztami sądowymi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Młody wiek oskarżonego jako okoliczność łagodząca. • Problemy wychowawcze i uzależnienie oskarżonego. • Przyznanie się do winy przez oskarżonego. • Zastosowanie zasady asperacji przy wymiarze kary łącznej. • Możliwość zastosowania trybu konsensualnego (art. 387 kpk).
Godne uwagi sformułowania
nie liczył się on z konsekwencjami swoich czynów, popełniając kolejne występki na szkodę innych osób, nie wykazywał przy tym empatii, jego celem była chęć łatwego pozyskania środków finansowych. • nie przeprowadzał on szczególnie skomplikowanych kalkulacji intelektualnych, nie tworzył systemu wyłudzeń opartego o nadzwyczaj skomplikowane podstępne działania, jedynie wykorzystywał istniejące w sieci możliwości, multiplikując zachowania. • tylko kara izolacyjna zdoła dla młodego człowieka uzmysłowić naganność i jednocześnie nieopłacalność jego dotychczasowego postępowania.
Skład orzekający
Piotr Szydłowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wymiar kary łącznej wobec młodocianego sprawcy, zastosowanie trybu konsensualnego, kwalifikacja czynów z art. 286 i 299 kk w zw. z art. 12 kk, zasada stosowania ustawy względniejszej."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny i indywidualne okoliczności sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy młodocianego sprawcy, który popełnił liczne oszustwa i przestępstwa finansowe, co zawsze budzi zainteresowanie. Tryb konsensualny i wymiar kary łącznej są istotnymi kwestiami procesowymi.
“Młodociany oszust skazany na 2 lata więzienia za 354 przestępstwa – sąd uwzględnił jego wiek i problemy.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.