IIK 648/12

Sygn. akt IIK 648/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16.10.2013r. Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Dariusz Kliś Protokolant: Aleksandra Hormańska po rozpoznaniu w dniach 22.01.2013r., 28.02.2013r., 27.03.2013r., 24.04.2013r., 14.05.2013r., 13.06.2013r., 08.07.2013r., 18.09.2013r., 10.10.2013r. sprawy karnej przeciwko B. R. (1) , s. B. i A. z d. H. ur. (...) w N. 1. oskarżonego o to, że w dniu 27.05.2012r. w B. woj. (...) zadając pokrzywdzonemu J. J. (1) uderzenia w głowę spowodował u niego obrażenia ciała w postaci licznych ran tłuczonych głowy, które to obrażenia skutkowały rozstrojem zdrowia na okres poniżej 7 dni, tj. o czyn z art. 157 § 2 kk ; J. J. (1) , s. J. i M. z d. L. ur. (...) w B. 2. oskarżonego wzajemnie o to, że w dniu 27.05.2012r. w B. woj. (...) znieważył B. R. (1) w jego obecności używając w stosunku do niego słów powszechnie uznanych za obelżywe, tj. o czyn z art. 216 § 1 kk ; 3. oskarżonego wzajemnie o to, że w tym samym miejscu i czasie jak w pkt 2 naruszył nietykalność cielesną B. R. (1) zadając mu liczne uderzenia pięściami w klatkę piersiową i w głowę, tj. o czyn z art. 217 § 1 kk ; I. ustala, iż B. R. (1) dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 1 części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 157 § 2 kk ustalając jednocześnie, iż stopień winy i społecznej szkodliwości nie jest znaczny na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk i art. 67 § 1 kk postepowanie w sprawie warunkowo umarza na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok, II. ustala, iż J. J. (1) dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 2 części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 216 § 1 kk ustalając jednocześnie, iż stopień winy i społecznej szkodliwości nie jest znaczny na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk i art. 67 § 1 kk postepowanie w sprawie warunkowo umarza na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok, III. ustala, iż J. J. (1) dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 3 części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 217 § 1 kk ustalając jednocześnie, iż stopień winy i społecznej szkodliwości nie jest znaczny na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk i art. 67 § 1 kk postepowanie w sprawie warunkowo umarza na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok, IV. na podstawie art. 628 pkt 1 kpk w zw. z art. 629 kpk zasądza od oskarżonego B. R. (1) na rzecz J. J. (1) oraz od J. J. (1) na rzecz B. R. (1) koszty postepowania w niniejszej sprawie. UZASADNIENIE J. J. (1) i B. R. (1) od wielu lat wspólnie mieszkają w miejscowości B. powiat L. . Mimo tego nie utrzymują ze sobą kontaktów towarzyskich, jak również bliższej znajomości. W dniu 27.05.2012r. B. R. (1) w godzinach popołudniowych przebywał w barze w B. . Przyszedł tam również J. J. (1) . Mężczyźni tego dnia spożywali wcześniej alkohol. W pewnym momencie – na tle rzekomych rozliczeń finansowych – podczas wspólnego spożywania alkoholu pomiędzy mężczyznami wywiązała się kłótnia. W jej trakcie J. J. (1) używał wobec B. R. (1) słów powszechnie uznanych za obelżywe. Doszło również do wzajemnej szarpaniny, w trakcie której J. J. (1) uderzył B. R. (1) pięścią w okolice serca oraz napluł w/w do kufla z piwem. W międzyczasie w/w spuścił powietrze z opon roweru, którym do baru przyjechał B. R. (1) . Podczas dalszej eskalacji konfliktu B. R. (1) kilkakrotnie uderzył J. J. (1) szklanką od piwa w głowę. Dopiero ingerencja J. J. (3) , który rozdzielił bijących się mężczyzn zażegnała dalszej bójce. B. R. (1) pozostał w barze, zaś J. J. (1) udał się do miejsca zamieszkania córki A. B. , gdzie udzielono mu pierwszej pomocy. Następnie wezwano pogotowie ratunkowe, które zabrało J. J. (1) na oddział ratunkowy szpitala w L. . Po zaopatrzeniu ran pokrzywdzony został zatrzymany w szpitalu na oddziale chirurgicznym na obserwacji, która trwała do dnia 28.05.2012r. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego J. J. (1) k. 57-57v, wyjaśnienia oskarżonego B. R. (1) k. 56v-57, zeznania świadka J. J. (3) k. 59-59v, A. B. k. 58-58v, J. J. (4) k. 58v, F. J. k. 59v, K. K. k. 58v, Z. S. k. 58, J. Z. k. 59, P. R. k. 65, E. K. k. 64v, S. R. k. 65v, C. P. k. 100v. Na skutek opisanego zdarzenia J. J. (1) odniósł obrażenia ciała w postaci licznych ran tłuczonych głowy. Przebyty uraz spowodował u w/w rozstrój zdrowia organizmu na okres poniżej 7 dni. Opisane obrażenia były następstwem działania urazu mechanicznego zadanego twardym narzędziem. Dowód: opinia sądowo-lekarska k. 25. Tempore criminis J. J. (1) nie miał zniesionej, ani ograniczonej poczytalności w stopniu znacznym. W przeszłości oskarżony nie był karany sądownie. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego J. J. (1) k. 57-57v, opinia sądowo-psychiatryczna k. 52-55, karta karna k. 61-63 B. R. (1) nie był w przeszłości karany sądownie. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego B. R. (1) 56v-57, karta karna k. 24. Słuchany w trakcie prowadzonego postępowania dowodowego B. R. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż J. J. (1) zna od 37 lat. Wspólnie zamieszkują w miejscowości B. . W dniu 27.05.2012r. przebywał w barze, gdzie wspólnie ze znajomymi spożywał piwo. W pewnym momencie do baru wszedł J. J. (1) . Pomiędzy mężczyznami wywiązała się kłótnia na tle udzielonej przez B. J. J. pożyczki. J. J. (1) w jej trakcie używał słów powszechnie uznanych za obelżywe, szarpał w/w , uderzył w okolice serca, po czym napluł B. R. (1) do kufla z piwem. Nadto w nieustalonym momencie spuścił w/w powietrze z kół roweru, którym ten przyjechał do baru. Takie zachowanie J. J. (1) spowodowało, iż – jak stwierdził oskarżony B. R. (1) – stracił panowanie nad sobą, jednakże nie pamiętał dokładnego przebiegu inkryminowanego zdarzenia. Jak oświadczył odzyskał pamięć w momencie, w którym przebywający w barze świadek J. J. (3) rozdzielał bijących się mężczyzn. Słuchany również w charakterze oskarżonego J. J. (1) przyznał się do popełnienia zarzucanych mu wzajemnym aktem oskarżenia czynów. Potwierdził, iż w dniu 27.05.2012r. w barze w B. – na tle wspólnych rozliczeń finansowych – pomiędzy nim , a B. R. (2) doszło do zatargu, o którym mowa w sprawie. W/w wyjaśnił również, iż wzajemnie z B. R. (2) szarpali się. Oskarżony J. J. (1) nie zaprzeczył, aby uderzył w/w podczas szamotaniny w okolice klatki piersiowej. Jak oświadczył, bezpośrednio po zdarzeniu spuścił powietrze z kół roweru B. R. (1) . Nie pamiętał czy używał wobec w/w słów obelżywych oraz tego, aby napluł do kufla B. R. (1) , a także kto wywołał przedmiotowe zdarzenie. Wyjaśnił także, iż podczas wzajemnej bójki B. R. (1) kilkakrotnie uderzył go szklanką od piwa w głowę i dopiero stanowcza reakcja ze strony świadka J. J. (3) zażegnała dalszej eskalacji konfliktu. W dalszej części złożył wyjaśnienia zbieżne z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym. Sąd zważył co następuje: Wyjaśnienia zarówno oskarżonego B. R. (1) , jak również J. J. (1) zasługiwały na uwzględnienie jedynie w tej części, w których potwierdzały one ustalony przez Sąd orzekający stan faktyczny. Złożone przez obu oskarżonych wersje w tym zakresie były bowiem zbieżne ze sobą, wzajemnie się uzupełniały i potwierdzały. W obu jednak wypadkach zarówno B. R. (1) , jak też J. J. (1) zasłaniali się niepamięcią, a dotyczyło to w szczególności tych elementów opisywanego zdarzenia, w których w/w mieliby obciążać samych siebie, a tym samym przyznać się do spowodowania czy to obrażeń głowy, jak miało to miejsce w przypadku J. J. (1) , czy też używania słów wulgarnych, bądź uderzenia w okolice mostka B. R. (1) . W tym bowiem zakresie obaj oskarżeni – co budzić musi zdziwienie – nagle tracili pamięć i nie potrafili przytoczyć szczegółów zajścia oraz jego okoliczności. Z jednej strony tłumaczyli, iż mogło to być spowodowane wzburzeniem oraz w szczególności wypitym wcześniej alkoholem, zaś z drugiej strony kategorycznie twierdzili, iż nie czuli się pijani. Niezależnie jednak od powyższego – jak ustalił to Sąd orzekający – krytycznego dnia między mężczyznami doszło do wzajemnej kłótni, szarpaniny, wyzwisk, bicia, skutkiem czego J. J. (1) doznał obrażeń ciała w postaci ran tłuczonych głowy, które spowodowały rozstrój zdrowia organizmu w/w na okres poniżej 7 dni. Oceniając materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy nie poprzestał bowiem na ocenie tylko wyjaśnień B. R. (1) oraz J. J. (1) , ale również oparł swoje rozstrzygnięcie o zeznania jakie złożyli w niniejszej sprawie świadkowie, w szczególności świadka J. J. (3) , który zeznał, iż krytycznego dnia przebywał w barze w B. i w pewnym momencie zauważył, że oskarżeni wzajemnie się szarpali, zaś J. J. (1) posiadał rany na głowie skąd sączyła się krew. W okolicy zdarzenia, świadek również zauważył rozbitą szklankę od piwa. Jak dowiedział się od nieznanych mężczyzn, którzy byli naocznymi świadkami tego zajścia B. R. (1) bił nią w głowę J. J. (1) . Oświadczył równocześnie, iż rozdzielił bijących się mężczyzn, po czym J. J. (1) udał się w kierunku miejsca zamieszkania, zaś B. R. (1) pozostał w barze. Wersję przedstawioną przez świadka uzupełniły K. K. i A. B. , które bezpośrednio po zdarzeniu zaopatrywały rany na głowie J. J. (1) i na miejsce wezwały karetkę pogotowia oraz policję. Tak przedstawione zeznania potwierdziła świadek J. J. (4) , która widziała bezpośrednio po zajściu na głowie pokrzywdzonego odniesione na jego skutek obrażenia ciała. Również pozostali słuchani w sprawie świadkowie w osobach J. Z. , F. J. , E. K. , P. R. , S. R. , C. P. , Z. S. w swoich zeznaniach potwierdzili ustalony przez Sąd stan faktyczny. Zebrane w sprawie dowody osobowe korelowały ze złożonymi w aktach dokumentami w postaci: karty informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia 27.05.2012r. k. 4, skierowania do poradni chirurgicznej k. 5, aktami 2Ds.481/12, które Sąd zaliczył w poczet materiału dowodowego, a w szczególności opinią sądowo-lekarską z której wynikał zarówno sposób i mechanizm powstania obrażeń ciała u pokrzywdzonego J. J. (1) . W świetle powyższego wina i sprawstwo zarówno oskarżonego B. R. (1) , jak również J. J. (1) były bezsporne i niewątpliwe. B. R. (1) w dniu 27.05.2012r. w B. woj. (...) działając z zamiarem bezpośrednim, zadając pokrzywdzonemu J. J. (1) uderzenia w głowę spowodował u niego obrażenia ciała w postaci licznych ran tłuczonych głowy, które to obrażenia skutkowały rozstrojem zdrowia na okres poniżej 7 dni. Swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona czynu zabronionego opisanego w treści art. 157§2 k.k. J. J. (1) w dniu 27.05.2012r. w B. woj. (...) działając z zamiarem bezpośrednim, znieważył B. R. (1) w jego obecności używając w stosunku do niego słów powszechnie uznanych za obelżywe. Swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona czynu zabronionego opisanego w treści art. 216§1 k.k. J. J. (1) w dniu 27.05.2012r. w B. woj. (...) 2 naruszył nietykalność cielesną B. R. (1) zadając mu liczne uderzenia pięściami w klatkę piersiową i w głowę. Swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona czynu zabronionego opisanego w treści art. 216§1 k.k. Niezależnie od przytoczonych wyżej okoliczności wina i społeczna szkodliwość czynów, których dopuścili się obaj oskarżeni nie były znaczne. Zarówno B. R. (1) , jak też J. J. (1) nie byli karani w przeszłości. Są osobami w podeszłym wieku, z dobrą opinią środowiskową. Podczas inkryminowanego zdarzenia doszło do wzajemnego zatargu oraz wzajemnych wyzywających zachowań, gdzie każdy z oskarżonych, ale także pokrzywdzonych odpowiedział naruszeniem wzajemnie nietykalności cielesnej. Czyny, które zarzucono obu oskarżonym stanowiły jedynie występki o niskim zagrożeniu sankcjami karnymi. Co istotne, oboje są sąsiadami, mieszkańcami małej miejscowości jaką są B. . Nadto znają się od 37 lat i nigdy w przeszłości nie dochodziło pomiędzy nimi do wzajemnych konfliktów. W świetle powyższego Sąd Rejonowy w Lubaniu pomimo stwierdzenia, iż w obu przypadkach wina i sprawstwo były bezsporne, to jednak uwzględniając okoliczności, o których mowa wyżej – warunkowo umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie na okres próby w każdym przypadku wynoszącym 1 (jeden) rok. Zdaniem bowiem Sądu postawa obu sprawców nie karanych w przeszłości, ich właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, iż pomimo umorzenia postępowania w/w będą przestrzegać w przyszłości porządku prawnego, a w szczególności nie popełnią przestępstwa. Nadto na podstawie art. 628 pkt.1 k.p.k. w zw z art. 629 k.p.k. Sąd Rejonowy wobec stwierdzenia winy i sprawstwa obu oskarżonych zasądził od B. R. (1) na rzecz J. J. (1) oraz od J. J. (1) na rzecz B. R. (1) koszty postępowania w niniejszej sprawie.