IIK 524/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Lubaniu skazał kobietę za znęcanie się nad dwoma psami, orzekając karę roku pozbawienia wolności z zawieszeniem, zakaz posiadania zwierząt na 15 lat oraz nawiązkę na schronisko.
Sąd Rejonowy w Lubaniu rozpoznał sprawę dotyczącą znęcania się oskarżonej A. L. nad dwoma psami poprzez utrzymywanie ich w skrajnie zaniedbanych warunkach, bez dostępu do wody i jedzenia, narażając je na ból i cierpienie. Oskarżona przyznała się do winy i zgodziła na karę roku pozbawienia wolności z zawieszeniem na 3 lata, zakaz posiadania zwierząt na 15 lat, nawiązkę na schronisko oraz przepadek psów.
Sąd Rejonowy w Lubaniu wydał wyrok w sprawie oskarżonej A. L. (lat 74), która znęcała się nad dwoma psami rasy mieszanej. Psy były utrzymywane w stanie rażącego zaniedbania i niechlujstwa, na łańcuchu, bez dostępu do wody i jedzenia, narażone na działanie warunków atmosferycznych i pasożytów, co powodowało u nich zbędny ból i cierpienie. Jeden z psów miał około 500 kleszczy, co uniemożliwiało mu poruszanie się. Oskarżona przyznała się do zarzucanego czynu i złożyła wniosek o dobrowolne poddanie się karze, który został zaakceptowany przez prokuratora. Sąd uznał ją winną popełnienia czynu z art. 35 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1 a i 2 pkt 7, 17, 19 ustawy o ochronie zwierząt. Wymierzono jej karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby wynoszący trzy lata. Dodatkowo, zobowiązano ją do informowania kuratora, orzeczono przepadek psów na rzecz Skarbu Państwa, zakaz posiadania zwierząt na 15 lat oraz zasądzono nawiązkę w kwocie 3500 złotych na rzecz schroniska. Orzeczono również przepadek dowodu rzeczowego (łańcucha) i zasądzono koszty postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, takie zachowanie wyczerpuje znamiona czynu z art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząt.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że trzymanie zwierząt w niewłaściwych warunkach, doprowadzenie do skrajnego zaniedbania i zarażenia pasożytami, stanowi znęcanie się nad zwierzętami, zadając im ból i cierpienie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uznanie winnym i wymierzenie kary
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. L. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| Prokuratura Rejonowa w Lubaniu | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | pokrzywdzony |
| Schronisko (...) w P. | instytucja | pokrzywdzony |
Przepisy (11)
Główne
u.o.z. art. 35 § 1a
Ustawa o ochronie zwierząt
Znęcanie się nad zwierzętami poprzez utrzymywanie ich w niewłaściwych warunkach bytowania, w stanie rażącego zaniedbania i niechlujstwa, powodujące zbędny ból i cierpienie.
k.k. art. 69 § 1 i 2
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
Okres próby przy warunkowo zawieszonej karze pozbawienia wolności.
k.k. art. 72 § 1 pkt 1
Kodeks karny
Obowiązki skazanego w okresie próby, w tym informowanie kuratora.
u.o.z. art. 35 § 3
Ustawa o ochronie zwierząt
Przepadek zwierząt na rzecz Skarbu Państwa.
u.o.z. art. 35 § 3a
Ustawa o ochronie zwierząt
Orzekanie zakazu posiadania zwierząt.
u.o.z. art. 35 § 5
Ustawa o ochronie zwierząt
Zasądzanie nawiązki na rzecz organizacji ochrony zwierząt.
u.o.z. art. 35 § 4c
Ustawa o ochronie zwierząt
Przepadek dowodów rzeczowych służących do popełnienia przestępstwa.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Zasądzanie kosztów postępowania.
u.O.w.s.k. art. 2 § 1 pkt 3
Ustawa o Opłatach w sprawach karnych
Wymierzanie opłaty w sprawach karnych.
Pomocnicze
u.o.z. art. 6 § 1 a i 2 pkt 7, 17, 19
Ustawa o ochronie zwierząt
Definicje i przykłady działań stanowiących znęcanie się nad zwierzętami.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przyznanie się oskarżonej do winy i złożenie wniosku o dobrowolne poddanie się karze. Korelacja wyjaśnień oskarżonej z zebranym materiałem dowodowym (protokoły, zdjęcia, opinia weterynarza, decyzja Wójta). Wiek i niekaralność oskarżonej jako okoliczności łagodzące uzasadniające warunkowe zawieszenie kary.
Godne uwagi sformułowania
znęcała się nad dwoma psami rasy mieszanej poprzez utrzymywanie ich w niewłaściwych warunkach bytowania, w stanie rażącego zaniedbania i niechlujstwa powodując ich zbędny ból i cierpienie na ciele okleszczonego psa znajdował się około 500 kleszczy zachowanie oskarżonej w pełni wyczerpało znamiona zarzucanego jej czynu czyn ten należy potraktować, jako incydentalny, a wobec niej istnieje pozytywna prognoza przyszłego zachowania
Skład orzekający
S. S.
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów o ochronie zwierząt, zasady wymiaru kary, warunkowe zawieszenie wykonania kary, środki karne w sprawach o znęcanie się nad zwierzętami."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej oceny sądu, zwłaszcza w kontekście warunkowego zawieszenia kary. Wiek i niekaralność oskarżonej miały istotne znaczenie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje surowe konsekwencje zaniedbania zwierząt, nawet w przypadku osób starszych, i podkreśla znaczenie ochrony praw zwierząt w polskim prawie. Zawieszenie kary i długi zakaz posiadania zwierząt są istotnymi elementami.
“Rok więzienia w zawieszeniu za znęcanie się nad psami – sąd orzekł 15 lat zakazu posiadania zwierząt!”
Dane finansowe
nawiązka: 3500 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IIK 524/18 1 Ds. 701.2018 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07.03.2019r. Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: S. S. Protokolant: Anna Zubik-Dudzińska przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu: J. K. po rozpoznaniu dnia 07.03.2019r. sprawy karnej A. L. (1) c. M. i M. z domu P. ur. (...) w N. oskarżonej o to, że : w okresie od daty bliżej nieustalonej, ale najpewniej w okresie dnia 30 lipca 2018 roku do dnia 5 sierpnia 2018 roku w P. , woj. (...) , znęcała się nad dwoma psami rasy mieszanej poprzez utrzymywanie ich w niewłaściwych warunkach bytowania, w stanie rażącego zaniedbania i niechlujstwa, na łańcuchu, powodując ich zbędny ból i cierpienie, bez dostępu do wody i jedzenia oraz podstawowej opieki medycznej, a także wystawiając zwierzęta na działanie warunków atmosferycznych oraz pasożytów, co zagrażało ich zdrowiu i życiu tj. o czyn z art. 35 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1 a i 2 pkt 7, 17, 19 ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r. I. uznaje oskarżoną A. L. (1) winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 35 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1 a i 2 pkt 7, 17, 19 ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r. i za to na podstawie art. 35 ust. 1 i 1a wymierza jej kare 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk zawiesza wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec A. L. (1) na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata, III. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżoną A. L. (1) do informowania kuratora o przebiegu okresu próby, IV. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez umieszczenie w Schronisku (...) w P. dwóch psów rasy mieszanej, należących do oskarżonej A. L. (1) odebranych decyzją Wójta Gminy L. z dnia 6 sierpnia 2018 roku, V. na podstawie art. 35 ust. 3a ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r. orzeka wobec oskarżonej A. L. (1) środek karny w postaci zakazu posiadania wszelkich zwierząt na okres 15 (piętnastu) lat, VI. na podstawie art. 35 ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r. zasądza od oskarżonej A. L. (1) na rzecz Schroniska (...) w P. nawiązkę w kwocie 3500 (trzech tysięcy pięćset) złotych, płatne po uprawomocnieniu się wyroku, VII. na podstawie art. 35 ust. 4c ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci łańcucha opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Drz 259/18, VIII. na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty niniejszego postępowania, zaś na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o Opłatach w sprawach karnych wymierza jej opłatę w kwocie 180 (sto osiemdziesiąt) złotych. UZASADNIENIE W dniu 5 sierpnia 2018 roku Dyżurny Komendy Powiatowej Policji w L. odebrał zgłoszenie o zaniedbanych psach znajdujących się na posesji A. L. (1) w miejscowości P. . Na miejsce skierowana patrol policji, który ujawnił tam dwa psy rasy mieszanej. Jeden z nich przypięty był do łańcucha nie miał jednak dostępu do wody i jedzenia. Drugi leżał na trawie, a na jego ciele były widoczne liczne skupiska kleszczy. Pies ten nie mógł poruszać się o własnych siłach. Właścicielki A. L. (1) nie było na posesji. Z uwagi na brak możliwości oddania psów do schroniska przekazano je pod opiekę R. W. . W dniu 6 sierpnia 2018 roku Wójt Gminy L. wydał decyzję o czasowym odebraniu psów należących do A. L. (1) i umieszczeniu ich w Schronisku (...) w P. . Dowód: protokół oględzin miejsca bytowania psów k. 52-59; decyzja Wójta Gminy L. k. 28-30; zdjęcia psów k. 1-7, 19-23, 111-112. Po zbadaniu psów, weterynarz D. M. stwierdziła, iż na ciele okleszczonego psa znajdował się około 500 kleszczy zalegających głównie w zewnętrznych kanałach słuchowych, w przestrzeniach miedzy palcami, co uniemożliwiało mu chodzenie, a nadto na worku moszny, szyi oraz pysku. Wynik morfologii krwi wskazał, iż w ciele psa toczył się stan zapalny, zaś kondycja psa został określona 3 punktami w 9 punktowej skali B. . Drugi pies znajdował się w lepszej kondycji określonej 4 punktami we wskazanej skali. Dowód: oświadczenie o stanie zdrowia psów k. 81. A. L. (1) trzymając zwierzęta w niewłaściwych warunkach bytowych, w stanie ogólnego zaniedbania, wystawiając je na działanie warunków atmosferycznych oraz pasożytów, bez dostępu do stałego źródła wody i jedzenia oraz podstawowej opieki zdrowotnej, zadawała im w ten sposób ból i narażała je na cierpienie. W chwil obecnej A. L. (1) ma 74 lata i nie była dotychczas karana. Dowód: protokół oględzin miejsca bytowania psów k. 52-59; oświadczenie o stanie zdrowia psów k. 81; zdjęcia psów k. 1-7, 19-23, 111-112; karta karna k.65; wyjaśnienia oskarżonej A. L. k. 43-46, 175. Oskarżona A. L. (1) przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w akcie oskarżenia. W wyjaśnieniach potwierdziła okoliczności dokonania przestępstw, jednocześnie odwołała swoje wcześniejsze wyjaśnienia w zakresie nie przyznawania się do winy. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonej nie budzą żadnych wątpliwości, tym bardziej, iż korelują one z zebranym materiałem dowodowym w sprawie, a w szczególności z protokołem oględzin miejsca bytowania psów, zdjęciami psów, oświadczeniem weterynarza o stanie zdrowia psów i decyzją Wójta Gminy L. . W tym stanie rzeczy brak było podstaw do kwestionowania sprawstwa oskarżonej. Oskarżona złożyła również wniosek o skazanie jej w trybie art. 387 § 1 kpk i wymierzenie jej kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby, orzeczenia przepadków dwóch psów na rzecz Skarbu Państwa, orzeczenia zakazu posiadania wszelkiego rodzaju zwierząt na okres 15 lat, orzeczenia nawiązki w kwocie 3500 złotych na rzecz Schroniska w P. , orzeczenia przepadku dowodu rzeczowego, zasądzenie kosztów postępowania i opłat. Przedmiotowy wniosek został zaakceptowany przez oskarżyciela publicznego. Oskarżona został pouczona o treści art. 447 § 5 kpk i oświadczyła, iż pouczenie zrozumiała i podtrzymuje wniosek o dobrowolne poddanie się karze w zaproponowanej formie. Mając na uwadze, iż okoliczności sprawy nie budziły żadnych wątpliwości, a zachowanie oskarżonej w pełni wyczerpało znamiona zarzucanego jej czynu, do popełnienia, którego się przyznała, a żadna z obecnych stron się temu nie przeciwstawiła, Sąd uznał, iż brak jest jakichkolwiek okoliczności, które przemawiałyby za nieuwzględnieniem przedmiotowego wniosku i wymierzenia proponowanej przez oskarżoną, jej obrońcę i Prokuraturę kary. Nie można mieć wątpliwości, iż zachowanie oskarżonej wyczerpało znamiona czynu z art. 35 ust 1a ustawy o ochronie zwierząt . Trzymanie zwierząt w takich warunkach jak zostało to wyżej opisane i doprowadzenie do zakleszczenia na taką skale jednego z nich wyczerpuje znamiona znęcania się nad zwierzętami. Wymierzając A. L. (1) na podstawie art. 35 ust. 1 i 1a ustawy o ochronie zwierząt karę 1 roku pozbawienia wolności Sąd miał na uwadze jego dotychczasowy charakter i sposób życia oskarżonej, jej uprzednią niekaralność, znaczny stopień społecznej szkodliwości zarzucanego jej czynu, przejawiający się w braku szacunku dla innych istot żywych, zadawanie im bólu i cierpień. Sąd uznał jednak, iż z uwagi na wiek oskarżonej i jej dotychczasową niekaralność, czyn ten należy potraktować, jako incydentalny, a wobec niej istnieje pozytywna prognoza przyszłego zachowania. Dało to podstawę do zastosowania wobec oskarżonej art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk w oparciu, o które warunkowo zawieszono wykonanie orzeczonej kary na okres próby wynoszący 3 lata. Jednocześnie stosownie do art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązano ją do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby. Na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa, dwóch psów należących do A. L. (1) i odebranych jej na mocy decyzji Wójta Gminy L. , poprzez umieszczenie ich w Schronisku (...) w P. . Sąd orzekł wobec niej na podstawie art. 35 ust. 3a ustawy o ochronie zwierząt zakaz posiadania wszelkich zwierząt na okres 15 lat, uznając to za konieczne w świetle ujawnionych okoliczności niniejszej sprawy. Stosownie do art. 35 ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt , Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz Schroniska (...) w P. nawiązkę w kwocie 3500 złotych uznając, iż wysokość i dolegliwość uzmysłowi sprawczyni konieczność przestrzegania porządku prawnego i nie opłacalność zachowania z nim sprzecznego. Na podstawie art. 35 ust. 4c ustawy o ochronie zwierząt Sąd orzekł przepadek dowodu rzeczowego na rzecz Skarbu Państwa poprzez jego zniszczenia w postaci łańcucha opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Drz 259/18, jako służącego do popełnienia przestępstwa. W ocenie Sądu tak wymierzona kara adekwatna jest do stopnia zawinienia oskarżonej i czynić będzie zadość społecznemu odczuciu sprawiedliwości. Oskarżona winna zrozumieć, iż każde zachowanie sprzeczne z prawem nie pozostanie bez właściwej sankcji prawnej. Na podstawie art. 627 kpk Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty niniejszego postępowania, zaś na podstawia art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych wymierzył jej opłatę w kwocie 180 złotych uznając, iż nie podstaw do zwolnienia jej od ich uiszczenia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI