IIK 26/16

Sąd Rejonowy w ŁowiczuŁowicz2016-05-17
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko porządkowi publicznemuŚredniarejonowy
art. 244 kkart. 64 kkzakaz prowadzenia pojazdówrecydywakara pozbawienia wolnościobrona z urzędukoszty sądowe

Sąd Rejonowy w Łowiczu skazał mężczyznę za prowadzenie roweru pomimo sądowego zakazu, wymierzając karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Oskarżony M.S. został zatrzymany podczas prowadzenia roweru wbrew orzeczonemu przez sąd zakazowi prowadzenia wszelkich pojazdów, w tym rowerów. Mimo usprawiedliwiania się problemami zdrowotnymi i trudnościami w poruszaniu się pieszo, sąd uznał go za winnego popełnienia przestępstwa z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Oskarżony był już wcześniej karany za podobne przestępstwa. Sąd wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, uznając ją za konieczną do osiągnięcia celów wychowawczych.

Sąd Rejonowy w Łowiczu rozpoznał sprawę M.S., który został oskarżony o prowadzenie roweru w dniu 28 sierpnia 2015 roku w Łodzi, pomimo obowiązującego go zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerów, orzeczonego wcześniej przez Sąd Rejonowy w Łowiczu w sprawach o sygnaturach IIK 626/09 i IIK 915/09 na okres 10 lat. Czyn ten został popełniony w warunkach recydywy, zgodnie z art. 64 § 1 kk. Oskarżony przyznał się do winy, tłumacząc swoje zachowanie problemami zdrowotnymi (uraz nogi po wypadku, problemy z krążeniem), które utrudniają mu poruszanie się pieszo na dłuższych dystansach. Wyjaśnił, że musiał jechać do sklepu po leki i artykuły spożywcze. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za zgodne z zebranym materiałem dowodowym, w tym zeznaniami funkcjonariusza policji, który dokonał zatrzymania. Sąd nie dopatrzył się okoliczności wyłączających odpowiedzialność karną ani winę sprawcy. Wymierzając karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, sąd kierował się stopniem winy i społecznej szkodliwości czynu, a także uprzednią karalnością oskarżonego. Uznał, że tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności spełni cele wychowawcze. Oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych ze względu na trudną sytuację materialną, a zasądzono wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, prowadzenie roweru wbrew orzeczonemu zakazowi stanowi przestępstwo z art. 244 kk.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych obejmuje również rowery, a jego naruszenie wypełnia znamiona przestępstwa z art. 244 kk.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
M. S.osoba_fizycznaoskarżony
K. A.osoba_fizycznaobrońca z urzędu

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 244

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości art. 11 § ust. 2 pkt 1

w sprawie opłat za czynności adwokackie

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przez oskarżonego sądowego zakazu prowadzenia pojazdów. Popełnienie czynu w warunkach recydywy. Uprzednia karalność oskarżonego za podobne przestępstwa.

Odrzucone argumenty

Tłumaczenie oskarżonego o problemach zdrowotnych i trudnościach w poruszaniu się pieszo jako okoliczność usprawiedliwiająca naruszenie zakazu.

Godne uwagi sformułowania

Oskarżony jest pełnoletnim mężczyzna , zdrowym psychicznie i mógł postąpić z poszanowaniem prawa, czego nie zrobił. Tylko kara podlegająca bezwzględnemu wykonaniu spełni wobec oskarżonego swój cel.

Skład orzekający

Anna Kwiecień - Motylewska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 244 kk w kontekście prowadzenia rowerów oraz stosowanie art. 64 kk w przypadku recydywy."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej sytuacji oskarżonego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ilustruje konsekwencje naruszenia zakazów sądowych, ale jej stan faktyczny i argumentacja są dość standardowe dla tego typu przestępstw.

Naruszył sądowy zakaz, prowadząc rower – sąd nie miał litości.

Dane finansowe

koszty obrony: 1062,72 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IIK 26/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 maja 2016 roku Sąd Rejonowy w Łowiczu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca: SSR Anna Kwiecień - Motylewska Protokolant: Selena Chlebna Prokurator: Marzena Orłowska , Elżbieta Golis po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 25 kwietnia 2016r. , 16 maja 2016 roku, sprawy M. S. syna W. i M. zd. T. ur. (...) w Ł. oskarżonego o to, że: w dniu 28 sierpnia 2015 roku w Ł. , woj. (...) , prowadził rower po drodze publicznej , pomimo uprzednio orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Ł. wyrokiem sygn. akt IIK 626/09 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerów w ruchu lądowym na okres 10 lat oraz wyrokiem sygn. akt IIK 915/09 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych w ruchu lądowym na okres 10 lat , przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności , będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, - tj. o czyn z art. 244 kk w zw. z art. 64§1 kk Orzeka: 1. Oskarżonego M. S. uznaje za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia wyczerpującego dyspozycję art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to , z mocy art. 244 kk wymierza oskarżonemu karę 10( dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; 2. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata K. A. (1) kwotę 1062,72 (jeden tysiąc sześćdziesiąt dwa 72/100) złote tytułem nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu; 3. Zwalnia w całości oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa; Sygn. akt IIK 26/16 UZASADNIENIE W dniu 28 sierpnia 2015 roku w Ł. , o godz. 6.50 M. S. został zatrzymany do kontroli drogowej. Poruszał sie wówczas rowerem. Oskarżony był trzeźwy. ( wyjaśnienia oskarżonego , k. 14 , 17 verte akt sądowych) Oskarżony posiada wykształcenie zawodowe , z zawodu budowlaniec , obecnie przebywa na zasiłku dla bezrobotnych , uzyskując świadczenie w wysokości 604 złote , bez majątku , kawaler , nie posiada nikogo na utrzymaniu. (dane osobopoznawcze, k. 10 akt sądowych ) Oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany , w tym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 17 grudnia 2009 roku w sprawie IIK 626/09 za czyn z art. 178a par. 2 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 par. 2 kk w zw. z art. 64 par. 1 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności, orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych w ruchu lądowym na okres 10 lat, orzeczono świadczenie pieniężne w kwocie 500 złotych na rzecz Centrum (...) w W. oraz orzeczono o podaniu wyroku do publicznej wiadomości. Wyrok uprawomocnił się z dniem 24 grudnia 2009 roku. Skazany odbywał karę z tego wyroku w okresie od 19 marca 2011 roku do 19 marca 2012 roku. W stosunku do oskarżonego zapadł również w dniu 18 marca 2010 roku w sprawie IIK 915/09 wyrok łączny wydany przez Sąd Rejonowy w Ł. , obejmujący skazania w sprawach VIK 75/09 i IIK 362/09 za czyny wyczerpujące dyspozycje art. 178a par. 2 kk i art. 244 kk w zw. z art. 64 par. 1 kk i orzeczono łączną karę 1 roku i 7 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczono łączny czasookres zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych na 10 lat. Wyrok uprawomocnił się z dniem 27 kwietnia 2010 roku. Oskarżony odbywał karę pozbawienia wolności z tego wyroku w okresie od 19 sierpnia 2009 roku do dnia 19 marca 2011 roku. ( dane o karalności , k. 8 ; odpisy wyroków , k. 18 , 20 , 22 , 23 , 24) Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do dokonania zarzucanego mu czynu i wyjaśnił , iż jest osoba schorowaną , a w dniu kiedy został zatrzymany przez policjantów wracał ze sklepu , z zakupów. Oskarżony z miejsca zamieszkania do sklepu ma około 500 metrów , z uwagi na problem z nogą , uraz po wypadku samochodowym, ma trudności z poruszaniem się pieszo , dlatego korzysta z roweru. Oskarżony wyjaśnił , iż zdaje sobie sprawę , że ma zakaz prowadzenia rowerów , ale musi chodzić po zakupy , a jadąc rowerem ma to ułatwione. W toku postepowania sądowego oskarżony również przyznał się do dokonania zarzucanego mu czynu i wyjaśnił , że jechał do sklepu po gazetę i proszki od bólu zęba. Potwierdził treść wyjaśnień złożonych w toku postepowania przygotowawczego. Oskarżony w odpowiedzi na pytania swojego obrońcy wyjaśnił, iż była wtedy godzina 6.00 , nie było ruchu , jechał po ścieżce rowerowej, bolał oskarżonego ząb i dlatego pojechał do sklepu. Oskarżony wie , że ma zakaz jazdy rowerem , mógł iść na pieszo , ale to dla niego za daleko i nie mógł iść. Oskarżony może chodzić pieszo 200 m góra , później puchną mu i bolą go nogi . Jedna noga jest po operacji ortopedycznej , druga po operacji żylakowej. Po drodze nie ma ławki , żeby usiąść. Okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie budzą żadnych wątpliwości, a sam stan faktyczny nie jest skomplikowany. Sąd dokonał ustaleń zarówno na podstawie wyjaśnień oskarżonego, który przyznał się do dokonania zarzucanego jej czynu, jak i na podstawie zgromadzonej w sprawie dokumentacji. Przyznanie się oskarżonego do zarzucanego mu czynu nie budzi wątpliwości Sądu jako zgodne z pozostałymi dowodami , w tym również z wiarygodnymi zeznaniami R. P. – funkcjonariusza policji , który dokonywał zatrzymania oskarżonego. Nie budziły zastrzeżeń Sądu dowody zgromadzone w toku postępowania w postaci dokumentów, które stanowiły dla Sądu w pełni wiarygodne i niekwestionowane źródła dowodowe. Dokumenty powyższe, podobnie jak dane o karalności ,czy odpisy orzeczeń jako dokumenty urzędowe mają walor wiarygodności. Zgromadzone w niniejszej sprawie dowody potwierdzają się wzajemnie. Brak jest jakichkolwiek powodów do tego, aby kwestionować ich wiarygodność. Fakty z nich wynikające układają się w logiczną całość tworząc spójną wersję. Sąd zważył , co następuje: Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał pełną podstawę do przyjęcia, iż oskarżony M. S. swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 244 kk . Czyn z art. 244 kk popełnia między innymi ten, kto nie stosuje się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów. Oskarżony jadąc w dniu 28 sierpnia 2015 roku nie zastosował się do orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Ł. w sprawach IIK 626/09 , IIK 915/09 , zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych w ruchu lądowym przez okres wynoszący 10 lat. Nadto , oskarżony dopuścił się przypisanego mu czynu w warunkach powrotu do przestępstwa, po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne i w okresie 5 lat po odbyciu tej kary. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności wyłączających odpowiedzialność karną, w tym winę sprawcy. Uznać zatem należy, iż zachowanie oskarżonego miało charakter zawiniony. W sprawie nie zachodziły żadne okoliczności, które można by rozpatrywać w kategoriach kontratypu mogącego wyłączać jej winę. Oskarżony jest pełnoletnim mężczyzna , zdrowym psychicznie i mógł postąpić z poszanowaniem prawa, czego nie zrobił. W oparciu o powyższe ustalenia i rozważania Sąd uznał, iż oskarżony M. S. dopuścił się czynu bezprawnego, karalnego, zawinionego, cechującego się znacznym stopniem społecznej szkodliwości i zgodnie z treścią art. 1 kk podlega odpowiedzialności karnej . Biorąc pod uwagę przede wszystkim znaczny stopień winy oskarżonego, a jednocześnie dość znaczną społeczną szkodliwość czynu, którego oskarżona się dopuściła, Sąd uznał za zasadne orzeczenie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy , którą wymierzył na podstawie art. 244 kk .W ocenie Sądu kara pozbawienia wolności jest w stanie spełnić w stosunku do oskarżonego cel wychowawczy uświadamiając mu naganność zachowania i nieopłacalność naruszania norm prawnych. Przy wymiarze kary Sąd poczytał na niekorzyść oskarżonego jego uprzednią karalność Sąd uznał , iż brak jest w stosunku do oskarżonego pozytywnej prognozy na przyszłość. Oskarżony był już uprzednio karany , w tym za przestępstwo z art. 178a§2 kk i art. 244 kk tak więc tylko kara podlegająca bezwzględnemu wykonaniu spełni wobec oskarżonego swój cel. W toku postepowania sądowego oskarżony korzystał z pomocy obrońcy z urzędu w osobie adwokata K. A. (1) . Koszty obrony nie zostały uiszczone , wobec czego Sąd , na podstawie par. 11 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądził na rzecz adwokata K. A. kwotę 1062,72 złote ( łącznie z podatkiem VAT). W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 624§1 kpk obciążając kosztami sądowymi Skarb Państwa , mając na uwadze fakt , iż wobec oskarżonego orzeczono karę pozbawienia wolności podlegającą bezwzględnemu wykonaniu oraz , iż oskarżony nie posiada majątku , utrzymuje się jedynie z zasiłku w wysokości 604 złotych.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI