IIIK 92/18

Sygn. akt IIIK 92/18 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 października 2018 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. , w III -cim Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący: SSO Katarzyna Sztandar Protokolant: starszy sekretarz Bożena Wolfram w obecności Prokuratora: Katarzyny Tomczyk po rozpoznaniu w dniu 23 października 2018 roku sprawy W. A. urodzonego (...) w B. syna A. i W. z domu L. skazanego prawomocnie: I. wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z 17 czerwca 2015 roku, sygn. akt (...) za czyn popełniony w okresie od sierpnia 2004 roku do sierpnia 2005 roku na podstawie art. 201 kk w zw. z art. 11§3 kk i art. 4§1 kk na karę 2 lat pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Okręgowego w P. . z 29 grudnia 2015 roku, sygn. akt (...) zmieniono powyższy wyrok i na podstawie art. 14§1 kk w zw. z art. 201 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierzono mu karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 8 miesięcy, II. wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z 15 kwietnia 2016 roku, sygn. akt (...) za czyn popełniony od 2005 roku do 2006 roku na podstawie art. 197§3 kk w zw. z art. 11§3 kk na karę 6 lat pozbawienia wolności w przedmiocie wyroku łącznego 1. na podstawie art. 85§1 kk , art. 86§1 kk z wyroków opisanych w punktach: I i II orzeka wobec skazanego W. A. łączną karę pozbawienia wolności w wymiarze 7 (siedmiu) lat i 8 (ośmiu) miesięcy, 2 . uznaje, że wyroki opisane w punktach: I i II w częściach dotyczących kar pozbawienia wolności zostały pochłonięte tym wyrokiem łącznym, zaś w pozostałym zakresie podlegają odrębnemu wykonaniu, 3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. J. Ł. kwotę 147 (sto czterdzieści siedem) złotych i 60 (sześćdziesiąt) groszy tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu, 4. zwalnia skazanego od kosztów sądowych, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt IIIK 92/18 UZASADNIENIE W. A. został prawomocnie skazany: I. wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z 17 czerwca 2015 roku, sygn. akt (...) za czyn popełniony w okresie od sierpnia 2004 roku do sierpnia 2005 roku na podstawie art. 201 kk w zw. z art. 11§3 kk i art. 4§1 kk na karę 2 lat pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z 29 grudnia 2015 roku, sygn. akt (...) zmieniono powyższy wyrok i na podstawie art. 14§1 kk w zw. z art. 201 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierzono mu karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 8 miesięcy. (odpisy wyroków k.18, 19). II. wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z 15 kwietnia 2016 roku, sygn. akt (...) za czyn popełniony od 2005 roku do 2006 roku na podstawie art. 197§3 kk w zw. z art. 11§3 kk na karę 6 lat pozbawienia wolności. (odpis wyroku k.25-26). W. A. przebywa w warunkach izolacji penitencjarnej od 1 czerwca 2017 roku. Jego zachowanie jest oceniane jako poprawne. Przestrzega regulaminu i porządku wewnętrznego. Prezentuje właściwą postawę wobec przełożonych, nie ma konfliktów z współosadzonymi. Nie stosowano wobec niego środków przymusu bezpośredniego. Dwukrotnie był nagradzany i nie był karany dyscyplinarnie. Nie jest uczestnikiem podkultury przestępczej. Nie jest zatrudniony w jednostce penitencjarnej. Odnośnie popełnionych przestępstw prezentuje bezkrytyczną postawę. (opinia o skazanym k.31 ). Sąd Okręgowy zważył : Zgodnie z treścią art. 85 § 1 kk karę łączną orzeka się, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Zgodnie z art. 86§1 kk Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 20 lat pozbawienia wolności. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że warunki do orzeczenia łącznej kary pozbawienia wolności spełniają kary zawarte w opisanych wyżej wyrokach. Orzekając karę łączną Sąd rozważył przede wszystkim, czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono powyższe kary istnieje ścisły związek podmiotowo – przedmiotowy, czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak, a ponadto, czy okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wcześniejszego wyroku przemawiają za korzystnym lub niekorzystnym ukształtowaniem kary łącznej. Zgodnie z poglądem przyjętym w doktrynie i orzecznictwie kara łączna jest swego rodzaju podsumowaniem działalności przestępczej sprawcy w okresie czasu objętym skazaniami. W myśl zasad wyrażonych w art. 86 § 1 kk kara łączna pozbawienia wolności może być orzeczona w granicach od 6 lat ( najwyższa z kar jednostkowych) do ich sumy, czyli 7 lat i 8 miesięcy. Sąd ustalił wymiar kary łącznej pozbawienia wolności wobec W. A. na 7 lat i 8 miesięcy. Sąd kierował się przy wymiarze tej kary zasadą kumulacji. Uwzględnił dyrektywy karania, a zwłaszcza słuszności i celowości wyrażone przez związek przedmiotowo-podmiotowy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami. Uwzględnił ilość popełnionych przez skazanego przestępstw, ich charakter, odległość czasową pomiędzy przestępstwami, rodzaj naruszonych dóbr, rodzaj i formę winy skazanego. Sąd miał więc na uwadze, że przestępstwa te były skierowane przeciwko tym samym dobrom chronionym prawem, tj. dotyczyły naruszenia wolności seksualnej i obyczajności, wykazywały bardzo bliską więź czasową i cechowały się bardzo wysokim stopniem społecznej szkodliwości. Wymierzając karę łączną pozbawienia wolności Sąd miał na uwadze także opinię o skazanym z Aresztu Śledczego, według której zachowanie skazanego jest oceniane jako poprawne. Jednocześnie Sąd uznał, że orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w niższym wymiarze prowadziłoby do niczym nieuzasadnionego premiowania skazanego popełniającego nie jedno, a więcej przestępstw i prowadziłoby do praktycznej bezkarności tych innych zachowań zabronionych. Dlatego karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 7 lat 8 miesięcy należy uznać za sprawiedliwą, spełniającą cele wychowawcze, zapobiegawcze wobec skazanego a także właściwie kształtującą świadomość prawną społeczeństwa. Sąd uznał, że opisane wyżej wyroki, w częściach dotyczących kar pozbawienia wolności zostały pochłonięte tym wyrokiem łącznym, zaś w pozostałym zakresie podlegają odrębnemu wykonaniu. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu orzeczono w oparciu o § 17 ust. 5, § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku ( Dz.U. z 2016 r. poz. 1714 ) w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zgodnie z art. 624§1 kk i art. 17 ust 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz.223 z późniejszymi zmianami) Sąd zwolnił skazanego od kosztów sądowych i przejął je na rachunek Skarbu Państwa uznając, że uiszczenie ich byłoby dla niego zbyt uciążliwe ze względu na trudną sytuację materialną.