III ZS 6/12

Sygn. akt III ZS 6/12 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 9 sierpnia 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący) 
SSN Bogusław Cudowski 
SSN Halina Kiryło (sprawozdawca) 
 
Protokolant Anna Pęśko 
w sprawie ze skargi Ministra Sprawiedliwości 
na uchwałę Rady Izby Notarialnej w R. Nr … / 2012 z dnia 1 marca 2012 r.,  
w przedmiocie wniosku Ministra Sprawiedliwości o wyznaczenie patrona dla 
aplikanta A. K., 
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw 
Publicznych w dniu 9 sierpnia 2012 r., 
 
 
umarza postępowanie. 
 
 
 
UZASADNIENIE 
 
Uchwałą Nr …/2012 z dnia 1 marca 2012 r. Rada Izby Notarialnej w R. 
stwierdziła brak możliwości wyznaczenia z urzędu aplikantowi notarialnemu A. K. 
patrona aplikacji notarialnej. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że w chwili 
obecnej w Izbie Notarialnej w R. nie ma notariusza, który spełniałby prawne 
przesłanki do zostania patronem oraz miał możliwość objęcia patronatem aplikanta 
A. K. 
 
Powyższą uchwałę, jako sprzeczną z prawem, zaskarżył w całości Minister 
Sprawiedliwości. Zaskarżonej uchwale zarzucił rażące naruszenie: 1/ art. 7 i 17 ust. 
1 Konstytucji RP oraz art. 73, 72 § 1 i art. 35 pkt. 2 i 3 ustawy - Prawo o notariacie 

 
 
2 
(jednolity tekst: Dz.U. z 2008 Nr 189, poz. 1158 ze zm.) w związku z art. 75 ustawy 
w związku z § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 
2005 r. w sprawie organizacji aplikacji notarialnej (Dz.U. Nr 258, poz. 2169 ze zm.), 
poprzez uchylenie się przez Radę Izby Notarialnej w R. od wykonania leżących w 
interesie publicznym obowiązków ustawowych, tj. od obowiązku organizacji i 
prowadzenia szkolenia, a w konsekwencji związanego z tym obowiązku 
wyznaczenia dla aplikanta notarialnego A. K. patrona; 2/ art. 7 Konstytucji w 
związku z art. 75 ustawy - Prawo o notariacie w związku z § 1 ust. 3 
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2005 r. w sprawie 
organizacji aplikacji notarialnej, poprzez dokonanie błędnej wykładni przesłanek 
wyznaczenia notariusza patronem dla aplikanta notarialnego; 3/ art. 32 ust. 1 w 
związku z art. 65 ust. 1 Konstytucji RP oraz w związku z art. 72 § 1 ustawy - Prawo 
o notariacie i w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 
grudnia 2005 r. w sprawie organizacji aplikacji notarialnej, poprzez naruszenie 
zaskarżoną uchwałą zasady równości w dostępie do zawodu notariusza, 
polegające na ograniczeniu prawa i obowiązku aplikanta notarialnego A. K. do 
zaznajomienia się z całokształtem pracy notariusza w ramach aplikacji notarialnej 
prowadzonej przez Radę Izby Notarialnej w R. w sytuacji, gdy innym aplikantom 
patroni zostali przez Radę wyznaczeni. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący 
wniósł o uchylenie uchwały w całości i przekazanie sprawy do ponownego 
rozpatrzenia organowi samorządu zawodowego. 
 
W odpowiedzi na skargę Ministra Sprawiedliwości, Rada Izby Notarialnej w 
R. wniosła o umorzenie postępowania wskazując, iż w dniu 14 czerwca 2012 r. 
podjęła uchwałę Nr …/2012, którą uchyliła w całości uchwałę Nr …/2012 z dnia 1 
marca 2012 roku. W chwili podjęcia uchwały z dnia 14 czerwca 2012 roku 
zaskarżona przez Ministra Sprawiedliwości uchwała z dnia 1 marca 2012 roku 
straciła więc swoją moc prawną i została wyeliminowana z obrotu. Przedmiotowe 
postępowanie 
przed 
Sądem 
Najwyższym, 
zainicjowane 
skargą 
Ministra 
Sprawiedliwości z dnia 29 maja 2012 r., stało się zatem bezprzedmiotowe.  
 
Pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. Minister Sprawiedliwości cofnął skargę.  
 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:  

 
 
3 
 
 
Przepis art. 47 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie 
(jednolity tekst: Dz.U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 ze zm.) przewiduje możliwość 
zaskarżenia 
przez 
Ministra 
Sprawiedliwości 
uchwał 
organów 
samorządu 
notarialnego w razie ich sprzeczności z prawem. Przepis ten w sposób niepełny 
reguluje 
postępowanie 
przed 
Sądem 
Najwyższym 
ze 
skargi 
Ministra 
Sprawiedliwości, stanowiąc jedynie o możliwości utrzymania w mocy zaskarżonej 
uchwały lub jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania 
właściwemu organowi samorządu z ustaleniem wytycznych co do sposobu jej 
załatwienia albo pozostawienia bez rozpoznania skargi spóźnionej. Przepis ten nie 
normuje innych kwestii, jakie mogą się wyłonić w trakcie postępowania 
zainicjowanego skargą Ministra Sprawiedliwości, ani nie odsyła w tym względzie do 
żadnych uregulowań proceduralnych zawartych w innych aktach prawnych. W tej 
sytuacji wypada stwierdzić, że występuje luka w prawie w zakresie regulacji tegoż 
postępowania. Lukę tę należy wypełnić w drodze analogii, stosując odpowiednio 
przepisy proceduralne najlepiej odpowiadające charakterowi rozpoznawanego 
środka prawnego. Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 24 maja 1994 r., I PO 
6/94 (OSNP 1994 nr 7, poz. 119) i z dnia 8 kwietnia 2010 r., III ZS 1/10 (LEX nr 
602765) uznał, ze omawiana skarga Ministra Sprawiedliwości jest szczególnym 
środkiem zaskarżenia i dlatego należy stosować do niej przepisy kodeksu 
postępowania cywilnego o rewizji, a obecnie – o skardze kasacyjnej. W aktualnym 
stanie faktycznym i prawnym, wobec podjęcia przez Radę Izby Notarialnej w R. 
nowej uchwały z dnia 19 czerwca 2012 r., uchylającej w całości zaskarżona 
uchwałę oraz kolejnej uchwały z dnia 5 lipca 2012 r. o wyznaczeniu patrona dla 
aplikanta A. K., i w konsekwencji tego – cofnięcia przez Ministra Sprawiedliwości 
przedmiotowej skargi, należało na podstawie stosowanego odpowiednio przepisu 
art. 391 § 2 w związku z art. 398²¹ k.p.c. umorzyć postępowanie.