III ZS 1/11

Sąd Najwyższy2011-03-03
SNAdministracyjneprawo administracyjneNiskanajwyższy
lekarz weterynariiizby lekarsko-weterynaryjnepowiatowy lekarz weterynariiumowywynagrodzenieprawo administracyjneuchwałySąd Najwyższy

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie skargi Ministra Rolnictwa na uchwały Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej dotyczące odmowy podpisywania umów przez weterynarzy, z uwagi na uchylenie zaskarżonych uchwał.

Minister Rolnictwa zaskarżył uchwały Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, które zobowiązywały lekarzy weterynarii do odmowy zawierania umów z powiatowymi lekarzami weterynarii na określone czynności, argumentując naruszenie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Sąd Najwyższy, wobec uchylenia zaskarżonych uchwał przez Radę, umorzył postępowanie i zniósł wzajemnie koszty.

Sprawa dotyczyła skargi Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na dwie uchwały Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej. Pierwsza uchwała z 9 grudnia 2010 r. zobowiązywała lekarzy weterynarii do odmowy zawierania umów z powiatowymi lekarzami weterynarii na rok 2011 na czynności z wyznaczenia, wskazując na niewystarczające wynagrodzenie. Druga uchwała z 4 stycznia 2011 r. rozszerzyła katalog tych czynności. Minister zarzucił naruszenie przepisów ustawy o zawodzie lekarza weterynarii oraz Konstytucji i ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, twierdząc, że przepisy nie pozwalają na wydawanie takich uchwał. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, ustalił, że zaskarżone uchwały zostały następnie uchylone przez Krajową Radę Lekarsko-Weterynaryjną uchwałą z 17 stycznia 2011 r. Wobec tego, na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie jako zbędne i zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, powszechnie obowiązujące przepisy nie zawierają podstaw prawnych do wydawania takich uchwał.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że przepisy ustawy o zawodzie lekarza weterynarii nie dają podstaw do wydawania uchwał nakazujących odmowę zawierania umów. Ostatecznie jednak postępowanie zostało umorzone z powodu uchylenia zaskarżonych uchwał przez samą Radę.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzenie postępowania

Strony

NazwaTypRola
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsiorgan_państwowyskarżący
Krajowa Rada Lekarsko - Weterynaryjnainstytucjastrona uchwały

Przepisy (10)

Główne

u.z.l.w. art. 39 § 1 pkt 4

Ustawa o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych

Minister zarzucił, że przepisy te nie zawierają podstaw do wydawania uchwał zobowiązujących do odmowy zawierania umów.

u.z.l.w. art. 10 § 2 pkt 3 i 10

Ustawa o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych

Minister zarzucił, że przepisy te nie zawierają podstaw do wydawania uchwał zobowiązujących do odmowy zawierania umów.

k.p.c. art. 39819 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do umorzenia postępowania.

k.p.c. art. 39821

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do umorzenia postępowania.

k.p.c. art. 355 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do umorzenia postępowania.

Pomocnicze

u.I.W. art. 16 § 3

Ustawa o Inspekcji Weterynaryjnej

Dotyczy czynności, na które lekarze weterynarii mieli odmówić zawierania umów.

u.I.W. art. 16 § 1 i 1a

Ustawa o Inspekcji Weterynaryjnej

Dotyczy czynności, na które lekarze weterynarii mieli odmówić zawierania umów.

Konstytucja art. 22

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zarzut naruszenia przez uchwały.

Konstytucja art. 65 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zarzut naruszenia przez uchwały.

u.s.d.g. art. 6 § 1

Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej

Zarzut naruszenia przez uchwały.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uchylenie zaskarżonych uchwał przez Krajową Radę Lekarsko-Weterynaryjną.

Godne uwagi sformułowania

zbędnością wydania orzeczenia w postępowaniu wszczętym skargą Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na uchwałę Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej

Skład orzekający

Kazimierz Jaśkowski

przewodniczący

Jerzy Kwaśniewski

członek

Andrzej Wróbel

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w sytuacji uchylenia zaskarżonych aktów przez organ je wydający."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji prawnej i nie ustanawia nowych zasad interpretacji prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa jest proceduralna i zakończyła się umorzeniem z powodu uchylenia uchwał, co czyni ją mniej interesującą z punktu widzenia merytorycznego rozstrzygnięcia.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III ZS 1/11 
 
 
 
WYROK 
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
 
Dnia 3 marca 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący) 
SSN Jerzy Kwaśniewski 
SSN Andrzej Wróbel (sprawozdawca) 
 
Protokolant Wanda Cabaj 
w sprawie ze skargi Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi 
na uchwałę Krajowej Rady Lekarsko - Weterynaryjnej nr 28/2010/V z dnia 9 grudnia 
2010 r. w sprawie odstąpienia lekarzy weterynarii od podpisywania umów z tytułu 
wyznaczenia przez powiatowego lekarza weterynarii oraz na uchwałę nr 30/2011/V 
z dnia 4 stycznia 2011 r. w sprawie rozszerzenia katalogu czynności 
niewykonywanych przez lekarzy weterynarii na mocy uchwały nr 28/2010/V, 
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw 
Publicznych w dniu 3 marca 2011 r., 
 
 
1. umarza postępowanie, 
2. znosi wzajemnie między stronami koszty postępowania 
przed Sądem Najwyższym. 
 
 
 

 
 
2 
Uzasadnienie: 
 
Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna uchwałą nr 28/2010/V z dnia 9 
grudnia 2010 r. w sprawie odstąpienia lekarzy weterynarzy od podpisywania umów 
z tytułu wyznaczenia przez powiatowego lekarza weterynarii, działając na 
podstawie art. 39 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 10 ust. 2 pkt 3 i 10 ustawy z dnia 21 
grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych 
(jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 767), miedzy innymi zobowiązała 
wszystkich lekarzy weterynarii do omowy zawierania umów na tok 2011 z 
powiatowymi lekarzami weterynarii określonych w art. 16 ust. 3  ustawy z dnia 29 
stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 112, 
poz. 774) oraz aneksów do tych umów na rok 2011 na czynności z wyznaczenia i 
niewykonywania czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 i 1a ustawy o Inspekcji 
Weterynaryjnej, takich jak: wykonywanie szczepień ochronnych i badań 
rozpoznawczych, sprawowanie nadzoru nad miejscami gromadzenia, skupu lub 
sprzedaży zwierząt, targowiskami oraz wystawami, pokazami lub konkursami 
zwierząt, badanie zwierząt umieszczanych na rynku lub przeznaczonych do 
wywozu, wystawianie świadectw zdrowia, pobieranie próbek do badań. 
W uzasadnieniu tej uchwały podniesiono miedzy innymi, że wynagrodzenie 
za wykonywane z wyznaczenia powiatowego lekarza weterynarii czynności nie 
pokrywa nakładu pracy  i kosztów materiałów zużywanych w związku z ich 
wykonywaniem 
oraz 
że 
wynagrodzenie 
osób 
zatrudnionych 
w 
Inspekcji 
Weterynaryjnej nie pozostaje w żadnej relacji do kwalifikacji i konieczności 
posługiwania się wysoce specjalistyczną wiedzą i „rozmija się z odpowiedzialnością 
nałożoną przepisami prawa unijnego i krajowego ma pracowników Inspekcji 
Weterynaryjnej. 
Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna uchwałą nr 30/2011/V z dnia 4 
stycznia 2011 r. w sprawie rozszerzenia katalogu czynności niewykonywanych 
przez lekarzy weterynarii na mocy uchwały nr 28/2010/V, działając na podstawie 
art. 39 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 10 ust. 2 pkt 3 i 10 ustawy z dnia 21 grudnia 
1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (jednolity 
tekst: Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 767) podtrzymała „ w całej rozciągłości uchwałę nr 

 
 
3 
28/2010/V z dnia 9 grudnia 2010 r., a ponadto zobowiązała wszystkich lekarzy 
weterynarii od dnia 7 stycznia aż do odwołania do odmowy zawierania umow i 
wypowiedzenia wcześniej zawartych umów, określonych w art. 16 ust. 3  ustawy z 
dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. 
Nr 112, poz. 774)na rok 2011 z powiatowymi lekarzami weterynarii na czynności z 
wyznaczenia i niewykonywania czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit 
d-i) oraz k-l) ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej 
W uzasadnieniu tej uchwały podniesiono miedzy innymi, że kategoryczna 
odmowa rozmów na temat wynagrodzenia lekarzy weterynarii zatrudnionych w 
Inspekcji Weterynaryjnej oraz tworzenie Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności, a 
także lekceważący stosunek ministra […] do lekarzy weterynarii, zmusza Krajową 
Radę do podjęcia uchwały w imię godności lekarzy weterynarii oraz ochrony 
zdrowia publicznego. 
Minister Rolnictwa wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem i uchylenie 
zaskarżonych uchwał, zarzucając naruszenie: 1) art. 39 ust. 1 pkt 4  w związku z 
art. 10 ust. 2 pkt 3 i 10 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-
weterynaryjnych, ponieważ powszechnie obowiązujące przepisy nie zawierają 
podstaw prawnych do wydawania uchwał zobowiązujących lekarzy weterynarii do 
odmowy zawierania umów i wypowiadania wcześniej zawartych umów, o których 
mowa w art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej oraz niewykonywania 
czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 tej ustawy, 2) art. 22 i 65 ust. 1 
Konstytucji oraz art. 6 ust. 1 i art. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie 
działalności gospodarczej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.) 
poprzez niezgodne z przepisami ograniczanie wykonywania zawodu przez lekarzy 
weterynarii. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Sąd Najwyższy postanowił, wobec zgodnych wniosków stron postępowania 
oraz zbędnością wydania orzeczenia w postępowaniu wszczętym skargą Ministra  
Rolnictwa i Rozwoju Wsi na uchwałę Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej nr 
28/2010/V z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie odstąpienia lekarzy weterynarzy od 
podpisywania umów z tytułu wyznaczenia przez powiatowego lekarza weterynarii 
oraz uchwałę nr 30/2011/V z dnia 4 stycznia 2011 r. w sprawie rozszerzenia 

 
 
4 
katalogu czynności niewykonywanych przez lekarzy weterynarii na mocy uchwały 
nr 28/2010/V wskutek uchylenia tych uchwał nr 32/2011/V z dnia 17 stycznia 2011 
r. w sprawie akceptacji wyników negocjacji zespołu Krajowej Rady Lekarsko-
Weterynaryjnej z Ministrem Rozwoju Rolnictwa i Rozwoju Wsi, umorzyć 
postępowanie na podstawie art. 39819 § 1 w związku z art. 39821 i art. 355 § 1 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI