IX U 845/14

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2014-08-25
SAOSubezpieczenia społeczneświadczenia emerytalne i rentoweŚredniaokręgowy
deputat węglowyekwiwalent pieniężnyrenta rodzinnaemerytura górniczaukład zbiorowy pracyZUSprzedsiębiorstwo robót górniczychprawo pracy

Sąd przyznał emerytce prawo do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za 2014 rok, uznając, że aneks do układu zbiorowego pracy, który zniósł to świadczenie, był nieskuteczny wobec przepisów nadrzędnych.

Ubezpieczona L. H. odwołała się od decyzji ZUS odmawiającej jej prawa do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za 2014 rok. ZUS argumentował, że w podstawie wymiaru jej renty uwzględniono pełną wartość deputatu węglowego. Sąd Okręgowy w Gliwicach uznał, że aneks do zakładowego układu zbiorowego pracy z 1995 roku, który odstąpił od wydawania węgla lub jego ekwiwalentu, nie mógł skutecznie pozbawić emerytów i rencistów tego świadczenia, ponieważ był mniej korzystny niż nadrzędne układy zbiorowe pracy. W konsekwencji sąd zmienił decyzję ZUS, przyznając ubezpieczonej prawo do ekwiwalentu.

Sprawa dotyczyła odwołania L. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R., która odmówiła jej prawa do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za 2014 rok. Organ rentowy argumentował, że w podstawie wymiaru świadczenia przysługującego ubezpieczonej uwzględniono pełną wartość deputatu węglowego, co miało stanowić zaspokojenie tego roszczenia. Ubezpieczona, pobierająca rentę rodzinną po zmarłym mężu, który był pracownikiem przedsiębiorstwa robót górniczych i miał prawo do deputatu węglowego, domagała się przyznania ekwiwalentu. Sąd Okręgowy w Gliwicach, analizując przepisy ustawy o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla oraz układy zbiorowe pracy, ustalił, że prawo do bezpłatnego węgla w naturze lub jego ekwiwalentu wynikało z nadrzędnych przepisów. Sąd uznał, że aneks nr (...) z dnia 17 listopada 1995 r. do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Przedsiębiorstwa (...) w R., który zaprzestał wydawania węgla lub jego ekwiwalentu, nie mógł odnieść skutków prawnych wobec emerytów i rencistów, którzy prawo do bezpłatnego węgla nabyli na podstawie nadrzędnych układów zbiorowych pracy. Powodem była niezgodność tego aneksu z art. 241^26 k.p., który stanowi, że postanowienia układu zakładowego nie mogą być mniej korzystne niż postanowienia układu ponadzakładowego. Sąd podkreślił, że nie doszło do zawarcia formalnego porozumienia o odstąpieniu od stosowania uprawnień w trybie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29 września 1994 r., co czyniło aneks nieskutecznym. W związku z tym, ubezpieczona zachowała prawo do bezpłatnego węgla, a wliczenie jego pełnej wartości do podstawy wymiaru renty nie stanowiło zaspokojenia tego roszczenia. Sąd zmienił zaskarżoną decyzję, przyznając ubezpieczonej prawo do ekwiwalentu pieniężnego za 2014 rok w ilości 2,5 tony.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, taki aneks nie może skutecznie pozbawić świadczenia, jeśli jest mniej korzystny niż postanowienia układu ponadzakładowego, zgodnie z art. 241^26 k.p.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że aneks z 1995 r. do zakładowego układu zbiorowego pracy, który zaprzestał wydawania deputatu węglowego lub jego ekwiwalentu, nie mógł odnieść skutków prawnych wobec emerytów i rencistów, którzy prawo do tego świadczenia nabyli na podstawie nadrzędnych układów zbiorowych pracy. Brak formalnego porozumienia o odstąpieniu od stosowania uprawnień w trybie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29.09.1994 r. sprawił, że aneks był nieskuteczny w tym zakresie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana zaskarżonej decyzji

Strona wygrywająca

L. H.

Strony

NazwaTypRola
L. H.osoba_fizycznaodwołująca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (8)

Główne

u.o.e.p.w. art. 1

Ustawa o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych

u.o.e.p.w. art. 2 § ust. 1

Ustawa o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych

Układ Zbiorowy Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych art. 22

Układ Zbiorowy Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych art. 22 § ust. 2 pkt. 1

k.p. art. 241^26

Kodeks pracy

u.o.e.p.w. art. 3 § ust. 1

Ustawa o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych

Pomocnicze

Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw art. 9 § ust. 3

k.p.c. art. 477^14 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Aneks do zakładowego układu zbiorowego pracy z 1995 r. nie mógł skutecznie pozbawić prawa do deputatu węglowego, gdyż był mniej korzystny niż nadrzędne układy zbiorowe pracy. Nie doszło do zawarcia formalnego porozumienia o odstąpieniu od stosowania uprawnień w trybie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29.09.1994 r. Wliczenie wartości deputatu do podstawy wymiaru renty nie jest zaspokojeniem roszczenia o deputat.

Odrzucone argumenty

ZUS argumentował, że wliczenie pełnej wartości deputatu węglowego do podstawy wymiaru świadczenia przysługującego ubezpieczonej stanowiło zaspokojenie roszczenia.

Godne uwagi sformułowania

postanowienia układu zakładowego nie mogą być mniej korzystne niżeli postanowienia układu ponad zakładowego nie mogło odnieść żadnych skutków prawnych nie może być uznany za skutecznie prawne odstąpienie od stosowania świadczeń

Skład orzekający

Barbara Kużdrzał-Kiermaszek

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa do deputatu węglowego i jego ekwiwalentu pieniężnego dla emerytów i rencistów z przedsiębiorstw robót górniczych, a także skuteczności zmian w układach zbiorowych pracy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej grupy uprawnionych i okresu obowiązywania przepisów dotyczących ekwiwalentu pieniężnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego świadczenia dla byłych pracowników sektora górniczego i pokazuje, jak przepisy nadrzędne mogą chronić prawa pracowników przed mniej korzystnymi zmianami w układach zakładowych.

Emerytury górnicze: Czy ZUS może odebrać prawo do ekwiwalentu za węgiel?

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IX U 845/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 sierpnia 2014r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek Protokolant: Monika Holona przy udziale: po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Rybniku sprawy z odwołania L. H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ekwiwalent pieniężny z tytułu prawa do bezpłatnego węgla na skutek odwołania L. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 13 marca 2014r. Znak (...) - zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonej prawo do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za 2014r w ilości 2,5 tony. Sędzia Sygn. akt IXU 845/14 UZASADNIENIE Ubezpieczona L. H. w dniu 5.07.2014r. złożyła wniosek o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla uprawnionych emerytów i rencistów z przedsiębiorstw robót górniczych za rok 2014. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. decyzją z dnia 13.03.2014r. odmówił prawa do wnioskowanego świadczenia, ponieważ w podstawie wymiaru świadczenia przysługującego ubezpieczonej uwzględniono pełną wartość deputatu węglowego. Ubezpieczona w odwołaniu domagała się zmiany decyzji i przyznania prawa do ekwiwalentu pieniężnego. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił co następuje: Ubezpieczona pobiera rentę rodzinną po zmarłym mężu W. H. od dnia 17.05.1992r. Mąż ubezpieczonej był pracownikiem Przedsiębiorstwa (...) w R. , gdzie był zatrudniony od dnia 26.11.1970r. Z dniem 01.02.1990r. nabył prawo do emerytury górniczej. Przedsiębiorstwo (...) w R. pismem z dnia 30.11.1996r. poinformowało organ rentowy, iż z dniem 1 stycznia 1996r. na podstawie aneksu nr (...) z dnia 17 listopada 1995r. do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Przedsiębiorstwa (...) w R. odstąpiono od wydawania węgla deputatowego dla emerytów i rencistów. Decyzją z dnia 12.12.1996r. organ rentowy doliczył do podstawy wymiaru renty rodzinnej pełną wartość deputatu węglowego. W dniu 24.04.2014r. ubezpieczona wystąpiła z wnioskiem o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za 2014r., w rozpoznaniu którego organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. Sąd zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 06.07.2007 r. o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych /Dz.U. Nr 147, poz. 1031/ ustawa określa zasady i sposoby realizacji uprawnienia do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla zwanego dalej „ekwiwalentem” przysługującego osobom uprawnionym z przedsiębiorstw robót górniczych za okres od 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. W art. 2 ust. 1 powyższej ustawy zawarta jest definicja ustawowa osoby uprawnionej. Są to uprawnieni do bezpłatnego węgla na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z dnia 21.12.1991 r., którzy uzyskali emeryturę lub rentę przed dniem 01.07.2007 r. a po dniu 31.12.2001 r. nie pobierali ekwiwalentu - emeryci i renciści, którzy pobierali bezpłatny węgiel w naturze od przedsiębiorstw robót górniczych - osoby, które na emeryturę lub rentę przeszły z przedsiębiorstw robót górniczych - wdowy, wdowcy i sieroty mający ustalone prawo do renty rodzinnej po byłych pracownikach przedsiębiorstw robót górniczych. W powyższym Układzie w art. 22 uregulowano, że emerytom i rencistom oraz wdowom, wdowcom i sierotom uprawnionym do renty rodzinnej po pracowniku przysługuje bezpłatny węgiel w naturze z tym, że dopuszczono możliwość wypłaty deputatu węglowego w ekwiwalencie pieniężnym. Na podstawie protokołu dodatkowego nr 7 z dnia 21.11.1995 r. uprawnieniami do bezpłatnego węgla objęto także emerytów i rencistów zamieszkałych w kraju, których uprawnienia powstały na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Przemysłu Węglowego z dnia 01.02.1980 r., i którzy korzystali z nich w dniu 25.11.1995 r. Protokołem tym wprowadzono także do Układu art. 44 1 o treści.... od dnia 26 listopada 1995 r. postanowienia art. 22 nie dotyczą jednostek, które do dnia 25 listopada 1995 r. w swoich zakładowych układach zbiorowych pracy odstąpiły na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29.09.1994 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. Nr 113, poz. 577 ze zm./ od stosowania świadczeń, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt. 1 w wymiarze i na zasadach określonych w Układzie Zbiorowym Pracy dla PW z dnia 1 lutego 1980 r. W dniu 17.11.1995 r. zawarto aneks nr (...) do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Przedsiębiorstwa (...) w R. obowiązującego od 26.11.1994 r. na mocy, którego od dnia 01.01.1996 r. zaprzestano wydawania węgla w naturze lub jego pieniężnego ekwiwalentu osobom uprawnionym do jego otrzymywania na podstawie ust. 9,10,11,12 i 17 Załącznika Nr 12 w sprawie zasady realizacji deputatu węglowego ww. Układu. Z zeznań ówczesnego dyrektora (...) w R. złożonych w swojej sprawie wynika, że intencją pracodawcy było czasowe odstąpienie od wydawania deputatu węglowego emerytom i rencistom z uwagi na kłopoty finansowe zakładu. Aneks ten został zarejestrowany przez Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia 04.01.1996 r. Zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29.09.1994 r. o zmianie ustawy Kodeks pracy i niektórych ustaw /Dz.U. z 1994 r. Nr 113, poz. 547/ strony uprawnione do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy mogły do dnia 25.11.1995 r. zawrzeć porozumienie w kwestii włączenia uprawnień i świadczeń unormowanych w ponadzakładowym układzie zbiorowym pracy zawartym przed 01.01.1987 r., albo o odstąpieniu od ich stosowania. Z aneksu Nr (...) z dnia 17.11.1985 r. do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Przedsiębiorstw (...) w R. nie wynika by zostało między dyrekcją zakładu, a związkami zawodowymi zawarte porozumienie, o którym mowa w cytowanym wyżej art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29.09.1994 r. Fakt, iż nie doszło do zawarcia takiego porozumienia potwierdza również Okręgowy Inspektor Pracy w K. . W treści § 1 tego aneksu podano, że zaprzestaje się wydawania deputatu węglowego lub jego pieniężnego ekwiwalentu zarówno emerytom i rencistom, którzy byli do niego uprawnieni w wysokości 3 ton rocznie jak i tym byłym pracownikom, którzy otrzymali bezpłatny węgiel w naturze w wysokości 2,5 tony rocznie. To uregulowanie nie mogło odnieść żadnych skutków prawnych wobec emerytów i rencistów, którzy prawo do bezpłatnego węgla w ilości 3 ton nabyli na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z dnia 21.12.1991 r. /tj. przeszli na emeryturę lub rentę po 01.01.1992 r./, gdyż zgodnie z art. 241 26 kp postanowienia układu zakładowego nie mogą być mniej korzystne niżeli postanowienia układu ponad zakładowego. Pogląd taki wyraził Sąd Apelacyjny w Katowicach w orzeczeniu z dnia 20.05.2008 r. sygn.akt III AUa 282/08. W ocenie Sądu Okręgowego skoro strony uprawnione do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy nie zawarły formalnego porozumienia o odstąpieniu od stosowania uprawnień i świadczeń określonych w układach zbiorowych pracy zawartych przed dniem 01.01.1987 r. w trybie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29.09.1994 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. Nr 113, poz. 547/ to aneks Nr (...) z dnia 17.11.1985 r. do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Przedsiębiorstw (...) w R. nie może być uznany za skutecznie prawne odstąpienie od stosowania świadczeń, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt. 1 w wymiarze i na zasadach określonych w Układzie Zbiorowym Pracy dla PW z dnia 01.02.1980 r. Zatem emeryci i renciści z Przedsiębiorstwa (...) w R. zamieszkali w kraju zgodnie z protokołem dodatkowym nr 7 z dnia 21.11.1995 r. do Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z dnia 21.12.1991 r., których uprawnienia do bezpłatnego węgla powstały na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Przemysłu Węglowego z dnia 01.02.1980 r. i którzy korzystali z nich w dniu 25.11.1995 r. zachowali prawo do bezpłatnego węgla. Odmienne uregulowania zawarte w powołanym wcześniej aneksie nr (...) do zakładowego układu zbiorowego pracy w świetle art. 241 26 kp jako mniej korzystne nie wywołują skutków prawnych. Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że ubezpieczona prawo do bezpłatnego węgla w naturze nabyła w wyniku kontynuacji tego prawa po zmarłym mężu, który był uprawniony do 3 ton rocznie węgla deputatowego jako emeryt na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Przemysłu Węglowego z dnia 01.02.1980r. i zachował do niego prawo na podstawie art. 22 ust. 2 pkt. 1 Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z dnia 21.12.1991 r. Zatem ubezpieczona jest osobą uprawnioną w rozumieniu art. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 06.07.2007 r. o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych . Między stronami jest niesporne, że Przedsiębiorstwo (...) w R. było przedsiębiorstwem robót górniczych w rozumieniu art. 2 pkt. 2 cytowanej wyżej ustawy. Wliczenie pełnej wartości deputatu węglowego do podstawy wymiaru świadczenia nie może być uznane za zaspokojenie roszczeń z tytułu prawa do bezpłatnego węgla w rozumieniu art. 3 ust. 1 ww. ustawy. Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 20.05.2008 r. sygn.akt III AUa 282/08 przyjął, że za zaspokojenie roszczenia w rozumieniu powołanego przepisu należy uznać wypłatę przez byłego pracodawcę deputatu węglowego w naturze lub jego ekwiwalentu pieniężnego oraz wypłatę przez organ rentowy ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla np. w wykonaniu wyroku sądowego. Dlatego też Sąd na mocy art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej prawo do ekwiwalentu pieniężnego za 2014 rok w ilości 2,5 tony. Sędzia

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI