III W 731/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła wykroczenia z art. 97 kw w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, popełnionego przez P.K., który zaparkował pojazd w strefie zamieszkania w miejscu do tego niewyznaczonym. Sąd Rejonowy uznał go za winnego i wymierzył karę grzywny. Obwiniony złożył apelację, podnosząc szereg zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego, a także błędów w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy, po analizie akt sprawy i argumentacji apelacji, uznał ją za bezzasadną. Sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia obwinionego i dokumentację fotograficzną, a także dokonał zasadniczych prawidłowych ustaleń faktycznych. Nie stwierdzono naruszenia przepisów procesowych, takich jak art. 7 kpk (zasada swobodnej oceny dowodów) czy art. 5 § 2 kpk (zasada in dubio pro reo), ani obrazy prawa materialnego. Sąd Okręgowy podkreślił, że obszar przeznaczony do parkowania był wystarczająco oznaczony znakami pionowymi i utwardzoną nawierzchnią, a zaparkowanie pojazdu poza tym terenem stanowiło wykroczenie. Utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego i zasądzono od obwinionego koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących parkowania w strefie zamieszkania, w szczególności znaczenia znaków pionowych i utwardzenia terenu jako wyznacznika miejsca parkingowego.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów dotyczących wykroczeń drogowych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zaparkowanie pojazdu na nieutwardzonym pasie gruntu, przy płocie, w strefie zamieszkania, poza obszarem wyznaczonym znakami pionowymi i utwardzoną kostką brukową, stanowi wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, stanowi wykroczenie, ponieważ obszar wyznaczony do parkowania był wystarczająco oznaczony znakami pionowymi i utwardzoną nawierzchnią, a zaparkowanie poza tym terenem jest niedopuszczalne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że znaki pionowe D-18 i D-18+T3a wraz z utwardzoną kostką brukową stanowiły wystarczające wydzielenie obszaru przeznaczonego do postoju pojazdów w strefie zamieszkania. Zaparkowanie na nieutwardzonej powierzchni poza tym obszarem wyczerpuje znamiona wykroczenia, nawet jeśli brak było znaków poziomych.
Czy naruszone zostały przepisy postępowania, w szczególności zasada swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk) i zasada in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, a wątpliwości faktyczne zostały usunięte na podstawie dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była szczegółowa i zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Nie było podstaw do zastosowania zasady in dubio pro reo, gdyż stan faktyczny został jednoznacznie ustalony.
Czy błędnie ustalono stan faktyczny w zakresie granic wyznaczonego miejsca parkingowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, choć Sąd Rejonowy błędnie przyjął, że miejsca postojowe zostały wyznaczone linią na kostce brukowej, to kluczowe ustalenie o zaparkowaniu poza wyznaczonym obszarem było prawidłowe.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że brak było dowodów na wyznaczenie miejsc parkingowych liniami na kostce brukowej, jednakże utwardzenie terenu kostką brukową i znaki pionowe jednoznacznie wskazywały obszar przeznaczony do parkowania, a obwiniony zaparkował poza nim.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. K. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (20)
Główne
k.w. art. 97
Kodeks wykroczeń
p.r.d. art. 49 § ust. 2 pkt 4
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Pomocnicze
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo ma zastosowanie tylko wtedy, gdy pomimo przeprowadzenia wszystkich dostępnych dowodów, w dalszym ciągu pozostają w sprawie niewyjaśnione okoliczności.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Ocena dowodów musi uwzględniać wskazania wiedzy, logicznego myślenia i zasady doświadczenia życiowego.
k.p.k. art. 424 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku.
k.p.w. art. 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 82 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 104 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.w. art. 109 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 447 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach art. załącznik nr 2 § pkt 1.3.
Rozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych § § 1 ust. 3
Rozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych § § 52 ust. 1 i 3
k.p.w. art. 119 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia art. § 4
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 21 § pkt 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 10 § ust. 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obszar przeznaczony do parkowania był wystarczająco oznaczony znakami pionowymi i utwardzoną nawierzchnią. • Zaparkowanie pojazdu poza wyznaczonym obszarem stanowi wykroczenie. • Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i dokonał zasadniczych ustaleń faktycznych. • Nie zachodziły przesłanki do zastosowania zasady in dubio pro reo.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 424 § 1 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Obraza prawa materialnego (art. 97 kw, art. 49 ust. 2 pkt 4 p.r.d., przepisy rozporządzeń o znakach drogowych).
Godne uwagi sformułowania
Sąd Okręgowy będąc do tego ustawowo zobligowanym, zbadał w pierwszej kolejności czy w sprawie nie wystąpiły uchybienia, o których mowa w art. 104 § 1 kpw i art. 440 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw, powodujące konieczność ingerencji w zaskarżony wyrok niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, po czym stwierdził, że w sprawie nie ujawniły się żadne bezwzględne przyczyny odwoławcze ani nie wystąpiła rażąca niesprawiedliwość wyroku. • Wszelkie przy tym wątpliwości w zakresie ustaleń faktycznych powinny być wyjaśnione i usunięte przez wszechstronną i gruntowną analizę całego dostępnego materiału dowodowego i dopiero wtedy, gdy po wykorzystaniu wszystkich istniejących możliwości wątpliwości nie zostaną usunięte, należy je wytłumaczyć w sposób korzystny dla obwinionego. • Wobec jednoznaczności prawidłowo ustalonego stanu faktycznego nie ujawniły się przesłanki zastosowania zasady in dubio pro reo. • Ustalenie czy podsądny zaparkował samochód w miejscu do tego wyznaczonym w „Strefie zamieszkania”, czy też poza tym obszarem nie pozostaje w sferze oceny dowodów, lecz ustaleń faktycznych oraz prawnej oceny zachowania P. K. • Wymiar kary rażąco niewspółmiernej ma miejsce wówczas „gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy – gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą”.
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących parkowania w strefie zamieszkania, w szczególności znaczenia znaków pionowych i utwardzenia terenu jako wyznacznika miejsca parkingowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów dotyczących wykroczeń drogowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu parkowania, ale jej rozstrzygnięcie opiera się na standardowej interpretacji przepisów i dowodów, bez elementów zaskoczenia czy przełomowości.
“Czy zaparkowałeś zgodnie z przepisami? Sąd wyjaśnia, co oznacza 'miejsce wyznaczone' w strefie zamieszkania.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.