III UZ 16/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuOsoby bliskie zmarłego wnioskodawcy nie są współuczestnikami jednolitymi w sprawach o świadczenia rentowe, a ich prawa wynikają z ustawy, nie ze spadku.
Sprawa dotyczyła prawa do renty po zmarłej Jadwidze K. Jej następcy prawni, Franciszek K., Grzegorz K. i Marta K., odwołali się od decyzji ZUS. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną Grzegorza K. z powodu braku wniosku o doręczenie odpisu wyroku. Sąd Najwyższy rozpatrzył zażalenie Grzegorza K., stwierdzając, że osoby bliskie zmarłego nie są współuczestnikami jednolitymi w sprawach o świadczenia rentowe, ponieważ prawa te nie należą do spadku, a wynikają z art. 136 ustawy o emeryturach i rentach.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie Grzegorza K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego skargę kasacyjną w sprawie o prawo do renty po zmarłej Jadwidze K. Sąd Apelacyjny uznał, że skarga kasacyjna została odrzucona, ponieważ Grzegorz K. nie złożył wniosku o doręczenie odpisu wyroku drugiej instancji, a jedynie Franciszek K. złożył taki wniosek. Sąd Apelacyjny stwierdził brak współuczestnictwa jednolitego między następcami prawnymi. Grzegorz K. zarzucił, że współuczestnictwo jednolite istnieje, ponieważ wyrok dotyczy niepodzielnie wszystkich spadkobierców jako współwłaścicieli majątku spadkowego, zgodnie z art. 1035 k.c. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wyjaśniając, że prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego nie należą do spadku, gdyż są ściśle związane z osobą zmarłego. Mogą być one dochodzone przez osoby bliskie na podstawie art. 136 ustawy o emeryturach i rentach, ale wymaga to zgłoszenia wniosku o dalsze prowadzenie postępowania. Świadczenia te są podzielne, a decyzja sądu zależy od spełnienia przesłanek przez poszczególnych uczestników. Dlatego nie zachodzi współuczestnictwo jednolite, a czynność procesowa jednego uczestnika nie wywołuje skutków wobec innych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, osoby bliskie zmarłego wnioskodawcy nie są współuczestnikami jednolitymi w sprawach o świadczenia rentowe.
Uzasadnienie
Prawa do świadczeń rentowych nie należą do spadku, lecz wynikają z ustawy (art. 136 ustawy o emeryturach i rentach) i przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od dziedziczenia. Świadczenia te są podzielne, a decyzja sądu zależy od spełnienia przesłanek przez poszczególnych uczestników, co wyklucza współuczestnictwo jednolite.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalił zażalenie
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Franciszka K. | osoba_fizyczna | następca prawny wnioskodawcy |
| Grzegorza K. | osoba_fizyczna | następca prawny wnioskodawcy |
| Marta K. | osoba_fizyczna | następca prawny wnioskodawcy |
| Jadwiga K. | osoba_fizyczna | wnioskodawca (zmarła) |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w L. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (11)
Główne
k.p.c. art. 73 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wyklucza współuczestnictwo jednolite, gdy wyrok nie dotyczy niepodzielnie wszystkich współuczestników z istoty stosunku prawnego lub przepisu ustawy.
u.e.r.f.u.s. art. 136 § ust. 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Określa krąg osób uprawnionych do świadczeń po śmierci wnioskodawcy (małżonek, dzieci, inni członkowie rodziny).
k.c. art. 922 § § 2
Kodeks cywilny
Wyłącza ze spadku prawa i obowiązki ściśle związane z osobą zmarłego oraz prawa przechodzące na oznaczone osoby niezależnie od dziedziczenia.
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna oddalenia zażalenia przez Sąd Najwyższy.
Pomocnicze
k.p.c. art. 73 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Czynności procesowe jednego współuczestnika wywołują skutek procesowy jedynie w stosunku do niego, jeśli nie ma współuczestnictwa jednolitego.
u.e.r.f.u.s. art. 136 § ust. 3
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Warunkiem realizacji prawa do świadczeń jest zgłoszenie wniosku o dalsze prowadzenie postępowania w terminie 12 miesięcy od śmierci osoby.
u.e.r.f.u.s. art. 136 § ust. 2
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Spełnienie warunku zgłoszenia wniosku upoważnia do udziału w dalszym postępowaniu.
k.c. art. 1035
Kodeks cywilny
Dotyczy dziedziczenia gospodarstwa rolnego, ale w sprawie użyty przez skarżącego jako podstawa współuczestnictwa jednolitego w odniesieniu do majątku spadkowego.
k.c. art. 209
Kodeks cywilny
Dotyczy czynności zachowawczych współwłaścicieli, użyty przez skarżącego w kontekście współuczestnictwa.
k.p.c. art. 387 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy wniosku o doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zażalenia na postanowienia sądu drugiej instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawa do świadczeń rentowych nie wchodzą do spadku, lecz wynikają z ustawy i przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od dziedziczenia. Świadczenia rentowe są świadczeniami podzielnymi, a decyzja sądu zależy od spełnienia przesłanek przez poszczególnych uczestników, co wyklucza współuczestnictwo jednolite. Brak wniosku o doręczenie odpisu wyroku przez jednego ze współuczestników (Grzegorza K.) skutkuje brakiem możliwości zaskarżenia orzeczenia przez niego, gdy nie ma współuczestnictwa jednolitego.
Odrzucone argumenty
Następcy prawni zmarłej wnioskodawczyni są współuczestnikami jednolitymi w sprawie o świadczenia rentowe, ponieważ wyrok dotyczy niepodzielnie wszystkich jako współwłaścicieli majątku spadkowego (art. 1035 k.c.). Czynności procesowe jednego współuczestnika (Franciszka K.) powinny odnosić skutek wobec pozostałych (Grzegorza K.) z mocy art. 73 § 2 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Osoby bliskie zmarłego wnioskodawcy nie są współuczestnikami jednolitymi w rozumieniu art. 73 § 2 k.p.c. w sprawie o świadczenia, o których mowa w art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Prawa do świadczeń określonych ustawą o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jako prawa zmarłego ściśle związane z jego osobą, nie należą do spadku, a zatem nie są przedmiotem dziedziczenia. Świadczenia te, jako świadczenia pieniężne, są z natury rzeczy świadczeniami podzielnymi i od decyzji sądu [...] zależy przyznanie prawa do świadczenia.
Skład orzekający
Jerzy Kuźniar
przewodniczący
Zbigniew Hajn
sprawozdawca
Andrzej Wróbel
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że prawa do świadczeń rentowych nie wchodzą do spadku i że osoby bliskie nie są współuczestnikami jednolitymi w sprawach o rentę, co ma istotne znaczenie dla procedury i możliwości zaskarżenia orzeczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji następstwa prawnego po zmarłym wnioskodawcy w postępowaniu o świadczenia z FUS, ale zasady dotyczące współuczestnictwa i charakteru świadczeń mogą mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa wyjaśnia istotną kwestię prawną dotyczącą dziedziczenia praw do świadczeń rentowych i wpływa na rozumienie współuczestnictwa procesowego w sprawach ubezpieczeniowych, co jest ważne dla praktyków.
“Czy renta po zmarłym wchodzi do spadku? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczową kwestię dla rodzin.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPostanowienie z dnia 10 kwietnia 2008 r. III UZ 16/07 Osoby bliskie zmarłego wnioskodawcy nie są współuczestnikami jedno- litymi w rozumieniu art. 73 § 2 k.p.c. w sprawie o świadczenia, o których mowa w art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Fun- duszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.). Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Zbigniew Hajn (sprawoz- dawca), Andrzej Wróbel. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 kwietnia 2008 r., sprawy z odwołania Franciszka K., Grzegorza K. i Marty K. następców praw- nych zmarłej Jadwigi K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w L. o prawo do renty, na skutek zażalenia wnioskodawcy Grzegorza K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 12 października 2007 r. [...] o d d a l i ł zażalenie. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie w sprawie z wniosku Jadwigi K. z udziałem jej następców prawnych: Franciszka K., Grzegorza K. i Marty K. odrzucił skargę kasacyjną Grzego- rza K. od wyroku z 26 czerwca 2007 r., w którym Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego-Sądu Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 9 listopada 2006 r. i oddalił odwołanie Jadwigi K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w R.P. z dnia 28 grudnia 2004 r., odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolno- ści do pracy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że skarga kasacyjna Grzegorza K. podlegała odrzuceniu z tego powodu, że nie złożył on wniosku o dorę- czenie mu odpisu wyroku Sądu drugiej instancji. Wniosek w trybie art. 387 § 3 k.p.c. 2 złożył na gruncie niniejszej sprawy jedynie Franciszek K. działający w swoim imieniu. Pomiędzy wymienionymi współuczestnikami sporu nie istnieje współuczestnictwo jednolite, zatem czynności dokonane przez jednego ze współuczestników wywołały skutek procesowy jedynie w stosunku do współuczestnika działającego (art. 73 § 1 k.p.c.). W zażaleniu na powyższe postanowienie Grzegorz K., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł o jego uchylenie wskazując, że nie można się zgodzić z twierdzeniem Sądu Apelacyjnego, że pomiędzy współuczestni- kami sporu Franciszkiem K. i Grzegorzem K. nie istnieje współuczestnictwo jednolite. Treść art. 73 § 2 k.p.c. wyraźnie stanowi, iż „w wypadku, gdy z istoty spornego sto- sunku prawnego lub z przepisu ustawy wynika, że wyrok dotyczyć ma niepodzielnie wszystkich współuczestników (współuczestnictwo jednolite), czynności procesowe współuczestników działających są skuteczne wobec nie działających." W przedmio- towej sprawie, wobec braku działu spadku, wyrok niepodzielnie dotyczyć ma wszyst- kich uczestników, jako współwłaścicieli majątku spadkowego - tak Franciszka K., jak również Grzegorza K. oraz Marty K. W sprawie tej zachodzi więc w sposób oczywisty współuczestnictwo jednolite pomiędzy następcami prawnymi zmarłej Jadwigi K., po- nieważ wynika ono z treści art. 1035 k.c., z tego względu czynności procesowe pod- jęte przez Franciszka K. z mocy art. 73 § 2 k.p.c. odnoszą skutek wobec Grzegorza K. i odwrotnie (209 k.c.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że w toku niniejszego procesu Jadwiga K. zmarła, a postępowanie sądowe wywołane jej odwołaniem od wskazanej wyżej decyzji ZUS z 28 grudnia 2004 r. było kontynuowane z udziałem jej następców: syna Grzegorza K. i męża Franciszka K. działającego w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel małoletniej córki Marty K. Jak wynika z zażalenia opiera się ono na przekonaniu skarżącego, że będąca przedmiotem procesu renta należna do dnia śmierci Jadwigi K. weszła do spadku po niej, wobec czego wyrok powinien dotyczyć niepodzielnie wszystkich uczestników, jako współwłaścicieli majątku spadkowego. Dlatego, jego zdaniem, pomiędzy na- stępcami prawnymi zmarłej Jadwigi K. zachodzi współuczestnictwo jednolite wynika- 3 jące z art. 1035 k.c., a czynności procesowe podjęte przez Franciszka K. z mocy art. 73 § 2 k.p.c. odnoszą skutek wobec Grzegorza K. i odwrotnie (art. 209 k.c.). Powyższe zapatrywanie nie uwzględnia tego, że zgodnie z art. 922 § 2 k.c. nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby nieza- leżnie od tego, czy są one spadkobiercami. Z tego względu prawa do świadczeń określonych ustawą o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.), jako prawa zmarłego ściśle związane z jego osobą, nie należą do spadku, a zatem nie są przedmiotem dziedzi- czenia, (zob. uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 12 listopada 2001 r., P 2/2001, pkt. III.1; por. także: uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 26 lutego 1965 r., III PO 22/64, OSNCP 1965 nr 7-8, poz. 107, wpisaną do księgi za- sad prawnych, oraz uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 9 grudnia 1968 r. - również wpisaną do księgi zasad prawnych, III PZP 59/68, OSNCP 1969 nr 4, poz. 84; ponadto wyrok Sąd Apelacyjnego w Lublinie z 19 sierpnia 1999 r., III AUa 229/99, OSA 2000 nr 7-8, poz. 32). Roszczenia o wskazane wyżej świadczenia mogą być jednak, co ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, dochodzone na podstawie art. 136 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, który ustala szczególne następstwo prawne po osobie, która zgłosiła wniosek o świadczenia określone ustawą. Zgodnie z ustępem pierwszym tego arty- kułu, w razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku - małżonkowi i dzie- ciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku - innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na któ- rych utrzymaniu pozostawała ta osoba. Warunkiem realizacji przez te osoby prawa do wymienionych świadczeń jest zgłoszenie przez nie w terminie 12 miesięcy od dnia śmierci osoby, której świadczenia przysługiwały, wniosku o dalsze prowadzenie po- stępowania (art. 136 ust. 3). Spełnienie tego warunku upoważnia je do udziału w dal- szym prowadzeniu postępowania o świadczenia, nieukończonego wskutek śmierci osoby, która o te świadczenia wystąpiła (art. 136 ust. 2). Uprawnienia wynikające z art. 136 przysługują osobom wskazanym w tym przepisie niezależnie od tego czy są spadkobiercami osoby, której rozważane świadczenia przysługiwały. 4 Jak wynika z przytoczonej wyżej regulacji świadczenia wskazane w art. 136 ustawy o emeryturach i rentach z FUS przysługują uprawnionym osobom tylko na wniosek o dalsze prowadzenie postępowania zgłoszony przez każdego zaintereso- wanego z osobna (art. 136 ust. 3). Ponadto, świadczenia te, jako świadczenia pie- niężne, są z natury rzeczy świadczeniami podzielnymi i od decyzji sądu opartej na ocenie spełnienia przez poszczególnych uczestników postępowania przesłanek z art. 136 ust. 1, zależy przyznanie prawa do świadczenia. Wobec tego ani z istoty sto- sunku prawnego, będącego przedmiotem niniejszego postępowania, ani z przepisu ustawy nie wynika, że wyrok dotyczyć ma niepodzielnie wszystkich współuczestni- ków. Wyłącza to, w świetle art. 73 § 2 k.p.c., możliwość uznania, że uczestnicy po- stępowania w niniejszej sprawie są objęci współuczestnictwem jednolitym. W tej sy- tuacji złożenie wniosku o doręczenie orzeczenia sądu drugiej instancji z uzasadnie- niem przez jednego z uczestników tego postępowania (Franciszka K.), niebędącego współuczestnikiem jednolitym, nie otwiera drogi do zaskarżenia orzeczenia skargą kasacyjną innemu uczestnikowi (skarżącemu w obecnym postępowaniu) (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 28 marca 2002 r., I PKN 343/01, Prokuratura i Prawo 2003 nr 1, s. 43 i z 30 października 2003 r., I PK 382/03). Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie. ========================================
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI