Orzeczenie · 2024-01-17

III USK 294/23

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2024-01-17
SNPracyubezpieczenia społeczneWysokanajwyższy
ubezpieczenia społecznestosunek pracyumowa o pracępracownikpłatnik składekZUSSąd Najwyższyskarga kasacyjna

Sprawa dotyczyła odwołania B.Ś. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który stwierdził, że B.Ś. nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym jako pracownik swojej córki M.Ś. od 1 grudnia 2018 r. do 31 maja 2019 r. Sąd Okręgowy w Opolu zmienił decyzję ZUS, a Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił apelację organu rentowego, uznając, że B.Ś. faktycznie pracował w warunkach podporządkowania pracowniczego. Sąd Apelacyjny oparł swoje rozstrzygnięcie na fakcie, że B.Ś. wykonywał powierzone mu obowiązki w reżimie pracowniczym, zgodnie z art. 22 k.p., pomimo więzi rodzinnych łączących strony. Organ rentowy złożył skargę kasacyjną, zarzucając nieważność postępowania z powodu jednoosobowego składu sądu drugiej instancji (art. 379 pkt 4 k.p.c. w zw. z art. 367 § 3 k.p.c. oraz art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy COVID-19) oraz naruszenie prawa materialnego (art. 22 § 1 k.p. w zw. z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Skarżący argumentował, że stosunek prawny nie nosił cech umowy o pracę, a B.Ś. nadal prowadził własną działalność gospodarczą lub świadczył usługi w ramach współpracy podmiotów gospodarczych. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W odniesieniu do zarzutu nieważności postępowania, Sąd Najwyższy powołał się na uchwałę składu siedmiu sędziów (III PZP 6/22), która uznała nieważność orzeczeń wydanych w jednoosobowych składach na podstawie art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy COVID-19, ale jednocześnie wskazała, że wykładnia ta obowiązuje od dnia podjęcia uchwały (26 kwietnia 2023 r.) i znieść skutki wsteczne, aby uniknąć społecznych negatywnych konsekwencji. Ponieważ wyrok Sądu Apelacyjnego został wydany przed tą datą, zarzut nieważności nie był zasadny. Sąd Najwyższy uznał również, że skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Analizując zarzut naruszenia art. 22 § 1 k.p., Sąd Najwyższy stwierdził, że ustalony stan faktyczny, w tym zakres obowiązków B.Ś., charakterystyczny dla jednoosobowej obsługi sklepu, potwierdzał istnienie stosunku pracy, a samodzielność w wykonywaniu zatrudnienia nie przekreślała tego stosunku. W związku z tym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących składu sądu w sprawach cywilnych w okresie pandemii COVID-19 oraz kryteriów oceny stosunku pracy w kontekście więzi rodzinnych i prowadzenia działalności gospodarczej.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego okresu i stanu prawnego związanego z ustawą COVID-19 w zakresie składu sądu. Ocena stosunku pracy jest zawsze zależna od konkretnych okoliczności faktycznych.

Zagadnienia prawne (2)

Czy stosunek prawny łączący B.Ś. z jego córką M.Ś. nosił znamiona stosunku pracy w rozumieniu art. 22 § 1 k.p., skutkujące obowiązkiem podlegania ubezpieczeniom społecznym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd Apelacyjny uznał, że B.Ś. faktycznie podjął i wykonywał powierzone mu obowiązki w reżimie pracowniczym, w warunkach podporządkowania i pod kierownictwem pracodawcy, za odpowiednim wynagrodzeniem.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny oparł się na fakcie, że B.Ś. wykonywał obowiązki sprzedawcy w sklepie swojej córki, w tym przyjmował towar, zamawiał go, sprzątał sklep, a także korzystał z urlopu wypoczynkowego. Mimo więzi rodzinnych, sąd uznał, że istniał reżim pracowniczy.

Czy wyrok Sądu Apelacyjnego wydany w jednoosobowym składzie orzekającym, na podstawie art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy COVID-19, jest dotknięty nieważnością postępowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd Najwyższy uznał, że zarzut nieważności postępowania z powodu jednoosobowego składu sądu drugiej instancji nie jest zasadny w tej sprawie, ponieważ wyrok został wydany przed datą uchwały Sądu Najwyższego (III PZP 6/22) wprowadzającej zmianę w wykładni, a Sąd Najwyższy zniósł skutki wsteczne tej wykładni.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na uchwałę III PZP 6/22, która uznała nieważność orzeczeń wydanych w jednoosobowych składach na podstawie art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy COVID-19, ale jednocześnie wskazał, że wykładnia ta obowiązuje od dnia podjęcia uchwały i zniósł skutki wsteczne, aby uniknąć negatywnych konsekwencji społecznych. Ponieważ wyrok Sądu Apelacyjnego został wydany przed 26 kwietnia 2023 r., zarzut nieważności nie był zasadny.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Organ rentowy (nie uzyskał rozpoznania skargi)

Strony

NazwaTypRola
B.Ś.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opoluorgan_państwowyorgan rentowy
M. Ś.osoba_fizycznauczestnik

Przepisy (9)

Główne

k.p.c. art. 398 § 9

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona.

k.p. art. 22 § 1

Kodeks pracy

Przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.

u.s.u.s. art. 6 § 1

Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają z tytułu stosunku pracy osoby podlegające obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu.

u.s.u.s. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu podlegają osoby podlegające obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.

u.s.u.s. art. 13 § 1

Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Obowiązkowo ubezpieczeniu wypadkowemu podlegają osoby podlegające obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.

Pomocnicze

k.p.c. art. 379 § 4

Kodeks postępowania cywilnego

Nieważność postępowania zachodzi m.in. przez rozpoznanie sprawy przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego, jeżeli właściwy był skład kolegialny.

k.p.c. art. 367 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Zdanie pierwsze: Sąd drugiej instancji orzeka w składzie trzech sędziów, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

ustawa COVID-19 art. 15zzs1 § 1

Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczegółowych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, w postępowaniach sądowych w sprawach cywilnych, karnych, w sprawach o wykroczenia, w sprawach administracyjnych, w sprawach emerytalnych, rentowych i wypadkowych oraz w postępowaniach dyscyplinarnych, zamiast składu kolegium sędziów lub ławników, może orzekać jeden sędzia lub jeden ławnik, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

P.przed. art. 3

Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców

Działalność gospodarcza to zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, w sposób ciągły.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzut nieważności postępowania z powodu jednoosobowego składu sądu drugiej instancji (choć ostatecznie nieuznany z uwagi na datę wyroku i zniesienie skutków wstecznych). • Argumentacja organu rentowego kwestionująca istnienie stosunku pracy, wskazująca na samodzielność B.Ś. i możliwość prowadzenia przez niego działalności gospodarczej.

Odrzucone argumenty

Zarzut nieważności postępowania z powodu jednoosobowego składu sądu drugiej instancji (nieuznany z uwagi na datę wyroku i zniesienie skutków wstecznych). • Argumentacja organu rentowego o braku cech stosunku pracy, która nie przekonała Sądu Najwyższego w kontekście ustalonego stanu faktycznego.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy uznał, że ochrona dobra i interesów obywateli, jako najwyższa wartość konstytucyjna, a także powaga władzy sądowniczej i jej znaczenie w działalności państwa, nakazuje znieść wsteczne skutki wykładni, która legła u podłoża tej uchwały. • Istniejąca w tych uwarunkowaniach ustalona samodzielność w wykonywaniu umówionego zatrudnienia nie przekreśla istnienia stosunku pracy.

Skład orzekający

Romualda Spyt

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących składu sądu w sprawach cywilnych w okresie pandemii COVID-19 oraz kryteriów oceny stosunku pracy w kontekście więzi rodzinnych i prowadzenia działalności gospodarczej."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego okresu i stanu prawnego związanego z ustawą COVID-19 w zakresie składu sądu. Ocena stosunku pracy jest zawsze zależna od konkretnych okoliczności faktycznych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych, a także kwestii proceduralnych związanych z orzekaniem w czasie pandemii, co jest nadal aktualne dla prawników i przedsiębiorców.

Czy praca dla własnej córki to zawsze stosunek pracy? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst