III UO 1/17
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej, uznając je za niedopuszczalne.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie E.C. na postanowienie z dnia 4 kwietnia 2017 r. o odmowie przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie jest oczywiście niedopuszczalne, ponieważ przepisy k.p.c. nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego wydanego w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania. Podkreślono, że postępowanie kasacyjne jest środkiem nadzwyczajnym, wykraczającym poza konstytucyjne minimum dwuinstancyjności.
Sąd Najwyższy w składzie orzekającym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych rozpoznał zażalenie E.C. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt III UK 148/16, którym odmówiono przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]. W uzasadnieniu postanowienia z 4 kwietnia 2017 r. wskazano, że wniosek o przyjęcie skargi nie zawierał argumentów na poparcie jej oczywistej zasadności, a stwierdzenie o oczywistej zasadności ze względu na brak uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, mimo uchybień proceduralnych, nie spełniało wymagań z art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c. E.C. zaskarżył to postanowienie zażaleniem, kwestionując ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego. Sąd Najwyższy uznał jednak zażalenie za oczywiście niedopuszczalne, powołując się na art. 394^1 § 1, § 1^1 i § 2 k.p.c., zgodnie z którym zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje od postanowień Sądu Najwyższego wydanych w przedmiocie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej. Podkreślono, że takie postanowienie jest niezaskarżalne, a możliwość odwołania się do trzeciej instancji wykracza poza konstytucyjne minimum dwuinstancyjności.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Przepisy k.p.c. (art. 394^1 § 1, § 1^1 i § 2) jasno wskazują, że zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienia sądu drugiej instancji, a nie na postanowienia Sądu Najwyższego. Postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie kasacyjnej i nie podlega zaskarżeniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E.C. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 394^1 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną.
k.p.c. art. 394^1 § 1^1
Kodeks postępowania cywilnego
Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
k.p.c. art. 394^1 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, poza postanowieniami, o których mowa w art. 398^1 k.p.c. oraz postanowieniami wydanymi w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wymagania z art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c. nie spełnia stwierdzenie, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu na brak uchylenia przez Sąd Apelacyjny wyroku Sądu Okręgowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, mimo iż wyrok ten, ze względu na uchybienia przepisom postępowania, w tym zwłaszcza rażące naruszenie art. 328 § 2 k.p.c., nie poddawał się kontroli instancyjnej.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 386 § 1-4
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 328 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające skargę kasacyjną. Postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie kasacyjnej i jest niezaskarżalne. Możliwość odwołania się do trzeciej instancji wykracza poza konstytucyjne minimum dwuinstancyjności.
Odrzucone argumenty
Argumenty wnioskodawcy dotyczące zasadności skargi kasacyjnej i kwestionowania wysokości świadczenia emerytalnego (nie zostały merytorycznie rozpatrzone z uwagi na niedopuszczalność zażalenia).
Godne uwagi sformułowania
rozpoznanie skargi kasacyjnej następuje tylko z przyczyn kwalifikowanych, gdyż tylko one decydują o wyniku „przedsądu” skorzystanie przez sąd z art. 385 k.p.c. albo z art. 386 § 1-4 k.p.c. przy wydawaniu orzeczenia jest konsekwencją czynności podjętych na wcześniejszych etapach postępowania, nie zaś przyczyną zarzucanej wadliwości rozstrzygnięcia Zażalenie jako oczywiście niedopuszczalne podlega odrzuceniu. środek ten nie przysługuje od orzeczenia Sądu Najwyższego, bowiem nie jest on sądem drugiej instancji. Postanowienie wydane w ramach przedsądu jest zatem niezaskarżalne standardem minimalnym odnoszącym się do postępowania sądowego jest dwuinstancyjność. Wszystko, co ponad ten standard wykracza, włącznie z instytucją kasacji i sposobem jej ukształtowania, jest naddatkiem, podwyższeniem standardu minimalnego.
Skład orzekający
Krzysztof Staryk
przewodniczący
Bogusław Cudowski
członek
Andrzej Wróbel
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej oraz podkreślenie, że postępowanie kasacyjne jest środkiem nadzwyczajnym wykraczającym poza konstytucyjne minimum."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie kwestii proceduralnych związanych z zaskarżaniem postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z dostępem do Sądu Najwyższego i zasadami postępowania kasacyjnego, co jest istotne dla praktyków prawa, choć nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.
“Czy można zaskarżyć decyzję Sądu Najwyższego o odrzuceniu skargi kasacyjnej? Wyjaśniamy!”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III UO 1/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski SSN Andrzej Wróbel (sprawozdawca) w sprawie z odwołania E.C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. o wysokość emerytury, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 grudnia 2017 r., zażalenia odwołującego się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt III UK 148/16, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017 r., III UK 148/16 odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej E.C. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]. z dnia 10 marca 2016 r., III AUa […]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Najwyższy wskazał m.in., że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi w niniejszej sprawie do rozpoznania nie zawiera żadnych argumentów na poparcie twierdzenia o jej oczywistej zasadności, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że rozpoznanie skargi kasacyjnej następuje tylko z przyczyn kwalifikowanych, gdyż tylko one decydują o wyniku „przedsądu”. Ponadto ocenił, że wymagania z art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. nie spełnia stwierdzenie, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu „na brak uchylenia przez Sąd Apelacyjny wyroku Sądu Okręgowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, mimo iż wyrok ten, ze względu na uchybienia przepisom postępowania, w tym zwłaszcza rażące naruszenie art. 328 § 2 k.p.c., nie poddawał się kontroli instancyjnej”, albowiem skorzystanie przez sąd z art. 385 k.p.c. albo z art. 386 § 1-4 k.p.c. przy wydawaniu orzeczenia jest konsekwencją czynności podjętych na wcześniejszych etapach postępowania, nie zaś przyczyną zarzucanej wadliwości rozstrzygnięcia, a zatem nie może być postrzegane jako uchybienie przepisom prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem wnioskodawca, kwestionując ustalenie przez pozwany organ rentowy kwoty świadczenia emerytalnego i przyjęcie przez ten organ kwoty bazowej nieustawowej. W obszernym pisemnym uzasadnieniu wnioskodawca przedstawił argumenty przemawiające jego zdaniem za zasadnością skargi kasacyjnej oraz dokonał obliczeń wysokości przysługujących mu świadczeń. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jako oczywiście niedopuszczalne podlega odrzuceniu. W myśl art. 394 1 § 1 , § 1 1 i § 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a także na orzeczenie uchylające przez sąd drugiej instancji wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania zaś w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, także na postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, poza postanowieniami, o których mowa w art. 398 1 k.p.c. oraz postanowieniami wydanymi w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Z niewątpliwego brzmienia tego przepisu wynika, że środek ten nie przysługuje od orzeczenia Sądu Najwyższego, bowiem nie jest on sądem drugiej instancji. Innymi słowy nie można skutecznie składać zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego wydane - tak jak w tej sprawie - w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania i orzekającego o kosztach postępowania jest ono bowiem postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie kasacyjnej, brak zaś szczególnej regulacji prawnej, która pozwalałaby na zmianę takiego postanowienia na wniosek lub z urzędu. Postanowienie wydane w ramach przedsądu jest zatem niezaskarżalne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 20 lipca 2001 r., I PZ 42/01 , OSNP 2003 nr 13, poz. 316). Potwierdza to również orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (zob. wyrok z 30 maja 2007 r., SK 68/06 ). Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie podkreślał, że standardem minimalnym odnoszącym się do postępowania sądowego jest dwuinstancyjność. Wszystko, co ponad ten standard wykracza, włącznie z instytucją kasacji i sposobem jej ukształtowania, jest naddatkiem, podwyższeniem standardu minimalnego. Przepisy k.p.c. nie muszą zatem zapewniać stronom prawa do rozpatrzenia sprawy przez Sąd Najwyższy, a możliwość odwołania się do trzeciej instancji wykracza poza konstytucyjne minimum. Oznacza to, że strona nie ma roszczenia do państwa o takie ukształtowanie obowiązujących przepisów, które zapewniałyby jej rozpoznanie każdej sprawy przez Sąd Najwyższy (por. wyroki TK: z 10 lipca 2000 r., sygn. SK 12/99 , OTK ZU nr 5/2000, poz. 143, z 17 maja 2004 r., sygn. SK 32/03 , OTK ZU nr 5/A/2004, poz. 44, z 6 października 2004 r., sygn. SK 23/02 , OTK ZU nr 9/A/2004, poz. 89, z 31 marca 2005 r., sygn. SK 26/02 , OTK ZU nr 3/A/2005, poz. 29, z 16 stycznia 2006 r., sygn. SK 30/05 , OTK ZU nr 1/A/2006, poz. 2)". Biorąc powyższe pod rozwagę, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę