III UK 84/07

Przedmiotem sprawy była skarga kasacyjna wniesiona przez J. S. Przedsiębiorstwo Budowlano-Usługowe „S.-Pol” od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 kwietnia 2007 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację wnioskodawcy od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 19 stycznia 2007 r., który dotyczył odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie zasiłku chorobowego. Kluczowym zagadnieniem było ustalenie, czy nagrody i premie o charakterze uznaniowym powinny być wliczane do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i macierzyńskiego. Sąd Okręgowy uznał, że takie premie nie mogą być utożsamiane z premią regulaminową i nie powinny być uwzględniane. Sąd ten był związany wcześniejszym, prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 29 marca 2006 r., który skazał przedsiębiorcę za przestępstwo oszustwa ubezpieczeniowego (art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.). Wyrok ten stwierdzał, że przedsiębiorca wprowadził w błąd pracowników ZUS poprzez zgłoszenie do ubezpieczenia pracowników z pozornymi umowami o pracę, co miało na celu wyłudzenie świadczeń w kwocie ponad 1 miliona złotych. W skardze kasacyjnej podniesiono szereg zarzutów dotyczących naruszenia przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz przepisów proceduralnych. Wnioskodawca kwestionował sposób ustalenia podstawy wymiaru świadczeń i podstawy wymiaru składek. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę kasacyjną, uznał ją za oczywiście nieuzasadnioną. Podkreślił, że moc wiążąca ustaleń zawartych w karnym wyroku skazującym, dotyczących popełnienia przestępstwa wyłudzenia świadczeń, wyklucza potrzebę ponownego badania, czy sporne nagrody uznaniowe były rzeczywiście wypłacane. W konsekwencji Sąd Najwyższy postanowił odrzucić skargę kasacyjną.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający