III UK 84/06

Sąd Najwyższy2006-10-03
SAOSubezpieczenia społeczneumorzenie należności składkowychWysokanajwyższy
ZUSskładkiumorzenieubezpieczenia społecznepłatnik składekpracodawcapracownikSąd Najwyższyprawo ubezpieczeń społecznych

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego, stwierdzając, że art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych dotyczy wyłącznie umorzenia składek na własne ubezpieczenie płatnika, a nie składek za pracowników.

Sprawa dotyczyła możliwości umorzenia przez ZUS zaległych składek na ubezpieczenia społeczne Edwarda T., który prowadził działalność gospodarczą i zatrudniał pracowników. Sąd Okręgowy i Apelacyjny zgodziły się na umorzenie całości zadłużenia, powołując się na trudną sytuację wnioskodawcy i ogólne przepisy o umarzaniu należności. Sąd Najwyższy uchylił te wyroki, argumentując, że art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych pozwala na umorzenie należności tylko w przypadku składek na własne ubezpieczenie płatnika, a nie składek za pracowników.

Sprawa rozpatrywana przez Sąd Najwyższy dotyczyła interpretacji art. 28 ust. 3a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, który przewiduje możliwość umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Edward T., prowadzący działalność gospodarczą, zwrócił się o umorzenie zaległych składek w kwocie ponad 16 tys. zł, powołując się na trudną sytuację finansową, zdrowotną i rodzinną. Sąd Okręgowy w Zamościu uwzględnił jego wniosek, uznając całkowitą nieściągalność należności i trudną sytuację wnioskodawcy. Sąd Apelacyjny w Lublinie podtrzymał to rozstrzygnięcie, uznając, że przepis art. 28 ust. 3a nie ogranicza możliwości umorzenia tylko do składek na własne ubezpieczenie płatnika. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną organu rentowego, uchylił zaskarżony wyrok. Sąd Najwyższy uznał, że zarzut naruszenia art. 28 ust. 3a ustawy jest uzasadniony, ponieważ przepis ten, zgodnie z wykładnią gramatyczną, systemową i celowościową, dotyczy wyłącznie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia. Nie obejmuje on zatem składek za pracowników, które są finansowane przez pracowników, a nie przez płatnika jako ubezpieczonego. Sąd Najwyższy podkreślił, że taka interpretacja jest zgodna z ogólnymi założeniami systemu ubezpieczeń emerytalno-rentowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, przepis ten dotyczy wyłącznie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia, a nie składek za pracowników.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy oparł się na wykładni gramatycznej, systemowej i celowościowej przepisu art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Stwierdził, że przepis ten odnosi się wyłącznie do własnych zobowiązań płatnika jako ubezpieczonego, a nie do składek za pracowników, którzy nie są płatnikami składek w rozumieniu tego przepisu. Podkreślono, że taka interpretacja jest zgodna z ogólnymi założeniami systemu ubezpieczeń.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

organ rentowy (w części dotyczącej interpretacji przepisu)

Strony

NazwaTypRola
Edward T.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w B.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (4)

Główne

u.s.u.s. art. 28 § ust. 3a

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Przepis dotyczy wyłącznie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia, a nie składek za pracowników.

Pomocnicze

u.s.u.s. art. 4 § pkt 2, ppkt a i d

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Definicja płatnika składek jako pracodawcy w stosunku do pracowników oraz ubezpieczonego zobowiązanego do opłacenia składek na własne ubezpieczenie.

u.s.u.s. art. 30

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Do składek finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnikami składek (np. pracowników) nie stosuje się art. 28 i 29.

rozp. MGPiPS art. 3

Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej

Szczegółowe zasady umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zgodnie z wykładnią gramatyczną, systemową i celowościową, dotyczy wyłącznie należności z tytułu składek na własne ubezpieczenie płatnika, a nie składek za pracowników. Pracownicy nie są płatnikami składek w rozumieniu art. 28 ust. 3a ustawy. Zasada zdefiniowanej składki w systemie emerytalnym nie pozwala na umarzanie należności składkowych innych ubezpieczonych (pracowników) na wniosek płatnika.

Odrzucone argumenty

Możliwość umorzenia należności składkowych na podstawie art. 28 ust. 3a ustawy obejmuje również składki za pracowników, nie tylko własne składki płatnika. Sąd Apelacyjny prawidłowo ocenił, że zachodzi uzasadniony przypadek umorzenia należności składkowych w rozumieniu art. 28 ust. 3a.

Godne uwagi sformułowania

możliwość umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne dotyczy tylko zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie własne płatnika. Przepis art. 28 ust. 3a pod względem zakresu podmiotowego odnosi się wyłącznie do wnioskodawcy, który spełnia jego wymagania: mianowicie, jako prowadzący działalność gospodarczą wnioskodawca był „ubezpieczonym”, zaś jako zatrudniający pracowników - „płatnikiem składek”. Nie spełniają wymagań powołanego przepisu pracownicy zatrudnieni przez wnioskodawcę, którym brakuje przymiotu płatników składek.

Skład orzekający

Kazimierz Jaśkowski

przewodniczący

Jerzy Kwaśniewski

sędzia

Herbert Szurgacz

sędzia sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w zakresie możliwości umorzenia składek za pracowników."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy płatnik składek ubiega się o umorzenie składek za pracowników, a nie swoich własnych składek.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praktycznego dla przedsiębiorców i księgowych, wyjaśniając kluczową kwestię zakresu stosowania przepisów o umarzaniu składek ZUS.

Czy ZUS może umorzyć składki za Twoich pracowników? Sąd Najwyższy wyjaśnia!

Dane finansowe

WPS: 16 976,73 PLN

umorzone należności z tytułu składek: 16 976,73 PLN

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Wyrok z dnia 3 października 2006 r. III UK 84/06 Przewidziana w art. 28 ust. 3a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.) możliwość umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne dotyczy tylko zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie własne płatnika. Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski, Herbert Szurgacz (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 paździer- nika 2006 r. sprawy z odwołania Edwarda T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Spo- łecznych-Oddziału w B. o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyj- nego w Lublinie z dnia 14 lutego 2006 r. [...] u c h y l i ł zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Lu- blinie do ponownego rozpoznania. U z a s a d n i e n i e Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w B. decyzją z dnia 26 lutego 2004 r. odmówił Edwardowi T. umorzenia należności z tytułu zaległych składek w łącznej kwocie 16.976,73 zł, zaś Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zamościu wyrokiem z dnia 14 grudnia 2004 r. [...], zmienił powyższą decyzję i umo- rzył wnioskodawcy należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpie- czenie zdrowotne, Fundusz Pracy i FGŚP, odsetek, kosztów egzekucyjnych i kosz- tów upomnienia w łącznej kwocie 16.976,73 zł. Sąd Okręgowy oparł swoje rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach fak- tycznych. Wnioskodawca Edward T. prowadził działalność gospodarcza od 1991 r. Z upływem czasu w zakładzie prowadzonym przez wnioskodawcę nastąpiło załamanie 2 produkcji, co spowodowało u niego powstanie zaległości w wypłacie wynagrodzeń na rzecz pracowników i brak regulowania składek na ZUS. Za okres od stycznia 2002 r. do grudnia 2003 r. wnioskodawca nie uiścił należnych ZUS-owi składek. W 2003 r. zlikwidował działalność gospodarczą, a następnie po dokonaniu sprzedaży własnego domu i zakładu produkcyjnego, uzyskane w ten sposób środki w wysokości 370.000,00 zł przeznaczył na spłatę zadłużeń wobec banków i innych wierzycieli. Edward T. posiada niezaspokojone długi z tytułu zakupu paliw w kwocie 2.886,24 zł, wobec banku P. SA w kwocie 33.609,88 zł, wobec PGNiG w kwocie 9.919,82 zł, a jego zaległości względem Urzędu Skarbowego w Z. wynoszą 36.480,81 zł. Obecnie wnioskodawca jest osobą całkowicie niezdolną do pracy oraz samodzielnej egzy- stencji i pobiera rentę w kwocie 531 zł brutto. Na jego utrzymaniu pozostaje niepra- cująca żona i dwoje dzieci. Nie posiada żadnego majątku i mieszka u rodziny. W oparciu o poczynione ustalenia faktyczne, Sąd Okręgowy uwzględnił wnie- sione przez wnioskodawcę odwołanie w całości, wskazując na treść art. 28 ust. 1 i art. 28 ust. 3a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń spo- łecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.). W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji podkreślił, iż w sprawie zachodzą przesłanki do uznania całkowitej nieścią- galności należności wnioskodawcy, objętych decyzją, skoro jest oczywiste, iż w po- stępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot rekompensujących wydatki egzeku- cyjne. Ponadto, w ocenie Sądu, za umorzeniem należności przemawia trudna sy- tuacji zdrowotna i rodzinna wnioskodawcy, zatem brak jest podstaw do przyjęcia, aby stan majątkowy wnioskodawcy uległ zmianie. W apelacji od wyroku Sądu Okręgowego, organ rentowy zarzucił bezpodstaw- ne, jego zdaniem, umorzenie wnioskodawcy należności w kwocie 16.976,73 zł oraz umorzenie składek w kwocie 4.197,70 zł na ubezpieczenie społeczne i 1.434,81 zł na ubezpieczenie zdrowotne w sytuacji, gdy składki te były finansowane przez pracow- ników niebędących płatnikami składek. Ponadto, w ocenie apelującego nie ma pod- staw do przyjęcia, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekra- czających wydatki egzekucyjne, skoro dotychczasowe koszty egzekucyjne wyniosły 726,90 zł. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie podzielając ustalenia faktyczne i ich ocenę prawną dokonane przez Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 14 lutego 2006 r. [...] oddalił apelację organu rentowego. Zdaniem Sądu drugiej instancji w sprawie zachodzi uzasadniony przypadek umorzenia należności składko- 3 wych w rozumieniu art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w związku z czym przypadek ten winien zostać rozpoznany na gruncie przepisów roz- porządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpie- czenia społeczne (Dz.U. Nr 141, poz. 1365). Zdaniem Sądu Apelacyjnego z przepisu art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie wynika, jak zdaje się twierdzić apelujący, jakoby ustawodawca ograniczył możliwości umorzenia należno- ści składkowych tylko do zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie własne płat- nika, toteż należności te podlegają umorzeniu w całości . W skardze kasacyjnej od tego wyroku organ rentowy wniósł o zmianę zaskar- żonego wyroku i poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego poprzez oddalenie odwołania wnioskodawcy „w części odmawiającej umorzenia należności z tytułu składek za ubezpieczonych nie będących płatnikami składek odnośnie: składek w kwocie łącznej 10.828,00 zł (..), odsetek za zwłokę liczonych na dzień 5 stycznia 2004 r.: od składek na ubezpieczenia społeczne w kwocie łącznej 2.008,00 zł, od składek na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 307,00 zł, od składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w kwocie łącznej 121,00 zł”. Alternatywnie, skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu drugiej instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Skarga kasacyjna została oparta na zarzucie rażącego naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię: 1) art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubez- pieczeń społecznych, polegającą na przyjęciu, iż daje on podstawę do umorzenia należności z tytułu składek w rozumieniu art. 24 ust. 2 tej ustawy za ubezpieczonych nie będących płatnikami składek, 2) art. 30 ustawy o systemie ubezpieczeń społecz- nych, poprzez jego niezastosowanie do postępowania o umorzenie należności z ty- tułu składek w rozumieniu art. 24 ust. 2 tej ustawy. Za stanowiskiem, że art. 28 ust. 3a dotyczy wyłącznie umorzenia należności z tytułu składek za ubezpieczonych bę- dących płatnikami składek i nie odnosi się do ubezpieczonych nie będących płatni- kami składek przemawia wykładnia gramatyczna tego przepisu, a także wykładnia systemowa i celowościowa. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniono faktem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego związanego z wykładnią art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Zdaniem skarżącego, istnieje wątpli- wość, czy powołany przepis dotyczy wszystkich należności z tytułu składek, o ile są 4 one przekazywane do ZUS przez płatników składek, czy też dotyczy on jedynie tych należności, które są finansowane przez ubezpieczonych będących jednocześnie płatnikami składek. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych w rozdziale 3 Zasady ustalania składek na ubezpieczenia społeczne w art. 15-30 reguluje sprawy podstawy wymiaru składki oraz ich wysokości, podmiotów obowiązanych do ich finansowania, skutków nieopłacenia składek w terminie, przedawnienia należności z tytułu składek, zabez- pieczenia należności z tytułu składek, rygory w zakresie dopuszczalności umarzania zaległości z tytułu składek, sprawy odroczenia spłaty składek oraz ich rozkładania na raty. Przepis art. 28 ust.1 formułuje zasadę, że należności z tytułu składek mogą być umarzane przez ZUS w całości lub części, jednak z uwzględnieniem rygorów przewi- dzianych w ust. 2-4 tego przepisu. W szczególności należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku całkowitej ich nieściągalności (ustęp 2), za wyjąt- kiem szczególnej sytuacji określonej w ustępie 3a. Ten ostatni przepis przewiduje, że należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. W sprawie nie jest sporne, że zachodził uzasadniony przypadek umorzenia należności z tytułu składek w rozumieniu art. 28 ust. 3a ustawy systemowej w związku z § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczególnych zasad umarzania zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. Nr 141, poz. 1365). W spornej kwestii dopusz- czalności umorzenia zaległości z tytułu składek nie tylko należnych od wnioskodaw- cy, ale również z tytułu zatrudnienia przez niego pracowników, Sąd Apelacyjny ogra- niczył się do podkreślenia, że umorzenie całości zaległości składkowych znajduje uzasadnienie w art. 28 ust. 3a, który skierowany jest do płatników składek. Zgodnie zaś z treścią art. 4 pkt 2, ppkt a i d ustawy systemowej płatnikiem składek jest praco- dawca w stosunku do pracowników oraz ubezpieczony zobowiązany do opłacenia składek na własne ubezpieczenie. Skoro wnioskodawca był płatnikiem z dwu tytułów (jako prowadzący działalność gospodarczą oraz jako pracodawca), zachodzą prze- słanki do umorzenia zaległości z obydwu tytułów. 5 Stanowisko to nie jest trafne, a zarzut kasacji naruszenia art. 28 ust. 3a ustawy systemowej jest usprawiedliwiony. Stanowisko Sądu Apelacyjnego pozostaje w sprzeczności z literalną wykładnią powołanego przepisu. Według jego brzmienia dotyczy on wyłącznie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne „ubez- pieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia”. Zgod- nie z art. 4 ustawy systemowej użyte w ustawie określenia oznaczają: między innymi „ubezpieczeni” - osoby fizyczne podlegające chociaż jednemu z ubezpieczeń spo- łecznych, z kolei określenie „płatnik składek” - to w pierwszym rzędzie pracodawca w stosunku do pracowników, a także inne podmioty, których wymienienie, w kontekście rozpoznawanej sprawy, nie jest celowe. Uwzględniając powyższe należy dojść do wniosku, że przepis art. 28 ust. 3a pod względem zakresu podmiotowego odnosi się wyłącznie do wnioskodawcy, który spełnia jego wymagania: mianowicie, jako prowa- dzący działalność gospodarczą wnioskodawca był „ubezpieczonym”, zaś jako za- trudniający pracowników - „płatnikiem składek”. Nie spełniają wymagań powołanego przepisu pracownicy zatrudnieni przez wnioskodawcę, którym brakuje przymiotu płatników składek. Wymieniony przepis odnosi się przy tym wyłącznie do należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ciążących na wnioskodawcy jako oso- bie prowadzącej działalność gospodarczą. Przepis dotyczy wyraźnie należności składkowych „ubezpieczonych”, tj. ich własnych obciążeń z tego tytułu. Dokonana wykładnia pozostaje w zgodzie z art. 30 ustawy systemowej, który formułuje ogólną zasadę, że do składek finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnika- mi składek (a więc m. in. do pracowników) nie stosuje się art. 28 i 29 (ten ostatnio wymieniony przepis dotyczy odroczenia terminu płatności oraz rozłożenia należności składkowych na raty). Rezultaty wykładni językowo-logicznej art. 28 ust. 3a ustawy systemowej są, zdaniem Sądu Najwyższego, na tyle jednoznaczne, że nie zachodzi potrzeba sięga- nia do pozostałych metod wykładni prawa. Warto jednocześnie podkreślić, iż rezul- taty te pozostają w zgodzie z ogólniejszymi założeniami systemu ubezpieczenia emerytalno-rentowego, zwłaszcza z zasadami wymiaru świadczeń emerytalnych w systemie tzw. zdefiniowanej składki, według którego podstawę obliczenia emerytury będzie stanowiła kwota odzwierciedlająca sumę wpłaconych składek na ubezpiecze- nie emerytalne (z uwzględnieniem waloryzacji oraz zwaloryzowanego kapitału po- czątkowego). Z założeniami tymi trudno byłoby pogodzić rozwiązanie przewidujące dopuszczalność wystąpienia przez ubezpieczonego, będącego płatnikiem składek, z 6 wnioskiem o umorzenie należności składkowych nie tylko z tytułu własnego ubezpie- czenia, ale również innych ubezpieczonych. Z przytoczonych motywów, na zasadzie art. 39815 k.p.c. należało orzec jak w sentencji wyroku. ========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI