III UK 16/04

Ubezpieczony R. P. złożył wniosek o wznowienie postępowania emerytalnego i ponowne przeliczenie świadczenia, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 czerwca 2024 r. (sygn. akt SK 140/20), który uznał za niezgodny z Konstytucją przepis art. 25 ust. 1b ustawy o emeryturach i rentach z FUS, w zakresie w jakim pomniejszał podstawę obliczenia emerytury o kwotę pobranych wcześniej świadczeń, dla osób, które złożyły wniosek przed 6 czerwca 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił wznowienia postępowania, argumentując, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie został ogłoszony w Dzienniku Ustaw, a zatem nie wszedł w życie i nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania. Ubezpieczony wniósł odwołanie, domagając się zmiany decyzji ZUS i ponownego obliczenia emerytury. Sąd Okręgowy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym i oddalił odwołanie jako bezzasadne. Sąd uznał, że kluczową kwestią jest brak publikacji wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw, co zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji RP oznacza, że wyrok nie wszedł w życie i nie może być podstawą do wznowienia postępowania na podstawie art. 145a KPA. Sąd podkreślił, że publikacja na stronie internetowej TK nie jest równoznaczna z ogłoszeniem w Dzienniku Ustaw. Ponadto, sąd wskazał na upływ 5-letniego terminu określonego w art. 146 § 1 KPA, który uniemożliwia uchylenie decyzji w trybie wznowienia postępowania, nawet jeśli decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Sąd odrzucił również argumentację opartą na art. 114 ustawy emerytalnej, wskazując, że nie zawiera on podstaw do wznowienia postępowania w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, a jedynie możliwość weryfikacji decyzji w przypadku ujawnienia nowych dowodów lub okoliczności, albo błędu organu. Sąd stwierdził, że wydanie decyzji na podstawie obowiązujących przepisów, które później zostały uznane za niekonstytucyjne, nie stanowi błędu organu rentowego.

Zagadnienia prawne (3)