III U 971/15

Sąd Okręgowy w Koninie rozpatrzył sprawę z odwołania M. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. o umorzenie należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Prezes ZUS decyzją z dnia 28 sierpnia 2015 roku odmówił M. K. umorzenia należności likwidowanego funduszu alimentacyjnego oraz 5% opłaty, w łącznej kwocie 26.769,50 zł, wskazując na brak szczególnie uzasadnionych okoliczności. M. K. wniósł odwołanie, podnosząc trudną sytuację materialną (renta netto 337,57 zł), bezdomność, problemy zdrowotne i niewielkie szanse na podjęcie pracy. Sąd ustalił, że M. K. nie wywiązywał się z obowiązku alimentacyjnego, co skutkowało wypłatą świadczeń z funduszu alimentacyjnego przez ZUS, generując zadłużenie. Odwołujący dokonał jedynie symbolicznych wpłat. Sąd podkreślił, że umorzenie należności na podstawie art. 68 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych jest możliwe jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych z sytuacją zdrowotną lub rodzinną, które są nadzwyczajne i niezależne od zobowiązanego. Sąd uznał, że mimo trudnej sytuacji materialnej odwołującego, nie można jej zakwalifikować jako szczególnie uzasadnionej. Odwołujący ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności i częściową niezdolność do pracy okresowo, co nie wyklucza możliwości podejmowania prac sezonowych i uzyskiwania dodatkowych dochodów. Sąd podkreślił, że zadłużenie powstało w wyniku niewywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego, a trudna sytuacja materialna czy zdrowotna nie może być samoistną podstawą do umorzenia, gdyż przepis ten ma charakter wyjątkowy. W konsekwencji, Sąd oddalił odwołanie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98, 100 i 102 kpc, odstępując od obciążania odwołującego kosztami zastępstwa procesowego z uwagi na jego sytuację.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający