III U 938/15

Sąd Okręgowy w OstrołęceOstrołęka2019-06-18
SAOSubezpieczenia społeczneubezpieczenia społeczneokręgowy
stosunek pracyumowa o współpracęsamozatrudnieniepodatkiZUSskładkikontrola ZUSspółka jawnaprzedsiębiorca

Sąd Okręgowy w Ostrołęce oddalił odwołanie spółki jawnej od decyzji ZUS, uznając, że osoby współpracujące z firmą na podstawie umów cywilnoprawnych faktycznie pozostawały w stosunku pracy.

Spółka jawna zaskarżyła decyzję ZUS, która stwierdzała, że A. D. podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu stosunku pracy, a nie jako przedsiębiorca. Spółka argumentowała, że umowy o współpracy były zawierane między równorzędnymi podmiotami gospodarczymi. Sąd Okręgowy, po analizie zeznań stron, świadków oraz dokumentów, uznał, że stosunek prawny łączący spółkę z A. D. wykazywał cechy stosunku pracy, w tym podporządkowanie, wykonywanie pracy w określonym czasie i miejscu oraz wynagrodzenie godzinowe. W konsekwencji, odwołanie zostało oddalone.

Sprawa dotyczyła oceny charakteru stosunku prawnego łączącego spółkę S. Sp.j. M.A. C. w K. z A. D., który świadczył usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. decyzją z dnia 21.09.2015r. stwierdził, że A. D. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy w okresach od 8.05.2007r. do 31.01.2008r. i od 1.08.2009r. do 31.10.2012r. Odwołanie od tej decyzji złożyła spółka, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym błędne uznanie stosunku cywilnoprawnego za stosunek pracy. Sąd Okręgowy w Ostrołęce, po przeprowadzeniu obszernego postępowania dowodowego, w tym przesłuchaniu stron, świadków oraz analizie dokumentów, uznał, że stosunek prawny łączący A. D. ze spółką nosił cechy stosunku pracy. Sąd oparł się na zeznaniach A. D. oraz świadków B. D., Ł. D. i P. E., którzy zgodnie opisywali wykonywanie pracy na zmiany, podległość brygadzistom, wynagrodzenie godzinowe oraz otrzymywanie od spółki środków na pokrycie składek ZUS. Sąd nie dał wiary zeznaniom wspólników spółki i części świadków, którzy twierdzili, że praca była wykonywana w dowolnych godzinach i bez nadzoru. Sąd podkreślił, że kluczowe były faktyczne warunki wykonywania pracy, a nie nazwa zawartej umowy. W związku z tym, odwołanie zostało oddalone, a spółka obciążona kosztami zastępstwa prawnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, stosunek prawny łączący spółkę z osobą wykonującą czynności wykazywał cechy stosunku pracy.

Uzasadnienie

Sąd ocenił faktyczne warunki wykonywania pracy, w tym system zmianowy, podległość brygadzistom, wynagrodzenie godzinowe oraz otrzymywanie od spółki środków na pokrycie składek ZUS, jako decydujące o pracowniczym charakterze zatrudnienia, pomimo formalnego zawarcia umowy o współpracy między przedsiębiorcami.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie odwołania

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P.

Strony

NazwaTypRola
(...) Sp. j. M.A. C.spółkapłatnik składek / odwołujący
A. D.osoba_fizycznaubezpieczony / zainteresowany
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P.instytucjaorgan rentowy / pozwany
Prokurator Prokuratury Okręgowej w Ostrołęceorgan_państwowyuczestnik postępowania

Przepisy (27)

Główne

k.p. art. 22 § § 1

Kodeks pracy

Przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.

k.p. art. 22 § § 1(1)

Kodeks pracy

Zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy.

Pomocnicze

k.c. art. 750

Kodeks cywilny

Przepisy o zleceniu stosuje się do umów o świadczenie usług.

u.s.u.s. art. 6 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

u.s.u.s. art. 8 § ust. 1

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

u.s.u.s. art. 11 § ust. 1

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

u.s.u.s. art. 12 § ust. 1

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

u.s.u.s. art. 13 § pkt 1

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

u.s.u.s. art. 18 § ust. 1 i 2

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

u.s.u.s. art. 20 § ust. 1

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

u.s.u.s. art. 36 § ust. 1, 2, 4 i 11

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

k.p.c. art. 219

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 177 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 59

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 217 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.a. art. 10

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 79 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 6

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

k.k. art. 157 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 297 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 218 § § 1a

Kodeks karny

k.k. art. 219

Kodeks karny

u.s.d.g. art. 77 § ust. 6

Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej

u.s.d.g. art. 84c § ust. 12

Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej

u.p.d.o.f. art. 5b § ust. 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.s.u.s. art. 89 § ust. 5

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Faktyczne warunki wykonywania pracy przez A. D. wykazywały cechy stosunku pracy (podporządkowanie, praca na zmiany, wynagrodzenie godzinowe, nadzór brygadzisty, finansowanie składek ZUS przez spółkę). Nazwa umowy (umowa o współpracy) nie przesądza o jej charakterze prawnym; decydujące są faktyczne warunki zatrudnienia. Zeznania A. D. i świadków B. D., Ł. D., P. E. były spójne, logiczne i znalazły potwierdzenie w dokumentach (paski wynagrodzeń, rachunki, przelewy).

Odrzucone argumenty

Umowa o współpracy była zawarta między równorzędnymi podmiotami gospodarczymi. A. D. wykonywał pracę w wybranych przez siebie godzinach i dniach. A. D. nie podlegał kierownictwu żadnej osoby ze strony spółki. Wynagrodzenie A. D. było uzależnione od ilości lub wagi wykonanych elementów. Spółka nie wydawała pasków wynagrodzeń, a A. D. sam uiszczał składki ZUS.

Godne uwagi sformułowania

Przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę... Zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy. Oceny charakteru umowy należy dokonywać nie tylko na podstawie przyjętych przez jej strony postanowień, które mogą mieć na celu stworzenie pozoru innej umowy, lecz także na podstawie faktycznych warunków jej wykonywania.

Skład orzekający

Bożena Beata Bielska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sądy oceniają rzeczywisty charakter stosunku prawnego, gdy firmy próbują obejść przepisy prawa pracy poprzez zawieranie umów cywilnoprawnych z osobami, które faktycznie pracują na etat.

Czy umowa o współpracę to faktycznie umowa o pracę? Sąd rozstrzyga o charakterze zatrudnienia.

Sektor

produkcja przemysłowa

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt: III U 938/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 czerwca 2019r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Bożena Beata Bielska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Bednarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2019r. w O. sprawy z odwołania (...) Sp. j. M.A. C. w K. przy udziale ubezpieczonego A. D. (1) i Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Ostrołęce przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o ustalenie nieistnienia obowiązku ubezpieczenia społecznego i składki na skutek odwołania (...) Sp. j. M.A. C. w K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 21.09.2015r. Nr (...) orzeka: 1. odwołanie oddala; 2. zasądza od (...) Sp. j. M.A. C. w K. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Sygn. akt III U 938/15 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. po przeprowadzeniu w okresie od października 2014r. do kwietnia 2015r. kontroli w firmie – S. Sp.j. M.A. C. w K. - wydał decyzje, w których stwierdził, że poszczególne osoby, z którymi spółka miała zawarte cywilnoprawne umowy o świadczenie usług – podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowym i wypadkowemu z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. w okresach wskazanych w poszczególnych decyzjach i określił podstawy wymiaru składek z tego tytułu w kwotach określonych szczegółowo w decyzjach. Przedmiotowa sprawa dotyczy decyzji z dnia 21.09.2015r., nr (...) , którą Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. stwierdził, że A. D. (1) z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. w okresie od 8.05.2007r. do 30.11.2008r. i od 1.08.2009r. do 31.10.2012r. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowym i wypadkowemu i określił podstawy wymiaru składek z tego tytułu za okresy: od czerwca 2008r. do listopada 2012r. w kwotach wskazanych szczegółowo w decyzji (vide k. 8993 t. XII A akt kontroli ZUS). Od powyższej decyzji odwołanie złożył płatnik składek S. Sp.j. M.A. C. w K. , reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika. Powyższą decyzję zaskarżył w całości, zarzucając jej: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 22 § 1 k.p. przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że stosunek prawny łączący spółkę i ubezpieczonego jest stosunkiem pracy i w związku z tym ubezpieczony podlega w okresie objętym decyzją obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym jako pracownik płatnika, a płatnik jest zobowiązany wpłacić należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne wraz z należnymi odsetkami naliczonymi do dnia wpłaty; art. 353(1) k.c. przez jego niezastosowanie w sprawie polegające na przyjęciu, że strony, wbrew wyrażonej woli zawarcia umowy o świadczenie usług, zawarły umowę o pracę w sytuacji, w której cel i treść stosunku cywilnoprawnego łączącego strony nie sprzeciwia się ustawie, zasadom współżycia społecznego i właściwości (naturze) stosunku prawnego, art.6 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 1, art. 18 ust. 1 i 2, art. 20 ust. 1, art. 36 ust. 1, 2, 4 i 11 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sprawie, polegające na błędnym ustaleniu przez organ rentowy, że ubezpieczony podlega jako pracownik obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym od daty nawiązania stosunku pracy, wskazanej w decyzji, a podmiotem zobowiązanym do naliczania i odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne jest płatnik, podczas gdy ubezpieczony jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą dokonuje samodzielnego naliczenia oraz odprowadzania właściwych składek na ubezpieczenia społeczne; 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 84c ust. 12 USDG oraz art. 92a USUS przez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o dowody przeprowadzone w toku kontroli płatnika składek przez organ kontroli ZUS z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy w związku z przeprowadzeniem ich po odstąpieniu od czynności kontrolnych na skutek nierozpatrzenia sprzeciwu spółki przez ZUS w ustawowym terminie, co skutkowało istotnym ograniczeniem praw spółki, jako kontrolowanego przedsiębiorcy, w tym prawa do faktycznego uczestniczenia w czynnościach dowodowych; art. 10 i art. 79 § 2 k.p.a. w zw. z art. 123 USUS oraz art. 89 ust. 5 USUS poprzez uniemożliwienie spółce faktycznego uczestniczenia w czynnościach dowodowych z uwagi na wielokrotne i uporczywe niezawiadamianie spółki o terminach przeprowadzania dowodu z zeznań świadków w sposób umożliwiający spółce udział w tych czynnościach, przesłuchiwanie świadków metodą „korespondencyjną” lub przesłuchiwanie kilku świadków w tym samym czasie w różnych miejscach oraz oparcie treści zaskarżonej ddecyzji faktycznie wyłącznie na kilku przesłuchaniach przeprowadzonych w odrębnym postępowaniu bez udziału spółki - co skutkowało brakiem faktycznej możliwości zadawania przez spółkę pytań świadkom, składania na bieżąco wyjaśnień, weryfikowania prawidłowości przesłuchania, śledzenia toku czynności dowodowych, k.p.a. w zw. z art. 123 USUS polegające na nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego i dowolna oraz sprzeczna z doświadczeniem życiowym ocenę zgromadzonych dowodów skutkującą wydaniem decyzji faktycznie wyłącznie w oparciu o dowolnie i fragmentarycznie wybrane przez ZUS ustalenia z przesłuchania kilku osób w toku odrębnego postępowania bez udziału spółki, bez uwzględnienia zeznań kilkudziesięciu świadków, tj. podwykonawców spółki przesłuchanych w toku kontroli przeprowadzonej w spółce, którzy m.in. potwierdzili okoliczność zawarcia umowy ze spółką w ramach prowadzonej przez te osoby działalności gospodarczej; art. 6 i art. 8 k.p.a. w zw. z art. 123 USUS poprzez naruszenie zasady legalizmu i zasady zaufania do organów administracji polegające na prowadzeniu postępowania przez ZUS w z góry określonym kierunku i w oparciu o ustalenia z kontroli ZUS przeprowadzonej w sposób naruszający obowiązujące przepisy prawa, co skutkowało bezzasadnym ograniczeniem praw spółki jako kontrolowanego przedsiębiorcy i wydaniem decyzji w oparciu o dowody, w których przeprowadzeniu w większości spółka nie miała możliwości uczestniczyć. Wskazując na powyższe S. Sp.j. M.A. C. w K. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, że ubezpieczony nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym w okresie wskazanym w decyzji oraz o zasądzenie od ZUS na rzecz płatnika kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według zestawienia, które zostanie złożone na rozprawie, a gdyby nie zostało złożone, według norm przepisanych. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. , w odpowiedzi na odwołanie, wniósł o jego oddalenie w całości oraz zasądzenie od odwołującego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie ustaleń poczynionych w toku kontroli stwierdził, iż płatnik nie zgłosił do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych oraz nie obliczył składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne osób współpracujących z płatnikiem, w tym ubezpieczonego A. D. (1) , które w ocenie ZUS pozostawały z płatnikiem w stosunku pracy. Zdaniem ZUS umowa o współpracy była w rzeczywistości wykonywana w warunkach właściwych dla stosunku pracy. Podpisanie umowy o współpracy i dodatkowo zarejestrowanie działalności gospodarczej miało za zadanie upozorowanie innej formy prawnej, w ramach której ta praca rzekomo miała być świadczona. Sąd na podstawie art. 219 k.p.c. połączył do łącznego rozpoznania pod sygn. akt III U 899/15 (dot. K. Ś. ) sprawy wszystkich odwołań, dotyczących decyzji, w których ZUS stwierdził, że poszczególne osoby, z którymi spółka miała zawarte cywilnoprawne umowy o świadczenie usług – podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowym i wypadkowemu z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. w okresach wskazanych w poszczególnych decyzjach i określił podstawy wymiaru składek z tego tytułu. W dniu 10.04.2017r. Sąd Okręgowy wydał wyrok w sprawie IIIU 899/15. Postanowieniem z dnia 9.05.2017r. Sąd Okręgowy na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do chwili zakończenia postępowania w sprawie III U 899/15, z odwołania Spółki (...) od decyzji ZUS z dnia 21.09.2015r. Nr (...) . Decyzją tą ZUS stwierdził, że K. Ś. (2) z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. w okresie od 1.01.2002r. do jego ustania podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowym i wypadkowemu i określił podstawy wymiaru składek z tego tytułu za okres od lutego 2008r. do sierpnia 2014r. w kwotach określonych szczegółowo w decyzji. Postanowieniem z dnia 1.02.2019r. Sąd Okręgowy podjął zawieszone postępowanie, bowiem Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 14.12.2018r. w sprawie III AUa 511/18 zmienił zaskarżony wyrok w całości i oddalił odwołania oraz zasądził od S. Sp. j. M.A. C. w K. i K. Ś. (2) na rzecz (...) Oddział w P. kwoty po 1.800zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za wszystkie instancje. Po podjęciu postępowania Sąd Okręgowy, na wniosek ZUS, na podstawie art. 59 k.p.c. zawiadomił o powyższej sprawie Prokuratora Okręgowego uznając, że jego udział jest potrzebny. Prokurator Okręgowy pismem z dnia 5.03.2019r. (k. 165a.s.) zawiadomił, że zgłasza udział w sprawie. Sąd na podstawie art. 219 k.p.c. połączył do łącznego rozpoznania pod sygn. akt III U 779/15 (dot. S. A. ) sprawy wszystkich odwołań, dotyczących decyzji, w których ZUS stwierdził, że poszczególne osoby, z którymi spółka miała zawarte cywilnoprawne umowy o świadczenie usług – podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowym i wypadkowemu z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. w okresach wskazanych w poszczególnych decyzjach i określił podstawy wymiaru składek z tego tytułu. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd wydał oddzielne wyroki w każdej ze spraw. Postanowieniem z dnia 6.06.2019r. ZUS sprostował z urzędu oczywiste omyłki w zaskarżonej decyzji, dotyczącej A. D. (1) , zarówno w sentencji, jak i w uzasadnieniu. Sprostowanie dotyczyło daty końcowej pierwszego okresu podlegania ubezpieczeniu oraz okresu, za który określono podstawę wymiaru składek. ZUS sprostował zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż stwierdził, że obejmuje A. D. (1) ubezpieczeniami jako pracownika z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. w okresie od 8.05.2007r. do 31.01.2008r. i od 1.08.2009r. do 31.10.2012r. oraz określa podstawy wymiaru składek z tego tytułu za okresy od czerwca 2007r. do lutego 2008r. i od sierpnia 2009r. do listopada 2012r. w kwotach szczegółowo wskazanych w decyzji. Odwołująca spółka (...) .j. M.A. C. w K. popierała odwołanie. Pełnomocnik ZUS i A. D. (1) wnosili o oddalenie odwołania. Prokurator Prokuratury Okręgowej w Ostrołęce ostatecznie wnosił o oddalenie odwołania. Sąd ustalił następuj ący stan faktyczny : S. Sp.j. M.A. C. w K. jest rodzinną firmą prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie produkcji armatury grzewczej i sanitarnej, głównie z mosiądzu. Obecnie prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki jawnej, tj. (...) Sp.j. M. A. C. . Spółka ta powstała z przekształcenia Zakładu Produkcyjno-Handlowo - Usługowego (...) s.c. E. C. , M. C. (1) , A. C. (1) , K. C. , M. C. (2) na podstawie umowy spółki jawnej z 30 listopada 2001r. Według danych z rejestru REGON przeważający rodzaj działalności płatnika składek związany jest z produkcją miedzi PKD 24.44.Z. Zgodnie z Rejestrem Przedsiębiorców oraz umową Spółki, przedmiotem działalności płatnika składek jest m.in. kucie, prasowanie, wytłaczanie metali (PKD 25.50.Z); obróbka metali i nakładanie powłok na metale (PKD 25.61.Z); obróbka mechaniczna elementów metalowych (PKD 25.62.Z). Produkcja polega na obróbce metali, a proces technologiczny przebiega na stanowiskach roboczych związanych z obróbką plastyczną, mechaniczną i ręczną mosiądzu. Rezultatem obróbki jest przetworzenie surowca w końcowy produkt (detal), np. śrubunek, przedłużkę, nypel, redukcję, mufę, kolano, zawór, trójnik, przy czym są one wykonywane w różnych rozmiarach. Proces produkcyjny rozpoczyna się albo od przetopienia mosiądzu w piecu indukcyjnym, albo od nagrzania uciętych wcześniej prętów. W celu sporządzenia detalu mosiądz trzeba przetopić w piecu indukcyjnym, przy czym wymaga to stałego dokładania mosiądzu do przetopienia. W międzyczasie osoba nadzorująca przetapianie może wykonywać inne czynności, np. czyścić kokile, w które jest wlewany płynny mosiądz. Przetopiony mosiądz specjalną łyżką czerpie się z pieca i nalewa w kokilki w kształcie kieliszków. Po zastygnięciu wyrzuca się zawartość kokili na stół przy prasie hydraulicznej, a następnie półprodukt na prasach wkładany jest do matrycy, osoba obsługująca prasę naciska nogą pedał, prasa uderza i odbija wymagany kształt (odkuwkę). Przy piecu są dwa stanowiska do wlewania mosiądzu do kokili i trzy prasy, przy czym faktycznie używano dwóch pras. Następnie odkuwki są transportowane do innego pomieszczenia, gdzie na praskach (obcinarkach) odcina się nadmiar materiału, tzw. nadlewki. W dalszej kolejności odkuwki są wrzucane do piaskarki, która oczyszcza odkuwkę z pozostałej na jej powierzchni masy formierskiej. Wypiaskowane odkuwki są następnie transportowane na halę produkcyjną, gdzie są poddawane obróbce skrawaniem. Celem obróbki skrawaniem, do której należy obróbka mechaniczna i ręczna, jest nadanie przedmiotowi obrabianemu określonego kształtu, wymiarów, gładkości powierzchni z określoną dokładnością, zgodnie z rysunkiem technicznym, poprzez oddzielenie warstwy materiału o określonej grubości, zwanej naddatkiem przy użyciu obrabiarek. W ramach procesu skrawania, w zależności od wielkości, rodzaju wyrabianego elementu oraz od sposobu skrawania wykonywane są u płatnika składek czynności produkcyjne związane z: toczeniem, frezowaniem, wierceniem, cięciem, szlifowaniem oraz gwintowaniem przy użyciu obrabiarek takich jak: tokarki, wiertarki, frezarki, przecinarki oraz obrabiarki typu automaty lub półautomaty tokarskie. Na automatach można wykonywać różne operacje obróbki tego samego obrabianego detalu, np. zrobić otwór a następnie nagwintować. Po zakończeniu procesu obróbki skrawaniem, wykonane elementy (detale), albo są dostarczane do magazynu, albo – jeśli tego wymaga rodzaj detalu – jest on myty i dopiero później dostarczany do magazynu. W produkcji elementów armatury mosiężnej poszczególne etapy produkcji (w tym wiercenie, fazowanie, gwintowanie) były wykonywane przez inne osoby na innych maszynach. W przypadku elementów złożonych (śrubunek) poszczególne elementy są dostarczane na magazyn i tam są montowane w całość przez pracowników. W przypadku nagrzewnicy proces produkcji rozpoczyna się od pręta. Specjalna piła tnie pręt na krótsze odcinki, o określonej długości. Następnie są one zawożone pod nagrzewnicę, łopatą wsypywane w pojemnik. Nagrzewnica sama je odbiera, przesuwa kawałki pręta, które przechodzą przez komorę indukcyjną i nagrzewają się do odpowiedniej temperatury. Po nagrzaniu są przesuwane do manipulatora, który podaje to na prasę, prasa automatycznie kuje - odbija wymagany kształt – odkuwkę i wyrzuca do taczki. Następne etapy obróbki są takie same jak w przypadku odkuwek z pieca, tj. odkuwki są transportowane do innego pomieszczenia, gdzie na praskach (obcinarkach) odcina się nadmiar materiału, tzw. nadlewki, następnie są piaskowane odkuwki i potem transportowane na halę produkcyjną, gdzie są poddawane obróbce skrawaniem, a po obróbce albo od razu dostarczane na magazyn, albo przedtem jeszcze myte. Nagrzewnicę i powiązaną z nią prasę obsługuje ta sama osoba. Jeżeli przy piecu i prasach pracują różne osoby, to wymagane jest ich współdziałanie. Nagrzewnicę i powiązaną z nią prasę obsługuje ta sama osoba. Wszystkie osoby, wykonujące czynności w procesie produkcji danego detalu – armatury, są ze sobą powiązane w tym znaczeniu, iż nie jest możliwe przejście do danego etapu obróbki, bez zakończenia wcześniejszego etapu. Firma (...) do końca 2001r. zatrudniała 25 pracowników na podstawie umów o pracę. Do 31.12.2001r. umowy o pracę z 25 pracownikami zostały rozwiązane. Dotychczasowi pracownicy produkcyjni założyli własne działalności gospodarcze oraz zawarli umowy o współpracy ze spółką (...) . Od 1.01.2002r. płatnik angażuje w proces produkcji wyłącznie osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. W 2005r. zatrudnił pierwszą osobę na podstawie umowy o pracę, została ona zatrudniona w magazynie . Obecnie zatrudnia 5 osób na podstawie umowy o pracę, przy czym są to albo osoby zatrudnione w magazynie, albo sprzątające zakład. Począwszy od 1.01.2002r. spółka (...) zawierała ze swoimi byłymi pracownikami pisemne umowy cywilnoprawne - umowy o świadczenie usług w ramach prowadzonej przez te osoby jednoosobowej pozarolniczej działalności gospodarczej. Umowy te były nazywane Umowami o współpracy. Umowy takie zawierała również z osobami, których wcześniej nie zatrudniała. Wszystkie te osoby musiały prowadzić pozarolniczą działalność gospodarczą, dlatego dokonywały one zgłoszenia prowadzenia działalności gospodarczej i rozpoczynały jej prowadzenie, aby mogły zawrzeć umowę ze spółką (...) . Zawierane od 1.01.2002r. umowy zobowiązywały do świadczenia usług w zakresie wykonawstwa elementów armatury z wykorzystaniem maszyn i urządzeń będących własnością zakładu, w dniach i godzinach uzgodnionych z płatnikiem, z zastrzeżeniem obowiązku świadczenia pracy w każdy dzień roboczy w godzinach 6.00-14.00 lub 14.00-22.00. W umowie wykonawca zobowiązywał się wykonywać prace na każdorazowe zlecenie Zakładu, dbać o powierzone mu mienie, usługi wykonywać zgodnie z obowiązującymi instrukcjami zakładowymi, przestrzegać instrukcji bezpiecznego wykonywania pracy na poszczególnych stanowiskach pracy, rozliczać się z powierzonych do wykonania zlecenia materiałów, zlecone usługi każdorazowo koordynować z zakładem, zawiadamiać Zakład o wszelkich okolicznościach, które mogą przeszkodzić prawidłowemu wykonaniu zlecenia, nie wnosić i nie spożywać na terenie zakładu żadnych napoi alkoholowych. Zakład zobowiązał się do wydawania materiałów potrzebnych do wykonania zlecenia i do naprawy urządzeń Zakładu na własny koszt. W umowie zobowiązano przedsiębiorcę do usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz uzgadniania z płatnikiem dni urlopu wypoczynkowego. Wynagrodzenie ustalono jako iloczyn godzin pracy i indywidualnie ustalonej stawki za jedną godzinę pracy. Rozliczeń dokonywano na podstawie wystawionego rachunku, w późniejszym okresie na podstawie faktury, wystawionego przez przedsiębiorcę na koniec miesiąca. W umowie wskazano imiennie wyznaczoną przez zakład osobę uprawnioną do kontroli i koordynowania realizacji umowy. Umowy zawierano na czas nieokreślony, z możliwością jej rozwiązania przez S. w trybie natychmiastowym, jeżeli usługodawca naruszy podstawowe obowiązki wynikające z zawartej umowy, popełni w czasie trwania umowy przestępstwo, które uniemożliwi dalszą współpracę, jeśli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem oraz kiedy utraci uprawnienia konieczne do wykonywania swojej działalności. Po zakończeniu umowy usługodawca zobowiązany był do zwrotu wykorzystywanego sprzętu i narzędzi będących własnością zakładu i nie ponosił odpowiedzialności za jego zużycie będące następstwem prawidłowego używania. W umowie wprowadzono zakaz wykonywania przez usługodawcę jakichkolwiek usług na rzecz podmiotów konkurujących z płatnikiem składek. Przedsiębiorca wykonywał pracę tylko na terenie zakładu produkcyjnego spółki (...) . Na początku stycznia 2007r. spółka (...) wprowadziła do obrotu prawnego nową umowę cywilnoprawną, nazwaną Umową o współpracy między dwoma podmiotami gospodarczymi. Powyższe miało związek z ustawą z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.). Ustawą tą wprowadzono przepis art.5b ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych , który z zakresu pozarolniczej działalności gospodarczej, z dniem 1.01.2007r. wyłączył czynności, jeżeli przy ich realizacji wystąpiły łącznie trzy elementy: 1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, w tym wypadku płatnik składek; 2. czynności są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; 3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Umowy o współpracy między dwoma podmiotami gospodarczymi były zawierane z poszczególnymi przedsiębiorcami z datą 1 lub 2 stycznia 2007r. W umowie tej wprowadzono zapis, iż podstawą do wykonania robót określonych w umowie jest comiesięczne zlecenie zamawiającego poprzedzone ofertą wykonawcy na prowadzenie robót zgodnych z posiadanym wpisem do działalności gospodarczej. Wskazano firmę upoważnioną w imieniu zamawiającego do przyjmowania oferty oraz składania zlecenia ( Firma Handlowo-Usługowa (...) ). Wskazano osobę upoważnioną do prowadzenia rozliczeń ilościowych i jakościowych z wykonanego zlecenia ( firma Usługi (...) ) i przewidziano możliwość wykonania czynności zleconych przez inny podmiot. Zamawiający zapewniał wykonawcy surowce, maszyny i urządzenia do prawidłowego wykonania zlecenia, natomiast materiały eksploatacyjne, narzędzia i sprzęt pomocniczy wykonawca miał zapewniać sobie we własnym zakresie. Osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, z którymi spółka (...) zawierała pisemne umowy cywilnoprawne nie posiadały zewnętrznego oznaczenia firmy (tzw. szyldu), nie poszukiwały innych kontrahentów, nie posiadały warsztatu ani maszyn do prowadzenia tego rodzaju działalności, którą wykonywały w Spółce (...) . Osoby te były zobowiązane przez spółkę do składania rachunków, wskazujących na wykonywanie czynności także na rzecz innych osób, poza spółką (...) . Rachunki takie składano sporadycznie – 2-3 razy w roku. Powyższe dotyczy także A. D. (1) , przy czym on składał rachunki od innych osób, mimo że faktycznie nie wykonywał na ich rzecz czynności. W okresie, gdy spółka (...) zatrudniała tylko pracowników przy produkcji, praca odbywała się na dwie zmiany: od 6.00 do 14.00 i od 14.00 do 22.00, a osoby pracujące przy piecach wykonywały czynności na zmiany od 6.0 do 18.00 i od 18.00 do 6.00. W jednym tygodniu pracownicy pracowali na I zmianie a w następnym na II, przy czym na każdej ze zmian był brygadzista, który zmieniał zmiany tak jak podlegli mu pracownicy. Pracownicy pospisywali listę obecności, która leżała przy wejściu na halę produkcyjną, byli wynagradzani wg stawki godzinowej. Od pracodawcy otrzymywali odzież roboczą: spodnie, buty i rękawice, pastę bhp do mycia rąk. W razie wykonania detalu, który miał wadę, pracownik nie ponosił z tego tytułu odpowiedzialności, bowiem taki detal był przetapiany w piecu a mosiądz ponownie wykorzystywany do produkcji. Począwszy od 1.01.2002r. system pracy w spółce (...) faktyczne nie zmienił się. Praca nadal odbywała się na dwie zmiany: od 6.00 do 14.00 i od 14.00 do 22.00, a przy piecach na zmiany od 6.00 do 18.00 i od 18.00 do 6.00. W jednym tygodniu ubezpieczeni pracowali na I zmianie a w następnym na II, przy czym na każdej ze zmian był brygadzista, który zmieniał zmiany tak jak podlegli mu pracownicy. W zakładzie były ustalone godziny przerw na posiłki, tj. na śniadanie i na kawę. Osobom wykonującym czynności przysługiwał urlop, którego długość była uzależniona od stażu pracy. Były one wynagradzane wg stawki godzinowej a spółka (...) zwracała im koszt opłacenia składek ZUS. Powyższe dotyczy m.in. A. D. (1) . Wspólnikami odwołującej spółki są A. C. (1) i M. C. (1) . A. C. (1) zajmuje się stanami magazynowymi, wydawaniem zleceń na produkcję i kontaktami z klientami. Gdy widzi, że w magazynie jest mało określonego produktu, zleca jego wyprodukowanie w określonej ilości, informując o tym K. G. (1) , który dba, aby dany element został wyprodukowany. K. G. (1) był też brygadzistą, który nadzorował osoby wykonujące czynności przy piecach i nagrzewnicach. Brygadzistą na jednej ze zmian na hali produkcyjnej, gdzie stały tokarki, był K. Ś. (2) , a na drugiej I. Z. (1) . Osoby wykonujące czynności w spółce na podstawie umowy o świadczenie usług faktycznie wykonywały czynności na zmiany, tak jak wcześniej pracownicy, były wynagradzane wg stawki godzinowej, ich godziny pracy spisywali brygadziści. Na koniec miesiąca osoby te otrzymywały od firmy (...) wydruki - papierowy pasek, na podstawie którego za każdy miesiąc pracy wystawiały spółce rachunek jako osoba prowadząca działalność gospodarczą. Na pasku wskazywano nr ewidencji, przypisany danej osobie, liczbę przepracowanych godzin, stawkę za 1 godzinę pracy, dodatek za pracę przy piecu, składki do ZUS na obowiązkowe i dobrowolne ubezpieczenia dla osób prowadzących działalność gospodarczą, kwotę razem, zaliczkę oraz kwotę do wypłaty. Spółka (...) finansowała bowiem składki ZUS osobom formalnie prowadzącym działalność gospodarczą, które wykonywały czynności w spółce na podstawie pisemnych umów o współpracy. Nadto wydawała im rękawice i pastę bhp. Powyższe dotyczy m.in. A. D. (1) . Prawie wszystkie osoby zawierające ze spółką (...) pisemne umowy o świadczenie usług i mające zarejestrowaną działalność gospodarczą korzystały z obsługi tego samego biura (...) w K. i Biuro (...) w K. . Każda z osób, z którymi zawarto umowę, była zobowiązana do przedstawienia w ciągu roku kilku rachunków na rzecz innych podmiotów, oprócz spółki (...) . Spółka (...) w spornym okresie dokupowała maszyny, m.in. z W. i nagrzewnice z P. . Po ich zainstalowaniu na hali, doprowadzeniu zasilania elektrycznego, do spółki przyjeżdżał przedstawiciel sprzedającego, dokonywał rozruchu maszyny, pokazywał M. C. (1) i K. G. (1) , jak należy ją obsługiwać. Następnie były przeszkalane osoby, które na tych maszynach miały wykonywać czynności. Taką samą praktykę stosowano do innych zakupionych maszyn. Spółka (...) w dniu 1.09.2008r. i w dniu 1.01.2014r. zawarła z (...) S.A. umowę grupowego ubezpieczenia pracowników Typu P (...) . Umowy te w imieniu Spółki podpisał M. C. (1) . Ilość osób ubezpieczonych wahała się od 33 (w 2008r.) do 57 (w listopadzie 2018r.). Od 1.12.2018r. spółka zwarła umowę grupowego ubezpieczenia z A. i wówczas do ubezpieczenia przystąpiły 23 osoby. Do ww. umów ubezpieczenia przystępowały zarówno osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę, jak i osoby prowadzące działalność gospodarczą, które wykonywały w spółce (...) czynności na podstawie pisemnych umów o współpracy między podmiotami gospodarczymi. Składki z tytułu każdej z umów zbierała L. Z. , która wpłacała je do ubezpieczyciela. Z każdym z ubezpieczycieli była ona związana umową zlecenia lub umową o świadczenie usług, na podstawie której była zobowiązana m.in. do monitorowania wykonywania przez ubezpieczającego obowiązków wynikających z umowy ubezpieczenia, przyjmowania od uczestników umowy korespondencji kierowanej do firmy ubezpieczeniowej, przekazywania kwot składek. W celu wykonywania obowiązków z tej umowy L. Z. korzystała i nadal korzysta ze specjalnego programu, do którego tylko ona ma login i hasło, przy czym korzysta z komputera w biurze firmy (...) , w którym jest zatrudniona. Od 1.11.2018r. na takich samych zasadach zawarto umowę grupowego ubezpieczenia pracowniczego z A. . S. Sp.j. M.A. C. w K. w 2010r. otrzymała nagrodę – (...) , który jest przyznawany przez prezesa Związku (...) osobom, które wyróżniają się lub promują region kurpiowski, chronią dziedzictwo kulturowe oraz pracują na rzecz rozwoju ziemi kurpiowskiej. Odwołująca spółka nagrodę tę otrzymała w kategorii (...) . W 2012r. S. Sp.j. M.A. C. w K. wystąpiła do (...) Jednostki Wdrażania programów Unijnych o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (...) 2007-2013 – modernizacji linii produkcyjnej, w szczególności zakupu przecinarki tarczowej oraz automatu tokarskiego. W części E 1.2 wniosku (str. 11) wskazano, iż realizacja projektu będzie miała pozytywny wpływ na politykę zatrudnienia, co wynika z faktu, iż zakłada stworzenie nowego miejsca pracy. Dodatkowo zakup nowoczesnych maszyn spowoduje, że pracownik nie będzie musiał już uczestniczyć w tradycyjnym procesie produkcyjnym, przetapianiu metali, podczas którego wydzielane są szkodliwe gazy. Nadto wskazano, iż pracownicy, którzy będą obsługiwali nowe urządzenia zostaną wcześniej przeszkoleni, dlatego wzrosną ich kwalifikacje i wartość na rynku pracy. Osoby wykonujące czynności w spółce (...) , w czasie tych czynności ulegały wypadkom. Byli to w szczególności: W. G. (1) , K. G. (1) , M. G. (1) , S. G. , P. E. , W. G. (2) , T. B. , M. D. , P. D. . Zdarzenia te nie były zgłaszane jako wypadki w czasie pracy w spółce (...) . Wszyscy podwykonawcy wykonywali czynności w spółce (...) w taki sam sposób, korzystając z maszyn spółki, byli też wynagradzani na takich samych zasadach, podpisywane przez nich pisemne umowy cywilnoprawne miały taką samą treść. W toku kontroli ZUS tylko A. D. (1) , Ł. D. , B. D. i A. B. (1) przedstawili faktyczny sposób wykonywania przez nich czynności i praktykę funkcjonującą w spółce w zakresie wykonywania czynności przez pozostałych podwykonawców. W toku postepowania sądowego uczynił to także P. E. . A. D. (1) w spółce (...) wykonywał czynności przy produkcji armatury grzewczej i sanitarnej. Miał on zarejestrowaną działalność gospodarczą w okresach: od 8.05.2007r. do 30.11.2008r. i od 1.08.2009r. do 31.10.2012r. Przedmiotem działalności była obróbka mechaniczna elementów metalowych, do rozliczania się z urzędem skarbowym wybrał uproszczoną formę opodatkowania, tj. ryczałt ewidencjonowany. Siedziba firmy mieściła się w miejscu jego zamieszkania. Nie posiadał zewnętrznego oznaczenia firmy (tzw. szyldu), nie posiadał warsztatu ani maszyn, na których mógłby wykonywać czynności, nie poszukiwał innych kontrahentów. Pisemne umowy podpisał ze spółką (...) za okresy: od 1.05.2007r. i od 1.08.2009r., przy czym czynności rozpoczął od 8.05. (...) . Czynności te wykonywał także przed podpisaniem formalnej umowy. Latem 2005r. A. D. (1) wrócił z Niemiec. Od znajomych słyszał, że są przyjęcia do pracy w S. . W rozmowie z A. C. (1) dowiedział się, że może pracować, ale bez umowy, „na czarno”. Zaczął pracować następnego dnia po tej rozmowie, przy czym aż do 1.05.2007r. nie rejestrował działalności gospodarczej. Zrobił to dopiero wówczas, gdy M. C. (1) wyraził na to zgodę. W 2008r. zawarł ze spółką (...) pisemną umowę o współpracy – za okres od 1.05.2007r. A. D. (1) pracował w S. do 31.01.2008r. W lutym 2008r. wyjechał do Niemiec. Ponieważ chciał mieć ubezpieczenie w Polsce, działalność gospodarczą wyrejestrował dopiero od 1.12.2008r. Po powrocie z Niemiec udał się do S. i rozmawiał z A. C. (1) , który ponownie przyjął go do pracy. Tym razem pracował bez pisemnej umowy przez ok. 2 miesiące. Począwszy od dnia 1.08.2009r. ponownie zarejestrował działalność gospodarczą, wyrejestrował ją z dniem 31.10.2012r. przy czym formalną umowę z S. o świadczenie usług za ww. okres podpisał dopiero w 2012r., z datą rozpoczęcia od 1.08.2009r. Był wynagradzany wg stawki godzinowej, godziny jego pracy zapisywał brygadzista. Wynagrodzenie otrzymywał albo na konto, albo pobierał je osobiście w biurze. Wynagrodzenie było płatne w następnym miesiącu. A. D. (1) co miesiąc wystawiał firmie (...) rachunki, jako rozliczenie umów o współpracy. Kwotę na rachunku spisywał z kwoty z paska, wystawianego przez spółkę. Pierwszy rachunek wystawił w dniu 31.05.2007r., następnie wystawiał rachunki co miesiąc aż do dnia 31.01.2008r. Kolejny rachunek wystawił w dniu 31.08.2009r., następnie wystawiał rachunki co miesiąc, ostatni w dniu 26.10.2012r. Nie wykonywał czynności w okresie od lutego 2008r. do listopada 2008r. włącznie. Ponieważ każda z osób, z którymi spółka (...) zawarła umowę, była zobowiązana do przedstawienia w ciągu roku rachunków na rzecz innych podmiotów, oprócz spółki (...) , A. D. (1) też przedstawił takie rachunki. Były one wystawione na jego znajomych lub rodzinę: R. S. , W. B. , K. S. (1) , T. M. , S. M. , M. S. , faktycznie jednak nie wykonał na ich rzecz żadnych usług. A. D. (1) w okresie pracy w spółce (...) wykonywał czynności na tokarkach rewolwerowych i automatach tokarskich, obrabiał przedłużki, kolanka, wykonywał różne operacje: toczył, gwintował, frezował. Pracował na zmiany: od 6.00 do 14.00 i od 14.00 do 22.00. Brygadzistą na jego zmianie był K. Ś. (2) . Maszynę, na której miał pracować, wskazywał mu K. Ś. (2) , on też wydawał mu polecenia, wskazywał, na której tokarce miał pracować, ustawiał tokarki na konkretne parametry osobom, które tego nie umiały, zapisywał jego godziny pracy i nieobecności, w trakcie wykonywania pracy sprawdzał za pomocą suwmiarki, czy zgadzają się parametry wykonywanych elementów, przyjmował zgłoszenia nieobecności w pracy. W razie awarii maszyny A. D. (1) powiadamiał K. Ś. (2) lub K. G. (1) . A. D. (1) przez 2 dni pracował na piecach i wówczas miał innego brygadzistę, K. G. (1) . Przez cały okres pracy w S. , zarówno w okresie, kiedy świadczył pracę „na czarno”, jak i w okresie, kiedy miał zarejestrowaną działalność gospodarczą i podpisał formalnie umowę, pracował w S. na takich samych warunkach. W dniu 26.10.2012r. A. D. (1) i K. Ś. (2) pracowali na tej samej zmianie. Już wcześniej dochodziło między nimi do nieporozumień na tle wykonywanej pracy. A. D. (1) uważał, iż K. Ś. (2) niesłusznie zwraca mu uwagę i wydaje polecenia zmiany maszyny, na której pracuje, niesłusznie zabrania rozmów z innymi osobami w czasie pracy. W dniu 26.10.2012r., po zakończeniu II zmiany, każdy z nich udał się na parking. Tam A. D. (1) uderzył K. Ś. (2) nieustalonym, twardym przedmiotem w okolice twarzoczaszki, powodując u niego obrażenia ciała. W dniu 16.11.2012r. K. Ś. (2) , reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpił do Sądu Rejonowego w Ostrołęce, II Wydziału Karnego, z prywatnym aktem oskarżenia przeciwko A. D. (1) . Zarzucił mu dokonanie czynu z art. 157 § 2 k.k. w ten sposób, iż w dniu 26.10.2012r. ok. godz. 22.15 w K. uderzył go nieustalonym, twardym przedmiotem w okolice twarzoczaszki, powodując u niego obrażenia ciała w postaci obrzęku, zaczerwienienia, podbiegnięć krwawych typu okularowego oczodołu lewego, otarcia naskórka okolicy powieki górnej gałki ocznej oraz okolicy nadoczodołowej lewej, czym naruszył funkcje jego organizmu na okres poniżej 7 dni. W uzasadnieniu wskazał, że zarówno on, jak i A. D. (1) są zatrudnieni w firmie (...) .j. M.A. C. w K. , w dniu 26.10.2012r. pracowali na II zmianie i skończyli pracę o godz. 22. Po wyjściu z zakładu (...) podbiegł do niego i twardym przedmiotem, trzymanym w prawej ręce uderzył go w okolicę lewego oczodołu. Powyższa sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II K 1297/12. Wyrokiem z dnia 2.10.2013r. Sąd Rejonowy w Ostrołęce uznał A. D. (1) winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. W toku tego postępowania Sąd przesłuchał K. Ś. (2) i A. D. (1) oraz świadków: T. P. , M. K. (1) , Ł. D. i K. D. . Wszyscy oni wskazywali, iż K. Ś. (2) jest brygadzistą w zakładzie, w dniu zdarzenia pracowali na II zmianę, K. Ś. (2) nadzorował pracowników, w tym wskazywał, na których maszynach mają pracować, zwracał im uwagę, nie pozwalał rozmawiać a między nim a A. D. (1) dochodziło do nieporozumień. W dniu 3.07.2010r. do Sądu Rejonowego w Ostrołęce w sprawie II K 782/09 wpłynął akt oskarżenia m.in. przeciwko A. D. (1) . Został on oskarżony o to, że w dniu 6.05.2008r. w O. , w celu uzyskania dopłaty do gruntów rolnych na podstawie ustawy z dnia 26.01.2007r. o płatnościach bezpośrednich w ramach systemów wsparcia bezpośredniego złożył w Biurze Powiatowym (...) wniosek o przyznanie płatności na 2008r. zawierający nierzetelne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, polegające na podaniu informacji, iż jest w posiadaniu gruntów rolnych, których posiadaczem na mocy umowy dzierżawy był w rzeczywistości L. D. (1) , tj. o czyn z art. 297 § 1 k.k. Wyrokiem z dnia 21.04.2010r. Sąd Rejonowy w Ostrołęce w sprawie II K 782/09 uznał A. D. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. Decyzją z dnia 21.09.2015r., nr (...) , ZUS stwierdził, że A. D. (1) z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. w okresie od 8.05.2007r. do 30.11.2008r. i od 1.08.2009r. do 31.10.2012r. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowym i wypadkowemu i określił podstawy wymiaru składek z tego tytułu za okresy: od czerwca 2008r. do listopada 2012r. w kwotach wskazanych szczegółowo w decyzji. Postanowieniem z dnia 6.06.2019r. ZUS sprostował z urzędu oczywiste omyłki w tej decyzji, zarówno w sentencji, jak i w uzasadnieniu. Sprostowanie dotyczyło daty końcowej pierwszego okresu podlegania ubezpieczeniu oraz okresu, za który określono podstawę wymiaru składek. ZUS sprostował zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż stwierdził, że obejmuje A. D. (1) ubezpieczeniami jako pracownika z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. w okresie od 8.05.2007r. do 31.01.2008r. i od 1.08.2009r. do 31.10.2012r. oraz określa podstawy wymiaru składek z tego tytułu za okresy od czerwca 2007r. do lutego 2008r. i od sierpnia 2009r. do listopada 2012r. w kwotach szczegółowo wskazanych w decyzji. Decyzją nr (...) wydaną w dniu 21.09.2015r. (...) Oddział w P. stwierdził, że K. Ś. (2) z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. w okresie od 1.01.2002r. do jego ustania podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowym i wypadkowemu i określił podstawy wymiaru składek z tego tytułu za okres od lutego 2008r. do sierpnia 2014r. w kwotach wskazanych szczegółowo w decyzji. Odwołania od powyższej decyzji złożył płatnik składek S. Sp.j. M.A. C. w K. oraz K. Ś. (2) . Wyrokiem z dnia 10.04.2017r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce w sprawie IIIU 899/15 zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdził, że K. Ś. (2) nie podlega z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy u płatnika składek S. Sp.j. M.A. C. w K. obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym jako pracownik od 1.01.2002r., czyli od daty nawiązania stosunku pracy do jego ustania i nie ma wobec powyższego obowiązku uiszczenia składek z tego tytułu oraz zasądził od (...) Oddziału w P. na rzecz S. kwotę 180zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Na skutek apelacji organu rentowego Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 8.11.2017r. uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi orzeczenie o kosztach instancji odwoławczej. Na skutek zażalenia, wniesionego przez spółkę, Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 15.05.2018r. uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu w Białymstoku do rozpoznania oraz orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, uzupełnieniu materiału dowodowego, Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 14.12.2018r. w sprawie III AUa 511/18 zmienił zaskarżony wyrok w całości i oddalił odwołania oraz zasądził od S. Sp. j. M.A. C. w K. i K. Ś. (2) na rzecz (...) Oddział w P. kwoty po 1.800zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za wszystkie instancje. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł płatnik i K. Ś. (2) , do chwili obecnej nie została ona rozpoznana. Czynności w spółce (...) przy produkcji armatury grzewczej i sanitarnej wykonywali także B. D. (formalnie podpisana umowa od 1.02.2008r. do 29.09.2011r. ) i Ł. D. (formalnie podpisana umowa od 1.11.2010r. do 28.05.2014r.). B. D. pracował na tokarkach rewolwerowych i automatach tokarskich a Ł. D. na tokarkach rewolwerowych i piecach. Także oni mieli zarejestrowaną działalność gospodarczą, podpisane umowy o współpracy, czynności wykonywali na takich samych zasadach i w taki sam sposób jak A. D. (1) , byli też wynagradzani na takich samych zasadach. Również oni faktycznie rozpoczęli wykonywanie czynności jeszcze przed zarejestrowaniem działalności gospodarczej. Czynności w spółce (...) przy produkcji armatury grzewczej i sanitarnej wykonywał także A. B. (1) , który prowadził działalność gospodarczą pod nazwą Ślusarz-tokarz A. B. (1) w T. . Czynności te wykonywał w okresie od 1.10.2003r. do 31.12.2011r., przy czym od października 2003r. do połowy 2011r. pracował przy piecu a następnie na tokarce rewolwerowej. W dniu 1.10.2003r. zawarł z S. sp.j. w K. umowę o współpracy, w której wskazano, iż ma obowiązek świadczenia usług w każdy dzień roboczy w godzinach 6.00-14.00 lub 14.00-22.00, S. rozliczenia będzie dokonywał raz w miesiącu na podstawie rachunku, wystawionego przez A. B. (1) , a rachunek będzie wystawiony na kwotę, która wynika z iloczynu godzin świadczonych usług na rzecz S. i stawki godzinowej, zaś osobą uprawnioną do kontroli i koordynowania realizacji umowy będzie M. K. (2) . Od dnia 2.01.2007r. A. B. (1) zawarł zaś ze spółką (...) o współpracy między dwoma podmiotami gospodarczymi. W umowie tej wprowadzono zapis, iż podstawą do wykonania robót określonych w umowie jest comiesięczne zlecenie zamawiającego poprzedzone ofertą wykonawcy na prowadzenie robót zgodnych z posiadanym wpisem do działalności gospodarczej. Wskazano firmę upoważnioną w imieniu zamawiającego do przyjmowania oferty oraz składania zlecenia ( Firma Handlowo-Usługowa (...) ). Wskazano osobę upoważnioną do prowadzenia rozliczeń ilościowych i jakościowych z wykonanego zlecenia ( firma Usługi (...) ) i przewidziano możliwość wykonania czynności zleconych przez inny podmiot. Zamawiający zapewniał wykonawcy surowce, maszyny i urządzenia do prawidłowego wykonania zlecenia, natomiast materiały eksploatacyjne, narzędzia i sprzęt pomocniczy wykonawca miał zapewniać sobie we własnym zakresie. A. B. (1) w całym okresie wykonywania czynności w spółce (...) pracował na zmiany. W okresie od października 2003r. do połowy 2011r. pracował przy piecu na zmiany od 6.00 do 18.00 lub od 18.00 do 6.00. Następnie pracował na tokarce rewolwerowej na zmiany od 6.00 do 14.00 i od 14.00 do 22.00. Tak jak A. D. (1) podlegał brygadzistom, musiał zgłaszać nieobecności. Wystawiał spółce (...) rachunki w oparciu o otrzymywane od Spółki paski. Na pasku wskazywano: nr ewidencji, przypisany danej osobie, liczbę przepracowanych godzin, stawkę za 1 godzinę pracy, dodatek za pracę przy piecu, składki do ZUS na obowiązkowe i dobrowolne ubezpieczenia dla osób prowadzących działalność gospodarczą, kwotę razem, zaliczkę oraz kwotę do wypłaty. Decyzją dnia 21.09.2015r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. stwierdził, że A. B. (1) z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. w okresie 1.10.2003r. do 31.12.2011r. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowym i wypadkowemu i określił podstawy wymiaru składek z tego tytułu za ww. okresy w kwotach określonych szczegółowo w decyzji. Odwołanie od tej decyzji wniosła Spółka (...) w sprawie IIIU 931/15. Ponieważ A. B. (1) zmarł w dniu 22.06.2016r., postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone na podstawie art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. Czynności w spółce (...) wykonywał również P. E. , który rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej. Czynności te wykonywał w okresie od 1.02.2009r. do 2018r., pracował początkowo na prasach a następnie na tokarkach. Także on wykonywał czynności na I lub II zmianie, podlegał brygadziście, miał udzielany urlop, otrzymywał wynagrodzenie wg stawki godzinowej i zwrot kwoty składek ZUS, otrzymywał też paski z kwotą wynagrodzenia i sumą ZUS, a kwotę wynagrodzenia z paska wpisywał następnie do rachunku, który wystawiał Spółce. Decyzją dnia 21.09.2015r., nr (...) , Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. stwierdził, że P. E. z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. w okresie 1.01.2009r. do jego ustania podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowym i wypadkowemu i określił podstawy wymiaru składek z tego tytułu za ww. okresy w kwotach wskazanych szczegółowo w decyzji. Odwołanie od tej decyzji wniosła spółka (...) w sprawie IIIU 951/15. Początkowo P. E. w postępowaniu wskazywał, że czynności w spółce wykonywał w godzinach przez siebie wybranych, nie podpisywał listy obecności, zlecenia otrzymywał od K. G. (1) , nie podlegał żadnej osobie ze strony S. . Na rozprawie w dniu 7.05.2019r. oświadczył jednak, że zmienia zeznania, a następnie zeznał m.in., że pracował na zmiany, podlegał brygadziście, który spisywał jego obecności i godziny pracy, jego wynagrodzenie było określone stawką godzinową, otrzymywał zwrot kwoty składek ZUS, miał udzielany urlop. Postanowieniem z dnia 9.02.2015r. Prokuratura Rejonowa w Ostrołęce odmówiła wszczęcia dochodzenia w sprawie niezgłoszenia przez S. Sp.j. w K. w okresie od 1.01.2002r. do 31.12.2009r. do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego osób wymienionych w załączonym wykazie oraz nienaliczenia i nieopłacenia składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za wymienione w załączonym wykazie osoby, tj. o czyn z art. 218 § 1a k.k. i art. 219 k.k. wobec przedawnienia karalności czynu oraz odmówiła wszczęcia dochodzenia w sprawie niezgłoszenia przez S. Sp.j. w K. w okresie od 1.01.2010r. do 31.12.2014r. do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego osób wymienionych w załączonym wykazie oraz nienaliczenia i nieopłacenia składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za wymienione w załączonym wykazie osoby, przez co w konsekwencji doprowadziła do uszczuplenia zobowiązań wobec ZUS na przybliżoną kwotę 4.500.000zł, tj. o czyn z art. 218 § 1a k.k. i art. 219 k.k. wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego. Zażalenie ZUS na to postanowienie nie zostało uwzględnione przez Sąd Rejonowy w Ostrołęce, który postanowieniem z dnia 29.07.2015r. utrzymał to postanowienie mocy. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: odwołanie (k. 4-60a.s.), odpowiedź na odwołanie (k. 61-65va.s.), korespondencję prowadzoną między pracownikami ZUS w sprawie kontroli w Spółce (...) (k. 149-156a.s.), zeznania świadków: C. M. (k. 91-92a.s., k.319v-321a.s.), J. K. (k. 180-184as.s.), M. T. (k. 185v-188va.s.), A. C. (2) (k. 191v-194a.s.), M. M. (1) (k. 194-196va.s.), P. T. (k. 197-199a.s.), P. C. (k. 199-200va.s.), K. Ś. (2) (k. 205-208va.s.), S. Ż. (k. 210-213a.s.), I. Z. (1) (k. 213-215va.s., k. 302v-304va.s.), M. K. (3) (k. 215v-218a.s.), K. S. (2) (k. 220v-223va.s., k. 299v-300a.s.), G. N. (k. 223v-225a.s.), E. Ż. (k. 225-227a.s.), K. G. (1) (k. 227-232a.s., k. 293-296a.s.), B. D. (k. 233v-236va.s., k. 323v-324va.s.), P. E. (k. 236-239a.s.), P. D. (k. 240-241va.s.), Ł. D. (k. 241v-243a.s., k. 309-312va.s.), L. Z. (k. 244v-247a.s.), M. N. (k. 247-250a.s.), D. T. (k. 250-252va.s.), Z. P. (k. 252v-254a.s.), D. B. (k. 256v-259va.s.), E. P. (k. 260-260va.s.), E. B. (k. 284-285a.s.), M. G. (2) (k. 296-297va.s.), M. P. (1) (k. 297v-298va.s.), M. K. (3) (k. 298v-299va.s.), S. Ż. (k. 300-300va.s.), B. S. (k. 304v-306a.s.), J. S. (k. 306-307a.s.), E. K. (k. 313-318va.s.,), historię rachunku bankowego A. D. (1) wraz z wydrukami pasków (k. 250-251 akt III U 779/15), pismo ZUS datowane na 18.10.2018r. w sprawie kwot zasiłków chorobowych i zaświadczenia o wypłaconych zasiłkach (k. 255 akt III U 779/15), dokumenty w postaci protokołów zeznań w charakterze strony: B. D. , Ł. D. i P. E. (k. 273 akt III U 779/15), dokumentację dotyczącą grupowego ubezpieczenia pracowniczego (k. 295, k. 339-340 i k. 379-380 akt III U 779/15), pokwitowanie uiszczenia składki do PZU (k. 297 akt III U 779/15), zestawienie osób zatrudnionych w S. i osób współpracujących (k. 324-325 akt III U 779/15), z akt sprawy III U 899/15 (III AUa 511/18) dokumenty, których kserokopie znajdują się w oddzielnej teczce - załączniku do akt sprawy III U 779/15: protokoły rozpraw, zawierające zeznania świadków z dnia: 21.01.2016r., 22.01.2016r., 28.01.2016r., 26.02.2016r., 11.04.2016r., 7.04.2017r., 10.10.2018r., 14.11.2018r., 7.12.2018r. oraz protokoły z tych rozpraw w wersji elektronicznej, opinię biegłego W. M. oraz opinię uzupełniającą, pisma płatnika z załącznikami wymienionymi w tych pismach: z 25.01.2016r., z 5.05.2016r., 6.03.2017r., z 3.04.2017r., pisma ZUS z 4.02.2016r., z 24.11.2016r., 3.03.2017r., z 22.10.2018r., 23.11.2018r., pisma (...) Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z 6.05.2016r. i z 31.01.2017r. z załącznikami wymienionymi w tym piśmie, wyrok Sądu Okręgowego w Ostrołęce z 10.04.2017r. i uzasadnienie tego wyroku, apelację Z US z załącznikami, odpowiedź na apelację, zarządzenia Sądu Apelacyjnego z 19.10.2017r. i 3.07.2018r., wyroki Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 8.11.2017r. i z dnia 14.12.2018r. i uzasadnienia tych wyroków, zażalenia S. , pisma PIP z 27.07.2018r., pisma PZU z 6.08.2018r. wraz z załącznikami, wydruk ze strony internetowej (...) i (...) /rok,ix.html( kronika_04_2011.pdf) informujący o otrzymaniu przez spółkę nagrody przyznawanej przez Związek (...) w kategorii: pracodawca, wszystkie dokumenty zawarte w aktach kontroli ZUS przeprowadzonej u płatnika składek S. sp. j. M.A C. oraz dokumenty zawarte w aktach kontroli ZUS przeprowadzonej u przedsiębiorców współpracujących z płatnikiem składek, dokumenty z akt kontroli okresowej S. sp.j. M.A. C. przeprowadzonej w 2012r., dokumenty z akt sprawy II K 1297/12: akt oskarżenia (k. 2-3), protokół posiedzenia (k. 12), protokół rozprawy z 18.07.2013r. (k. 44-47), protokół rozprawy z 2.10.2013r. (k. 59-61), wyrok Sądu Rejonowego (k. 62), uzasadnienie SR (k. 66-70), dokumenty z akt sprawy II K 782/09: akt oskarżenia (k. 155-157), protokoły rozpraw (k. 181-192, 206, 211-214), wyrok SR (k. 215-217), uzasadnienie wyroku SR (k. 221-223), zeznania A. D. (1) w charakterze świadka (k. 93-94a.s., k. 201v-205a.s., k. 320v-322a.s.), zeznania A. D. (1) w charakterze strony (k. 95-97va.s., k. 276va.s.), zeznania w charakterze strony M. C. (1) (k. 262v-267a.s., 325-328a.s.) i A. C. (1) (k. 267-268a.s.). Sąd zważył , co następuje: Spór w sprawie dotyczył oceny charakteru stosunku prawnego łączącego strony niniejszego postępowania, w ramach którego A. D. (1) świadczył na rzecz S. Sp.j. M.A. C. w K. usługi w zakresie wykonawstwa elementów armatury mosiężnej w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Organ rentowy wywodził, że stosunek prawny łączący strony wykazywał cechy stosunku pracy, czego konsekwencją było objęcie A. D. (1) zaskarżoną decyzją ubezpieczeniami społecznymi z tytułu stosunku pracy i określenie podstawy wymiaru składek z tego tytułu. Odwołujący S. Sp. j. M.A. C. w K. podnosił natomiast, iż zawarta między nim a A. D. (1) umowa o współpracy była zawarta pomiędzy dwoma przedsiębiorcami jako równorzędnymi podmiotami, A. D. (1) czynności wykonywał w wybranych przez siebie godzinach i dniach oraz nie podlegał kierownictwu żadnej osoby ze strony S. . Wskazać trzeba, że w sprawach z odwołania od decyzji organu rentowego, jej treść wyznacza przedmiot i zakres rozpoznania oraz orzeczenia sądu pracy i ubezpieczeń społecznych (vide np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1999r. II UZ 52/99, OSNP 2000/15/601, wyrok SN z dnia 11 listopada 1999r., II UKN 204/99, OSNAPiUS 2001, Nr 5, poz. 169; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 2008r. II UK 346/07, Lex nr 818591; wyrok SN z dnia 25 lutego 2009r. II UK 221/08 OSNP 2010/19-20/242). Oznacza to, iż Sąd musiał zbadać, czy ubezpieczony pozostawał ze spółką stosunku pracy czy też nie i czy w konsekwencji należy określić podstawę wymiaru składek z tytułu zatrudnienia. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie ostatecznie był okres podlegania ubezpieczeniu A. D. (1) z tytułu umowy o pracę w spółce (...) od 8.05.2007r. do 31.01.2008r. i od 1.08.2009r. do 31.10.2012r. oraz podstawy wymiaru składek z tego tytułu za okresy od czerwca 2007r. do lutego 2008r. i od sierpnia 2009r. do listopada 2012r. Pierwotnie decyzja obejmowała A. D. (1) ubezpieczeniami w okresie od 8.05.2007r. do 30.11.2008r. i od 1.08.2009r. do 31.10.2012r. oraz określała podstawy wymiaru składek z tego tytułu za okresy od czerwca 2008r. do lutego 2009r. i od sierpnia 2009r. do listopada 2012r. Postanowieniem z dnia 6.06.2019r. ZUS sprostował z urzędu oczywiste omyłki w tej decyzji, zarówno w sentencji, jak i w uzasadnieniu (postanowienie k. 283a.s.). Sprostowanie dotyczyło daty końcowej pierwszego okresu podlegania ubezpieczeniu i określenia miesięcy, za które wskazano podstawę wymiaru składek. Sprostowanie to jest prawidłowe, o czym bliżej będzie mowa w końcowej części uzasadnienia. Sama kwota podstawy wymiaru składek nie uległa zaś zmianie i nie była kwestionowana. W ocenie Sądu należy podzielić stanowisko organu rentowego oraz A. D. (1) i uznać, iż w spornym okresie faktycznie był on pracownikiem odwołującej Spółki, bowiem stosunek prawny między nim a spółką (...) nosił cechy stosunku pracy. Stosunek pracy posiada charakterystyczne cechy, które pozwalają na odróżnienie go od innych stosunków prawnych, w tym umowy o świadczenie usług (umowy zlecenia). Zgodnie z art. 22 § 1 k.p. przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Konstytutywne cechy stosunku pracy, odróżniające go od innych stosunków prawnych, to: dobrowolność, osobiste świadczenie pracy w sposób ciągły, podporządkowanie, wykonywanie pracy na rzecz pracodawcy ponoszącego ryzyko związane z zatrudnieniem i odpłatny charakter zatrudnienia, przy czym elementy te powinny wystąpić łącznie. Zgodnie zaś z art. 22 § 1 1 k.p. zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy. Przez umowę zlecenie przyjmujący zlecenie zobowiązuje się natomiast do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie, przy czym przepisy o zleceniu należy stosować nie tylko do umowy zlecenia, ale także, odpowiednio, do nieuregulowanych umów o świadczenie usług ( art. 750 k.c. ). Zlecenie jest umową konsensualną, dwustronnie zobowiązującą, przyjmujący zlecenie może powierzyć wykonanie zlecenia osobie trzeciej, gdy to wynika z umowy lub ze zwyczaju albo gdy jest do tego zmuszony przez okoliczności, a zastępca odpowiedzialny jest za wykonanie zlecenia także względem dającego zlecenie. Czynności z umowy zlecenia (o świadczenie usług) nie mogą się opierać się na służbowej zależności między stronami. Zauważyć należy, że jeśli zawarta przez strony umowa zawiera cechy (elementy) umowy o pracę oraz umowy cywilnej, wówczas dla oceny rodzaju stosunku prawnego decydujące jest ustalenie, które z tych cech mają charakter przeważający (vide np. postanowienie SN z dnia 4.03.2005r., II PK 334/04, wyrok SN z 14.09.1998r., I PKN 334/98, OSNAPiUS 1999/20, poz. 646). W wyroku z 5.05.2010r. (I PK 8/10, LEX nr 602668) Sąd Najwyższy stwierdził, że w świetle art. 22 § 1 1 k.p. oceny charakteru umowy należy dokonywać nie tylko na podstawie przyjętych przez jej strony postanowień, które mogą mieć na celu stworzenie pozoru innej umowy, lecz także na podstawie faktycznych warunków jej wykonywania. W wyroku z dnia 10.05.2018r., I PK 60/17 (LEX nr 2486218) Sąd Najwyższy wskazał zaś, że istotą pracy umownie podporządkowanej jest możliwość codziennego konkretyzowania obowiązków pracownika, a w szczególności określania czynności w ramach umówionego rodzaju pracy i sposobu ich wykonania ( art. 100 § 1 k .p.). Pracownik nie ma samodzielności w określaniu bieżących zadań. Pracowniczego podporządkowania nie można utożsamiać z permanentnym nadzorem przełożonego nad sposobem lub właściwym tempem wykonywanych czynności, wystarczy bowiem wskazanie zadania i określenie terminu jego wykonania, a następnie kontrola jakości i terminowości wykonanej pracy. Odnosząc powyższe uregulowania prawne do realiów przedmiotowej sprawy należy wskazać, że w celu ustalenia, jaka w rzeczywistości umowa łączyła S. Sp.j. M.A. C. w K. i A. D. (1) , Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe, w toku którego dopuścił dowód z szeregu dokumentów, w tym zgromadzonych w aktach rentowych oraz przeprowadził dowód z przesłuchania stron i świadków oraz dopuścił rdowód z opinii biegłego z zakresu organizacji i zarządzania oraz analizy i wyceny przedsiębiorstw. Zauważyć przy tym trzeba, że wyrok w niniejszej sprawie jest kolejnym wyrokiem, w którym Sąd rozstrzyga kwestię stosunku prawnego łączącego spółkę (...) i osobę prowadzącą formalnie działalność gospodarczą i wykonującą czynności w spółce na podstawie umowy, nazwanej umową o współpracy. Pierwszy wyrok, wydany w sprawie III U 899/15, dotyczył K. Ś. (2) . Decyzją nr (...) wydaną w dniu 21.09.2015r., (...) Oddział w P. stwierdził, że K. Ś. (2) z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. w okresie od 1.01.2002r. do jego ustania podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowym i wypadkowemu i określił podstawy wymiaru składek z tego tytułu za okres od lutego 2008r. do sierpnia 2014r. w kwotach określonych szczegółowo w decyzji. Wprawdzie wyrokiem z dnia 10.04.2017r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce w sprawie III U 899/15 zmienił zaskarżoną decyzję, lecz ostatecznie na skutek apelacji organu rentowego Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 14.12.2018r. w sprawie III AUa 511/18 zmienił zaskarżony wyrok w całości i oddalił odwołania S. Sp. j. M.A. C. w K. i K. Ś. (2) oraz zasądził od odwołujących na rzecz ZUS koszty zastępstwa procesowego. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł płatnik i K. Ś. (2) , do chwili obecnej nie została ona rozpoznana. Przedmiotowa sprawa w pewnym okresie była połączona do łącznego rozpoznania ze sprawą III U 899/15 – w celu dopuszczenia dowodu z zeznań świadków i opinii biegłego W. M. . W 2019r. w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy przeprowadził zaś dodatkowe, obszerne postępowanie dowodowe, również łącząc wszystkie sprawy do rozpoznania - pod sygn. akt III U 779/15 (dot. S. A. ). Przesłuchał świadków: J. K. , M. T. , A. C. (2) , M. M. (1) , P. T. , P. C. , K. Ś. (2) , S. Ż. , I. Z. (1) , M. K. (3) , K. S. (2) , G. N. , E. Ż. , K. G. (1) , B. D. , P. E. , P. D. , Ł. D. , L. Z. , M. N. , D. T. , Z. P. , D. B. , E. P. i E. B. . Dopuścił też dowód z szeregu dokumentów: protokołów rozpraw w sprawie III U 899/15 (III AUa 511/18), korespondencji prowadzonej między pracownikami ZUS w sprawie kontroli w spółce (...) , historii rachunku bankowego A. D. (1) wraz z wydrukami pasków, pisma ZUS w sprawie kwot zasiłków chorobowych, dokumentacji dotyczącej grupowego ubezpieczenia pracowniczego, dokumentacji dotyczącej wniosków o dofinansowanie, składanej przez odwołującą spółkę do (...) Jednostki Wdrażania Programów Unijnych, wydruków ze stron internetowych, dotyczących nagród otrzymywanych przez odwołującą spółkę w kategorii pracodawca oraz protokołów rozpraw i wyroku SR w Ostrołęce z uzasadnieniem w sprawie II K 1297/12 z prywatnego aktu oskarżenia K. Ś. (2) przeciwko oskarżonemu A. D. (1) i II K 982/09. Sąd dopuścił wszystkie dowody z dokumentów i zeznań świadków, wnioskowane przez strony, przy czym z kilku wnioskowanych świadków spółka zrezygnowała, po ich dwukrotnym niestawieniu się na przesłuchanie. Sąd na podstawie art. 217 § 3 k.p.c. oddalił jedynie wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłego z zakresu organizacji i zarządzania oraz analizy i wyceny przedsiębiorstw (...) . Sąd uznał bowiem, iż dowód ten jest zbędny, gdyż sporne okoliczności zostały dostatecznie wyjaśnione innymi dowodami. Biegły – zgodnie z zakreśloną mu tezą dowodową, miał się wypowiedzieć, czy możliwe jest wykonywanie w spółce (...) elementów armatury w systemie podwykonawstwa niezależnych od siebie przedsiębiorców, z których każdy wykonuje oddzielne zamówienie w dowolnie wybranych dniach i godzinach pracy. W opinii głównej i uzupełniającej na tak postawione pytanie biegły udzielił pozytywnej odpowiedzi. Sam ten fakt nie może jednak przesądzać o przyjęciu koncepcji rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z opinią i nie może przesądzać o ocenie wiarygodności świadków i stron. Rolą Sądu w niniejszej sprawie jest przede wszystkim ustalenie, w jaki sposób poszczególne osoby wykonywały czynności w spółce (...) . Ponieważ zdaniem Sądu A. D. (1) wykonywał te czynności codziennie, w systemie zmianowym, narzuconym przez spółkę (...) i wykonywał polecenia brygadzistów, pracując pod ich kierownictwem, niecelowym jest dopuszczanie dowodu z opinii uzupełniającej biegłego, gdyż opinia ta opiera się na hipotezie przeciwnej, tj. wykonywania czynności przez każdą osobę w wybranych przez siebie terminach i godzinach oraz braku podległości. Tezy, przyjęte przez biegłego na potrzeby opinii, a dotyczące tego, iż każda z osób, uczestniczących w procesie produkcji, mogła wykonywać czynności w wybranych przez siebie godzinach, są zdaniem Sądu, nieprawidłowe i sprzeczne z materiałem dowodowym, w szczególności z wiarygodnymi zeznaniami A. D. (1) i świadków: B. D. , Ł. D. , P. E. oraz pisemnymi zeznaniami A. B. (1) , zawartymi w aktach kontroli ZUS. Zebrany obecnie, dodatkowy materiał dowodowy, w ocenie Sądu nakazuje przyjąć, iż osoby wykonujące czynności w spółce (...) nie wykonywały czynności w sposób przyjęty przez biegłego, dlatego niecelowym jest dopuszczanie kolejnej opinii uzupełniającej biegłego, o co wnioskowała spółka (...) , przedstawiająca sposób wykonywania czynności w sposób całkowicie odmienny od zeznań ww. świadków. Należy w tym miejscu również zaznaczyć, że zdaniem Sądu Okręgowego, dotychczas sporządzona już opinia biegłego W. M. nie może stanowić podstawy rozstrzygnięcia. Szczegółowe motywy takiego stanowiska Sąd przedstawi w dalszej części uzasadnienia. Wskazać trzeba, że decyzja ZUS, będąca przedmiotem badania w niniejszej sprawie, jest jedną ze 103 decyzji, w których organ rentowy, po przeprowadzeniu kontroli uznał, iż poszczególne osoby – przedsiębiorcy prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, w okresach wskazanych w poszczególnych decyzjach podlegają z tytułu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy zawartego z S. Sp.j. M.A. C. w K. obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowym i wypadkowemu i w których określił podstawy wymiaru składek z tego tytułu. Sąd stwierdził, że osoby objęte poszczególnymi decyzjami, były przesłuchiwane w toku kontroli ZUS oraz następnie w poszczególnych sprawach w Sądzie. Analiza ich zeznań prowadzi do wniosku, iż jedynie A. D. (1) , B. D. i Ł. D. składali tożsame zeznania w ZUS, jak i w Sądzie. P. E. przed Sądem zeznał całkowicie odmiennie niż w ZUS, przy czym wskazywał, że prawdziwe są jego zeznania składane właśnie przed Sądem. Szczególnym przypadkiem jest A. B. (1) , który w ZUS złożył zeznania zbieżne z zeznaniami A. D. (1) , B. D. i Ł. D. , a który nie został przesłuchany przed Sądem, zaś w 2016r. zmarł. Pozostałe osoby są to poszczególni przedsiębiorcy, przy czym niektórzy z nich w ZUS potwierdzali pewne okoliczności, dotyczące wykonywania czynności w S. , zgodnie z zeznaniami ww. osób, a następnie w Sądzie temu zaprzeczali, składając już zeznania zbieżne ze stanowiskiem spółki (...) i wskazywały, że jako przedsiębiorcy otrzymywali zlecenia wykonania określonej ilości detali, a czynności wykonywali w wybranych przez siebie godzinach i dniach oraz nie podlegali żadnej kontroli. Powyższą okoliczność Sąd uwzględniał w niniejszej sprawie, oceniając zebrany materiał dowodowy i zeznania poszczególnych osób, wykonujących czynności w spółce (...) . Rozstrzygnięcie w sprawie w istocie było uzależnione od tego, czy Sąd da wiarę zeznaniom wspólników spółki i tych ubezpieczonych, którzy zajmowali takie samo stanowisko jak spółka, czy też da wiarę przeciwnym zeznaniom A. D. (1) , B. D. , Ł. D. , P. E. i A. B. (1) . Jak bowiem wskazano wyżej, jedynie kilka ww. osób zeznawało co do zasady odmiennie od stanowiska spółki. Zaskarżona decyzja ZUS ostatecznie obejmuje A. D. (1) ubezpieczeniami z tytułu stosunku pracy w okresach: od 8.05.2007r. do 31.01.2008r. i od 1.08.2009r. do 31.10.2012r. oraz określa podstawy wymiaru składek z tego tytułu za okresy od czerwca 2007r. do lutego 2008r. i od sierpnia 209r. do listopada 2012r. Zarówno okres podlegania ubezpieczeniu, jak i okresy i kwoty składek są prawidłowe. Szersze uzasadnienie w tym zakresie Sąd przestawi w końcowej części uzasadnienia. Obecnie należy tylko wspomnieć, iż odwołująca spółka kwestionowała zasadność objęcia ubezpieczeniem pracowniczym, a tym samym obciążeniem składkami. Nie zgłaszała natomiast zarzutów co do wysokości wyliczonych podstaw wymiaru składek. Są one prawidłowe, gdyż zostały wyliczone na podstawie rachunków wystawionych przez A. D. (1) i dokumentacji (...) spółki (...) , a znajdujących się w aktach kontroli ZUS, w tomach akt zarówno dotyczących tylko A. D. (1) (t. VI i t. XXXV akt kontroli), jak i zawierających samą dokumentację finansową spółki (t. III-IV akt kontroli). A. D. (1) , przesłuchiwany w ZUS (k. 361-378 t. XXXV akt kontroli) i kilkakrotnie przed Sądem, zarówno w charakterze świadka, jak i w charakterze strony (rozprawa z 26.02.2016r. i z 23.04.2019r.), złożył zeznania tej samej treści. Zeznał, iż w spółce (...) pracował w dwóch okresach, z przerwą, gdyż wyjeżdżał za granicę. Zeznał, że latem 2005r. wrócił z Niemiec. Od znajomych słyszał, że są przyjęcia do pracy w S. . W rozmowie z A. C. (1) dowiedział się, że może pracować, ale bez umowy, „na czarno”. Zaczął pracować następnego dnia po tej rozmowie, przy czym aż do 1.05.2007r. nie rejestrował działalności gospodarczej. Zrobił to dopiero wówczas, gdy M. C. (1) wyraził na to zgodę. Zeznał również, że pisemną umowę o współpracy podpisał ze spółką (...) w 2008r., przy czym jako datę początkową umowy wskazano 1.05.2007r. Zeznał, że pracował w S. do końca stycznia 2008r., a w lutym 2008r. wyjechał do Niemiec. Ponieważ chciał mieć ubezpieczenie w Polsce, działalność gospodarczą wyrejestrował dopiero od 1.12.2008r. Po powrocie z Niemiec udał się do S. i rozmawiał z A. C. (1) , który ponownie przyjął go do pracy. Tym razem pracował bez pisemnej umowy przez ok. 2 miesiące. Począwszy od dnia 1.08.2009r. ponownie zarejestrował działalność gospodarczą, wyrejestrował ją z dniem 31.10.2012r. przy czym formalną umowę z S. o współpracy za ww. okres podpisał dopiero w 2012r. Zeznał, iż w okresie pracy w spółce (...) wykonywał czynności na tokarkach rewolwerowych i automatach tokarskich, obrabiał przedłużki, kolanka, wykonywał różne operacje: toczył, gwintował, frezował. Pracował na zmiany: od 6.00 do 14.00 i od 14.00 do 22.00. Brygadzistą na jego zmianie był K. Ś. (2) . Maszynę, na której ma pracować, wskazywał mu K. Ś. (2) , on też wydawał mu polecenia, wskazywał, na której tokarce ma pracować, ustawiał tokarki na konkretne parametry osobom, które tego nie umiały, zapisywał jego godziny pracy i nieobecności, w trakcie wykonywania pracy sprawdzał za pomocą suwmiarki, czy zgadzają się parametry wykonywanych elementów, przyjmował zgłoszenia nieobecności w pracy. W razie awarii maszyny powiadamiał K. Ś. (2) lub K. G. (1) . A. D. (1) zeznał też, że przez 2 dni pracował na piecach i wówczas miał innego brygadzistę, K. G. (1) . Przez cały okres pracy w S. , zarówno w okresie, kiedy świadczył pracę „na czarno”, jak i w okresie, kiedy miał zarejestrowaną działalność gospodarczą, pracował w S. na takich samych warunkach. A. D. (1) zeznał, iż był wynagradzany wg stawki godzinowej, brygadzista K. Ś. (2) spisywał jego godziny pracy, wynagrodzenie otrzymywał albo na konto, albo pobierał je osobiście w biurze. Zeznał też, że spółka (...) dawała mu kwoty na opłacenie składek do ZUS. Co miesiąc wystawiał firmie (...) rachunki, jako rozliczenie umów o współpracy. Kwotę na rachunku spisywał z kwoty z paska, który otrzymywał od M. C. (1) , przy czym na pasku była też kwota składek do ZUS. Powyższe paski złożył do akt ZUS i w toku postępowania przed Sądem do akt III U 779/15. Zeznał również, że każda z osób, z którymi spółka (...) zawarła pisemną umowę, była zobowiązana do przedstawienia w ciągu roku dwóch rachunków na rzecz innych podmiotów, oprócz spółki (...) , dlatego on też przedstawił takie rachunki. Były one wystawione na jego znajomych lub rodzinę, faktycznie jednak nie wykonał na ich rzecz żadnych usług. A. D. (1) , opisując swoje czynności wykonywane przy piecach, zeznał, iż pracował tam 2 dni, w zastępstwie innej osoby, K. G. (1) spytał, kto chciałby tam pracować i on się zgodził. Zeznał, iż na piecach pracował na dwie zmiany: od 6.00 do 18.00 i od 18.00 do 6.00, wlewał masę w kokile a drugi pracownik odkuwał. Opisując sposób pracy na piecach zeznał, iż trzeba było złom wrzucić do pieca, gdzie ulegał topieniu. Roztopioną masę należało wlać w specjalny kielich (kokile), po jej zastygnięciu wyjąć i przekazać na maszynę, która odkuwała materiał pod obróbkę. Zeznał, że przy jednym piecu było dwóch pracowników, a piece były 4. Wynagrodzenie ustalano wg stawki godzinowej. Zeznał, że pracę przy piecu nadzorował K. G. (1) , mówił jaki detal trzeba odlać. Pytany o przyczynę rezygnacji z pracy przy piecu zeznał, iż ma wadę kręgosłupa, praca przy piecu była dla niego uciążliwa, nadto była tam wysoka temperatura. A. D. (1) , składając zeznania w ZUS wskazał, iż na dziale „obróbka”, na zmianie, na której on pracował, pracowali również: B. D. , P. E. , J. M. , C. M. , T. P. , mężczyzna o nazwisku B. , S. N. , B. N. , R. K. , J. B. , M. M. (2) , D. T. , Z. P. , S. O. , J. N. , M. D. . Zeznał też, że na dziale „piece” brygadzistami na poszczególnych zmianach byli: K. G. (1) i M. G. (2) , a pracowali tam: S. G. , S. K. , A. O. , mężczyzna o nazwisku O. . Podobnej treści zeznania złożyli również świadkowie B. D. i Ł. D. . B. D. czynności w spółce (...) wykonywał w okresie od 1.02.2008r. do 29.09.2011r., pracując na tokarkach rewolwerowych i automatach tokarskich a Ł. D. czynności wykonywał w okresie od 1.11.2010r. do 28.05.2014r., pracując na tokarkach rewolwerowych i piecach. Obaj zeznali, iż pracowali w taki sam sposób, jak A. D. (1) , tj. na zmiany w godz. od 6.00 do 14.00 i od 14.00 do 22.00, zaś Ł. D. w okresie, gdy pracował na piecach, czynności wykonywał na zmiany od 6.00 do 18.00 i od 18.00 do 6.00. Obaj zeznali też, że w ww. okresach mieli zarejestrowaną działalność gospodarczą, mieli też podpisane umowy o współpracy, chociaż faktycznie czynności wykonywali w inny sposób, niż wskazano w tych umowach. Obaj zeznali, iż otrzymywali wynagrodzenie wg stawki godzinowej, wysokość wynagrodzenia wskazywano im na wydrukowanych paskach, spółka (...) wypłacała im też kwoty na pokrycie składek ZUS, zaś kwoty z pasków wpisywali potem do rachunków, które wystawiali spółce za wykonane czynności. Także oni zeznali, iż osoby wykonujące czynności w spółce miały wyznaczone godziny na przerwę na posiłek, udzielano im też urlopów. Zeznania odmiennej treści złożył M. C. (1) , również przesłuchany w charakterze strony. Podał, że firma (...) do 2001r. zatrudniała pracowników na podstawie umowy o pracę. Ponieważ jednak większość pracowników narzekała na brak elastyczności oraz trudności w pogodzeniu pracy w S. i w gospodarstwie rolnym, pojawił się pomysł o samozatrudnieniu, tym bardziej, że coraz częściej mówiło się o tym w mediach. Zeznał, że pierwsze umowy o współpracy były zawierane na początku 2002r., sporządzał sam, w praktyce jednak nie były stosowane zawarte tam zasady, obowiązywała ustna umowa. Zeznał również, że takie same umowy były stosowane do 2007r., a w 2007r. po rozmowie z księgową, sporządzono inny wzór umowy i podpisywał ją z podwykonawcami, nie pamięta, czy ze wszystkimi podwykonawcami podpisał umowy na piśmie, ale w przypadku braku pisemnej umowy obowiązywała umowa ustna. Dodał, iż każdy podwykonawca sam sprawdza dany detal, nie sprawdza się każdej sztuki, wystarczy sprawdzić jedną sztukę na tysiąc, gdyż maszyny są powtarzalne, wykonawcy zależy na tym, żeby zrobić dobrze, gdyż jeśli zrobi źle, to musi zrobić kolejne sztuki i to mu zabiera czas, źle wykonane sztuki są zaś przetapiane w piecu i wykorzystywane do dalszej produkcji. Podkreślił, że każdą sztukę oglądają osoby pracujące w magazynie, gdy je pakują. M. C. (1) zeznał, że od początku podjęcia współpracy z podwykonawcami, od 2002r., każdy z podwykonawców przychodził kiedy chce, nie było narzuconych godzin pracy, zlecenia przekazywał podwykonawcom G. Z. , a po jego śmierci K. G. (1) , podwykonawcy robili sobie przerwy kiedy chcieli, byli wynagradzani albo od ilości sztuk albo od kilograma, przy czym to on sprawdzał wystawione przez nich rachunki. K. G. (1) wskazywał mu, ile dana osoba przerobiła, podając liczbę kilogramów i stawkę albo liczbę sztuk i stawkę. Zeznał również podwykonawcy nie byli kontrolowani, nie było brygadzistów czy kierowników, nikt nie zapisywał ich godzin pracy i nie udzielano im urlopów, nie określano czasu na wykonanie zlecenia, a raczej pytano, w jakim czasie będzie zrobione. Zaznaczył, że spółka na podstawie umowy o pracę zatrudnia jedynie osoby pracujące w magazynie i osobę sprzątającą. Drugi ze wspólników, A. C. (1) , zeznał, iż w spółce jest podział obowiązków, on zajmuje się stanami magazynowymi, wydawaniem zleceń na produkcję i kontaktami z klientami. Gdy widzi, że jakiś detal schodzi z magazynu, to musi zająć się wydaniem zlecenia na produkcję. Na kartce pisze dla K. G. (1) , że prosi o wyprodukowanie określonej ilości detalu, lub mówi mu to ustnie. Zeznał, że zakład jest czynny 24 godziny na dobę ze względu na piece, przy czym pani w biurze jest do godz. 16.00, a on czasami do 20.00, w zakładzie wykonywać czynności i w nocy. Dodał, że w zakładzie nie ma brygadzistów, podwykonawcy nie mają określonych godzin, w jakich mają wykonać zlecenie, sami sprawdzają jakość wykonania. Na koniec panie w magazynku biorą ze skrzynki jakiś detal i sprawdzają go, wiadomo kto wykonał wadliwe zlecenie, bo wiadomo, kto przyjął zlecenie na ten detal, nie było sytuacji, żeby cała partia była źle zrobiona, a pojedynczy wadliwy element nie wpływa na wynagrodzenie podwykonawcy. Na okoliczność sposobu wykonywania czynności w spółce (...) Sąd przesłuchał również świadków. K. Ś. (2) , co do którego zapadł prawomocny wyrok w sprawie III U 899/15, oddalający jego odwołanie od decyzji ZUS obejmującej go ubezpieczeniami jako pracownika w spółce (...) , był przesłuchiwany w charakterze strony w sprawie III U 899/15 oraz w niniejszej sprawie III U 779/15 został przesłuchany w charakterze świadka. W swoich zeznaniach zaprzeczał, aby w okresie, gdy miał zawartą ze spółką (...) cywilnoprawną umowę o współpracy, pełnił funkcję brygadzisty. Zeznał, iż od czasu zawarcia spornej umowy jako podmiot gospodarczy przychodzi do pracy o której chce, sam decyduje, na ile godzin, nie podpisuje list obecności, nikt go nie kontroluje i nie nadzoruje. Jeśli ma być nieobecny w firmie, jedynie z grzeczności informuje o tym K. G. (1) . Zeznał, że zlecenia otrzymywał początkowo od G. Z. , a po jego śmierci od K. G. (1) , na początku miał płacone za sztukę, a później od kilograma, przy czym miał możliwość negocjowania ceny. Przez ok. 2 lata w spółce wykonywał narzędzia i wówczas miał płacone od sztuki. Sam oblicza swoje wynagrodzenie na podstawie swoich zapisków, potem wystawia firmie (...) rachunek. Zaprzeczał, aby otrzymywał od spółki paski z wysokością wynagrodzenia i aby spółka dawała mu kwoty na pokrycie składek do ZUS. Wskazywał natomiast, iż sam decyduje, o której ma przyjść do pracy i jest z tego zadowolony, bowiem prowadzi gospodarstwo rolne i musi opiekować się matką. W niniejszej sprawie w charakterze świadków Sąd przesłuchał również inne osoby, które miały zarejestrowaną działalność gospodarczą i które wykonywały w spółce (...) czynności na podstawie umów o współpracy między podmiotami gospodarczymi. Także świadkowie: J. K. , M. T. , A. C. (2) , M. M. (1) , P. T. , P. C. , S. Ż. , I. Z. (1) , M. K. (3) , K. S. (2) , G. N. , P. D. , M. N. , D. T. , Z. P. , D. B. , M. G. (2) i M. P. (1) zeznali, iż zlecenia otrzymywali od G. Z. , a po jego śmierci od K. G. (1) , z nim ustalają cenę, przy czym mają możliwość jej negocjacji, mogą też nie przyjąć zlecenia, jeśli nie odpowiada im cena lub asortyment. Wskazywali, że nie pracują na zmiany, natomiast przychodzą do pracy, o której chcą, sami decydują, ile godzin będą pracować, nie podpisują list obecności, nikt ich nie kontroluje i nie nadzoruje, nie ma brygadzistów, mogą zrobić sobie wolne wtedy, kiedy chcą i tylko z grzeczności informują o tym K. G. (1) . J. K. , który wykonywał narzędzia zeznał, iż miał płacone od sztuki. Pozostali świadkowie, którzy wykonywali detale, zeznali, że ich wynagrodzenie było liczone od ilości sztuk lub kilograma wykonanego detalu. Wszyscy zeznali, że spisywali codziennie ilość wykonanych sztuk czy kilogramów, a na koniec miesiąca sumowali to i wystawiali rachunki. Zaprzeczali, aby otrzymywali od spółki paski z wysokością wynagrodzenia i aby spółka dawała im kwoty na pokrycie składek do ZUS. Wszyscy też zeznali, że skrzynki z detalami do obrobienia stały pod ścianą lub przy maszynie, na której miały być obrabiane a skrzynki z obrobionymi przez siebie detalami ustawiali w jedno miejsce pod ścianą i wkładali do pierwszej skrzynki kartkę ze swoim nazwiskiem. K. G. (1) zeznał, iż to on zlecał podwykonawcom wykonywanie czynności, podwykonawcy mogli negocjować cenę, nie przyjąć zlecenia, przychodzą do pracy o której chcą, sami decydują, ile godzin będą pracować, nie podpisują list obecności, nikt ich nie kontroluje i nie nadzoruje, nie ma brygadzistów. Odmiennej treści zeznania przed Sądem złożył świadek P. E. . Wymagają one odrębnego omówienia. Przesłuchiwany w ZUS świadek przedstawił sposób wykonywania czynności analogicznie jak M. C. (1) i A. C. (1) oraz ww. świadkowie, zeznający zbieżnie z koncepcją spółki. Zeznał bowiem, iż przychodził do pracy o której chciał, sam decydował, ile godzin będzie pracować, nie podpisywał listy obecności, nikt go nie kontrolował i nie nadzorował, w S. nie było brygadzistów, jego wynagrodzenie było uzależnione od ilości wykonanych sztuk detalu, sam zliczał wykonane detale, po wykonaniu każdego zlecenia zapisywał sobie kwoty za dane zlecenie, na koniec miesiąca je sumował i na taką kwotę wystawiał rachunek. Na rozprawie w dniu 7.05.2019r., przesłuchiwany w charakterze świadka, P. E. istotnie zmienił zeznania. Zeznał bowiem, że aby wykonywać czynności w spółce (...) , musiał założyć działalność gospodarczą, przy czym czynności rozpoczął ok. miesiąc przed założeniem działalności gospodarczej. Przychodził do S. i dostawał materiał do obróbki, na początku K. Ś. (2) mówił mu, gdzie ma iść i co robić. Nie mówił, jak długo ma to robić, gdy materiał się kończył, to P. E. jego pytał, co ma robić dalej. Świadek zaprzeczył, aby dostawał zlecenia, wskazał, że były to polecenia odgórne od K. Ś. (2) . Dodał, że ze spółką współpracował 9 lat, zakończył ją w 2018r. i cały czas wykonywał te same czynności. Pytany o sposób wykonywania czynności zeznał, że pracował po 8 godzin dziennie, mógł pracować więcej. Godziny pracy były ustalone od 6:00 do 14:00 i od 14:00 do 22:00, pracowano na zmiany, w jednym tygodniu na poranną a w następnym na popołudniową, każda zmiana miała swojego brygadzistę, gdy pracował na rano, to brygadzistą był K. Ś. (2) , a brygadzistą na drugą zmianę był I. Z. (1) , brygadziści dzielili pracę, wydawali polecenia, wykonywali polecenia K. G. (1) i panów C. . Były odgórnie ustalone przerwy na posiłki, np. o 09:00 na śniadanie i o 12:00 na kawę. Przerwa o 9:00 trwała 20 min. i o 12:00 -10 min. Mógł przyjść na 6:00 rano i wyjść o 10:00, ale nie mógł pracować, w takich godzinach, jak chciał. Świadek zeznał również, że gdy zepsuła się maszyna, jeśli umiał, to naprawiał sam, a jeśli nie mógł naprawić, zgłaszał to K. Ś. (2) albo K. G. (1) . Jeśli zepsuła się maszyna, na której pracował i nie można było jej od razu naprawić, to szedł na inną tokarkę, K. Ś. (2) mówił mu wtedy, co jest pilniejsze i szedł na taką tokarkę. Zeznał też, że były osoby, które zajmowały się tylko wykonywaniem narzędzi, byli to M. M. (2) , A. R. , J. K. , na zmianie była jedna osoba, która robiła narzędzia. Dodał, że materiał do obróbki stał przeważnie przy tokarce, także przerobiony materiał zostawiał przy tokarce. Na początku każdy mył swoje detale, a potem była jedna osoba odpowiedzialna za mycie. To była osoba na danej zmianie i ona tylko myła materiały. Zeznał też, że był ciąg produkcyjny, rozumiany w ten sposób, że jedna osoba robi jedną stronę detalu, potem inna osoba robi drugą a inna rowki, jedno bez drugiego nie może istnieć. Dodał, że robiło się np. dwie skrzynki detalu i te skrzynki dawało się następnemu do obrabiania. Świadek nie widział, aby inne osoby, pracujące na hali, oznaczały zrobione przez siebie detale, wkładając kartki do skrzynek. Dodał, że było odgórne polecenie, aby tak mówić. W czasie kontroli ZUS były zbiórki na stołówce i M. C. (1) mówił, co mają mówić. Zależało mu na pracy i w ZUS tak mówił, jak przekazywano na zebraniach. Zebrania te były ustalane odgórnie, powiadamiał o nich K. Ś. (2) na polecenie M. C. (1) , zebrania odbywały się na stołówce, prowadził je M. C. (1) , był tam K. G. (1) i K. Ś. (2) . Kazano im mówić, że przychodzą na taką godzinę, jak chcą, pracują, do której chcą, zrobiony materiał podpisują, rozliczają się na kilogramy, ważą zrobiony materiał. Przekazywano, aby nie wspominać, że pracują na zmiany i mają wyznaczone godziny pracy . Świadek P. E. dodał, że pracował w swojej odzieży, były firmowe ubrania, raz w miesiącu dostawał rękawiczki. Pytany i wynagrodzenie zeznał, że płacono mu wg stawki godzinowej, brygadzista wpisywał godziny pracy w zeszycie. Zeznał też, że dostawał zwrot kosztów ZUS, pieniądze dostawał na konto, otrzymywał od M. C. (1) paski z wysokością wynagrodzenia, M. C. (1) przechodził przez halę i rozdawał paski, wszyscy je brali. Zeznał, że wystawiał faktury na inne osoby niż S. , głównie wystawiał je na członków rodziny i kolegów, części z tych usług faktycznie nie wykonywał. Wystawiał faktury także na inne podmioty, gdyż było odgórne polecenie, żeby wystawiać faktury także na kogoś innego. Zeznał również, że musiał zgłaszać swoje nieobecności brygadziście, miał w czasie pracy urlop, jego długość była uzależniona od okresu pracy, jak się przepracowało 3 miesiące, to było 5 dni, a po 5 latach pracy 10 dni. Świadek pytany, dlaczego zmienił zeznania, wskazał, że wówczas pracował w S. , teraz zmieniły mu się priorytety w życiu. Zeznawał, tak jak mówiono na zebraniach, gdyż bał się utraty pracy. Nadto wtedy był sam, teraz ma żonę i dziecko, zmienił pracę. P. E. w całości potwierdził więc wersję sposobu wykonywania czynności, podawaną przez A. D. (1) oraz świadków B. D. i Ł. D. . Jego zeznania są zaś istotne, bowiem z jego zeznań wynika, iż wykonywał czynności w spółce (...) od 1.01.2009r. nieprzerwanie aż do 2018r. Świadek ten na rozprawie w dniu 7.05.2019r. wskazywał, kto spośród ubezpieczonych, będących stronami w analogicznych sprawach, pracował razem z nim na zmianie (02:21:42). Oceniając ww. zeznania A. D. (1) , (...) spółki (...) oraz świadków, Sąd w całości dał wiarę zeznaniom A. D. (1) oraz zeznaniom świadków B. D. , Ł. D. i P. E. . Były one rzeczowe, logiczne, przekonujące, wzajemnie ze sobą korespondowały i uzupełniały się. Nadto znalazły potwierdzenie w innych dowodach, w tym dokumentach. Sąd nie dał natomiast wiary zeznaniom M. C. (1) , A. C. (1) oraz zeznaniom świadków: J. K. , M. T. , A. C. (2) , M. M. (1) , P. T. , P. C. , S. Ż. , I. Z. (1) , M. K. (3) , K. S. (2) , G. N. , P. D. , M. N. , D. T. , Z. P. , D. B. , K. G. (1) , M. G. (2) i M. P. (1) w tej części, w której wskazywali oni, że ich praca jako przedsiębiorców w firmie (...) nie była nadzorowana przez brygadzistów, nie pracowali na zmiany, mogli przychodzić do Spółki w wybranych przez siebie dniach i godzinach oraz wychodzić kiedy chcieli, nie przysługiwał im płatny urlop, nie korzystali z przerw w pracy. Sąd nie dał im wiary także co do tego, iż osoby wykonujące czynności w Spółce nie otrzymywały tzw. pasków z wynagrodzeniem, same uiszczały kwoty składek do ZUS i nie miały refundowanej tej kwoty przez Spółkę i że ich wynagrodzenie było uzależnione od ilości lub wagi wykonanych elementów. Jak już wskazano wyżej, część świadków była przesłuchana w 2016r., gdy niniejsza sprawa była połączona do łącznego rozpoznania ze sprawą III U 899/15, dotyczącą K. Ś. (2) . W 2017r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce wydał wyrok tylko w sprawie III U 899/15, dotyczącej K. Ś. (2) . Jak już wskazano wyżej, w sprawie tej ostatecznie Sąd Apelacyjny w Białymstoku oddalił odwołanie, przy czym za wiarygodne uznał zeznania A. D. (1) , B. D. , Ł. D. i kontrolerów ZUS. Nie dał natomiast wiary zeznaniom pozostałych świadków, w szczególności co do sposobu wykonywania czynności w spółce (...) . Sąd Okręgowy podziela tę ocenę, przy czym za taką oceną przemawia nie tylko materiał zebrany do chwili wydania wyroku przez Sąd Apelacyjny, ale także nowe dowody, zebrane w niniejszej sprawie już po podjęciu zawieszonego postępowania. A. D. (1) czynności w spółce (...) wykonywał w okresie od 8.05.2007r. do 31.01.2008r. i od 1.08.2009r. do 31.10.2012r., B. D. w okresie od 1.02.2008r. do 29.09.2011r., Ł. D. od 1.11.2010r. do 28.05.2014r. a P. E. od 1.01.2009r. do 2018r. W aktach kontroli ZUS, każdego z nich, znajdują się umowy cywilnoprawne, zawarte w ww. okresach ze spółką (...) , nazwane Umowami o współpracy między dwoma podmiotami gospodarczymi. Umowy takiej treści spółka podpisywała z podwykonawcami począwszy od 1.01.2007r. W umowach tych zapisano, iż podstawą do wykonania robót określonych w umowie jest comiesięczne zlecenie zamawiającego poprzedzone ofertą wykonawcy na prowadzenie robót zgodnych z posiadanym wpisem do działalności gospodarczej. Wskazano firmę upoważnioną w imieniu zamawiającego do przyjmowania oferty oraz składania zlecenia ( Firma Handlowo-Usługowa (...) ). Wskazano osobę upoważnioną do prowadzenia rozliczeń ilościowych i jakościowych z wykonanego zlecenia ( firma Usługi (...) ) i przewidziano możliwość wykonania czynności zleconych przez inny podmiot. Zamawiający zapewniał wykonawcy surowce, maszyny i urządzenia do prawidłowego wykonania zlecenia, natomiast materiały eksploatacyjne, narzędzia i sprzęt pomocniczy wykonawca miał zapewniać sobie we własnym zakresie. Zauważyć przy tym należy, iż z zeznań M. C. (1) wynika, że G. Z. zmarł w 2012r. (rozprawa z dnia 8.05.209r.). Z zeznań A. D. (1) , B. D. , Ł. D. i P. E. wynika, iż powyższe umowy obowiązywały tylko na piśmie, a faktycznie sposób wykonywania przez nich czynności był inny. Wszyscy musieli przychodzić do spółki (...) codziennie, pracowali na zmiany od 6.00 do 14.00 i od 14.00 do 22.00 (na piecach od 6.00 do 18.00 i od 18.00 do 6.00), podlegali brygadzistom, którzy wyznaczali im pracę i ją kontrolowali, byli też wynagradzani wg stawki godzinowej, zaś brygadzista zapisywał ich obecności i nadgodziny. Wskazywali też, iż na koniec miesiąca otrzymywali od firmy (...) wydruki - papierowy pasek, na podstawie którego za każdy miesiąc pracy wystawiali spółce rachunek jako osoba prowadząca działalność gospodarczą. Na pasku wskazywano liczbę przepracowanych godzin, stawkę za 1 godzinę pracy, dodatek za pracę przy piecu, składki do ZUS, należne za nich, kwotę razem, zaliczkę oraz kwotę do wypłaty. Wskazywali przy tym, iż spółka (...) finansowała składki ZUS osobom formalnie prowadzącym działalność gospodarczą, które wykonywały czynności w spółce na podstawie umów o współpracy, w tym każdemu z nich. Powyższe zeznania zostały potwierdzone wiarygodnymi dokumentami. A. D. (1) , B. D. i Ł. D. złożyli do akt ZUS przedmiotowe paski. A. D. (1) złożył paski za okresy: od maja 2007r. do grudnia 2007r. (k. 77 t. XXXV akt kontroli), styczeń 2008r. (k. 127 t. XXXV akt kontroli), od sierpnia 2009r. do grudnia 2009r. (k. 157 t. XXXV akt kontroli), od stycznia 2010r. do marca 2010r. i od maja 2010r. do lipca 2010r. (k. 201 akt kontroli), od września 2010r. do grudnia 2010r. (k. 203 akt kontroli), od stycznia 2011r. do czerwca 2011r. (k. 268 akt kontroli ZUS), od sierpnia 2011r. do grudnia 2011r. (k. 269 akt kontroli), od lutego 2012r. do maja 2012r. (k. 321 t. XXXV akt kontroli), od czerwca 2012r. do października 2012r. (k. 323 t. XXXV akt kontroli). Zauważyć przy tym trzeba, że na paskach, wystawionych w 2009r. i w 2010r. wpisano, że wypłata ma nastąpić gotówką, a więc „do ręki”, zaś na pozostałych nie ma takiego zapisu. Analiza tych pasków wskazuje, iż wpisano na nich pozycje: ilość, stawka, suma, ZUS, razem, zaliczka i kwota do wypłaty, co oznacza, że kwota wpisana w rubryce „ZUS” również była wypłacana przez spółkę (...) , bowiem mieści się w rubryce „razem”. Powyższe jednoznacznie potwierdza, iż A. D. (1) w ciągu całego okresu współpracy otrzymywał kwotę na pokrycie składek do ZUS. Na pasku znajduje się też rubryka „ilość” i „stawka”, i w ocenie Sądu oznacza to, tak jak twierdził A. D. (1) , odpowiednio: ilość przepracowanych godzin i stawkę godzinową. Nie może to oznaczać ilości sztuk i ceny za sztukę, ani ilości kg i ceny za kilogram, bowiem na każdym pasku w danym roku liczby w rubryce „ilość” zmieniają się a liczby w rubryce „stawka” są w danym roku takie same, przy czym co roku kwota stawki była większa, w 2008r. wyniosła 8,80zł a w 2012r. wynosiła 11,30zł. Nadto A. D. (1) w spółce wykonywał różne detale: przedłużki, kolanka, złączki, każdą w różnych rozmiarach. Poza sporem jest zaś, że dany detal miał w sprzedaży różną cenę. M. C. (1) wskazywał zaś, że podwykonawcy otrzymywali wynagrodzenie różne, zależne od tego, jaki detal wykonywali, a na cenę wpływała też wielkość tego detalu. Skoro tak, to gdyby na pasku miała być ilość kg i stawka za kg, czy też ilość sztuk i stawka za sztukę, to musiałaby być ona różna, w zależności od wykonywanego detalu. Skoro zaś stawka w każdym roku jest taka sama, oznacza to, że jest to stawka za godzinę pracy. Powyższe wnioskowanie potwierdza też fakt, iż na każdym z pasków w rubryce „ilość” w tabelce znajdują się dwa miejsca do wpisywania danych. Przy drugim miejscu po lewej stronie widnieje zapis „piec”. A. D. (1) wskazywał, że jest to miejsce na wpisanie ilości godzin pracy na piecu, za którą z uwagi na uciążliwość pracy, były wypłacane dodatkowe kwoty. Tę wersję potwierdzają też świadkowie: Ł. D. , B. D. i P. E. , przy czym na paskach, złożonych przez Ł. D. rubryka „piec” jest wypełniona, co zgadza się z jego twierdzeniem o pracy przy piecu. A. D. (1) podnosił, że kwotę z paska wpisywał następnie do rachunku. Zeznania takie złożył zarówno przesłuchany w charakterze świadka, jak i przesłuchany w charakterze strony, w tym na rozprawie w dniu 3.06.2019r. Zeznał również, że otrzymywał następnie kwotę wstawioną na rachunku, a w miesiącach, w których pobrał zaliczkę, kwotę do wypłaty, w tym na konto, pomniejszono mu o tę zaliczkę. Należy dać mu wiarę. Sąd dokonał analizy przedmiotowych pasków i rachunków, składanych w spółce (...) . I tak, przykładowo, w styczniu 2008r. A. D. (1) wystawił spółce rachunek na kwotę 1.517zł (k. 119 t. XXXV akt kontroli), czyli kwotę zgodną z kwotą z ostatniej rubryki z paska ze stycznia 2018r. z k. 127 akt kontroli. Identyczna sytuacja zachodzi w przypadku rachunków dla S. , np. za miesiące sierpień-wrzesień 2009r. (k. 147-148 t. XXXV akt kontroli) oraz październik-grudzień 2009r. Kwoty otrzymywane przez A. D. (1) widnieją też w zapisach ewidencji przychodów, za poszczególne lata, które również znajdują się w t. XXXV akt kontroli ZUS. To samo dotyczy pasków i rachunków wystawionych za pozostałe lata pracy w S. . Zauważyć przy tym należy, że na części pasków widnieje pobrana przez A. D. (1) „zaliczka” i wówczas kwota z ostatniej rubryki różni się od kwoty z rubryki „razem”, gdyż jest pomniejszona o tę zaliczkę. W miesiącu, w którym A. D. (1) pobierał zaliczkę, przykładowo w lipcu 2010r. (k. 201 t. XXXV akt kontroli), do rachunku wpisywał kwotę przed potrąceniem zaliczki (rachunek za lipiec 2010r. k. 189 t. XXXV akt ZUS), zaś wypłacono mu sumę już po potrąceniu zaliczki. Taki sam mechanizm był stosowany przykładowo w miesiącach wrzesień-grudzień 2011r. (k. 259-265 t. XXXV akt kontroli i k. 269 t. XXXV akt kontroli). Ponieważ na paskach za 2011r. nie ma adnotacji o wypłaceniu kwoty gotówką, kwoty należne zostały mu przelane na konto. Kwoty przelane na konto – w przypadku wzięcia zaliczki - będą jednak oczywiście mniejsze od kwot widniejących na rachunkach za miesiące, w których wzięto zaliczkę i tym należy tłumaczyć podnoszone przez odwołującą spółkę w piśmie datowanym na 21.05.2019r. różnice w kwotach. W piśmie tym pełnomocnik spółki podnosił również, iż A. D. (1) , zeznając jako świadek w dniu 23.04.2019r., wskazał, że spółka płaciła mu więcej niż to wynikało z rachunku. Powyższa kwestia została ostatecznie wyjaśniona na rozprawie w dniu 3.06.2019r., w trakcie przesłuchania A. D. (1) w charakterze strony. Zeznał on wówczas, że miał wynagrodzenie określone stawką godzinową plus ZUS, to był jeden przelew. Na rachunek wpisywał kwotę z paska, a S. wypłacał mu kwotę po odliczeniu zaliczki. Jednocześnie na rozprawie w dniu 3.06.2019r. pełnomocnik spółki zadał A. D. (1) pytanie, czy część kwoty otrzymywał gotówką, a część przelewem. Z odpowiedzi A. D. (1) wynika, że całą kwotę w danym miesiącu otrzymywał, przy czym mówiąc, że część kwoty dostał gotówką, a część przelewem miał na myśli, że zaliczkę otrzymywał gotówką (vide protokół w wersji elektronicznej). Tym samym zarzuty spółki, zawarte w piśmie datowanym na 21.05.2019r. nie mogą skutecznie podważyć zeznań A. D. (1) . Należy zauważyć, że także z dokumentów załączonych do tego pisma, w tym wyciągów z kont bankowych (zał. Nr 3) wynika, że spółka przelewała A. D. (1) na konto kwoty widniejące na wystawionych przez niego rachunkach. Przykładowo, na rachunku za marzec 2011r. widnieje kwota 3.233,74zł (zał. Nr 2) i taką kwotę przelano mu w dniu 8.04.2011r. (zał. Nr 3). W pkt 8 pisma Spółki z 21.05.2019r. wskazano, iż spółka wypłacała A. D. (1) wyłącznie kwoty wynikające z przedstawionych przez niego rachunków. Twierdzenie to jest zgodne z zeznaniami A. D. (1) . Zauważyć trzeba, że na rozprawie w dniu 23.04.2019r., przesłuchiwany w charakterze świadka zeznał, że miał stawkę godzinową plus dodatkowo ZUS (00:24:34). Należy też wskazać, że A. D. (1) w sprawie III U 779/15 złożył paski za 2011r. i 2012r. (k. 250-251). Są to paski za te same okresy, których kserokopie znajdują się w t. XXXV akt ZUS, dotyczącym A. D. (1) , przy czym są to oryginalne paski. Ich analiza wskazuje, że nie ma na nich żadnych dodatkowych naniesień ani części, które byłyby doklejane. Paski te stanowią jednolitą całość. Powyższe wymaga podkreślenia, bowiem zauważyć trzeba, że początkowo strona odwołująca zaprzeczała, aby komukolwiek były wydawane paski, zaś na rozprawie w dniu 15.05.2019r. M. C. (1) zeznał, iż jeżeli ktoś potrzebuje, to on z komputera drukuje wyliczenie jego wynagrodzenia (00:28:25). Po okazaniu mu ww. pasków zeznał jednak, iż to nie jest pasek wydrukowany przez jego firmę - jest zmieniony. Jest tylko podobny. Ma wskazaną: ilość, stawkę, sumę, ale ZUS-u u niego nie było, inne są też stawki, bo nie ma stawki 10,80zł, gdyż nie może być 10,80zł za kilogram. Odnosząc się do tych zeznań M. C. (1) należy wskazać, iż w świetle przedstawionego wyżej porównania kwot z rachunków, pasków i poleceń przelewu są one niewiarygodne, bowiem kwoty z przelewów odpowiadają kwotom z rachunków, a te są zaś wystawione na taką samą kwotę, która widnieje na pasku za dany miesiąc. Podkreślenia wymaga również fakt, iż wszyscy pozostali ubezpieczeni, występujący w analogicznych sprawach jak niniejsza, początkowo zeznając przed Sądem w swoich sprawach wskazywali, że nie było pasków. I. Z. (1) , zeznając jednak w charakterze świadka w sprawie III U 779/15, przyznał, że były paski z wynagrodzeniem (rozprawa z 24.04.2019r. 00:21:56 i 01:41:39), podobnie świadek M. N. (rozprawa z 8.05.2019r. 01:36:24) zeznał, że obecnie dostaje paski, a wcześniej nie dostawał, chyba że potrzebował, żeby to zapisać na rachunek, tym samym przyznał więc, że w przeszłości wystawiano paski. Także M. K. (3) na rozprawie w dniu 24.04.2019r. przyznał, iż od początku wykonywania czynności dostaje paski (02:04:49). Paski, zawierające wysokość wynagrodzenia, złożyli również B. D. i Ł. D. . Paski złożone przez Ł. D. znajdują się na k. 5-9 t. XXXVII akt kontroli. Na k. 5 znajdują się paski za styczeń i luty 2011r. Widnieją na nich kwoty, odpowiednio: 2.040,63zł i 2.552,63zł i są to kwoty widniejące na rachunkach wystawionych przez Ł. D. firmie (...) za styczeń i luty 2011r. (k. 99 t. XXXVII akt kontroli). Na k. 7 znajdują się paski za grudzień 2013r., luty 2014r., marzec 2014r. i listopad 2013r., a na k. 9 paski za styczeń 2014r., październik 2013r. i za wrzesień 2013r., co wynika z porównania kwot z pasków i rachunków za dany miesiąc, przy czym na rachunek wpisano kwotę z paska w pozycji „razem”, zaś ostatnia rubryka jest taka sama jak w pozycji „razem” za wyjątkiem miesięcy, w których Ł. D. pobierał zaliczki. Powyższe jest logicznie powiązane z zeznaniami Ł. D. , który zeznał, iż na rachunek wpisywał kwoty z paska. Przedmiotowe paski zawierają takie same dane jak w przypadku A. D. (1) , przy czym prawie wszystkie paski mają dodatkowo ma wypełnioną pozycję „ilość” w drugiej rubryce, obok której widnieje adnotacja „piec”. Ł. D. , pytany o tę rubrykę, na rozprawie w dniu 7.05.2019r. wskazał, że chodzi tu o dodatkowe kwoty otrzymywane za pracę przy piecu, ponieważ tam panują trudne warunki. W aktach kontroli ZUS znajduje się również 1 pasek B. D. (k. 275 t. XXXVI akt kontroli). Jest to pasek za sierpień 2011r. na kwotę „razem” 3082,54zł, widniejącą na rachunku z k. 237 t. XXXVI. Tym samym Sąd dysponuje paskami wystawionymi łącznie za kilka lat, gdyż od 2008r. do marca 2014r., co wskazuje na konkretną praktykę panującą w odwołującej Spółce. Zauważyć też trzeba, iż o takich paskach mówił również świadek P. E. , który wykonywał czynności w Spółce od 2009r. do 2018r. Oceniając wiarygodność zeznań, Sąd miał również na uwadze materiał dowodowy znajdujący się w aktach kontroli ZUS, dotyczących A. B. (1) (t. XIV). Także on wykonywał czynności w spółce (...) przy produkcji armatury grzewczej i sanitarnej, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą Ślusarz-tokarz A. B. (1) w T. . Czynności te wykonywał w okresie od 1.10.2003r. do 31.12.2011r., przy czym od października 2003r. do połowy 2011r. pracował przy piecu a następnie na tokarce rewolwerowej. W dniu 1.10.2003r. zawarł z S. umowę o współpracy, w której wskazano, iż ma obowiązek świadczenia usług w każdy dzień roboczy w godzinach 6.00-14.00 lub 14.00-22.00, wskazano, że S. rozliczenia będzie dokonywał raz w miesiącu na podstawie rachunku, wystawionego przez A. B. (1) , a rachunek będzie wystawiony na kwotę, która wynika z iloczynu godzin świadczonych usług na rzecz S. i stawki godzinowej, zaś osobą uprawnioną do kontroli i koordynowania realizacji umowy będzie M. K. (2) . Od dnia 2.01.2007r. zawarł zaś ze spółką (...) o współpracy między dwoma podmiotami gospodarczymi. W umowie tej wprowadzono zapis, iż podstawą do wykonania robót określonych w umow

[... tekst skrócony ...]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI