III U 90/15

Sygn. akt: III U 90/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2015r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Bożena Beata Bielska Protokolant: sekretarz sądowy Ewelina Asztemborska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2015r. w O. sprawy z odwołania M. O. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o prawo do emerytury na skutek odwołania M. O. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 31.12.2014r. znak (...) orzeka: oddala odwołanie. Sygn. akt IIIU 90/15 UZASADNIENIE W piśmie z dnia 12.01.2015r. M. O. (1) wniósł odwołanie od decyzji ZUS z dnia 31.12.2014r., odmawiającej mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu wskazał, że spełnia warunki do przyznania prawa do emerytury, gdyż posiada ponad 40-letni staż pracy. Wniósł o przyznanie mu prawa do emerytury w oparciu o art. 29 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie. Wskazał, iż M. O. (1) nie spełnia przesłanek do uzyskania prawa do emerytury przewidzianych w art. 24, art. 26b, art. 46 w zw. art. 29 i w art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , gdyż nie posiada wymaganego wieku emerytalnego oraz stażu pracy w szczególnych warunkach, a nadto nie spełnia warunków do uzyskania prawa do emerytury z art. 46 , wymaganych na dzień 31.12.2008r. Sąd ustalił i zważył co następuje: M. O. (1) w niniejszym postępowaniu, kwestionując decyzję ZUS z dnia 31.12.2014r. domagał się przyznania mu prawa do emerytury. W ocenie Sądu odwołanie jest niezasadne. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż z nadesłanych przez ZUS akt dotyczących M. O. (1) wynika, iż odwołujący składał pisemne wnioski: o rentę (23.12.2002r. i 02.11.2005r.), o ustalenie kapitału początkowego (20.03.2002r.) i o świadczenie przedemerytalne (31.12.2008r. i 03.02.2009r.). Z akt tych wynika również, że wniosek o emeryturę odwołujący złożył w dniu 06.11.2014r. Ponieważ M. O. (1) urodził się w dniu (...) , należało zbadać, czy spełnia warunki do przyznania prawa do emerytury, przewidziane dla osób w tej grupie wiekowej. Odwołujący domagał się przyznania emerytury przewidzianej w art. 29 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Emerytura w oparciu o ten przepis jest jednak przewidziana dla osób urodzonych przed dniem 01 stycznia 1949r. Przepis ten w ust. 1 w brzmieniu obowiązującym w dacie wniosku o emeryturę (04.11.2014r.) stanowi bowiem, że ubezpieczeni urodzeni przed dniem 1 stycznia 1949r., którzy nie osiągnęli wieku emerytalnego określonego w art. 27 ust. 2 i 3 , mogą przejść na emeryturę: 1) kobieta - po osiągnięciu wieku 55 lat, jeżeli ma co najmniej 30-letni okres składkowy i nieskładkowy albo jeżeli ma co najmniej 20-letni okres składkowy i nieskładkowy oraz została uznana za całkowicie niezdolną do pracy; 2) mężczyzna - po osiągnięciu wieku 60 lat, jeżeli ma co najmniej 35-letni okres składkowy i nieskładkowy albo jeżeli ma co najmniej 25-letni okres składkowy i nieskładkowy oraz został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje ubezpieczonym, którzy: 1) ostatnio, przed zgłoszeniem wniosku o emeryturę, byli pracownikami oraz 2) w okresie ostatnich 24 miesięcy podlegania ubezpieczeniu społecznemu lub ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym pozostawali w stosunku pracy co najmniej przez 6 miesięcy, chyba że w dniu zgłoszenia wniosku o emeryturę są uprawnieni do renty z tytułu niezdolności do pracy. Ponieważ M. O. (1) urodził się w (...) r., nie może uzyskać emerytury w oparciu o rozpatrywany samodzielnie art. 29. Należy też wskazać, iż wprawdzie w odwołaniu M. O. podnosił, że z wnioskiem o emeryturę wystąpił już w styczniu 2009r., lecz z akt ZUS wynika, iż w 2009r. występował jedynie z wnioskiem o świadczenie przedemerytalne. Nawet jednak gdyby w 2009r. odwołujący wystąpił z wnioskiem o emeryturę to i tak nie spełniałby w tej dacie warunków z art. 29, gdyż w 2009r. nie miał jeszcze 60 lat. Nadto jak już wskazano wyżej, art. 29, rozpatrywany samodzielnie (bez związku z art. 46) odnosi się tylko do osób urodzonych przed 01 stycznia 1949r. a odwołujący nie należy do tej grupy. Ponieważ odwołujący urodził się w (...) r., mógłby ubiegać się o emeryturę przewidzianą w art. 46 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z art. 29, 32, 33 i 39 tej ustawy. Zdaniem Sądu M. O. (1) nie spełnia jednak warunków do przyznania emerytury, określonych w tym przepisie. Przepis art. 46 ust. 1 stanowi bowiem, że prawo do emerytury na warunkach określonych w art. 29, 32, 33 i 39 przysługuje również ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. a przed dniem 1 stycznia 1969r., jeżeli spełniają łącznie następujące warunki: 1) nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa; 2) warunki do uzyskania emerytury określone w tych przepisach spełnią do dnia 31 grudnia 2008r. W ocenie Sądu M. O. (1) , aby uzyskać emeryturę określoną w art.46 w zw. z art. 29 musiałby wiek 60 lat ukończyć do dnia 31.12.2008r., a osiągnął go w 2010r. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Najwyższego, zawarte w wyroku z dnia 18.03.2014r. (II UK 389/13, LEX nr 1446449), że wnioskodawca nie spełniając łącznie wszystkich warunków pokreślonych w art. 29 i 46 u.e.r.f.u.s. (warunek wieku osiągnął po dniu 31 grudnia 2008r.) nie mógł nabyć prawa do dochodzonego świadczenia. Wskazać też trzeba, że przewidziana w art. 46 ust. 1 pkt 2 u.e.r.f.u.s. regulacja uzależniająca nabycie przez ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948r. a przed dniem 1 stycznia 1969r. prawa do emerytury na podstawie art. 29 tej ustawy od spełnienia wszystkich warunków określonych w tym przepisie do dnia 31 grudnia 2008r. nie narusza zasady równości kobiet i mężczyzn w zakresie zabezpieczenia społecznego. Ustawodawca określając odmienny wiek dla kobiet i mężczyzn w art. 29 u.e.r.f.u.s. nie powodował dyskryminacji tych ubezpieczonych, a przyjęte w tym artykule rozwiązanie jest powszechnie akceptowane i nie stoi w sprzeczności z postanowieniami Konstytucji RP , a także z prawem wspólnotowym (wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 20 września 2012r., III AUa 378/12, LEX nr 1223477). M. O. (1) nie może też uzyskać prawa do emerytury określonej w art. 24 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , gdyż nie osiągnął przewidzianego w art. 24 ust. 1 b pkt 6 wieku emerytalnego dla mężczyzn urodzonych w okresie od dnia 1 kwietnia 1950r. do dnia 30 czerwca 1950r., tj. co najmniej 65 lat i 10 miesięcy. Odwołujący nie spełnia też warunków określonych w art. 26b tej ustawy, gdyż nie osiągnął wieku 65 lat. Nie spełnia również warunków z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , bowiem nie ma wymaganego w tym przepisie 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Z akt ZUS wynika, że odwołujący był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w (...) S.A. w O. okresie od 24.07.1972r. do 30.06.2002r. i pracował na stanowiskach: instruktor techniczny, inspektor techniczny, kierownik wieloosobowego stanowiska pracy, kierownik kolumny, naczelnik UP, inspektor nadzoru, dyrektor Rejonu Telekomunikacyjnego i kierownik oddziału. Tego typu praca nie jest zaś pracą w szczególnych warunkach. Mając na uwadze całokształt w/w okoliczności i rozważań Sąd uznał, że M. O. (1) nie spełnia przesłanek do przyznania mu prawa do emerytury, dlatego jego odwołanie od decyzji z dnia 31.12.2014r. zostało oddalone w oparciu o orzeczono na mocy art. 477 14 §1 kpc .