III U 548/09Podstawa wymiaru składki lekarzy zoz

Odpowiedź sądu

Tak, przychody z umów cywilnoprawnych zawieranych przez lekarzy z ich pracodawcą (ZOZ) na pełnienie dyżurów lekarskich, które w rzeczywistości miały charakter stosunku pracy lub były objęte szerszą definicją pracownika na gruncie prawa ubezpieczeń społecznych, powinny być wliczane do podstawy wymiaru składek.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że umowy cywilnoprawne zawierane przez lekarzy z ZOZ na pełnienie dyżurów, zwłaszcza te zawarte przed wejściem w życie art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, stanowiły obejście przepisów Kodeksu pracy i ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Nawet po wejściu w życie tego przepisu, umowy te, jeśli były zawierane z własnym pracodawcą i dotyczyły świadczenia pracy na jego rzecz, skutkowały obowiązkiem odprowadzania składek. Sąd analizował charakter umów, sposób ich wykonywania i przepisy prawa, dochodząc do wniosku, że w wielu przypadkach umowy te miały cechy stosunku pracy lub były objęte szerszą definicją pracownika na gruncie prawa ubezpieczeń społecznych.

Odpowiedź sądu

Nie, umowy te, mimo nazwy, nie mogły być traktowane jako umowy o świadczenie usług medycznych finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz, a tym samym mogły być kwalifikowane jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu, w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, które wskazuje, że umowy, na podstawie których lekarz wykonuje swój zawód polegający na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, nie mogą być utożsamiane z umowami o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz. Zakaz zawierania takich umów przez Fundusz z lekarzem udzielającym świadczeń u świadczeniodawcy, który zawarł umowę z Funduszem, oraz zakaz zlecania takich świadczeń podwykonawcom, potwierdza, że sporne umowy nie były umowami o świadczenie usług medycznych w rozumieniu przepisów o publicznym finansowaniu opieki zdrowotnej.

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut przedawnienia nie może być uwzględniony w sprawie dotyczącej ustalenia podstawy wymiaru składek, ponieważ dotyczy on jedynie należności z tytułu składek, a nie ich podstawy.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że przepis art. 24 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych dotyczy przedawnienia należności z tytułu składek, a nie ustalenia podstawy ich wymiaru. Dopiero po uprawomocnieniu się wyroku ustalającego podstawę wymiaru składek, ZUS będzie mógł określić ich wysokość i wówczas będzie można podnosić kwestię przedawnienia.

Odpowiedź sądu

Nie, decyzje ZUS wydane w wyniku zarządzenia sądu o uzupełnienie materiału sprawy nie są nieważne, jeśli zawierają wszystkie wymagane elementy i służy od nich odwołanie do sądu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że decyzje ZUS wydane na skutek zarządzenia sądu o uzupełnienie materiału sprawy nie są nieważne, ponieważ zawierają wszystkie elementy wymagane przez Kodeks postępowania administracyjnego i służy od nich odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej w postępowaniu sądowym dotyczącym ubezpieczeń społecznych jest ograniczone do wad dyskwalifikujących akt administracyjny jako przedmiot odwołania.