III U 432/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił odwołanie od decyzji ZUS odmawiającej prawa do świadczenia przedemerytalnego z powodu niespełnienia przez wnioskodawcę wymogów wieku i stażu pracy.
S. W. odwołał się od decyzji ZUS odmawiającej mu prawa do świadczenia przedemerytalnego. ZUS argumentował, że wnioskodawca nie spełniał wymogów wieku (min. 60 lat dla mężczyzn) ani stażu pracy (min. 35 lat lub 40 lat w zależności od podstawy prawnej) do dnia rozwiązania stosunku pracy, a także umowa nie została rozwiązana z przyczyn ekonomicznych. Sąd Okręgowy, analizując przepisy ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, potwierdził, że wnioskodawca nie spełniał warunków dotyczących wieku i stażu pracy, a jego argumenty dotyczące pracy w szczególnych warunkach lub braku ofert pracy nie były wystarczające do przyznania świadczenia. W konsekwencji, sąd oddalił odwołanie.
Sąd Okręgowy w Suwałkach rozpatrzył sprawę S. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. dotyczącą prawa do świadczenia przedemerytalnego. ZUS decyzją z dnia 7 maja 2013 r. odmówił S. W. przyznania tego świadczenia, wskazując na niespełnienie przez niego kluczowych warunków określonych w ustawie o świadczeniach przedemerytalnych. Zgodnie z przepisami, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje m.in. osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy ukończyła co najmniej 60 lat i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat, lub posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 40 lat. ZUS ustalił, że S. W. do dnia rozwiązania umowy o pracę udowodnił jedynie 34 lata, 9 miesięcy i 11 dni okresów składkowych i nieskładkowych, a umowa nie została rozwiązana z przyczyn ekonomicznych. Ponadto, wnioskodawca nie przedłożył zaświadczenia z urzędu pracy o pobieraniu zasiłku dla bezrobotnych przez wymagany okres. S. W. wniósł odwołanie, argumentując, że przejdzie na emeryturę w wieku 60 lat z racji pracy w szczególnych warunkach, jest zarejestrowany w urzędzie pracy i nie odmawiał propozycji pracy. Sąd Okręgowy, po analizie przepisów art. 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, stwierdził, że wnioskodawca nie spełniał wymogów wiekowych (min. 60 lat dla mężczyzn) ani stażowych (min. 35 lub 40 lat) do dnia rozwiązania stosunku pracy. Sąd podkreślił, że okoliczności dotyczące pracy w szczególnych warunkach czy braku ofert pracy nie stanowią podstawy do przyznania świadczenia przedemerytalnego w sytuacji niespełnienia podstawowych kryteriów ustawowych. W związku z tym, sąd oddalił odwołanie jako nieuzasadnione.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wnioskodawca nie spełnia warunków wiekowych (min. 60 lat dla mężczyzn) ani stażowych (min. 35 lub 40 lat) do uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Uzasadnienie
Sąd analizując przepisy ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, stwierdził, że wnioskodawca do dnia rozwiązania stosunku pracy nie ukończył 60 lat i nie posiadał wymaganego stażu pracy (35 lub 40 lat). Okoliczności dotyczące pracy w szczególnych warunkach lub braku ofert pracy nie są wystarczające do przyznania świadczenia w przypadku niespełnienia podstawowych kryteriów ustawowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie odwołania
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. W. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (6)
Główne
u.ś.p. art. 2 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o świadczeniach przedemerytalnych
Prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 60 lat (mężczyzna) oraz posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat.
u.ś.p. art. 2 § ust. 1 pkt 5
Ustawa o świadczeniach przedemerytalnych
Prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 40 lat dla mężczyzn.
Pomocnicze
u.ś.p. art. 3
Ustawa o świadczeniach przedemerytalnych
Świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, pod warunkiem dalszej rejestracji jako bezrobotny i braku odmowy propozycji zatrudnienia.
u.p.z.
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
u.e.r. FUS
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
k.p.c. art. 477 § 14 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niespełnienie przez wnioskodawcę wymogów wiekowych do świadczenia przedemerytalnego. Niespełnienie przez wnioskodawcę wymaganego stażu pracy do świadczenia przedemerytalnego. Brak rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Niespełnienie warunków dotyczących pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Odrzucone argumenty
Prawo do świadczenia przedemerytalnego z uwagi na pracę w szczególnych warunkach. Posiadanie pracy w szczególnych warunkach jako podstawa do przejścia na emeryturę w wieku 60 lat. Cały czas zarejestrowany w Urzędzie Pracy i brak odmowy propozycji pracy.
Godne uwagi sformułowania
brak jest więc dla S. W. prawa do świadczenia przedemerytalnego Okoliczności natomiast tego, że wcześniej pracował w szczególnych warunkach i nie może otrzymać obecnie pracy nie są warunkami do otrzymania świadczenia przedemerytalnego.
Skład orzekający
Piotr Witkowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie ścisłej interpretacji przepisów dotyczących świadczeń przedemerytalnych, w szczególności wymogów wiekowych i stażowych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i ścisłej interpretacji przepisów, nie wprowadza nowych zasad ani wykładni.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa jest rutynowa i dotyczy typowego przypadku niespełnienia warunków do świadczenia przedemerytalnego, co czyni ją mało interesującą dla szerszej publiczności.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III U 432/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 sierpnia 2013r. Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Witkowski Protokolant: sekr. sądowy Beata Dzienis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2013r. w Suwałkach sprawy S. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o świadczenie przedemerytalne w związku z odwołaniem S. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 7 maja 2013 r. znak (...) oddala odwołanie. UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. decyzją z dnia 7.05.2013r. odmówił S. W. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.04.2004r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252 z póź. zm.) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 60 lat życia w przypadku mężczyzn oraz posiada okres uprawiający do emerytury co najmniej 35 lat. Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 pkt 5 wskazanej ustawy prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 40 lat dla mężczyzn. Zgodnie natomiast z art. 3 tej ustawy, świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w art. 1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: 1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna, 2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych, 3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6 – miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Jak natomiast wynika z dokumentacji S. W. do dnia rozwiązania umowy o pracę udowodnił łącznie 34 lata 9 miesięcy i 11 dni okresów składkowych i nieskładkowych oraz uzupełniających (rolnictwo). Ze świadectwa pracy z ostatnim pracodawcą wynika też, że umowa o pracę nie została rozwiązana z przyczyn ekonomicznych. Brak jest więc dla S. W. prawa do świadczenia przedemerytalnego zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2, ponieważ do dnia rozwiązania stosunku pracy nie ukończył 60 lat życia oraz stosunek pracy nie został rozwiązany z przyczyn ekonomicznych ani nie udowodnił wymaganych 35 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz uzupełniających. Brak jest też prawa do świadczenia przedemerytalnego zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5, ponieważ do dnia rozwiązania stosunku pracy S. W. nie udowodnił wymaganych 40 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz uzupełniających, a stosunek pracy nie został rozwiązany z przyczyn ekonomicznych. Zgodnie z art. 3 S. W. nie przedłożył również zaświadczenia z urzędu pracy o pobieraniu zasiłku dla bezrobotnych, w czasie którego nie odmówił on przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. W odwołaniu od tej decyzji S. W. uważał, że przysługuje mu prawo do świadczenia przedemerytalnego, ponieważ ukończył 55 lat życia, a w wieku 60 lat to przejdzie na emeryturę z racji posiadania pracy w szczególnych warunkach. Jest natomiast cały czas zarejestrowany w Urzędzie Pracy i nigdy nie odmówił propozycji pracy, gdyż takiej nie było, bo jest po znajomości albo na staż bądź grupę chorobową. Zatrudnienie jest tylko na „czarno”. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie uzasadniając jak w zaskarżonej decyzji i przytaczając prawie całą treść art. 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych . Sąd Okręgowy w Suwałkach ustalił i zważył, co następuje: Odwołanie jest nieuzasadnione. Artykuł 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych brzmi następująco ust. 1 prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która: 1)do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta oraz 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm. 1) ), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub 3) do dnia ogłoszenia upadłości prowadziła nieprzerwanie i przez okres nie krótszy niż 24 miesiące pozarolniczą działalność, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm. 2) ), zwanej dalej " ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych ", i za ten okres opłaciła składki na ubezpieczenia społeczne oraz do dnia ogłoszenia upadłości ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta i 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 4)zarejestrowała się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat, i do dnia, w którym ustało prawo do renty, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna i osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 5)do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub 6)do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego, z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiadała okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn. 2. Za okres uprawniający do emerytury, o którym mowa w ust. 1 , uważa się okres ustalony zgodnie z przepisami art. 5-9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z poźn. zm. 3) ), zwanej dalej "ustawą o emeryturach i rentach z FUS". Odwołujący się urodzony jest (...) a ostatni stosunek pracy ustał mu 23.11.2010r. Świadczenia przedemerytalnego otrzymać więc nie może. Ma bowiem ukończone tylko 55 lat, a wedle przytoczonego wyżej art. 2 ust. 1 pkt. 1,2,3 i 4 aby ubezpieczony mógł otrzymywać świadczenie przedemerytalne przy spełnieniu innych warunków, musi mieć ukończone co najmniej 60 lat w przypadku mężczyzn. Wedle natomiast pkt 5 i 6 tego ust. 1 art. 2 jeżeli nie ma ukończonych 60 lat musi mieć okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 40 lat albo 39 do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego, z powodu likwidacji pracodawcy lub jego niewypłacalności. Odwołujący się tymczasem ma okres uprawniający do emerytury w wysokości 34 lat, 9 miesięcy i 11 dni i jak z czystego rachunku wynika na dzień wydania decyzji nie mógł osiągnąć 40 – letniego okresu uprawniającego do otrzymania emerytury (od 16 roku życia 40 lat to wiek 56 lat, a ma wiek 55 lat), zaś do dnia 31 grudnia 2009r. czyli roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy 39 – letniego okresu uprawniającego do otrzymania emerytury (najwyżej byłby to okres 35 lat). Okoliczności natomiast tego, że wcześniej pracował w szczególnych warunkach i nie może otrzymać obecnie pracy nie są warunkami do otrzymania świadczenia przedemerytalnego. Mając zatem to na uwadze Sąd Okręgowy, na mocy art. 477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie. PW/bd
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI