III U 422/15

Sygn. akt: III U 422/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 lipca 2015r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Monika Obrębska Protokolant: sekretarz sądowy Przemysław Dudziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2015r. w O. sprawy z odwołania A. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania A. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 19.05.2015r. znak (...) orzeka: oddala odwołanie Sygn. akt III U 422/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 19.05.2015r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. odmówił A. B. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. A. B. wniosła odwołanie od powyższej decyzji podnosząc, że nie zgadza się z ustaleniami Komisji Lekarskiej ZUS. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. wniósł o oddalenie odwołania podnosząc, że odwołująca nie jest niezdolna do pracy i nie posiada wymaganego okresu ubezpieczenia. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ostrołęce ustalił następujący stan faktyczny: A. B. urodziła się (...) Zgromadziła okres składkowy wynoszący łącznie 6 miesięcy i 27 dni, na co składa się okres pobierania stypendium z tytułu odbywania przygotowania zawodowego, przyznanego w oparciu o przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w okresie od 02.06.2006 do 31.10.2006r. oraz okresy zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia od 20.10.2007r. do 19.11.2007r. i od 05.12.2007r. do 31.12.2007r. W dniu 12.02.2015r. A. B. zwróciła się z wnioskiem o ustalenie jej uprawnień do renty. Lekarz orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 18.03.2015r. ustalił, że odwołująca nie jest niezdolna do pracy. Wobec złożenia przez ubezpieczoną sprzeciwu, sprawa została skierowana do rozpoznania przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z dnia 08.05.2015r. ustaliła, że A. B. nie jest niezdolna do pracy. Wobec powyższego decyzją z dnia 19.05.2015r. organ rentowy odmówił A. B. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu dokumenty z akt rentowych i zeznania odwołującej w charakterze strony. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ostrołęce zważył, co następuje: Odwołanie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała we wskazanych w ustawie okresach składkowych i nieskładkowych, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ich ustania. Zgodnie z art. 58 ust. 1 cytowanej ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2 , uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej: 1)1 rok - jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat; 2)2 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 20 do 22 lat; 3)3 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 22 do 25 lat; 4)4 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 25 do 30 lat; 5)5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. Stosownie do ust. 2 okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy, Stosownie do treści ust. 3 jeżeli ubezpieczony nie osiągnął okresu składkowego i nieskładkowego, o którym mowa w ust. 1, warunek posiadania wymaganego okresu uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony został zgłoszony do ubezpieczenia przed ukończeniem 18 lat albo w ciągu 6 miesięcy po ukończeniu nauki w szkole ponadpodstawowej, ponadgimnazjalnej lub w szkole wyższej oraz do dnia powstania niezdolności do pracy miał, bez przerwy lub z przerwami nieprzekraczającymi 6 miesięcy, okresy składkowe i nieskładkowe. Art. 58 ust. 4 cyt. ustawy ust. 2 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy, o którym mowa w art. 6, wynoszący co najmniej 25 lat dla kobiety i 30 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. Osobie, która spełnia powyższe warunki przysługuje, według art. 59 ust. 1 powołanej ustawy, renta stała – jeżeli niezdolność do pracy jest trwała (pkt 1), lub renta okresowa – jeżeli niezdolność do pracy jest okresowa (pkt 2). Definicję osoby niezdolnej do pracy podaje natomiast art. 12 ust. 1-3 tejże ustawy, który stanowi, że jest nią osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu (ust. 1), przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (ust. 2), zaś częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji (ust. 3). Odnosząc stan faktyczny przedmiotowej sprawy do cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, że odwołująca niewątpliwie nie spełnia określonych wyżej przesłanek wymaganych do nabycia prawa do renty dotyczących wymaganego stażu pracy. Odwołująca nie kwestionowała bowiem, że posiada bardzo krótki staż ubezpieczeniowy wynoszący łącznie jedynie 6 miesięcy i 27 dni okresów składkowych – vide zeznania odwołującej k. 11 akt sądowych. Powyższe potwierdza dokumentacja z akt rentowych, z której wynika, że na powyższy okres składają się: okres pobierania stypendium z tytułu odbywania przygotowania zawodowego, przyznanego w oparciu o przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy od 02.06.2006 do 31.10.2006r. oraz okresy zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia od 20.10.2007r. do 19.11.2007r. i od 05.12.2007r. do 31.12.2007r. Z uwagi na powyższe bezsporne ustalenia w zakresie zgromadzonego przez odwołującą stażu ubezpieczeniowego, bezprzedmiotowe okazało się w niniejszej sprawie dopuszczenie dowodu z opinii biegłych lekarzy sądowych w celu określenia czy odwołująca jest niezdolna do pracy i określenia daty powstania tej niezdolności. Nawet bowiem gdyby przyjąć, że odwołująca jest rzeczywiście niezdolna do pracy, to niewątpliwie nie spełnia ona wymogów, o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 58 ust. 1 cyt. wyżej ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Odwołująca wywodziła, że jej problemy ze zdrowiem pojawiły się kiedy miała 21 lat – vide zeznania odwołującej w charakterze strony k. 11 akt sądowych. Gdyby nawet przyjąć, że jej niezdolność do pracy powstała w przedziale czasowym powyżej 20 do 22 roku życia to, zgodnie z art. 58 ust. 1 pkt. 2 winna ona udowodnić co najmniej dwuletni okres składowy i nieskładkowy. Co więcej, nawet gdyby przyjąć, że niezdolność odwołującej do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat, winna ona udowodnić okres składkowy wynoszący co najmniej 1 rok, stosownie do treści art. 58 ust. 1 pkt. 1 . Tymczasem, co bezsporne, odwołująca zgromadziła ogólnie jedynie 6 miesięcy i 27 dni okresów składkowych. W przedmiotowej sprawie nie może mieć również zastosowania treść art. 58 ust. 1 pkt 3 cyt. wyżej ustawy, gdyż ubezpieczona nie została zgłoszona do ubezpieczenia przed ukończeniem 18 roku życia, ani w ciągu 6 miesięcy po ukończeniu nauki, gdyż naukę w szkole ukończyła w 2000r. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy uznał, że A. B. nie spełnia przesłanek wymaganych do nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W związku z tym, działając na zasadzie art. 477 14 § 1 k.p.c. , Sąd oddalił odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia 19.05.2015r., gdyż jest ona słuszna i odpowiada prawu.