III U 401/14

Sygn. akt IIIU 401/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Suchcicka Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Laskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2015 r. w O. sprawy z odwołania P. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutekodwołania P. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 19 marca 2014 r. znak (...) orzeka: oddala odwołanie. Sygn. akt III U 401/14 UZASADNIENIE P. S. złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 19.03.2014r., znak: (...) , odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie. Organ rentowy wskazał, że P. S. do dnia 30.06.2012r. posiadał prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W dniu 29.11.2013r. złożył kolejny wniosek o ustalenie uprawnień do renty. Lekarz orzecznik ZUS w dniu 02.01.2014r. ustalił, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy od czerwca 2013r. do 31.12.2015r. z powodu stanu narządu słuchu. W dniu 15.01.2014r. Zastępca Głównego Lekarza Orzecznika ZUS zgłosił zarzut wadliwości w/w orzeczenia. Komisja Lekarska ZUS II Oddział w W. nr (...) po przeprowadzeniu bezpośredniego badania i dokonaniu analizy przedstawionej dokumentacji medycznej w swoim orzeczeniu z dnia 24.02.2014r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy. Wobec powyższego Oddział ZUS w P. decyzją z dnia 19.03.2014r. odmówił P. S. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Przedmiotem badania była prawidłowość decyzji wydanej przez ZUS w dniu 19.03.2014r. Decyzją tą ZUS, rozpoznając wniosek z dnia 29.11.2013, odmówił P. S. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska ZUS ustaliła, że nie jest on niezdolny do pracy. W ocenie Sądu odwołanie P. S. jest niezasadne. Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015.748) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące przesłanki: 1 jest niezdolny do pracy, 2. ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3. niezdolność do pracy powstała we wskazanych w ustawie okresach składkowych lub nieskładkowych albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Definicję osoby niezdolnej do pracy zawiera art. 12 ust. 1-3 tej ustawy, który stwierdza, że jest nią osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przepis art. 58 ust. 1 pkt 5 w/w ustawy stanowi zaś, że warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej 5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. Według art. 58 ust. 2 - okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy; do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej. Zgodnie zaś z art. 61 w/w ustawy prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy. Rozstrzygnięcie w sprawie było uzależnione od ustalenia, czy P. S. jest niezdolny do pracy i w jakim stopniu oraz jaki jest przewidywany okres trwania. Na tę okoliczność Sąd dopuścił w sprawie dowód z opinii biegłych lekarzy z zakresu neurologii i laryngologii. Biegła z zakresu neurologii A. G. , po przeprowadzeniu badania lekarskiego w dniu 21.06.2014r. i analizie dokumentacji, u P. S. rozpoznała: stan po urazie głowy w dzieciństwie, bez powikłań neurologicznych i obustronny niedosłuch zmysłowo - nerwowy znacznego stopnia w uchu prawym i głębokiego stopnia w uchu lewym, nabyty. Zdaniem biegłej, stwierdzone schorzenia nie powodują niezdolności do wykonywania pracy zarobkowej. W uzasadnieniu biegła wskazała, że 40 - letni badany, z wykształceniem średnim, technik mechanik, nie pracował w zawodzie, od ponad roku nie pracuje. Kontakt słowny z nim nie jest utrudniony, słuch jest wydolny społecznie. W układzie nerwowym brak odchyleń od stanu prawidłowego, zakres ruchów w stawach pełny, objawy korzeniowe rozciągowe ujemne, bez cech uszkodzenia układu nerwowego. W ocenie biegłej ze względu na układ nerwowy opiniowany jest zdolny do pracy. (k. 13 a.s.) Biegła z zakresu laryngologii A. S. , po zbadaniu P. S. w dniu 08.11.2014r. ustaliła, że od 2002r. istnieje u niego obustronny niedosłuch. Uszkodzenie słuchu ma charakter utrwalony, o nieustalonej etiologii. Audiogram z dnia 13.05.2011r. wykazał ubytek słuchu w zakresie częstotliwości 500Hz-2000Hz średnio dla UP-65dB, UL- resztki słuchu. Ubytek słuchu w uchu prawym korygowany jest przez aparat słuchowy. Ucho lewe jest głuche, posiada implant ślimakowy bez procesora dźwięku. Kontakt słowny z otoczeniem zachowany. Odwołujący się wymaga kontroli laryngologicznej i założenia nowego procesora dźwięku, co poprawi komfort słyszenia. Zdaniem biegłej, badany jest zdolny do pracy, z e względów profilaktycznych przeciwwskazana jest praca w hałasie, na wysokości i przy maszynach w ruchu. (k.25 – 26 a.s.) Powyższe opinie biegłych z zakresu neurologii i laryngologii zostały doręczone stronom. Zastrzeżenia do w/w opinii wniósł P. S. . Wskazał, że neurolog A. G. podała, że kontakt słowny jest dobry, gdy tymczasem był on utrudniony. Odwołujący się podał, że cierpi na zmiany skórne, pozostaje pod opieką onkologa, czego nie wskazano w opinii. Ponadto w opinii istnieje sprzeczność co do opisu stanu kręgosłupa. Laryngolog A. S. podała niewłaściwe dane co do ubytku słuchu, i pracy odwołującego się w biurze obsługi – gdy tymczasem od 2010r. tj. od pojawienia się głębokiego ubytku słuchu występuje niemożność komunikowania ze współpracownikami i nie pracuje w biurze. Ponadto badania bieglej przeprowadzono w sprzyjających warunkach akustycznych, które nie występują w miejscu pracy (k. 37 – 38 a.s.). Na rozprawie w dniu 13.02.2015r. odwołujący się wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego laryngologa (k. 41 a.s.). Mając powyższe zastrzeżenia na względzie Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu laryngologii. W dniu 10.06.2015r. P. S. zbadany został przez laryngologa I. R. . Biegły sądowy rozpoznał u niego: obustronny głęboki niedosłuch zmysłowo-nerwowy (ucho lewe na pograniczu głuchoty), stan po wszczepieniu implantu ślimakowego na ucho lewe, aparat słuchowy na uchu prawym. Biegły orzekł, że schorzenia te nie powodują niezdolności do pracy. W uzasadnieniu biegły wskazał, że u odwołującego się w badaniu laryngologicznym oraz w wyniku analizy dokumentacji lekarskiej stwierdzono w/w schorzenia. Z wywiadu oraz dokumentacji lekarskiej wynika, że odwołujący od kilku lat ma rozpoznany głęboki niedosłuch odbiorczy obu uszu. Z tego powodu miał wykonywane badania diagnostyczne, leczenie w Oddziale Laryngologicznym w O. , (...) głowy, badania audiometryczne. Miał również dobrany aparat słuchowy na ucho prawe, obecnie uszkodzony. Z powodu głębokiego niedosłuchu ucha lewego, graniczącego z głuchotą, w 2011r. w Instytucie (...) wszczepiono mu implant ślimakowy, obecnie uszkodzony procesor dźwięku. Biegły potwierdził obustronny niedosłuch odbiorczy dużego stopnia obu uszny, bez zmian anatomicznych oraz zapalnych w obrębie obu uszu. Podał, że niedosłuch obustronny zaprotezowany jest aparatem słuchowym prawego ucha, co powoduje pozytywne skutki słuchowe, implantem na lewym uchu – co poprawia komunikację słowną z otoczeniem. Podczas badań odwołujący się twierdził, że aparat słuchowy i procesor dźwięku są uszkodzone. Biegły stwierdził, że istotą oceny i kwalifikacji, w opinii, nie jest wariant poprawy słuchu po zastosowanych urządzeniach poprawiających komunikację z otoczeniem, a zdolność wykonywania zatrudnienia przy stwierdzonych głębokich zaburzeniach słuchu. Stwierdzone schorzenia laryngologiczne, w postaci głębokiego obustronnego niedosłuchu, nie dają podstaw do uznania odwołującego za osobę całkowicie lub częściowo niezdolną do pracy. Istniejący niedosłuch obustronny powoduje pewne ograniczenia w zakresie wykonywania niektórych zawodów, a więc w ponadnormatywnym hałasie, wymagających dobrego słuchu oraz pracy na wysokości i przy maszynach w ciągłym ruchu. Inne zawody, z powodów laryngologicznych, może natomiast wykonywać bez ograniczeń. Zdaniem biegłego z powodów laryngologicznych wymaga okresowej kontroli laryngologicznej ambulatoryjnej (k. 57 – 58 a.s.). Do powyższej opinii zastrzeżeń nie wniosła żadna ze stron. W ocenie Sądu Okręgowego wszystkie opinie wydane przez biegłych sądowych w toku niniejszego postępowania są wiarygodnymi dowodami w sprawie, ponieważ uwzględniają całokształt okoliczności związanych ze stanem zdrowia odwołującego się, zostały sporządzone w sposób rzetelny i fachowy, są klarowne oraz spójne, a ponadto należycie uzasadnione pod względem formalnym i merytorycznym. Powołany w sprawie pierwszy zespół biegłych z zakresu: neurologii A. G. i laryngologii A. S. uznał odwołującego za zdolnego do pracy, stwierdzając jednocześnie, że obustronny niedosłuch nie powoduje niezdolności do pracy. Takie samo stanowisko - o braku niezdolności do pracy - zajął laryngolog I. R. w kolejnej opinii. Biegli jednoznacznie stwierdzili, że schorzenia odwołującego nie upośledzają na tyle funkcji organizmu, by można było uznać go za niezdolnego do pracy zarobkowej. W opiniach lekarze wskazywali, że obustronny niedosłuch nie daje podstaw do uznania, że odwołujący utracił zdolność do wykonywania pracy. Należy podkreślić, że pierwsza opinia została wydana po zbadaniu odwołującego w dniu 21.06.2014r., a druga po badaniu w dniu 08.11.2014r., zaś trzecia – 18.06.2015r., więc stan jego zdrowia oceniany był w przestrzeni czasowej. Zdaniem Sądu, podnoszone przez P. S. zastrzeżenia do opinii biegłych sądowych są jedynie polemiką z wnioskami tych opinii co do jego niezdolności do pracy. Nie są poparte już żadną nieznaną biegłym dokumentacją medyczną, a lekarze, jak wskazano wyżej, szczegółowo uzasadnili, dlaczego nie jest on niezdolny do pracy. Podkreślić trzeba, że dla oceny zdolności do pracy istotny jest stopień naruszenia sprawności organizmu badanego, a nie sam fakt istnienia schorzeń. Wszyscy biegli powołują się na wyniki badania przedmiotowego, które szczegółowo przedstawiają w opinii. P. S. posiada wykształcenie technik – mechanik. Dotychczas pracował jako konsultant ds. hotline, kierownik zmiany – supervisor. Występujące u niego schorzenia nie skutkują jednak niemożnością wykonywania pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji i doświadczenia. Jak wskazywał biegły z zakresu laryngologii I. R. , schorzenia laryngologiczne, w postaci głębokiego obustronnego niedosłuchu, nie dają podstaw do uznania odwołującego za osobę całkowicie lub częściowo niezdolną do pracy, a jedynie ograniczają możliwości wykonywania niektórych zawodów. Odwołujący wymaga także okresowych kontroli laryngologicznych. Kierując się powyższymi względami na podstawie art. 477 14 § 1 kpc Sąd oddalił odwołanie P. S. od decyzji ZUS z dnia 19.03.2014r.