III U 328/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Suwałkach rozpoznał sprawę Z.M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. dotyczącą wysokości świadczenia emerytalnego. Z.M. odwołał się od decyzji ZUS z dnia 29 maja 2024 r., która przyznała mu emeryturę od 1 maja 2024 r. z wyrównaniem za okres od 1 maja do 31 lipca 2024 r. Odwołujący domagał się zmiany decyzji i wyrównania świadczenia od 1 maja 2021 r., powołując się na art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalnej, który przewiduje wyrównanie za okres trzech lat wstecz w przypadku błędu organu rentowego. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, uznając, że organ rentowy nie popełnił błędu. Analizując historię świadczeń Z.M., sąd stwierdził, że odwołujący wielokrotnie składał wnioski o przeliczenie emerytury i dokumenty potwierdzające zatrudnienie oraz wynagrodzenie w przeszłości, co skutkowało wydawaniem kolejnych decyzji przeliczeniowych. Ostatnia taka decyzja została wydana w marcu 2006 r. Wniosek o przeliczenie emerytury według nowych zasad Z.M. złożył dopiero 2 maja 2024 r., a brakujące świadectwo pracy z okresu zatrudnienia do 31 października 2009 r. przedstawił 27 maja 2024 r., po wezwaniu przez organ rentowy. Sąd podkreślił, że zgodnie z orzecznictwem, błąd organu rentowego należy rozumieć szeroko, ale nie obejmuje on sytuacji, gdy do nieprzyznania świadczenia doszło na skutek nieujawnienia przez ubezpieczonego okresów ubezpieczenia lub nieprzedstawienia wymaganych dokumentów. Obowiązek poszukiwania dowodów spoczywa przede wszystkim na ubezpieczonym. W związku z tym, organ rentowy zasadnie przyznał świadczenie od miesiąca złożenia wniosku (maj 2024 r.), a nie za okres wsteczny. Sąd zasądził od Z.M. na rzecz ZUS zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 180 zł.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia błędu organu rentowego w kontekście art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalnej, obowiązki ubezpieczonego w zakresie dokumentowania prawa do świadczeń, zasady ustalania terminu przyznania świadczeń.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów dotyczących emerytur. Orzeczenie opiera się na utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego.
Zagadnienia prawne (1)
Czy organ rentowy popełnił błąd, przyznając emeryturę od miesiąca złożenia wniosku, zamiast od okresu trzech lat wstecz, zgodnie z art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ rentowy nie popełnił błędu, ponieważ Z.M. sam składał wnioski i dokumenty dotyczące przeliczenia emerytury w przeszłości, a nowy wniosek złożył w maju 2024 r., dołączając brakujące dokumenty dopiero po wezwaniu. Zgodnie z prawem, świadczenie zostało przeliczone od miesiąca złożenia wniosku.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że błąd organu rentowego, o którym mowa w art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalnej, nie wystąpił, ponieważ do opóźnienia w przyznaniu wyższego świadczenia doszło z winy ubezpieczonego, który nie dołączył wymaganych dokumentów do wniosku złożonego w maju 2024 r. Organ rentowy nie ma obowiązku wyręczania ubezpieczonych w poszukiwaniu dowodów.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. M. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (11)
Główne
ustawa emerytalna art. 27
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
ustawa emerytalna art. 133 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Świadczenia wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do tych świadczeń lub do ich podwyższenia, jednak nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek.
ustawa emerytalna art. 133 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Świadczenia wypłaca się za okres 3 lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, w którym zgłoszono wniosek, jeżeli odmowa lub przyznanie niższych świadczeń były następstwem błędu organu rentowego lub odwoławczego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 477¹⁴ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 9 § ust. 2
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe art. 2
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe art. 10 § ust. 1 pkt 4
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe art. 21 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie wcześniejszych emerytur pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładów pracy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ rentowy nie popełnił błędu przy ustalaniu wysokości emerytury, ponieważ ubezpieczony nie przedstawił wymaganych dokumentów wraz z wnioskiem złożonym w maju 2024 r. • Obowiązek poszukiwania dowodów dotyczących okresów zatrudnienia i wynagrodzenia spoczywa przede wszystkim na ubezpieczonym. • Świadczenie emerytalne powinno być przeliczone od miesiąca złożenia wniosku, zgodnie z art. 133 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej, a nie za okres wsteczny, gdyż nie wystąpił błąd organu rentowego.
Odrzucone argumenty
Organ rentowy popełnił błąd, przyznając emeryturę od maja 2024 r. zamiast od maja 2021 r., co powinno być wyrównane na podstawie art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalnej.
Godne uwagi sformułowania
Przez błąd organu rentowego należy rozumieć każdą obiektywną wadliwość decyzji, skutkującą niewłaściwym ustaleniem uprawnień ubezpieczonego, której powstanie nie było rezultatem działania lub zaniechania świadczeniobiorcy... • Nie jest „błędem" niewykazywanie przez organ rentowy inicjatywy dowodowej, niezgłaszanie i nieposzukiwanie dowodów istotnych dla ustalenia wysokości świadczenia. • Nie jest rolą organu rentowego wyręczanie ubezpieczonych przy składaniu wniosków o świadczenia i samodzielne poszukiwanie dowodów.
Skład orzekający
Danuta Poniatowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia błędu organu rentowego w kontekście art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalnej, obowiązki ubezpieczonego w zakresie dokumentowania prawa do świadczeń, zasady ustalania terminu przyznania świadczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów dotyczących emerytur. Orzeczenie opiera się na utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego tematu emerytur i potencjalnych wyrównań, ale jej rozstrzygnięcie opiera się na szczegółowej analizie przepisów i orzecznictwa dotyczącego błędu organu rentowego, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie ubezpieczeń społecznych.
“Emerytura od kiedy? Sąd wyjaśnia, kiedy ZUS musi wypłacić wyrównanie wstecz, a kiedy nie.”
Dane finansowe
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 180 PLN
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.