III U 177/21
Podsumowanie
Sąd Okręgowy zmienił decyzję ZUS i uznał, że osoba pobierająca dodatek solidarnościowy, która jednocześnie sporadycznie pełniła służbę jako żołnierz niezawodowy, nie jest zobowiązana do zwrotu dodatku.
C.M. odwołał się od decyzji ZUS nakazującej zwrot nienależnie pobranego dodatku solidarnościowego za sierpień 2020 r. Odwołujący się argumentował, że spełnił warunki do otrzymania dodatku, a jego sporadyczna służba jako żołnierz niezawodowy nie powinna pozbawiać go tego świadczenia, zwłaszcza że pozostawał zarejestrowany jako bezrobotny. Sąd Okręgowy przychylił się do odwołania, stwierdzając, że przepisy nie przewidują zwrotu dodatku w sytuacji, gdy osoba podlega ubezpieczeniom z tytułu sporadycznych szkoleń wojskowych, a jedynie w przypadku pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Sprawa dotyczyła odwołania C.M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O., która zobowiązała go do zwrotu nienależnie pobranego dodatku solidarnościowego za okres od 5 sierpnia 2020 r. do 31 sierpnia 2020 r. w kwocie około 1400 zł. ZUS argumentował, że w dniu złożenia wniosku C.M. był zgłoszony do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego jako żołnierz niezawodowy, co wykluczało przyznanie dodatku. C.M. w odwołaniu podniósł, że spełnił warunki do otrzymania dodatku, gdyż stracił pracę po 15 marca 2020 r. i przez co najmniej 60 dni podlegał ubezpieczeniom z tytułu umowy o pracę. Wskazał, że jego służba jako żołnierza niezawodowego jest sporadyczna, nie poprawia jego sytuacji materialnej i nie pozbawia go statusu osoby bezrobotnej. Podkreślił, że przeznaczył otrzymane środki na bieżące utrzymanie. Sąd Okręgowy w Suwałkach uznał odwołanie za uzasadnione. Sąd stwierdził, że zgodnie z ustawą o dodatku solidarnościowym, świadczenie to przysługuje osobie uprawnionej, która nie podlega ubezpieczeniom społecznym lub obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, z wyjątkiem bezrobotnych. Sąd zinterpretował przepisy w ten sposób, że obowiązek zwrotu dodatku jako świadczenia nienależnie pobranego dotyczy sytuacji, gdy osoba pobiera jednocześnie zasiłek dla bezrobotnych, a nie gdy podlega ubezpieczeniom z tytułu sporadycznych szkoleń wojskowych. Ponieważ C.M. posiadał status osoby bezrobotnej, a jego sytuacja związana z podleganiem ubezpieczeniom z tytułu WOT nie została wprost uregulowana jako podstawa do zwrotu dodatku, sąd zmienił zaskarżoną decyzję, ustalając, że C.M. nie jest zobowiązany do zwrotu nienależnie pobranego dodatku solidarnościowego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, osoba taka nie jest zobowiązana do zwrotu dodatku solidarnościowego, jeśli przepisy ustawy nie przewidują takiej sytuacji jako podstawy do zwrotu, a jedynie w przypadku pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ustawa o dodatku solidarnościowym w art. 3 ust. 2 i 3, wyłączając obowiązek zwrotu dla bezrobotnych, nie przewiduje zwrotu świadczenia w sytuacji, gdy osoba podlega ubezpieczeniom z tytułu sporadycznych szkoleń w ramach WOT. Ustawa wprost wskazuje jedynie na zasiłek dla bezrobotnych jako świadczenie nienależnie pobrane w przypadku zbiegu z dodatkiem solidarnościowym. Brak regulacji w tym zakresie oznacza, że nie można zobowiązać do zwrotu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana zaskarżonej decyzji
Strona wygrywająca
C. M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C. M. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (8)
Główne
u.d.s. art. 3 § ust. 1-4
Ustawa o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-19
Dodatek przysługuje osobie uprawnionej, która nie podlega ubezpieczeniom społecznym lub obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, z wyjątkiem bezrobotnych. Warunku niepodlegania ubezpieczeniom nie stosuje się do bezrobotnych.
Pomocnicze
u.d.s. art. 4 § ust. 4
Ustawa o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-19
Zasiłek dla bezrobotnych lub stypendium wypłacone za okres, za który został wypłacony dodatek solidarnościowy, stanowi nienależnie pobrane świadczenie.
u.s.u.s. art. 84
Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
Podstawa do nakazania zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.
u.p.z. art. 76 § ust. 2
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
u.p.z. art. 1 § ust. 3 pkt 2 lit, d-g, ha, i, i, I oraz pkt 3 i 4
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
u.s.u.s. art. 12 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
k.p.c. art. 477 § 14 §2
Kodeks postępowania cywilnego
Konst. art. 85
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Obowiązek obrony kraju.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Status osoby bezrobotnej nie jest wyłączony przez sporadyczne pełnienie służby jako żołnierz niezawodowy. Ustawa o dodatku solidarnościowym nie przewiduje obowiązku zwrotu świadczenia w przypadku podlegania ubezpieczeniom z tytułu sporadycznych szkoleń wojskowych, a jedynie w przypadku zbiegu z zasiłkiem dla bezrobotnych. Otrzymane środki zostały przeznaczone na bieżące utrzymanie, a konieczność zwrotu wiązałaby się z zaciągnięciem pożyczki.
Odrzucone argumenty
Podleganie ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym jako żołnierz niezawodowy w dniu złożenia wniosku o dodatek solidarnościowy wykluczało przyznanie świadczenia.
Godne uwagi sformułowania
Skarżona decyzja dla niego, jako wzorowego obywatela, który za symboliczną dietę uczestniczy w walce z pandemią, jest krzywdząca. Spełnia on obowiązek, który nakłada na niego art. 85 Konstytucji - obrony kraju w walce z zagrożeniem jakim jest pandemia wirusa COVID-19, jednocześnie jednak przepisy prawa tegoż samego kraju nakładają na niego karę w związku z pełnioną służbą żołnierza niezawodowego w postaci pozbawienia go dodatku solidarnościowego Sytuacja odwołującego się nie została przez ustawodawcę uregulowana, zatem nie można zobowiązywać go do zwrotu dodatku solidarnościowego, jako świadczenia nienależnie pobranego.
Skład orzekający
Piotr Witkowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dodatku solidarnościowego w kontekście osób łączących status bezrobotnego ze sporadyczną służbą wojskową lub innymi formami ubezpieczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji osoby bezrobotnej i żołnierza niezawodowego; interpretacja przepisów o dodatku solidarnościowym w kontekście innych świadczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak złożone mogą być przepisy dotyczące świadczeń socjalnych w sytuacjach kryzysowych (pandemia COVID-19) i jak ważne jest precyzyjne uregulowanie prawne, aby uniknąć sytuacji, w której obywatelski obowiązek (służba wojskowa) prowadzi do negatywnych konsekwencji finansowych.
“Czy służba wojskowa może pozbawić Cię dodatku solidarnościowego? Sąd rozstrzyga.”
Dane finansowe
WPS: 1400 PLN
Sektor
praca
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III U 177/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2021r. Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Piotr Witkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 kwietnia 2021r. w Suwałkach sprawy C. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o zwrot nienależnie pobranego dodatku solidarnościowego w związku z odwołaniem C. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 5 stycznia 2021 r. znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że C. M. nie jest zobowiązany do zwrotu kwoty (...) (jeden tysiąc czterysta) złotych jako kwoty nienależnie pobranego dodatku solidarnościowego za okres od 5 sierpnia 2020r. do 31 sierpnia 2020r. UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. decyzją z dnia 05.01.2021r. zobowiązał C. M. do zwrotu nienależnie pobranego dodatku solidarnościowego w wysokości (...) zł za okres od 05.08.2020r. do 31.08.2020r. Argumentował, iż z poczynionych ustaleń wynika, iż w dniu złożenia wniosku tj. 05.08.2020r. był zgłoszony do ubezpieczenia społecznego oraz ubezpieczenia zdrowotnego jako żołnierz niezawodowy w (...) w O. . Zatem podlegał ubezpieczeniom społecznym na podstawie ustawy z 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2020r. poz. 266 ze zm.) W odwołaniu od tej decyzji C. M. domagał się jej zmiany i ustalenia, że nie jest on zobowiązany do zwrotu dodatku solidarnościowego. Wskazał, iż jest obywatelem polskim i po 15.03.2020r. rozwiązano z nim umowę o pracę za wypowiedzeniem. Warunkiem otrzymania dodatku solidarnościowego jest podleganie ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy o pracę przez łączny okres co najmniej 60 dni w 2020r., co w jego przypadku zostało spełnione. Pozostaje również osobą bezrobotną zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy w O. . To, że pozostaje w gotowości jako żołnierz niezawodowy do wykonywania obowiązków wynikających z nadanych przydziałów kryzysowych z uwagi na pandemię wirusa COVID-19, a także stosownie do potrzeb świadczy pomoc społeczeństwu w walce z koronawirusem, pozostając z tego tytułu ubezpieczony, nie pozbawia go statusu osoby bezrobotnej. Potwierdził, że na dzień składania wniosku tj. na dzień 05.08.2020r. był zgłoszony do ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego jako żołnierz niezawodowy w (...) w O. , ale służba ta sprowadza się do kilku dni w miesiącu i nie wpływa w żaden sposób na poprawę jego sytuacji bytowej, w której się znalazł po utracie pracy po dniu 15.03.2020r. Znaczną część otrzymanych środków przeznacza na zakup paliwa i tym samym w dalszym ciągu należy do kręgu osób, które straciły źródło dochodu ze względu na sytuację gospodarczą spowodowaną kryzysem wywołanym COVID-19. Skarżona decyzja dla niego, jako wzorowego obywatela, który za symboliczną dietę uczestniczy w walce z pandemią, jest krzywdząca. Spełnia on obowiązek, który nakłada na niego art. 85 Konstytucji - obrony kraju w walce z zagrożeniem jakim jest pandemia wirusa COVID-19, jednocześnie jednak przepisy prawa tegoż samego kraju nakładają na niego karę w związku z pełnioną służbą żołnierza niezawodowego w postaci pozbawienia go dodatku solidarnościowego, a w konsekwencji uniemożliwienia mu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Dlatego decyzja jest błędna i nie uwzględnia treści art. 85 Konstytucji , obligującego obywatela do walki w obronie kraju, walki z pandemią wirusa. Ponadto dotychczasowe orzecznictwo wskazuje, że szkolenia oraz inne działania żołnierzy niezawodowych i ich ubezpieczenie na czas tych działań nie mogą po ich stronie powodować negatywnych dla nich konsekwencji. Ich obowiązkiem jako obywateli jest służba dla kraju. Dodatkowo wskazał, iż otrzymaną w ramach dodatku solidarnościowego kwotę (...) zł w całości przeznaczył na koszty utrzymania i nie posiada już przyznanych mu środków. Konieczność ich zwrotu wiąże się z zaciągnięciem pożyczki, której nie otrzyma, albowiem w dalszym ciągu pozostaje osobą bezrobotną, a także żołnierzem niezawodowym pomagającym w walce z pandemią wirusa COVID-19. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Powołał się na art. 12 ustawy z dnia 19.06.2020r. o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID - 19 (Dz.U. z 2020r.; poz. 1068 ze zm.) oraz art. 84 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 266 ze zm.), jako podstawę skarżonej decyzji. Wskazał, iż zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 19.06.2020r., dodatek solidarnościowy przysługuje osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli są: 1) obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej lub 2) posiadającymi prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, lub 3) cudzoziemcami przebywającymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit, d-g, ha, i, i, I oraz pkt 3 i 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2019 r. poz. 1482, 1622, 1818, 2473 oraz z 2020 r. poz. 278 i 1065). W myśl art. 3 ust. 1 ustawy, dodatek solidarnościowy przysługuje osobie, która w 2020r. podlegała ubezpieczeniom społecznym z tytułu stosunku pracy na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 266, 321, 568, 695 i 875) przez łączny okres co najmniej 60 dni oraz: 1) z którą po dniu 15.03.2020r. pracodawca rozwiązał umowę o pracę za wypowiedzeniem lub 2) której umowa o pracę po dniu 15.03.2020 r. uległa rozwiązaniu z upływem czasu, na który była zawarta - zwanej dalej „osobą uprawnioną”. 2. Dodatek solidarnościowy przysługuje osobie uprawnionej, która nie podlega ubezpieczeniom społecznym na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych , ubezpieczeniu społecznemu rolników na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2020 r. poz. 174 i 782) lub obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1373, z późn. zm.). Zgodnie zaś z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 19.06.2020r. ocena spełnienia warunków, o których mowa w art. 2 i art. 3 ust. 1-4, oraz nabycie prawa do dodatku solidarnościowego następuje na dzień złożenia wniosku, o którym mowa w art. 5 ust. 1. Na wniosek z dnia 05.08.2020r. poinformowano odwołującego się o przyznaniu dodatku solidarnościowego za sierpień 2020r. w kwocie (...) . W dniu złożenia wniosku o dodatek solidarnościowy był on zgłoszony do ubezpieczenia społecznego oraz ubezpieczenia zdrowotnego jako żołnierz w (...) w O. . Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Odwołanie należało uznać za uzasadnione. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy odwołujący się jest zobowiązany do zwrotu dodatku solidarnościowego. Okoliczności uzyskania przez niego prawa do dodatku solidarnościowego, przewidzianego ustawą z dnia 19.06.2020r. o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-19 (Dz. U. z 2020r. poz. 1068) za okres od 05.08. do 31.08.2020r., nie budziły wątpliwości. Jednak zdaniem Sądu w jego sytuacji nie zachodzi podstawa do nakazania mu zwrotu tego dodatku, jako świadczenia nienależnie pobranego, o którym stanowi art. 84 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatku solidarnościowym. Jak stanowi art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o dodatku solidarnościowym, przysługuje on osobie uprawnionej, która nie podlega ubezpieczeniom społecznym na podstawie ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych , ubezpieczeniu społecznemu rolników na podstawie ustawy z dnia 20.12.1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników lub obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie ustawy z dnia 27.08.2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych . Warunku niepodlegania ubezpieczeniom społecznym lub obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, o których mowa w ust. 2, nie stosuje się do bezrobotnych, o których mowa w ustawie z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy . Należy również wskazać na art. 4 ust. 4 ustawy o dodatku solidarnościowym, zgodnie z treścią którego zasiłek dla bezrobotnych lub stypendium, wypłacone za okres, za który został wypłacony dodatek solidarnościowy, z wyjątkiem ust. 3, stanowi nienależnie pobrane świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 76 ust. 2 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy . Z przepisu tego wynika, iż w sytuacji wypłaty zasiłku dla bezrobotnych i dodatku solidarnościowego, to tylko zasiłek dla bezrobotnych stanowi świadczenie nienależnie pobrane. Odwołujący się przez sporny okres posiadał i nadal ma status osoby bezrobotnej, który został potwierdzony dokumentacją z Powiatowego Urzędu Pracy w O. . Był również uprawniony do zasiłku dla bezrobotnych. Przepisy ustawy o dodatku solidarnościowym nie mówią natomiast nic o osobach, które tak jak odwołujący się, podlegają ubezpieczeniom społecznym z racji sporadycznego odbywania szkoleń w ramach WOT. Skoro jednak ustawa o dodatku solidarnościowym wskazuje tylko na zasiłek dla bezrobotnych, który jest pobierany łącznie z dodatkiem solidarnościowym, jako świadczenie nienależne, to nie można uznać, że inne świadczenia są nienależne. Zwłaszcza tak należy uznać, że warunku niepodlegania ubezpieczeniom społecznym lub obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, o których mowa w ust. 2, nie stosuje się do bezrobotnych, o których mowa w ustawie z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy . Sytuacja odwołującego się nie została przez ustawodawcę uregulowana, zatem nie można zobowiązywać go do zwrotu dodatku solidarnościowego, jako świadczenia nienależnie pobranego. Takie unormowanie tej kwestii przez ustawodawcę być może wskazuje na lukę prawną, ale nie można również wykluczyć, że ustawodawca zamierzał w taki a nie inny sposób skonstruować przepisy o dodatku solidarnościowym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 477 14 §2 kpc Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że odwołujący się nie jest zobowiązany do zwrotu kwoty (...) jako kwoty nienależnie pobranego dodatku solidarnościowego za kres od 05.08.2020r. do 31.08.2020r. Pw/mt
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę