III SW 9/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił protest wyborczy dotyczący ograniczenia biernego prawa wyborczego z powodu niezgodności przepisów Kodeksu wyborczego z Konstytucją bez dalszego biegu, uznając, że zarzuty nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym protestu.
J.S. złożył protest wyborczy do Sądu Najwyższego, kwestionując przepisy art. 84 i 89 Kodeksu wyborczego jako naruszające bierne prawo wyborcze obywateli, gwarantowane przez art. 99 Konstytucji RP. Protestujący argumentował, że przepisy te ograniczają prawo jednostki do zgłaszania kandydatury poprzez wymóg tworzenia komitetów wyborczych. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 336 i art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego, uznał, że zarzuty dotyczące niezgodności przepisów z Konstytucją nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym protestu wyborczego, który dotyczy przestępstw przeciwko wyborom lub naruszeń przepisów mających wpływ na wynik wyborów. W związku z tym, protest został pozostawiony bez dalszego biegu.
Protest wyborczy został złożony przez J.S. w dniu 27 maja 2014 r., który wpłynął do Sądu Najwyższego 2 czerwca 2014 r. Wnoszący protest kwestionował ważność wyborów do Parlamentu Europejskiego, wskazując na ograniczenie biernego prawa wyborczego wynikające z art. 84 i 89 Ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy. Według protestującego, te przepisy naruszają art. 99 Konstytucji RP, który gwarantuje prawo do biernego wyboru z określonymi wyjątkami. J.S. argumentował, że przepisy te, stanowiąc, iż prawo zgłaszania kandydatów przysługuje komitetom wyborczym (tworzonym przez partie, koalicje lub wyborców w liczbie co najmniej 15), uniemożliwiają jednostce złożenie kandydatury i wpisanie jej na listę wyborczą po zebraniu odpowiedniego poparcia. Sąd Najwyższy, rozpatrując protest, odwołał się do art. 336 Kodeksu wyborczego, który nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących protestów wyborczych (art. 241-246). Zgodnie z art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego, protest powinien zawierać zarzuty i dowody, a przedmiotem zarzutów może być przestępstwo przeciwko wyborom lub naruszenie przepisów kodeksu mające wpływ na wynik wyborów (art. 82 § 1). Sąd uznał, że zarzuty J.S. dotyczące niezgodności przepisów Kodeksu wyborczego z Konstytucją nie mieszczą się w ustawowym zakresie przedmiotowym protestu wyborczego. W konsekwencji, na podstawie art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego, Sąd Najwyższy postanowił pozostawić protest bez dalszego biegu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty dotyczące niezgodności przepisów Kodeksu wyborczego z Konstytucją nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym protestu wyborczego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z Kodeksem wyborczym, przedmiotem protestu wyborczego mogą być przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przepisów mające wpływ na wynik wyborów. Zarzuty dotyczące niezgodności przepisów z Konstytucją nie spełniają tych kryteriów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawić protest bez dalszego biegu
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. S. | osoba_fizyczna | wnoszący protest |
| Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej | organ_państwowy | uczestnik |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | uczestnik |
Przepisy (7)
Główne
k.w. art. 336
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy
Do protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 241-246.
k.w. art. 241 § § 3
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy
Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.
k.w. art. 82 § § 1
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy
Przedmiotem zarzutów w proteście wyborczym może być dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenie przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mające wpływ na wynik wyborów.
k.w. art. 243 § § 1
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy
Podstawa prawna do pozostawienia protestu bez dalszego biegu.
Pomocnicze
k.w. art. 84
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy
Przepis ten stanowi, że prawo zgłaszania kandydatów przysługuje komitetom wyborczym.
k.w. art. 89
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy
Przepis ten stanowi, że komitety wyborcze wyborców mogą być tworzone przez obywateli w liczbie co najmniej 15.
Konstytucja RP art. 99
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przepis ten gwarantuje każdemu obywatelowi RP prawo biernego wyboru z określonymi wyjątkami.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzuty dotyczące niezgodności przepisów Kodeksu wyborczego z Konstytucją nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym protestu wyborczego.
Odrzucone argumenty
Przepisy art. 84 i 89 Kodeksu wyborczego naruszają bierne prawo wyborcze jednostki gwarantowane przez art. 99 Konstytucji RP.
Godne uwagi sformułowania
ograniczenie biernego prawa wyborczego przepisy te w wyraźny sposób ograniczają bierne prawo wyborcze jednostki gdyż uniemożliwiają złożenia kandydatury jednostce i wpisanie jej po zebraniu odpowiedniej ilości poparcie na listę wyborczą zarzuty podniesione przez niego nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym protestu wyborczego
Skład orzekający
Katarzyna Gonera
przewodniczący
Bogusław Cudowski
członek
Romualda Spyt
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty składania protestów wyborczych i zakres dopuszczalnych zarzutów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury protestu wyborczego i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii konstytucyjności przepisów Kodeksu wyborczego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury protestu wyborczego i nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć, choć porusza ważną kwestię biernego prawa wyborczego.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III SW 9/14 POSTANOWIENIE Dnia 1 lipca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski SSN Romualda Spyt (sprawozdawca) w sprawie z protestu wyborczego J. S. przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego, przy udziale: 1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, 2) Prokuratora Generalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 lipca 2014 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE Pismem z dnia 27 maja 2014 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego dnia 2 czerwca 2014, J.S. wniósł protest wyborczy „z powodu ograniczenia biernego prawa wyborczego wynikającego z art. 84 i 89 Ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy, które to artykuły wyraźni sposób naruszają art. 99 Konstytucji RP (…)”. W uzasadnieniu wnoszący protest wskazał, że zgodnie z art. 99 Konstytucji RP każdy obywatel Rzeczypospolitej Polskiej ma prawo biernego wyboru z określonymi wyjątkami, które są zapisane w Konstytucji RP, natomiast art. 84 oraz art. 89 Kodeksu wyborczego, w wyraźny sposób ogranicza to prawo, „gdyż stwierdza w art. 84 § 1 <<Ze prawo zgłaszania kandydatów przysługuje komitetom wyborczym>> § 2 <<Komitety wyborcze mogą być tworzone przez partie polityczne oraz koalicje partii politycznych oraz wyborców>> natomiast art. 89 § 1 mówi <<Obywatele, w liczbie co najmniej 15, mający prawo wybierania mogą tworzyć komitet wyborczy wyborców>>. Przepisy te w wyraźny sposób ograniczają bierne prawo wyborcze jednostki gdyż uniemożliwiają złożenia kandydatury jednostce i wpisanie jej po zebraniu odpowiedniej ilości poparcie na listę wyborczą. Dlatego uważam że przepisy art. 84 i art. 89 Ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112) wyraźny sposób naruszają podstawowe prawa jednostki jakie są zapewnione w Konstytucji RP i pozbawiają ją prawa biernego wyboru”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 112 ze zm.) w art. 336 stanowi, że do protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 241-246. Zgodnie z art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego, wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Przedmiotem zaś zarzutów może być dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub naruszenie przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów (art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego). W niniejszej sprawie wnoszący protest kontestuje przepisy Kodeksu wyborczego (art. 84 i art. 89), wobec czego podniesione przez niego zarzuty nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym protestu wyborczego, o którym mowa w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego. Z tych względów na podstawie na podstawie art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI