III SW 76/07

Sygn. akt III SW 76/07 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 28 listopada 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Krystyna Bednarczyk (przewodniczący) 
SSN Katarzyna Gonera 
SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca) 
 
 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2007 r.,  
sprawy z protestu wyborczego J. Z. 
przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej 
 
 
postanawia: 
 
wydaje opinię, że zarzuty protestu są niezasadne. 
 
 
 
UZASADNIENIE 
 
 
W proteście wyborczym z dnia 2 listopada 2007 r., który wpłynął do Sądu 
Najwyższego dnia 5 listopada 2007 r., J. Z. wniósł o ponowne przeliczenie 
przypadających mandatów na posłów dla poszczególnych okręgów wyborczych i o 
ustalenie właściwej liczby przypadających mandatów w wyznaczonych okręgach 
wyborczych. Wnoszący protest podniósł, że Państwowa Komisja Wyborcza mylnie 
przyjęła liczbę mieszkańców Polski na dzień 19 października 2007 r. inną niż 
oficjalnie podał Główny Urząd Statystyczny na dzień 30 czerwca 2007 r. 
Konsekwencją tej różnicy jest inna norma przedstawicielska, a ta wyznaczałaby 
inną ilość mandatów przypadających dla poszczególnych okręgów wyborczych, 
powodując tym samym zmianę liczbową mandatów w okręgach.   
 

 
 
2 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
 Zgodnie z art. 101 Konstytucji wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do 
Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów do Sejmu i Senatu na 
zasadach określonych w ustawie. Zasady wnoszenia protestów wyborczych określa 
ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz. U. z 2007 r. Nr 
190, poz. 1360). Na podstawie art. 78 ust. 1 tej ustawy  przeciwko ważności 
wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi posła lub senatora może być 
wniesiony protest z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub 
naruszenia przepisów ustawy dotyczących głosowania, ustalenia wyników 
głosowania lub wyników wyborów.  
Autor protestu swój zarzut opiera na twierdzeniu o nieprzyjęciu przez 
Państwową Komisje Wyborczą liczby mieszkańców Polski ustalonej przez GUS na 
30 czerwca 2007 r. 
Zarzut ten jest bezzasadny w świetle uregulowanych w Ordynacji wyborczej 
zasad dotyczących obliczania i uaktualniania jednolitej normy przedstawicielstwa w 
oparciu o liczbę mieszkańców kraju. Na tej podstawie, zgodnie z art. 137 ust. 1 i 
ust. 2 Ordynacji wyborczej ustalony został już w ustawie (w załączniku nr 1 do 
ustawy) podział na okręgi wyborcze oraz liczba posłów wybieranych w każdym 
okręgu. Ordynacja wyborcza zawiera także w art. 138 określenie trybu 
uaktualniania danych wynikających ze zmiany liczby mieszkańców w okręgu 
wyborczym lub w kraju. Państwowa Komisja Wyborcza przedkłada Sejmowi wnioski 
w sprawie zmiany granic okręgów wyborczych i liczby posłów w nich wybieranych, 
jeżeli konieczność taka wynika ze zmian w zasadniczym podziale terytorialnym 
państwa lub ze zmiany liczby mieszkańców w okręgu wyborczym lub w kraju. W 
odniesieniu do wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 października 
2007 r. przeprowadzonych na skutek skrócenia kadencji powyższy tryb 
uaktualnienia jednolitej normy przedstawicielstwa nie podlega zastosowaniu z mocy 
art. 138 ust. 4 Ordynacji.  
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 80 ust. 1 i 2 Ordynacji wybor-
czej Sąd Najwyższy wydał opinię o bezzasadności zarzutów protestu.