III SW 5/10

Sąd Najwyższy w składzie trzech sędziów rozpoznał na posiedzeniu niejawnym wnioski pełnomocnika Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej P. P. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie odmowy przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu Komitetu, a także o uznanie, że termin do złożenia skargi został zachowany. Wcześniej, postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r., Sąd Najwyższy odrzucił skargę wniesioną po terminie. Sąd ustalił, że termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 29 kwietnia 2010 r., a upłynął 4 maja 2010 r. jako pierwszy dzień roboczy po dniach ustawowo wolnych od pracy. Skarga została nadana pocztą 4 maja 2010 r. Sąd Najwyższy uznał jednak, że nie jest to równoznaczne z wniesieniem skargi do Sądu Najwyższego, ponieważ ustawa o wyborze Prezydenta RP zawiera odrębną regulację (art. 90a ust. 1), która wymaga faktycznego dostarczenia skargi do sądu. Wnioski z 25 maja 2010 r. zmierzały do zmiany wcześniejszego postanowienia Sądu Najwyższego i uznania skargi za złożoną w terminie. Sąd Najwyższy stwierdził, że rozpoznawanie sprawy po raz drugi w celu weryfikacji już podjętego orzeczenia jest niedopuszczalne, zgodnie z art. 40 d ust. 4 ustawy o wyborze Prezydenta RP, który stanowi, że od orzeczenia Sądu Najwyższego nie przysługuje środek prawny. Ponadto, sąd podkreślił, że ustawa o wyborze Prezydenta RP nie przewiduje możliwości przywrócenia terminów prawa wyborczego, a przepisy k.p.c. o przywracaniu terminów sądowych nie mają zastosowania do terminów prawa wyborczego ze względu na specyfikę procesu wyborczego, który musi odbywać się w ściśle określonych ramach czasowych. W związku z tym, wszystkie wnioski zostały odrzucone jako niedopuszczalne.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający