III SW 48/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy stwierdził ważność wyborów do Parlamentu Europejskiego z 2009 r., oddalając wszystkie 43 protesty wyborcze.
Sąd Najwyższy rozpoznał 43 protesty wyborcze dotyczące wyborów do Parlamentu Europejskiego z 7 czerwca 2009 r. Po analizie zarzutów, w tym dotyczących tajności głosowania osób niewidomych, błędnego ustalenia wyników, czy liczby mandatów, Sąd uznał wszystkie protesty za bezzasadne lub pozostawił je bez dalszego biegu. W konsekwencji, Sąd Najwyższy podjął uchwałę o stwierdzeniu ważności wyborów.
Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych rozpatrzył 43 protesty wyborcze dotyczące ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych 7 czerwca 2009 r. Po wstępnym rozpoznaniu przez składy trzyosobowe, które nie stwierdziły zasadności żadnego z protestów, Sąd Najwyższy podjął ostateczną uchwałę. Analizie poddano m.in. zarzuty dotyczące naruszenia tajności głosowania osób niewidomych (uznane za bezzasadne w świetle możliwości korzystania z pomocy innej osoby zgodnie z Ordynacją wyborczą), błędnego ustalenia wyników przez komisje obwodowe (brak dowodów i możliwości weryfikacji), czy niezgodności liczby mandatów z ustawą (uznane za bezzasadne ze względu na pierwszeństwo umowy międzynarodowej). Prokurator Generalny wniósł o stwierdzenie ważności wyborów, co poparł również Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej. Wobec braku podstaw do stwierdzenia nieważności, Sąd Najwyższy podjął uchwałę o ważności wyborów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, osoby niewidome nie są pozbawione prawa głosowania, a art. 109 Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego w powiązaniu z art. 69 Ordynacji wyborczej do Sejmu i Senatu przewiduje możliwość udzielenia pomocy w głosowaniu przez inną osobę. Kwestia samodzielnego oddania głosu przez osobę niewidomą jest postulatem wobec ustawodawcy.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do przepisów Ordynacji wyborczej, które dopuszczają pomoc innej osoby przy głosowaniu dla osób niepełnosprawnych, co zapewnia realizację prawa głosu, nawet jeśli nie jest ono w pełni samodzielne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchwała o stwierdzeniu ważności wyborów
Strona wygrywająca
Wybory do Parlamentu Europejskiego z dnia 7 czerwca 2009 r.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Zastępca Prokuratora Generalnego Jerzy Szymański | organ_państwowy | uczestnik |
| Zastępca Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Jan Kacprzak | organ_państwowy | uczestnik |
Przepisy (11)
Główne
Ord.wyb.PE art. 134
Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego
Sąd Najwyższy rozpatruje protesty przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi posła do Parlamentu Europejskiego i w drodze uchwały rozstrzyga o nieważności wyborów lub o nieważności wyboru posła.
Ord.wyb.PE art. 137 § 1 i 2
Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego
Sąd Najwyższy w składzie trzech sędziów wydaje opinię co do zarzutów protestu i wpływu naruszenia prawa na wynik wyborów.
Ord.wyb.PE art. 139 § 1
Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego
Sąd Najwyższy w składzie całej Izby rozpatruje protesty na podstawie opinii wydanych przez składy trzyosobowe.
Ord.wyb.PE art. 139 § 2
Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego
Sąd Najwyższy w terminie 90 dni od dnia wyborów może podjąć uchwałę o nieważności wyborów lub o nieważności wyboru posła.
Konst. art. 91 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Umowy międzynarodowe ratyfikowane za zgodą wyrażoną w ustawie mają pierwszeństwo w stosowaniu przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie można pogodzić z umową.
TECE art. 190 § 2
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
Określa liczbę posłów do Parlamentu Europejskiego wybieranych z Polski.
Pomocnicze
Ord.wyb.PE art. 109
Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego
W wyborach stosuje się niektóre przepisy ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej.
Ord.wyb.SP art. 69
Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej
Przewiduje możliwość udzielenia osobie niepełnosprawnej pomocy w głosowaniu przez inną osobę.
Ord.wyb.PE art. 2 § 1
Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego
Dotyczy tajności głosowania.
Konst. art. 32
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada równości.
Ord.wyb.PE art. 3 § 1
Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego
Określa liczbę posłów do Parlamentu Europejskiego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Umowa międzynarodowa (Traktat UE) ma pierwszeństwo przed ustawą krajową w kwestii liczby posłów. Przepisy Ordynacji wyborczej dopuszczają pomoc innej osoby przy głosowaniu dla osób niepełnosprawnych, co zapewnia realizację prawa głosu. Brak możliwości weryfikacji zarzutów dotyczących błędnego ustalenia wyników z powodu anonimowości kart do głosowania.
Odrzucone argumenty
Naruszenie tajności głosowania przez brak możliwości samodzielnego oddania głosu przez osoby niewidome. Błędne ustalenie wyników głosowania przez obwodowe komisje wyborcze. Wybór 50 posłów zamiast 54 narusza Ordynację wyborczą do Parlamentu Europejskiego.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy rozpatruje protesty przeciwko ważności wyborów... Zarzucono naruszenie Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego polegające na wyborze 50 posłów zamiast 54, jak stanowi jej art. 3 ust. 1. Zarzut ten jest bezzasadny, gdyż liczba 50 posłów została określona w umowie międzynarodowej, która na mocy art. 91 ust. 3 Konstytucji ma pierwszeństwo w stosowaniu przed ustawą. Natomiast kwestię takiego zorganizowania głosowania, aby osoba niewidoma mogła samodzielnie oddać głos, można rozważać jedynie w płaszczyźnie postulatu wobec ustawodawcy.
Skład orzekający
Walerian Sanetra
przewodniczący
Bogusław Cudowski
członek
Katarzyna Gonera
członek
Zbigniew Hajn
członek
Józef Iwulski
członek
Kazimierz Jaśkowski
sprawozdawca
Zbigniew Korzeniowski
członek
Roman Kuczyński
członek
Jerzy Kuźniar
członek
Zbigniew Myszka
członek
Romualda Spyt
członek
Jolanta Strusińska-Żukowska
członek
Andrzej Wróbel
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji wyborczej dotyczących tajności głosowania osób niewidomych oraz pierwszeństwa prawa międzynarodowego nad ustawą krajową w kontekście wyborów do Parlamentu Europejskiego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego kontekstu wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2009 roku i konkretnych przepisów Ordynacji wyborczej obowiązujących wówczas.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury stwierdzania ważności wyborów i rozpatrywania protestów, z kilkoma ciekawymi, ale już ugruntowanymi kwestiami prawnymi.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 2009 r. III SW 48/09 w sprawie wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 7 czerwca 2009 r. Przewodniczący Prezes SN Walerian Sanetra, Sędziowie SN:Bogusław Cudowski, Katarzyna Gonera, Zbigniew Hajn, Józef Iwulski, Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Zbigniew Korzeniowski, Roman Kuczyński, Jerzy Kuźniar, Zbigniew Myszka, Romualda Spyt, Jolanta Strusińska-Żukowska, Andrzej Wróbel. Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z udziałem Zastępcy Prokuratora Generalnego Jerzego Szymańskiego i Zastępcy Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Jana Kacprzaka po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu jawnym w dniu 26 sierpnia 2009 r., mając na uwadze, że: 1. Na mocy art. 134 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. - Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego (Dz. U. Nr 25, poz. 219 ze zm.) Sąd Najwyższy rozpa- truje protesty przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wybo- rowi posła do Parlamentu Europejskiego i w drodze uchwały rozstrzyga o nieważno- ści wyborów lub o nieważności wyboru posła. Protesty rozpoznawane są dwustopniowo. W pierwszej kolejności Sąd Naj- wyższy w składzie trzech sędziów, w odniesieniu do protestu spełniającego wyma- gania przewidziane w Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego, wydaje opinię co do zarzutów protestu, a w razie stwierdzenia ich zasadności - co do wpływu naruszenia prawa na wynik wyborów (art. 137 ust. 1 i 2 Ordynacji wyborczej do Par- lamentu Europejskiego). Następnie Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecz- nych i Spraw Publicznych rozpatruje protesty na podstawie opinii wydanych przez składy trzyosobowe (art. 139 ust. 1 Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europej- 2 skiego). W terminie 90 dni od dnia wyborów, na posiedzeniu z udziałem Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej może podjąć uchwałę o nieważności wyborów lub o nieważności wyboru posła (art. 139 ust. 2 w związku z art. 134 ust. 2 Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego). 2. Do Sądu Najwyższego wpłynęły 43 protesty wyborcze. Rozpoznając je w składach trzyosobowych Sąd Najwyższy nie stwierdził zasadności żadnego z nich. Uznał, że 22 protesty są nieuzasadnione, a 21 pozostawił bez dalszego biegu z po- wodu niespełnienia wymagań przewidzianych w Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego. Blisko połowa protestów uznanych za nieuzasadnione, bo aż 10 z nich, zo- stała złożona przez osoby zarzucające naruszenie praw osób niewidomych przez niezapewnienie im tajności głosowania. Wyborcy ci nie są bowiem w stanie zazna- czyć na karcie do głosowania wybranego kandydata bez pomocy innej osoby. Zda- niem wnoszących protesty doszło w ten sposób do naruszenia przepisów o tajności głosowania, czyli w szczególności art. 2 ust. 1 Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego, zaś pośrednio do pozbawienia ich prawa głosowania. Zarzucili także naruszenie zasady równości wynikającej z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Pol- skiej. Uznając bezzasadność tych protestów Sąd Najwyższy stwierdził, że osoby niewidome nie są pozbawione prawa głosowania. Na mocy art. 109 Ordynacji wybor- czej do Parlamentu Europejskiego w wyborach stosuje się bowiem niektóre przepisy ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 46, poz. 499 ze zm.), w tym art. 69, przewidujący możliwość udzielenia osobie niepełnosprawnej pomocy w gło- sowaniu przez inną osobę. Natomiast kwestię takiego zorganizowania głosowania, aby osoba niewidoma mogła samodzielnie oddać głos, można rozważać jedynie w płaszczyźnie postulatu wobec ustawodawcy. W czterech protestach wyborcy zarzucili, że obwodowe komisje wyborcze błędnie ustaliły wyniki głosowania, albowiem kandydat na posła, na którego każdy z nich głosował, według protokołów wyników głosowania otrzymał zero głosów. Uzna- jąc te protesty za bezzasadne, Sąd Najwyższy podniósł, że wnoszący je nie sformu- łowali żadnych konkretnych zarzutów wobec pracy komisji obwodowych ani też nie przedstawili dowodów, że głosowali na konkretnego kandydata. Nie jest możliwa we- ryfikacja ich twierdzeń przez ponowne obliczenie głosów, gdyż nie można dokonać 3 identyfikacji kart do głosowania z uwagi na ich anonimowość. Nie można wykluczyć, że oddali głosy nieważne lub głosowali na innego kandydata. W trzech protestach zarzucono naruszenie Ordynacji wyborczej do Parla- mentu Europejskiego polegające na wyborze 50 posłów zamiast 54, jak stanowi jej art. 3 ust. 1. Zarzut ten jest bezzasadny, gdyż liczba 50 posłów została określona w umowie międzynarodowej, która na mocy art. 91 ust. 3 Konstytucji ma pierwszeństwo w stosowaniu przed ustawą. Zgodnie bowiem z art. 190 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864 ze zm.), zmienionego przez art. 9 ust. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz. U. z 2007 r. Nr 122, poz. 843) w Polsce, z mocą od początku kadencji 2009 - 2014, wybieranych jest 50 posłów do Parlamentu Europejskiego. Bezzasadność pięciu pozostałych protestów wynikała z błędnego rozumienia prawa przez wyborców lub niestwierdzenia przez Sąd Najwyższy zarzucanych naruszeń Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego. 3. Prokurator Generalny wniósł o podjęcie uchwały stwierdzającej ważność wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 7 czerwca 2009 r. Zdaniem Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej brak jest przesła- nek do stwierdzenia nieważności wyborów do Parlamentu Europejskiego. 4. Po rozpatrzeniu opinii dotyczących protestów i rozważeniu stanowisk Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych stwierdza, że brak jest podstaw do podjęcia uchwały o nieważności wyborów oraz o nieważności wyboru posłów do Parlamentu Europejskiego, których wyniki zo- stały ogłoszone w obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 8 czerwca 2009 r. o wynikach wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 7 czerwca 2009 r. (Dz. U. Nr 88, poz. 729). ========================================
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI