III SW 48/09

Sąd Najwyższy2009-08-26
SNinneprawo wyborczeŚrednianajwyższy
wyboryparlament europejskisąd najwyższyuchwałaprotest wyborczytajność głosowaniaprawo wyborczeordynacja wyborcza

Sąd Najwyższy stwierdził ważność wyborów do Parlamentu Europejskiego z 2009 r., oddalając wszystkie 43 protesty wyborcze.

Sąd Najwyższy rozpoznał 43 protesty wyborcze dotyczące wyborów do Parlamentu Europejskiego z 7 czerwca 2009 r. Po analizie zarzutów, w tym dotyczących tajności głosowania osób niewidomych, błędnego ustalenia wyników, czy liczby mandatów, Sąd uznał wszystkie protesty za bezzasadne lub pozostawił je bez dalszego biegu. W konsekwencji, Sąd Najwyższy podjął uchwałę o stwierdzeniu ważności wyborów.

Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych rozpatrzył 43 protesty wyborcze dotyczące ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych 7 czerwca 2009 r. Po wstępnym rozpoznaniu przez składy trzyosobowe, które nie stwierdziły zasadności żadnego z protestów, Sąd Najwyższy podjął ostateczną uchwałę. Analizie poddano m.in. zarzuty dotyczące naruszenia tajności głosowania osób niewidomych (uznane za bezzasadne w świetle możliwości korzystania z pomocy innej osoby zgodnie z Ordynacją wyborczą), błędnego ustalenia wyników przez komisje obwodowe (brak dowodów i możliwości weryfikacji), czy niezgodności liczby mandatów z ustawą (uznane za bezzasadne ze względu na pierwszeństwo umowy międzynarodowej). Prokurator Generalny wniósł o stwierdzenie ważności wyborów, co poparł również Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej. Wobec braku podstaw do stwierdzenia nieważności, Sąd Najwyższy podjął uchwałę o ważności wyborów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, osoby niewidome nie są pozbawione prawa głosowania, a art. 109 Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego w powiązaniu z art. 69 Ordynacji wyborczej do Sejmu i Senatu przewiduje możliwość udzielenia pomocy w głosowaniu przez inną osobę. Kwestia samodzielnego oddania głosu przez osobę niewidomą jest postulatem wobec ustawodawcy.

Uzasadnienie

Sąd odwołał się do przepisów Ordynacji wyborczej, które dopuszczają pomoc innej osoby przy głosowaniu dla osób niepełnosprawnych, co zapewnia realizację prawa głosu, nawet jeśli nie jest ono w pełni samodzielne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchwała o stwierdzeniu ważności wyborów

Strona wygrywająca

Wybory do Parlamentu Europejskiego z dnia 7 czerwca 2009 r.

Strony

NazwaTypRola
Zastępca Prokuratora Generalnego Jerzy Szymańskiorgan_państwowyuczestnik
Zastępca Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Jan Kacprzakorgan_państwowyuczestnik

Przepisy (11)

Główne

Ord.wyb.PE art. 134

Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego

Sąd Najwyższy rozpatruje protesty przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi posła do Parlamentu Europejskiego i w drodze uchwały rozstrzyga o nieważności wyborów lub o nieważności wyboru posła.

Ord.wyb.PE art. 137 § 1 i 2

Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego

Sąd Najwyższy w składzie trzech sędziów wydaje opinię co do zarzutów protestu i wpływu naruszenia prawa na wynik wyborów.

Ord.wyb.PE art. 139 § 1

Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego

Sąd Najwyższy w składzie całej Izby rozpatruje protesty na podstawie opinii wydanych przez składy trzyosobowe.

Ord.wyb.PE art. 139 § 2

Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego

Sąd Najwyższy w terminie 90 dni od dnia wyborów może podjąć uchwałę o nieważności wyborów lub o nieważności wyboru posła.

Konst. art. 91 § 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Umowy międzynarodowe ratyfikowane za zgodą wyrażoną w ustawie mają pierwszeństwo w stosowaniu przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie można pogodzić z umową.

TECE art. 190 § 2

Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską

Określa liczbę posłów do Parlamentu Europejskiego wybieranych z Polski.

Pomocnicze

Ord.wyb.PE art. 109

Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego

W wyborach stosuje się niektóre przepisy ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej.

Ord.wyb.SP art. 69

Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

Przewiduje możliwość udzielenia osobie niepełnosprawnej pomocy w głosowaniu przez inną osobę.

Ord.wyb.PE art. 2 § 1

Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego

Dotyczy tajności głosowania.

Konst. art. 32

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada równości.

Ord.wyb.PE art. 3 § 1

Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego

Określa liczbę posłów do Parlamentu Europejskiego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Umowa międzynarodowa (Traktat UE) ma pierwszeństwo przed ustawą krajową w kwestii liczby posłów. Przepisy Ordynacji wyborczej dopuszczają pomoc innej osoby przy głosowaniu dla osób niepełnosprawnych, co zapewnia realizację prawa głosu. Brak możliwości weryfikacji zarzutów dotyczących błędnego ustalenia wyników z powodu anonimowości kart do głosowania.

Odrzucone argumenty

Naruszenie tajności głosowania przez brak możliwości samodzielnego oddania głosu przez osoby niewidome. Błędne ustalenie wyników głosowania przez obwodowe komisje wyborcze. Wybór 50 posłów zamiast 54 narusza Ordynację wyborczą do Parlamentu Europejskiego.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy rozpatruje protesty przeciwko ważności wyborów... Zarzucono naruszenie Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego polegające na wyborze 50 posłów zamiast 54, jak stanowi jej art. 3 ust. 1. Zarzut ten jest bezzasadny, gdyż liczba 50 posłów została określona w umowie międzynarodowej, która na mocy art. 91 ust. 3 Konstytucji ma pierwszeństwo w stosowaniu przed ustawą. Natomiast kwestię takiego zorganizowania głosowania, aby osoba niewidoma mogła samodzielnie oddać głos, można rozważać jedynie w płaszczyźnie postulatu wobec ustawodawcy.

Skład orzekający

Walerian Sanetra

przewodniczący

Bogusław Cudowski

członek

Katarzyna Gonera

członek

Zbigniew Hajn

członek

Józef Iwulski

członek

Kazimierz Jaśkowski

sprawozdawca

Zbigniew Korzeniowski

członek

Roman Kuczyński

członek

Jerzy Kuźniar

członek

Zbigniew Myszka

członek

Romualda Spyt

członek

Jolanta Strusińska-Żukowska

członek

Andrzej Wróbel

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji wyborczej dotyczących tajności głosowania osób niewidomych oraz pierwszeństwa prawa międzynarodowego nad ustawą krajową w kontekście wyborów do Parlamentu Europejskiego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego kontekstu wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2009 roku i konkretnych przepisów Ordynacji wyborczej obowiązujących wówczas.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej procedury stwierdzania ważności wyborów i rozpatrywania protestów, z kilkoma ciekawymi, ale już ugruntowanymi kwestiami prawnymi.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Uchwała Sądu Najwyższego 
z dnia 26 sierpnia 2009 r. 
III SW 48/09 
 
w sprawie wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych 
w dniu 7 czerwca 2009 r. 
 
Przewodniczący Prezes SN Walerian Sanetra, Sędziowie SN:Bogusław 
Cudowski, Katarzyna Gonera, Zbigniew Hajn, Józef Iwulski, Kazimierz Jaśkowski 
(sprawozdawca), Zbigniew Korzeniowski, Roman Kuczyński, Jerzy Kuźniar, Zbigniew 
Myszka, Romualda Spyt, Jolanta Strusińska-Żukowska, Andrzej Wróbel. 
 
Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i 
Spraw Publicznych z udziałem Zastępcy Prokuratora Generalnego Jerzego 
Szymańskiego i Zastępcy Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Jana 
Kacprzaka po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu jawnym w dniu 26 sierpnia 2009 
r., mając na uwadze, że: 
 
1. Na mocy art. 134 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. - Ordynacja wyborcza 
do Parlamentu Europejskiego (Dz. U. Nr 25, poz. 219 ze zm.) Sąd Najwyższy rozpa-
truje protesty przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wybo-
rowi posła do Parlamentu Europejskiego i w drodze uchwały rozstrzyga o nieważno-
ści wyborów lub o nieważności wyboru posła.  
 
Protesty rozpoznawane są dwustopniowo. W pierwszej kolejności Sąd Naj-
wyższy w składzie trzech sędziów, w odniesieniu do protestu spełniającego wyma-
gania przewidziane w Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego, wydaje 
opinię co do zarzutów protestu, a w razie stwierdzenia ich zasadności - co do wpływu 
naruszenia prawa na wynik wyborów (art. 137 ust. 1 i 2 Ordynacji wyborczej do Par-
lamentu Europejskiego). 
 
Następnie Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecz-
nych i Spraw Publicznych rozpatruje protesty na podstawie opinii wydanych przez 
składy trzyosobowe (art. 139 ust. 1 Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europej-

 
2
skiego). W terminie 90 dni od dnia wyborów, na posiedzeniu z udziałem Prokuratora 
Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej może podjąć 
uchwałę o nieważności wyborów lub o nieważności wyboru posła (art. 139 ust. 2 w 
związku z art. 134 ust. 2 Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego). 
2. Do Sądu Najwyższego wpłynęły 43 protesty wyborcze. Rozpoznając je w 
składach trzyosobowych Sąd Najwyższy nie stwierdził zasadności żadnego z nich. 
Uznał, że 22 protesty są nieuzasadnione, a 21 pozostawił bez dalszego biegu z po-
wodu niespełnienia wymagań przewidzianych w Ordynacji wyborczej do Parlamentu 
Europejskiego.  
Blisko połowa protestów uznanych za nieuzasadnione, bo aż 10 z nich, zo-
stała złożona przez osoby zarzucające naruszenie praw osób niewidomych przez 
niezapewnienie im tajności głosowania. Wyborcy ci nie są bowiem w stanie zazna-
czyć na karcie do głosowania wybranego kandydata bez pomocy innej osoby. Zda-
niem wnoszących protesty doszło w ten sposób do naruszenia przepisów o tajności 
głosowania, czyli w szczególności art. 2 ust. 1 Ordynacji wyborczej do Parlamentu 
Europejskiego, zaś pośrednio do pozbawienia ich prawa głosowania. Zarzucili także 
naruszenie zasady równości wynikającej z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Pol-
skiej. Uznając bezzasadność tych protestów Sąd Najwyższy stwierdził, że osoby 
niewidome nie są pozbawione prawa głosowania. Na mocy art. 109 Ordynacji wybor-
czej do Parlamentu Europejskiego w wyborach stosuje się bowiem niektóre przepisy 
ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 46, poz. 499 ze zm.), w tym 
art. 69, przewidujący możliwość udzielenia osobie niepełnosprawnej pomocy w gło-
sowaniu przez inną osobę. Natomiast kwestię takiego zorganizowania głosowania, 
aby osoba niewidoma mogła samodzielnie oddać głos, można rozważać jedynie w 
płaszczyźnie postulatu wobec ustawodawcy.  
W czterech protestach wyborcy zarzucili, że obwodowe komisje wyborcze 
błędnie ustaliły wyniki głosowania, albowiem kandydat na posła, na którego każdy z 
nich głosował, według protokołów wyników głosowania otrzymał zero głosów. Uzna-
jąc te protesty za bezzasadne, Sąd Najwyższy podniósł, że wnoszący je nie sformu-
łowali żadnych konkretnych zarzutów wobec pracy komisji obwodowych ani też nie 
przedstawili dowodów, że głosowali na konkretnego kandydata. Nie jest możliwa we-
ryfikacja ich twierdzeń przez ponowne obliczenie głosów, gdyż nie można dokonać 

 
3
identyfikacji kart do głosowania z uwagi na ich anonimowość. Nie można wykluczyć, 
że oddali głosy nieważne lub głosowali na innego kandydata.  
W trzech protestach zarzucono naruszenie Ordynacji wyborczej do Parla-
mentu Europejskiego polegające na wyborze 50 posłów zamiast 54, jak stanowi jej 
art. 3 ust. 1. Zarzut ten jest bezzasadny, gdyż liczba 50 posłów została określona w 
umowie międzynarodowej, która na mocy art. 91 ust. 3 Konstytucji ma 
pierwszeństwo w stosowaniu przed ustawą. Zgodnie bowiem z art. 190 ust. 2 
Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864 ze 
zm.), zmienionego przez art. 9 ust. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia 
Republiki Bułgarii i Rumunii oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę 
Unii Europejskiej (Dz. U. z 2007 r. Nr 122, poz. 843) w Polsce, z mocą od początku 
kadencji 2009 - 2014, wybieranych jest 50 posłów do Parlamentu Europejskiego. 
Bezzasadność pięciu pozostałych protestów wynikała z błędnego rozumienia prawa 
przez wyborców lub niestwierdzenia przez Sąd Najwyższy zarzucanych naruszeń 
Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego.  
3. Prokurator Generalny wniósł o podjęcie uchwały stwierdzającej ważność 
wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 7 czerwca 
2009 r. 
Zdaniem Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej brak jest przesła-
nek do stwierdzenia nieważności wyborów do Parlamentu Europejskiego. 
4. Po rozpatrzeniu opinii dotyczących protestów i rozważeniu stanowisk 
Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, Sąd 
Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw 
Publicznych stwierdza, że 
brak jest podstaw do podjęcia uchwały o nieważności wyborów oraz o 
nieważności wyboru posłów do Parlamentu Europejskiego, których wyniki zo-
stały ogłoszone w obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 8 
czerwca 2009 r. o wynikach wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego 
przeprowadzonych w dniu 7 czerwca 2009 r. (Dz. U. Nr 88, poz. 729). 
========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI