III SW 47/15

Sygn. akt III SW 47/15
POSTANOWIENIE
Dnia 16 czerwca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maciej Pacuda (przewodniczący)
‎
SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca)
‎
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
w sprawie z protestu K. P.
‎
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
‎
przy udziale:
‎
1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,
‎
2) Prokuratora Generalnego,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 16 czerwca 2015 r.,
postanawia:
pozostawić protest bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
K. P. wniosła w ustawowym terminie do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Uzasadniając swój protest wskazała, że ustawa
z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112, ze zm.),
na podstawie której odbyły się wybory 24 maja 2015 r. nie spełnia podstawowych wymogów opisanych w Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej, tj. nie została uznana przed jej wydaniem przez Trybunał Konstytucyjny za zgodną z Konstytucją RP
. Autorka protestu wniosła o stwierdzenie nieważności wyborów, a także o złożenie przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego wniosku do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o kontrolę zgodności całości ustawy – Kodeks wyborczy z Konstytucją RP. Wnosząca protest wniosła także o to, by sędziowie którzy go rozpatrują złożyli, na wypadek ewentualnego stwierdzenia w przyszłości, że nienależycie rozpatrzyli jej sprawy lub Kodeks wyborczy narusza jej konstytucyjne prawa, oświadczenia o zobowiązaniu do wypłaty odszkodowania w wysokości 50.000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wydania decyzji w przedstawionych przez nią sprawach.
Prokurator Generalny Przedstawiając oraz Państwowa Komisja Wyborcza, przestawiając swoje stanowiska w przedmiocie protestu wnieśli o pozostawienie go bez dalszego biegu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zasady wnoszenia protestów wyborczych określa ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.). Zgodnie z art. 82 § 1 tej ustawy, przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu: 1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub 2) naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Wszelkie inne zarzuty stanowią wyjście poza przewidziany Kodeksem wyborczym przedmiot protestu, co czyni go niedopuszczalnym (postanowienie Sądu Najwyższego z 13 listopada 2007 r., III SW 30/07, niepublikowany).
Określając wymagania formalne protestu, art. 321 § 3 Kodeksu wyborczego stanowi, że wnoszący protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Dowodami w sprawie z protestu wyborczego są takie środki, które świadczą o istnieniu lub nieistnieniu pewnych faktów i które zarazem umożliwiają przekonanie, że zarzucane w proteście działanie lub zaniechanie jest przestępstwem przeciwko wyborom w myśl przepisów Kodeksu karnego albo postępowaniem sprzecznym z przepisami wyborczymi dotyczącymi głosowania, ustalania wyników głosowania i wyników wyborów (postanowienie Sądu Najwyższego z 18 października 2001 r., III SW 85/01, niepubl.).
Wszelkie inne zarzuty, w tym, na przykład dotyczące własnej oceny przepisów wyborczych, stanowią wyjście poza przewidziany Kodeksem wyborczym przedmiot protestu, co czyni go niedopuszczalnym (postanowienie SN z 13 listopada 2007 r., III SW 30/07, niepubl.).
Zgodnie z art. 322 § 1 Kodeksu wyborczego Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest niespełniający warunków określonych w art. 321 (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 października 2000 r., III SW 19/00, niepubl.; z 13 października 2000 r., III SW 25/00, niepubl., z 17 października 2000 r., III SN 53/00, niepubl.; z 18 października 2001 r., III SW 43/01, niepubl.).
Zarzuty przedstawione przez wnoszącą protest nie mieszczą się w przedmiocie protestu określonym w art. 321 Kodeksu wyborczego. Podkreślenia wymaga, że protest powinien dotyczyć przede wszystkim okoliczności związanych bezpośrednio z samym wyborem Prezydenta RP. Tymczasem podniesione przez wnoszącą protest zarzuty w ogóle nie są zarzutami naruszenia konkretnych przepisów Kodeksu wyborczego ani zarzutami popełnienia konkretnego przestępstwa przeciwko wyborom Prezydenta RP.
Z tych względów, na podstawie art. 322 § 1 w związku z art. 321 § 3 oraz art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego postanowiono o pozostawieniu protestu wyborczego bez dalszego biegu.