III SW 46/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uznał protest wyborczy dotyczący sposobu zaliczania głosów oddanych na więcej niż jednego kandydata z tej samej listy okręgowej za niezasadny, potwierdzając prawidłowość interpretacji przepisów Ordynacji wyborczej.
Mariusz W. wniósł protest wyborczy kwestionując sposób ustalania wyników wyborów parlamentarnych, w szczególności interpretację art. 160 ust. 5 Ordynacji wyborczej dotyczącą głosów oddanych na więcej niż jednego kandydata z tej samej listy. Protestujący zarzucił, że wytyczne Państwowej Komisji Wyborczej są niezgodne z ustawą, gdyż głos taki powinien być zaliczany kandydatowi z numerem 1 na liście, a nie temu, przy którym postawiono znak 'x' i który jest wyżej na liście. Sąd Najwyższy uznał protest za niezasadny, wyjaśniając, że głos taki należy się kandydatowi, przy którym postawiono znak 'x' i który jest pierwszy na liście spośród tych zaznaczonych, a nie automatycznie kandydatowi z numerem 1.
Protest wyborczy wniesiony przez Mariusza W. dotyczył sposobu ustalania wyników wyborów parlamentarnych do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z 21 października 2007 r. Głównym zarzutem było naruszenie art. 162 § 1 pkt 7 w związku z art. 160 § 5 Ordynacji wyborczej. Wnoszący protest kwestionował zgodność punktu 33 załącznika do uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z art. 160 ust. 5 Ordynacji. Według wytycznych PKW, głos oddany na więcej niż jednego kandydata z tej samej listy okręgowej był ważny i zaliczany kandydatowi umieszczonemu wyżej na liście spośród zaznaczonych. Protestujący argumentował, że zgodnie z ustawą, taki głos powinien być zaliczany kandydatowi z numerem 1 na liście. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, uznał protest za niezasadny. Sąd wyjaśnił, że art. 160 ust. 5 Ordynacji wyborczej nie przesądza o automatycznym pierwszeństwie kandydata z pierwszego miejsca na liście. Głos taki należy się kandydatowi, którego nazwisko znajduje się wyżej na liście spośród tych, przy których postawiono znak 'x'. Kluczowe jest postawienie znaku 'x' przy nazwisku kandydata, a nie tylko jego pozycja na liście. Sąd podkreślił, że głos ważny oddany na dwóch lub więcej kandydatów z tej samej listy nie może być przyznany kandydatowi, przy którego nazwisku nie postawiono znaku 'x'. Tym samym, wątpliwości interpretacyjne protestującego nie wpłynęły na prawidłowość ustalenia wyników głosowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Głos taki należy zaliczyć kandydatowi, którego nazwisko na danej liście okręgowej umieszczone jest w pierwszej kolejności spośród kandydatów, przy których postawiono znak 'x'. Nie oznacza to automatycznego zaliczenia głosu kandydatowi z numerem 1 na liście, jeśli przy jego nazwisku nie postawiono znaku 'x'.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że kluczowe jest postawienie znaku 'x' przy nazwisku kandydata, a nie tylko jego pozycja na liście. Pierwszeństwo uzyskania głosu przysługuje temu zaznaczonemu kandydatowi, który jest wyżej na liście. Wytyczne PKW są zgodne z ustawą w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wyrażenie opinii
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (uznał protest za niezasadny)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Mariusz W. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (5)
Główne
Ordynacja wyborcza art. 160 § 5
Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej
Głos oddany na więcej niż jednego kandydata z tej samej listy okręgowej jest ważny i zaliczany kandydatowi, którego nazwisko na tej liście umieszczone jest w pierwszej kolejności spośród zaznaczonych kandydatów. Nie jest to automatycznie kandydat z numerem 1, jeśli nie został zaznaczony.
Pomocnicze
Ordynacja wyborcza art. 162 § 1
Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej
Dotyczy ustalania wyników wyborów.
Ordynacja wyborcza art. 167 § 1
Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej
Określa tryb uzyskiwania mandatów przez kandydatów na podstawie liczby otrzymanych głosów.
Ordynacja wyborcza art. 80 § 1
Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej
Podstawa do wydania postanowienia przez Sąd Najwyższy w sprawie protestu wyborczego.
Ordynacja wyborcza art. 80 § 2
Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej
Podstawa do wydania postanowienia przez Sąd Najwyższy w sprawie protestu wyborczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Głos oddany na więcej niż jednego kandydata z tej samej listy okręgowej należy zaliczyć kandydatowi, przy którym postawiono znak 'x' i który jest pierwszy na liście spośród zaznaczonych.
Odrzucone argumenty
Głos oddany na więcej niż jednego kandydata z tej samej listy okręgowej powinien być automatycznie zaliczany kandydatowi z numerem 1 na liście, niezależnie od postawienia znaku 'x'.
Godne uwagi sformułowania
pierwszeństwo uzyskania tego ważnego głosu oddanego na tę listę okręgową polega na ustawowym jego zaliczeniu kandydatowi umieszczonemu w pierwszej kolejności, przy uwzględnieniu wyłącznie nazwisk kandydatów, przy których nazwiskach postawiono znak „x” Wyklucza to przyznanie takiego głosu kandydatowi z numerem pierwszym na danej liście okręgowej, jeżeli obok jego nazwiska w kratce z lewej strony nie postawiono znaku „x”.
Skład orzekający
Jolanta Strusińska-Żukowska
przewodniczący
Roman Kuczyński
sędzia
Zbigniew Myszka
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji wyborczej dotyczących sposobu zaliczania głosów oddanych na więcej niż jednego kandydata z tej samej listy okręgowej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów Ordynacji wyborczej z 2001 r. i specyfiki głosowania w wyborach parlamentarnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kluczowego aspektu demokracji – sposobu liczenia głosów wyborczych, co może być interesujące dla szerszego grona odbiorców zainteresowanych prawami obywatelskimi i procesem wyborczym.
“Jak liczymy głosy? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady głosowania na listy wyborcze.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPostanowienie z dnia 20 listopada 2007 r. III SW 46/07 Jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony obok dwóch lub większej liczby kandydatów z tej samej listy okręgowej, to pierwszeństwo uzyskania tego ważnego głosu oddanego na tę listę okrę- gową polega na ustawowym jego zaliczeniu kandydatowi umieszczonemu w pierwszej kolejności, przy uwzględnieniu wyłącznie nazwisk kandydatów, przy których nazwiskach postawiono znak „x”. Wyklucza to przyznanie takiego głosu kandydatowi z numerem pierwszym na danej liście okręgowej, jeżeli obok jego nazwiska w kratce z lewej strony nie postawiono znaku „x”. Przewodniczący SSN Jolanta Strusińska-Żukowska, Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Zbigniew Myszka (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopa- da 2007r. sprawy z protestu wyborczego Mariusza W. przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n o w i ł: wyrazić opinię, że protest jest niezasadny. U z a s a d n i e n i e W dniu 31 października 2007 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego 2 listopa- da 2007 r.) Mariusz W. wniósł protest wyborczy przeciwko ustalaniu wyników wybo- rów parlamentarnych do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 października 2007 r., domagając się ustalenia czy nie nastąpiło naruszenie art. 162 § 1 pkt 7 w związku z art. 160 § 5 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 46 poz. 499, ze zm.). W ocenie wnoszącego protest, zachodzi duże praw- dopodobieństwo, że przy ustalaniu wyników wyborów obwodowe komisje wyborcze 2 kierowały się treścią punktu 33 załącznika do uchwały Państwowej Komisji Wybor- czej z dnia 24 września 2007 r. w sprawie wytycznych dla obwodowych komisji wy- borczych, dotyczących zadań i trybu pracy w przygotowaniu i przeprowadzeniu gło- sowania w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospo- litej Polskiej, zarządzonych na dzień 21 października 2007 r. (M.P. Nr 67, poz. 741), który jest niezgodny z art. 160 ust. 5 Ordynacji wyborczej. Zgodnie z punktem 33 za- łącznika do uchwały PKW głos oddany przez postawienie znaku „x” przy nazwiskach dwóch lub więcej kandydatów z tej samej listy, należało uważać za ważnie oddany na daną listę i zaliczać kandydatowi, którego nazwisko jest umieszczone wyżej na tej liście od innych nazwisk, przy których postawiono znak „x". Tymczasem z art. 160 ust. 5 Ordynacji wyborczej wynika, że głos taki należy zaliczyć kandydatowi, „którego nazwisko na tej liście umieszczone jest w pierwszej kolejności”. Oznacza to, że głos taki należy zaliczyć kandydatowi z nr 1 na konkretnej liście. Taka interpretacja art. 160 ust. 5 Ordynacji wyborczej uzasadnia zabiegi polityczne związane z uzyskaniem pierwszego miejsca na liście, gdyż wiążą się z tym profity „zaliczonych głosów w przypadku dwóch lub więcej skreśleń”. Niezgodne z Ordynacją wyborczą przyzna- wanie głosów może mieć wpływ na wynik wyborów i nawet gdyby w ramach po- szczególnego komitetu wyborczego różne przyznawanie głosów (według punktu 33 załącznika bądź art. 160 ust. 5 Ordynacji wyborczej) nie zmieniało wyników w skali komitetu wyborczego, to personalnie mogło wypaczać wynik wyborów z uwagi na przypisanie niewłaściwej ilości głosów poszczególnym kandydatom. Podejrzenie wadliwego ustalania głosów zachodzi wobec OKW Nr 65 i 306 w Warszawie, a także w związku z informacją zamieszczoną na kartach wyborczych do Sejmu, która naka- zywała stawiać na nich tylko jeden znak „x”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Protest okazał się niezasadny, bowiem art. 160 ust. 5 Ordynacji, który stanowi, że jeżeli na karcie głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony obok na- zwisk dwóch lub większej liczby kandydatów z tej samej listy okręgowej, to głos taki uważa się za głos ważnie oddany na wskazaną listę okręgową, z przyznaniem pierwszeństwa do uzyskania mandatu kandydatowi na posła, którego nazwisko na tej liście umieszczone jest w pierwszej kolejności, wcale nie oznacza, że taki głos zaw- sze uznaje się za oddany na kandydata umieszczonego na pozycji pierwszej danej 3 listy okręgowej. Ustawodawca nie przesądził automatycznego pierwszeństwa takiego kandydata tylko dlatego, że jego nazwisko zostało umieszczone na pierwszym miej- scu danej listy okręgowej. Przeciwnie, w analizowanej sytuacji pierwszeństwo do uzyskania głosu przyznaje się zawsze kandydatowi na posła, którego nazwisko na danej liście okręgowej umieszczone jest w pierwszej kolejności spośród dwóch lub większej liczby kandydatów z tej samej listy okręgowej, przy których w kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub więcej kandydatów postawiono znak „x”. Oznacza to, że pierwszeństwo uzyskania takiego ważnego głosu oddanego na daną listę okrę- gową polega na ustawowym przyznaniu (zaliczeniu) takiego głosu kandydatowi umieszczonemu w pierwszej kolejności, przy uwzględnieniu wyłącznie nazwisk kan- dydatów, przy których postawiono znak „x”. Takim kandydatem umieszczonym „w pierwszej kolejności” może być kandydat z pierwszego miejsca danej listy okręgowej pod warunkiem, że także w kratce z lewej strony przy nazwisku tego kandydata po- stawiono znak „x”. Oznacza to, że z art. 160 ust. 5 Ordynacji nie wynika możliwość zaliczenia ważnego głosu oddanego na daną listę okręgową kandydatowi umiesz- czonemu na pierwszej pozycji danej listy okręgowej w sytuacji, gdy na karcie głoso- wania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub większej liczby innych kandydatów z tej samej listy okręgowej. Do takiego pierwszeństwa nie ma prawa taki kandydat, jeżeli wyborca nie postawił znaku „x” w kratce z lewej strony obok jego nazwiska. Inaczej rzecz ujmując, kandydatowi, przy którego nazwisku w kratce z lewej strony nie postawiono znaku „x”, nie można zaliczyć głosu ważnego oddanego na tę listę okręgową, ale taki głos przydziela się temu z kandydatów z tej listy, którego nazwisko zostało umieszczone w pierwszej kolejności spośród nazwisk kandydatów, przy których w kratkach z lewej strony postawiono znak „x” (art. 160 ust. 5 Ordynacji). Tożsame (identyczne) zasady zaliczania takiego głosu wynikają z pkt 33 wy- tycznych PKW, który przewiduje, że głos ważnie oddany na daną listę okręgową zali- cza się temu z kandydatów, którego nazwisko zostało umieszczone wyżej na tej li- ście od nazwisk innych kandydatów, przy nazwiskach których postawiono w kratkach z lewej strony znak „x” (pkt 33 wytycznych). Wyklucza to przyznanie takiego głosu kandydatowi z numerem 1 tej listy okręgowej, jeżeli przy jego nazwisku nie postawio- no znaku „x”. Uznany za ważny głos oddany na dwóch lub więcej kandydatów z tej samej listy okręgowej nie może być zatem przyznany kandydatowi, obok którego na- zwiska nie postawiono znaku „x”. 4 Wszystko to oznacza to, że jeżeli na karcie głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub większej liczby kandydatów z tej samej listy okręgowej, to głos taki uważa się za ważnie oddany na wskazaną listę okręgo- wą, z przyznaniem pierwszeństwa do uzyskania mandatu kandydatowi na posła, któ- rego nazwisko na tej liście umieszczone jest w pierwszej kolejności (art. 160 ust. 5 Ordynacji), co nie oznacza zaliczenia tego głosu kandydatowi z numerem pierwszym na danej liście okręgowej, jeżeli obok jego nazwiska w kratce z lewej strony nie po- stawiono znaku „x”. Nieuzasadnione wątpliwości interpretacyjne wnoszącego protest nie wpłynęły zatem na prawidłowość ustalenia wyników głosowania w obwodach i obliczenie liczby głosów ważnych z kart ważnych oddanych na poszczególnych kan- dydatów (art. 162 pkt 7 Ordynacji). Warto sygnalizować, że mandaty przypadające danej liście okręgowej uzyskują kandydaci w trybie określonym w art. 167 Ordynacji, co w zasadzie zależy od kolejności otrzymanej liczby głosów (ust. 1 tego przepisu) i tylko potwierdza niedopuszczalność zaliczenia takich potencjalnie spornych głosów kandydatowi z danej listy okręgowej, na którego te głosy nie były oddane przez po- stawienie znaków „x” w kratce obok jego nazwiska. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy wyraził opinię jak w sentencji po- stanowienia (art. 80 ust. 1 i 2 Ordynacji). ========================================
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI