III SW 36/03

Sąd Najwyższy2003-05-14
SAOSinneprawo wyborczeŚrednianajwyższy
referendumkampania referendalnaterminyPaństwowa Komisja WyborczaSąd Najwyższyprawo wyborczezaświadczenie

Podsumowanie

Sąd Najwyższy oddalił skargę Stowarzyszenia „Łomżyński Klub Prawicy” na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej odmawiającą wydania zaświadczenia o uprawnieniu do udziału w kampanii referendalnej, uznając, że termin na zawiadomienie PKW nie podlega przedłużeniu.

Stowarzyszenie „Łomżyński Klub Prawicy” złożyło skargę na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej (PKW), która odmówiła wydania zaświadczenia o uprawnieniu do udziału w kampanii referendalnej w mediach publicznych. PKW uznała, że Stowarzyszenie spóźniło się z zawiadomieniem o zamiarze skorzystania z tego uprawnienia, przekraczając ustawowy termin. Stowarzyszenie zarzuciło obrazę przepisów KPA dotyczących obliczania terminów oraz wniosło o przywrócenie terminu. Sąd Najwyższy oddalił skargę, stwierdzając, że termin wskazany w ustawie o referendum ogólnokrajowym jest terminem kalendarzowym, niepodlegającym przedłużeniu w trybie przepisów procesowych, a zawiadomienie musi wpłynąć do PKW przed upływem terminu.

Sprawa dotyczyła skargi Stowarzyszenia „Łomżyński Klub Prawicy” na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej (PKW) z dnia 5 maja 2003 r., która odmówiła wydania zaświadczenia o uprawnieniu do udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych nadawców publicznych. PKW uzasadniła swoją decyzję tym, że zawiadomienie Stowarzyszenia wpłynęło do niej 5 maja 2003 r., podczas gdy termin na jego złożenie, określony w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym, upłynął 29 kwietnia 2003 r. (40 dni przed referendum). Stowarzyszenie zarzuciło PKW naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (KPA) dotyczących obliczania terminów oraz wniosło o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę. Sąd uznał, że stanowisko PKW jest zgodne z prawem. Podkreślono, że termin wskazany w art. 48 ust. 2 ustawy o referendum jest elementem kalendarza wyborczego i nie może być przedłużony. Ponadto, przepisy ustawy o referendum oraz Ordynacji wyborczej nie przewidują uznawania daty wysłania przesyłki pocztowej za datę doręczenia. Sąd Najwyższy wskazał również, że termin do wniesienia skargi na postanowienie PKW, określony w art. 48 ust. 6 ustawy o referendum, jest terminem prawa materialnego, a nie procesowego, i nie podlega przywróceniu w trybie art. 168 § 1 KPC. Wobec bezzasadności zarzutów skargi, została ona oddalona.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, termin ten nie może być przedłużony w trybie przewidzianym dla terminów procesowych.

Uzasadnienie

Termin wskazany w ustawie o referendum ogólnokrajowym jest elementem kalendarza wyborczego i ma charakter materialnoprawny, a nie procesowy. Ustawa nie przewiduje możliwości jego przedłużenia ani stosowania przepisów o przywróceniu terminu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie skargi

Strona wygrywająca

Państwowa Komisja Wyborcza

Strony

NazwaTypRola
Stowarzyszenie „Łomżyński Klub Prawicy”instytucjaskarżący
Państwowa Komisja Wyborczaorgan_państwowyorgan

Przepisy (6)

Główne

u.o.r. art. 48 § ust. 2

Ustawa o referendum ogólnokrajowym

Termin do zawiadomienia PKW o zamiarze skorzystania z uprawnienia do kampanii referendalnej upływa najpóźniej w 40 dniu przed dniem referendum i nie podlega przedłużeniu.

u.o.r. art. 48 § ust. 6

Ustawa o referendum ogólnokrajowym

Warunkiem wniesienia skargi na postanowienie PKW jest zachowanie określonego terminu.

Pomocnicze

u.o.r. art. 48 § ust. 7

Ustawa o referendum ogólnokrajowym

Podstawa do oddalenia skargi.

KPA art. 57 § § 5 zdanie 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Przepis dotyczący obliczania terminów, który nie miał zastosowania w tej sprawie.

KPC art. 168 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dotyczący przywrócenia terminu procesowego, który nie miał zastosowania do terminu z ustawy o referendum.

Ordynacja wyborcza

Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

Przepisy podlegające odpowiedniemu zastosowaniu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Termin wskazany w art. 48 ust. 2 ustawy o referendum jest terminem kalendarzowym, niepodlegającym przedłużeniu w trybie przepisów procesowych. Ustawa o referendum i Ordynacja wyborcza nie przewidują uznawania daty wysłania przesyłki pocztowej za datę doręczenia. Termin do wniesienia skargi na postanowienie PKW jest terminem prawa materialnego, a nie procesowego.

Odrzucone argumenty

Zaskarżona uchwała narusza przepisy dotyczące obliczania terminów w postępowaniu przed PKW, w tym zasady KPA. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na uchwałę PKW.

Godne uwagi sformułowania

termin do wniesienia skargi [...] nie może być przedłużony w trybie przewidzianym dla terminów procesowych termin ten jest elementem tzw. kalendarza wyborczego nie jest to termin, który mógłby być przesuwany w trybie właściwym dla przywrócenia terminu czynności procesowych

Skład orzekający

Jerzy Kuźniar

przewodniczący

Katarzyna Gonera

sędzia

Jerzy Kwaśniewski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja terminów w prawie wyborczym i referendalnym, w szczególności brak możliwości przedłużania terminów materialnoprawnych w trybie przepisów procesowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej ustawy o referendum ogólnokrajowym z 2003 roku, ale zasada interpretacji terminów jest uniwersalna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego w kontekście wyborów i referendów – terminów. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jest istotna dla zrozumienia, jak działają terminy w prawie wyborczym.

Termin na kampanię referendalną: czy można go przesunąć? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie z dnia 14 maja 2003 r. III SW 36/03 Termin do wniesienia skargi na postanowienie Państwowej Komisji Wy- borczej o odmowie wydania zaświadczenia o przysługiwaniu uprawnienia do specjalnego udziału w kampanii referendalnej (art. 48 ust. 6 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym, Dz.U. Nr 57, poz. 507 ze zm.) nie może być przedłużony w trybie przewidzianym dla terminów procesowych. Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Katarzyna Gonera, Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 maja 2003 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia „Łomżyński Klub Prawicy” na uchwałę Pań- stwowej Komisji Wyborczej z dnia 5 maja 2003 r. odmawiającą wydania zaświadcze- nia o przysługiwaniu uprawnienia do udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych. o d d a l i ł skargę. U z a s a d n i e n i e Państwowa Komisja Wyborcza uchwałą z dnia 5 maja 2003 r. odmówiła Sto- warzyszeniu „Łomżyński Klub Prawicy” wydania zaświadczenia o przysługiwaniu uprawnienia do udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewi- zyjnych nadawców publicznych w formie audycji referendalnych, argumentując, iż zgodnie z przepisem art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (Dz.U. Nr 57, poz. 507) podmioty uprawnione mogą najpóźniej w 40 dniu przed dniem referendum zawiadomić Państwową Komisję Wyborczą o zamiarze skorzystania z tego uprawnienia. Termin do dokonania tej czynności upłynął zatem w dniu 29 kwietnia 2003 r., tymczasem zawiadomienie skarżącego wpłynęło do Pań- stwowej Komisji Wyborczej dopiero w dniu 5 maja 2003 r. Państwowa Komisja Wy- borcza podkreśliła, iż sposób jej zawiadomienia jest dowolny, istotne jest natomiast 2 dotrzymanie ustawowego terminu wniesienia zawiadomienia. W uchwale stwier- dzono ponadto, że w ustawie o referendum ogólnokrajowym - wraz z odpowiednio stosowanymi przepisami Ordynacji wyborczej do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej - w sposób pełny określono procedurę postę- powania, bez określenia daty wysłania dokumentu pocztą, jako daty doręczenia tego dokumentu organowi wyborczemu. W konsekwencji Państwowa Komisja Wyborcza stwierdziła, że Stowarzyszenie nie jest podmiotem uprawnionym do udziału w kam- panii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych nadawców publicznych, a może jedynie uczestniczyć w tej kampanii na zasadach ogólnych. W skardze na tę uchwałę Stowarzyszenie „Łomżyński Klub Prawicy” zarzuciło zaskarżonej uchwale obrazę przepisów dotyczących obliczania terminów w postę- powaniu przed Państwową Komisją Wyborczą, a mianowicie odrzucenie zasad obli- czania terminu do złożenia zawiadomienia określonych w art. 57 § 5 zdanie 1 KPA. Ponadto Stowarzyszenie „Łomżyński Klub Prawicy” wniosło „o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na Uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5 maja 2003 r. w sprawie odmowy wydania Stowarzyszeniu „Łomżyński Klub Prawicy” zaświadczenia o przysługiwaniu mu uprawnienia do udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych nadawców publicznych.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wbrew zarzutom przedstawionym w skardze, stanowisko Państwowej Komisji Wyborczej jest zgodne z prawem, w szczególności z art. 48 ust. 2 powołanej ustawy o referendum ogólnokrajowym. Należy tu wskazać po pierwsze, że z powyższego przepisu wynika jasno, że o zamiarze skorzystania z uprawnienia w zakresie kampa- nii referendalnej, o którym jest mowa w tym przepisie, Państwowa Komisja Wyborcza powinna zastać zawiadomiona „najpóźniej w 40 dniu przed dniem referendum”. Ter- min ten jest elementem tzw. kalendarza wyborczego (por. uchwałę Sejmu Rzeczypo- spolitej Polskiej z dnia 17 kwietnia 2003 r. - Dz.U. Nr 66, poz. 613) i nie może być przedłużony w ramach indywidualnych czynności określonych podmiotów. Po drugie - jak to prawidłowo przedstawiła PKW w uzasadnieniu swej uchwały - przepisy ustawy o referendum, a także podlegające odpowiedniemu zastosowaniu przepisy Ordynacji wyborczej, nie przewidują możliwości uznawania, że zawiadomienie Pań- 3 stwowej Komisji Wyborczej następuje według daty wysłania zawiadomienia w formie przesyłki pocztowej. Jeżeli z kolei chodzi o prawo wniesienia do Sądu Najwyższego skargi na po- stanowienie Państwowej Komisji Wyborczej, to - stosownie do art. 48 ust. 6 i art. 96 pkt 6 ustawy o referendum - warunkiem tego „prawa” jest zachowanie określonego terminu. Nie jest to termin, który mógłby być przesuwany w trybie właściwym dla przywrócenia terminu czynności procesowych (por. art. 168 § 1 KPC). Z powyższych przyczyn, wobec bezzasadności zarzutów skargi, podlegała ona oddaleniu (art. 48 ust. 7 ustawy o referendum). ========================================

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę