III SW 20/06

Sąd Najwyższy2006-09-22
SAOSinnefinanse partii politycznychŚrednianajwyższy
partie politycznesprawozdanie finansowerachunek bankowyustawa o partiach politycznychPaństwowa Komisja WyborczaSąd Najwyższyfinanse publiczneskarżącyuchwała

Sąd Najwyższy oddalił skargę partii politycznej na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej odrzucającą sprawozdanie finansowe z powodu nieprawidłowego gromadzenia środków pieniężnych.

Państwowa Komisja Wyborcza odrzuciła sprawozdanie finansowe partii Polskie Forum Osób Niepełnosprawnych i Specjalnej Troski, uznając, że gromadzenie 3.250 zł ze składek członkowskich w gotówce w strukturach terenowych i przekazanie ich w formie gotówkowej Zarządowi Głównemu, który nie wpłacił ich na rachunek bankowy, stanowi naruszenie ustawy o partiach politycznych. Partia wniosła skargę, argumentując, że było to przeoczenie i nieumyślne działanie, a środki te były przeznaczone na bieżące wydatki. Sąd Najwyższy oddalił skargę, podkreślając rygorystyczny charakter przepisów finansowych partii politycznych i odrzucając argumentację o nieumyślności oraz błędną interpretację art. 26a ustawy.

Sprawa dotyczyła skargi partii Polskie Forum Osób Niepełnosprawnych i Specjalnej Troski na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 10 lipca 2006 r., która odrzuciła sprawozdanie finansowe partii. Powodem odrzucenia było zgromadzenie przez partię 3.250 zł ze składek członkowskich w gotówce w strukturach terenowych, a następnie przekazanie tej kwoty w formie gotówkowej Zarządowi Głównemu, który nie wpłacił jej na rachunek bankowy. Komisja uznała to za naruszenie art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych. Partia w skardze argumentowała, że wpłata na rachunek bankowy nie nastąpiła z powodu przeoczenia i nieumyślnego działania, a środki te były przeznaczone na bieżące wydatki, takie jak organizacja spotkań czy zakup artykułów biurowych. Podkreślono również specyfikę działalności partii, wymagającą troski o członków przybywających z daleka. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę. Sąd podkreślił rygorystyczny i bezwzględnie obowiązujący charakter przepisów dotyczących finansów partii politycznych, wielokrotnie podkreślany w orzecznictwie. Zaznaczono, że indywidualizacja zakresu obowiązków partii ze względu na ich program czy warunki działania jest niedopuszczalna. Sąd odrzucił argumenty o nieumyślności działania oraz błędną interpretację art. 26a ustawy, wskazując, że przepis ten dopuszcza gromadzenie środków poza rachunkiem bankowym jedynie w odniesieniu do terenowych jednostek organizacyjnych partii i z przeznaczeniem na bieżące wydatki. W konsekwencji, Sąd Najwyższy orzekł o oddaleniu skargi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, stanowi naruszenie ustawy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że przepisy dotyczące finansów partii politycznych są rygorystyczne i bezwzględnie obowiązujące. Wyjątek od obowiązku gromadzenia środków na rachunkach bankowych, określony w art. 26a ustawy, dotyczy jedynie kwot ze składek członkowskich nieprzekraczających minimalnego wynagrodzenia, pozostawionych w terenowych jednostkach organizacyjnych na bieżące wydatki. Przekazanie środków w gotówce Zarządowi Głównemu i nie wpłacenie ich na rachunek bankowy narusza te przepisy, a argumenty o nieumyślności działania nie zwalniają z konsekwencji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie skargi

Strona wygrywająca

Państwowa Komisja Wyborcza

Strony

NazwaTypRola
Polskie Forum Osób Niepełnosprawnych i Specjalnej Troskiinneskarżący
Państwowa Komisja Wyborczaorgan_państwowyorgan

Przepisy (6)

Główne

u.p.p. art. 24 § ust. 8

Ustawa o partiach politycznych

Partia polityczna może gromadzić środki finansowe jedynie na rachunkach bankowych, z zastrzeżeniem art. 26a.

u.p.p. art. 26a

Ustawa o partiach politycznych

Obowiązek gromadzenia środków pieniężnych przez partię polityczną na rachunkach bankowych nie dotyczy kwot ze składek członkowskich w wysokości nieprzekraczającej od jednego członka w jednym roku minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązujących w dniu poprzedzającym wpłatę, pozostawionych w terenowych jednostkach organizacyjnych partii - z przeznaczeniem na pokrycie wydatków związanych z bieżącą działalnością.

Pomocnicze

u.p.p. art. 38a § ust. 2 pkt 3

Ustawa o partiach politycznych

Konsekwencje naruszenia przepisów finansowych.

k.p.c. art. 516

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa orzekania przez Sąd Najwyższy w sprawach skarg.

u.p.p. art. 34b § ust. 2

Ustawa o partiach politycznych

Procedura skargowa.

u.p.p. art. 38b

Ustawa o partiach politycznych

Procedura skargowa.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Przeoczenie i nieumyślne działanie partii. Środki przeznaczone na bieżące wydatki partii. Specyfika działalności partii wymagająca troski o członków. Interpretacja art. 26a ustawy dopuszczająca gromadzenie środków poza rachunkiem bankowym niezależnie od jednostki organizacyjnej.

Godne uwagi sformułowania

Przepisy regulujące finanse i finansowanie partii politycznych, w tym powołane unormowania, są rygorystyczne i mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Konsekwencją powyższego jest, że przy wykładni i stosowaniu tych przepisów nie można dokonywać indywidualizacji zakresu powinności poszczególnych partii politycznych ze względu na ich program, kondycję finansową, warunki działania i inne.

Skład orzekający

Teresa Flemming-Kulesza

przewodniczący

Krystyna Bednarczyk

sędzia

Józef Iwulski

sędzia

Jerzy Kwaśniewski

sędzia

Zbigniew Myszka

sędzia

Herbert Szurgacz

sprawozdawca

Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o finansowaniu partii politycznych, rygorystyczny charakter tych przepisów, brak możliwości indywidualizacji obowiązków."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji partii politycznej i jej finansowania zgodnie z ustawą z 1997 r.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy interpretacji przepisów finansowych partii politycznych, co jest istotne dla prawników zajmujących się tym obszarem, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Partia polityczna straciła pieniądze przez błąd formalny? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady finansowania.

Dane finansowe

WPS: 3250 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Postanowienie z dnia 22 września 2006 r. III SW 20/06 Przewidziany art. 26a ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach poli- tycznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.) wyjątek od obo- wiązku gromadzenia przez partie polityczne środków pieniężnych na rachun- kach bankowych nie obejmuje centralnych jednostek organizacyjnych partii. Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk, Józef Iwulski, Jerzy Kwaśniewski, Zbigniew Myszka, Herbert Szurgacz (sprawozdawca), Małgorzata Wrębiakowska-Marzec. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 wrze- śnia 2006 r. sprawy ze skargi Polskiego Forum Osób Niepełnosprawnych i Specjal- nej Troski na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 10 lipca 2006 r. w przedmiocie odrzucenia sprawozdania finansowego, o d d a l i ł skargę. U z a s a d n i e n i e Uchwałą z dnia 10 lipca 2006 r. Państwowa Komisja Wyborcza odrzuciła spra- wozdanie partii Polskie Forum Osób Niepełnosprawnych i Specjalnej Troski z uza- sadnieniem, że pochodzące ze składek członkowskich przychody w łącznej wysoko- ści 3.250 zł, gromadzone w kasie w strukturach terenowych partii, zostały następnie przekazane w formie gotówkowej Zarządowi Głównemu partii, który nie wpłacił ich na rachunek bankowy prowadzony przez Bank B. SA w W. Stanowi to naruszenie art. 24 ust. 8 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.). W skardze od powyższej uchwały partia PFON i ST wskazała, że wymieniona kwota pozyskana ze składek członkowskich nie została wpłacona na rachunek bankowy partii w wyniku przeoczenia oraz nieumyśl- nego i nieświadomego działania. Pozostawała ona do dyspozycji w kasie partii z przeznaczeniem na wydatki bieżące, związane z obsługą posiedzeń partii (między 2 innymi spotkania wielkanocne, wigilijne i inne), a także na artykuły biurowe. Specy- fika działalności partii wymagała szczególnej troski wobec osób przybywających z odległych miejsc Warszawy, a nawet z innych miast, w postaci konieczności zapew- nienia ciepłego napoju, wody mineralnej. Zdaniem skarżących, ustawa nakazuje gromadzenie środków finansowych na rachunkach bankowych, jednak za wyjątkiem („z zastrzeżeniem”) środków przeznaczonych na wydatki bieżące (art. 24 ust. 8 i art. 26a). Ze strony partii doszło do uchybienia „Art. 34a poz. 2)”, a nie świadomego działania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Nie są sporne okoliczności, że partia Polskie Forum Osób Niepełnosprawnych i Specjalnej Troski uzyskała przychody w wysokości 3.250 zł, które pochodzą ze składek członkowskich, gromadzonych w kasie w strukturach terenowych i że środki te zostały następnie przekazane Zarządowi Głównemu partii w formie gotówkowej. Zarząd nie wpłacił wymienionych środków na rachunek bankowy partii. Zgodnie z art. 24 ust. 8 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycz- nych partia polityczna może gromadzić środki finansowe jedynie na rachunkach ban- kowych, z zastrzeżeniem art. 26a. Według art. 26a ustawy obowiązek gromadzenia środków pieniężnych przez partię polityczną na rachunkach bankowych nie dotyczy kwot ze składek członkowskich w wysokości nieprzekraczającej od jednego członka w jednym roku minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie od- rębnych przepisów, obowiązujących w dniu poprzedzającym wpłatę, pozostawionych w terenowych jednostkach organizacyjnych partii - z przeznaczeniem na pokrycie wydatków związanych z bieżącą działalnością. Przepisy regulujące finanse i finan- sowanie partii politycznych, w tym powołane unormowania, są rygorystyczne i mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał taki charakter wymienionych unormowań oraz wskazywał na racje leżące u ich podstaw (por. np. postanowienia z dnia 17 września 2004 r., III SW 37/04; z dnia 1 paździer- nika 2003 r., III SW 150/03; z dnia 3 października 2002 r., III SW 18/02). Konse- kwencją powyższego jest, że przy wykładni i stosowaniu tych przepisów nie można dokonywać indywidualizacji zakresu powinności poszczególnych partii politycznych ze względu na ich program, kondycję finansową, warunki działania i inne. Przytoczo- ne w skardze na uchwałę PKW okoliczności w postaci nieumyślnego i nieświadome- 3 go działania, kondycji zdrowotnej członków partii, wymagających szczególnej troski, nie zwalniają z konsekwencji naruszenia art. 28 ust. 8 ustawy, przewidzianych w jej art. 38a ust. 2 pkt 3. Nie jest też trafna zawarta w skardze interpretacja art. 26a ustawy, według której sumy pochodzące ze składek członkowskich, przeznaczone na bieżące wydatki partii, nie muszą być wpłacone na rachunek bankowy, niezależnie od jednostki organizacyjnej partii. Powołany przepis dopuszcza taką możliwość jedy- nie w odniesieniu do terenowych jednostek organizacyjnych partii. Z przytoczonych motywów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 516 k.p.c. w związku z art. 34b ust. 2 i art. 38b ustawy o partiach politycznych orzekł jak w sen- tencji. ========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI