III SW 17/06

Sąd Najwyższy2006-08-04
SAOSinnefinansowanie partii politycznychŚrednianajwyższy
partie politycznesprawozdanie finansowePaństwowa Komisja WyborczaSąd Najwyższyfinansowanierachunek bankowykontrola finansowa

Sąd Najwyższy oddalił skargę partii politycznej na uchwałę PKW o odrzuceniu sprawozdania finansowego, uznając, że środki z działalności własnej nie zostały prawidłowo zdeponowane na rachunku bankowym.

Polska Partia Narodowa złożyła skargę na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej o odrzuceniu jej sprawozdania finansowego za 2005 rok. PKW stwierdziła naruszenie przepisów ustawy o partiach politycznych, wskazując na rozbieżność między wykazanymi przychodami a kwotą zgromadzoną na rachunku bankowym. Partia argumentowała, że różnica wynikała ze zwrotu kosztów druku i że biegły rewident nie wniósł zastrzeżeń. Sąd Najwyższy oddalił skargę, stwierdzając, że środki z działalności własnej nie zostały zdeponowane na rachunku bankowym, co stanowiło wystarczający powód do odrzucenia sprawozdania.

Sprawa dotyczyła skargi Polskiej Partii Narodowej na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 3 lipca 2006 r. o odrzuceniu sprawozdania finansowego partii za 2005 rok. Państwowa Komisja Wyborcza uzasadniła odrzucenie naruszeniem art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych, wskazując na rozbieżność między wykazanymi przychodami (15.756,83 zł) a kwotą zgromadzoną na rachunku bankowym (14.384 zł). Polska Partia Narodowa w skardze podniosła, że brakująca kwota (1.372,83 zł) pochodziła ze zwrotu kosztów druku partyjnego biuletynu i znalazła się na rachunku bankowym, a biegły rewident nie zgłosił zastrzeżeń do sprawozdania w zakresie wpływów na Fundusz Wyborczy. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę. Sąd uznał, że twierdzenia skargi przeczą faktom wynikającym ze sprawozdania, a zarzuty dotyczące opinii biegłego rewidenta były niezasadne, gdyż podstawą odrzucenia była inna nieprawidłowość. Sąd podkreślił, że przychód w kwocie 1.372,83 zł, mimo że mógł pochodzić z działalności własnej partii, nie został zdeponowany na rachunku bankowym. Brak depozytu środków na rachunku bankowym, niezależnie od prawidłowości ich zakwalifikowania w sprawozdaniu, stanowił wystarczający powód do odrzucenia sprawozdania na podstawie art. 38a ust. 2 pkt 3 ustawy o partiach politycznych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, środki te nie mogą być gromadzone poza rachunkiem bankowym.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że brak zdeponowania środków z działalności własnej partii na rachunku bankowym stanowi wystarczający powód do odrzucenia sprawozdania finansowego, nawet jeśli środki te zostały błędnie zakwalifikowane w sprawozdaniu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie skargi

Strona wygrywająca

Państwowa Komisja Wyborcza

Strony

NazwaTypRola
Polska Partia Narodowainstytucjaskarżący
Państwowa Komisja Wyborczaorgan_państwowyorgan

Przepisy (5)

Główne

u.p.p. art. 24 § ust. 8

Ustawa o partiach politycznych

Naruszenie tego przepisu, polegające na rozbieżności między przychodami a środkami na rachunku bankowym, jest podstawą do odrzucenia sprawozdania.

u.p.p. art. 38a § ust. 2 pkt 3

Ustawa o partiach politycznych

Stanowi podstawę do odrzucenia sprawozdania w przypadku naruszenia art. 24 ust. 8.

Pomocnicze

u.p.p. art. 27

Ustawa o partiach politycznych

Środki pieniężne partii politycznej pochodzące z jej działalności własnej nie mogą być gromadzone poza rachunkiem bankowym.

u.p.p. art. 38b

Ustawa o partiach politycznych

Reguluje orzekanie w sprawach skarg na uchwały PKW.

u.p.p. art. 34b § ust. 2-3

Ustawa o partiach politycznych

Reguluje postępowanie przed Sądem Najwyższym w sprawach dotyczących partii politycznych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezdeponowanie środków z działalności własnej partii na rachunku bankowym. Rozbieżność między wykazanymi przychodami a kwotą zgromadzoną na rachunku bankowym.

Odrzucone argumenty

Kwota 1.372,83 zł pochodziła ze zwrotu kosztów druku i znalazła się na rachunku bankowym. Biegły rewident nie wniósł zastrzeżeń do sprawozdania w zakresie wpływów na Fundusz Wyborczy.

Godne uwagi sformułowania

Środki pieniężne partii politycznej pochodzące z jej działalności własnej, o której mowa w art. 27 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (...) nie mogą być gromadzone poza rachunkiem bankowym. Twierdzenia skargi przeczą faktom, które wynikają wprost z odrzuconego przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania Polskiej Partii Narodowej.

Skład orzekający

Teresa Flemming-Kulesza

przewodniczący

Krystyna Bednarczyk

sędzia

Katarzyna Gonera

sędzia

Beata Gudowska

sprawozdawca

Jerzy Kuźniar

sędzia

Maria Tyszel

sędzia

Andrzej Wróbel

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących finansowania partii politycznych i wymogów formalnych sprawozdań finansowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku depozytu środków na rachunku bankowym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii finansowania partii politycznych i przejrzystości ich sprawozdań finansowych, co jest istotne dla obserwatorów życia publicznego i prawników zajmujących się tym obszarem.

Czy pieniądze partii politycznej muszą być na koncie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

0

Sektor

polityka

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Postanowienie z dnia 4 sierpnia 2006 r. III SW 17/06 Środki pieniężne partii politycznej pochodzące z jej działalności własnej, o której mowa w art. 27 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycz- nych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.), nie mogą być gro- madzone poza rachunkiem bankowym. Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk, Katarzyna Gonera, Beata Gudowska (sprawozdawca), Jerzy Kuźniar, Maria Tyszel, Andrzej Wróbel. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Polskiej Partii Narodowej na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 3 lipca 2006 r. w przedmiocie odrzucenia sprawozdania finanso- wego o d d a l i ł skargę. U z a s a d n i e n i e Uchwałą z dnia 3 lipca 2006 r. Państwowa Komisja Wyborcza postanowiła odrzucić sprawozdanie Polskiej Partii Narodowej o źródłach pozyskania środków fi- nansowych, w tym o kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania oraz o wydat- kach poniesionych ze środków Funduszu Wyborczego w 2005 r., ze względu na na- ruszenie art. 24 ust. 8 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r.o partiach politycznych (jed- nolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.). Stwierdziła, że Partia ta w spra- wozdaniu za 2005 r., w części dotyczącej źródeł pozyskiwania środków finansowych, wykazała przychody w wysokości 15.756,83 zł, natomiast na rachunku bankowym w Banku P. w W. zgromadziła tylko 14.384 zł. Prezes Partii i Prezes Zarządu - pełnomocnik finansowy Polskiej Partii Naro- dowej stwierdzili w skardze, że saldo nie wykazuje przychodów w wysokości 1.372,83 zł uzyskanych z tytułu zwrotu kosztów druku partyjnego biuletynu informa- 2 cyjnego, choć cała kwota tego przychodu znalazła się na bankowym rachunku Pol- skiej Partii Narodowej oraz podkreślił, iż biegły rewident nie wniósł zastrzeżeń do sprawozdania w zakresie wpływów na Fundusz Wyborczy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Twierdzenia skargi przeczą faktom, które wynikają wprost z odrzuconego przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania Polskiej Partii Narodowej o źró- dłach pozyskania środków finansowych, w tym o kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania oraz o wydatkach poniesionych ze środków Funduszu Wyborczego w 2005 r. Błędnie przy tym skarżący przeciwstawia ustaleniom Państwowej Komisji Wyborczej treść opinii i raportu biegłego rewidenta, gdyż podstawą odrzucenia spra- wozdania finansowego Polskiej Partii Narodowej była nieprawidłowość dotycząca części sprawozdania, nieobjęta badaniem przez biegłego rewidenta. Różnicę między przychodami Partii i kwotą zdeponowaną na jej rachunku bankowym unaocznia porównanie wysokości przychodów (sumy pozycji I-IV) wyno- szącej 15.756,83 zł z wartością środków pieniężnych wpłaconych na rachunki ban- kowe partii - 14.384 zł. Przychód w kwocie 1.372,83 zł, identyfikowany przez skarżą- cego z przychodem pochodzącym z działalności własnej partii, o której mowa w art. 27 ustawy o partiach politycznych - mimo że w pkt I ppkt 5 sprawozdania dotyczącym tych przychodów kwoty tej nie wykazał, a ujął ją w pkt IV jako przychód z „pozosta- łych źródeł (niewymienionych w cz. I, II i III)” - nie został zdeponowany na rachunku bankowym. Stwierdzenie tego faktu - bez względu na to, czy środki pochodzące z działal- ności własnej, o której mowa w art. 27 ustawy o partiach politycznych, zostały błęd- nie zakwalifikowanie w sprawozdaniu finansowym jako uzyskane z „pozostałych źró- deł” - stanowi wystarczający powód odrzucenia sprawozdania na podstawie art. 38a ust. 2 pkt 3 ustawy o partiach politycznych z uwagi na naruszenia art. 24 ust. 8 tej ustawy. Prowadzi to do orzeczenia jak w sentencji (art. 38b w związku z art. 34b ust. 2-3 ustawy o partiach politycznych). ========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI