III SW 166/15

Sygn. akt III SW 166/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk (przewodniczący) SSN Dawid Miąsik SSN Maciej Pacuda (sprawozdawca) w sprawie z protestu S. M. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 stycznia 2016 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE Wyborca S. M. złożył w dniu 21 września 2015 r., kierowane do Sądu Okręgowego w K. „I Wydział Cywilny Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych” pismo nazwane protestem wyborczym „Na nowego Prezydenta Polski”, w którym podniósł, że „Sz. p. kandydat na Prezydenta nieprzyja (?) wników (?) rachunkowych 53% z godziny 21 nadana TVN24h przez Justynę Bochanke Publicznie”. Zdaniem autora pisma, „PKW powinna dyskwalikować kandydata na Prezydenta w przemówieniu osobistym odrzucił 53% i wymusił II turę wyborów”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Choć bardzo nieporadnie napisane oraz w większej części niezrozumiałe, wspomniane pismo zostało jednak nazwane protestem wyborczym. Z jego treści 2 daje się również wyprowadzić ogólny wniosek, że stanowi ono swoisty sprzeciw autora, określającego się jako „wyborca z dnia 10 maja 2015 r.”, przeciwko wyborowi Prezydenta RP. Uwzględniając te wstępne spostrzeżenia, Sąd Najwyższy uznaje za stosowne przypomnieć, że zgodnie z art. 321 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.), protest przeciwko wyborowi Prezydenta RP wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 3 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego. W art. 321 § 3 Kodeks wyborczy stanowi z kolei, że wnoszący protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Z kolei, według art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego, protest przeciwko wyborowi Prezydenta RP może być wniesiony z powodu: 1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania lub wyników wyborów lub 2) naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Wypada również podkreślić, że na mocy art. 322 § 1 Kodeksu wyborczego Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 321 tego Kodeksu. Protest nie spełnia zaś warunków określonych w art. 321 Kodeksu wyborczego wtedy, gdy jego autor nie dochowa wyżej określonego terminu do jego wniesienia oraz postawione w proteście zarzuty nie opierają się na ustawowych podstawach wymienionych w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego. Odnosząc powyższe rozważania do ocenianego protestu, Sąd Najwyższy stwierdza, że wyniki wyborów Prezydenta RP przeprowadzonych w głosowaniach w dniach 10 maja 2015 r. i 24 maja 2015 r. zostały podane do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą w dniu 25 maja 2015 r. Oznacza to, że protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej można było wnieść począwszy 3 od dnia 25 maja 2015 r., a termin do jego wniesienia upływał w dniu 28 maja 2015 r. (art. 111 k.c. w związku z art. 165 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 323 § 1 Kodeksu wyborczego). W razie nadania protestu adresowanego do Sądu Najwyższego w polskiej placówce pocztowej decydujące znaczenie miała data wysłania pisma (stempla pocztowego). Protestujący złożył natomiast pismo zawierające protest przeciwko wyborowi Prezydenta RP w Sądzie Okręgowym w K. (a nie w Sądzie Najwyższym) i uczynił to, jak wyżej wskazano, w dniu 21 września 2015 r. Do Sądu Najwyższego protest wpłynął zaś dopiero w dniu 19 listopada 2015 r., czyli znacznie po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Protest taki w oczywisty sposób narusza więc podstawowy warunek określony w art. 321 § 1 Kodeksu wyborczego. Dlatego też, zgodnie z art. 322 § 1 Kodeksu wyborczego, musi być pozostawiony bez dalszego biegu. Niezależnie od tego Sąd Najwyższy zauważa, że podniesione w ocenianym proteście zarzuty w ogóle nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym protestu wyborczego. Tak więc protest nie został oparty na ustawowych przesłankach, wobec czego nie spełnia również warunków określonych w art. 321 § 3 w związku z art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego. Z tych względów, na podstawie na podstawie art. 322 § 1 Kodeksu wyborczego, orzeczono jak w sentencji. kc