III SW 162/15

Protest wyborczy K. B. dotyczył ważności wyborów do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, a jego podstawą był zarzut błędnego ustalenia wyników głosowania w Obwodowej Komisji Wyborczej nr [...]. Protestujący wskazywał na działania niektórych członków komisji, polegające na samowolnym porządkowaniu kart do głosowania, co miało dezorganizować pracę zespołu i potencjalnie prowadzić do błędów w ustalaniu wyników. Państwowa Komisja Wyborcza, analizując protest, stwierdziła, że zarzuty dotyczą procedury pracy komisji, a nie przestępstwa przeciwko wyborom, i wyraziła opinię o pozostawieniu protestu bez dalszego biegu. Podkreślono, że ewentualny błąd w ustaleniu liczb głosów na listy zostałby wykryty podczas sprawdzania zgodności sum głosów oddanych na kandydatów z liczbami głosów na listy, co potwierdził protokół. Prokurator Generalny również wniósł o uznanie zarzutów za niezasadne, wskazując na kolegialny charakter pracy komisji i brak uwag w protokole. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 101 Konstytucji i przepisy Kodeksu wyborczego, uznał, że zarzuty protestu, nawet jeśli hipotetycznie potwierdzone, nie miały wpływu na wynik wyborów, ponieważ suma głosów na listy zgadzała się z sumą głosów na kandydatów z tych list, co potwierdzało prawidłowość ustalenia wyników. W związku z tym, na podstawie art. 242 § 2 Kodeksu wyborczego, Sąd Najwyższy postanowił wydać opinię, że zarzut błędnego ustalenia wyników głosowania jest bezzasadny.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający