III SW 133/03

Sąd Najwyższy2003-07-07
SAOSinneprawo wyborczeŚrednianajwyższy
referendumprawa publicznepozbawienie prawkodeks karnywyboryprawo karne wykonawczesąd najwyższy

Sąd Najwyższy orzekł, że osoby pozbawione praw publicznych nie mają prawa udziału w referendum, nawet jeśli odbywają karę pozbawienia wolności.

Radosław N., odbywający karę pozbawienia wolności i pozbawiony praw publicznych, złożył protest przeciwko ważności referendum, domagając się powtórzenia głosowania z powodu pominięcia go na liście uprawnionych. Sąd Najwyższy uznał protest za bezzasadny, wskazując, że zgodnie z prawem osoby pozbawione praw publicznych nie mają prawa udziału w referendum, a okres pozbawienia praw publicznych nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności.

Sprawa dotyczyła protestu Radosława N. przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego. Wnoszący protest, który odbywał karę pozbawienia wolności i był pozbawiony praw publicznych na mocy orzeczenia sądu, domagał się powtórzenia referendum z powodu pominięcia go na liście uprawnionych do głosowania. Sąd Najwyższy, rozpatrując protest, zakwalifikował go jako zarzut naruszenia przepisów dotyczących głosowania. Jednakże, uznał protest za bezzasadny, opierając się na przepisach Kodeksu karnego i ustawy o referendum. Sąd wyjaśnił, że osoby pozbawione praw publicznych, zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o referendum, nie mają prawa udziału w głosowaniu. Podkreślono również, że okres, na który orzeczono pozbawienie praw publicznych, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, a rozpocznie bieg dopiero po jej zakończeniu. W związku z tym, Sąd Najwyższy wydał opinię o niezasadności protestu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, osoby pozbawione praw publicznych nie mają prawa udziału w referendum.

Uzasadnienie

Ustawa o referendum ogólnokrajowym wprost wyłącza z prawa udziału w referendum osoby pozbawione praw publicznych. Okres pozbawienia praw publicznych nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, ale samo pozbawienie praw publicznych nadal obowiązuje.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchwała

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy (uznał protest za bezzasadny)

Strony

NazwaTypRola
Radosław N.osoba_fizycznawnioskodawca
Komisarz Wyborczy w Elbląguinstytucjauczestnik postępowania
Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczejinstytucjauczestnik postępowania
Prokurator Generalnyorgan_państwowyuczestnik postępowania

Przepisy (6)

Główne

u.o.r.o. art. 3 § ust. 2 pkt 1

Ustawa o referendum ogólnokrajowym

Osoby pozbawione praw publicznych nie mają prawa udziału w referendum.

k.k. art. 43 § § 2

Kodeks karny

Pozbawienie praw publicznych obowiązuje od daty orzeczenia, lecz okres na jaki go orzeczono nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności.

Pomocnicze

u.o.r.o. art. 33 § ust. 1

Ustawa o referendum ogólnokrajowym

Zarzut niedopuszczenia do głosowania mieści się w podstawach protestu przeciwko ważności referendum.

Ordynacja wyborcza art. 28

Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

Na pominięcie w spisie wyborców służy reklamacja i skarga.

Ordynacja wyborcza art. 81 § ust. 2

Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

Możliwość pozostawienia protestu bez dalszego biegu w przypadku naruszenia przepisów.

Ordynacja wyborcza art. 80

Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

Podstawa do wydania opinii o niezasadności protestu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Osoby pozbawione praw publicznych nie mają prawa udziału w referendum na mocy ustawy. Okres pozbawienia praw publicznych nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, ale samo pozbawienie praw publicznych nadal obowiązuje.

Godne uwagi sformułowania

Osoby pozbawione praw publicznych nie mają prawa udziału w referendum okres na jaki go orzeczono nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności

Skład orzekający

Teresa Flemming-Kulesza

przewodniczący-sprawozdawca

Beata Gudowska

członek

Herbert Szurgacz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "interpretację przepisów dotyczących prawa udziału w referendum przez osoby pozbawione praw publicznych oraz biegu okresu pozbawienia praw publicznych w czasie odbywania kary."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji osoby pozbawionej praw publicznych i odbywającej karę pozbawienia wolności w kontekście referendum.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa wyjaśnia ważną kwestię proceduralną dotyczącą praw obywatelskich w kontekście wyborów i kar, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem karnym wykonawczym i wyborczym.

Czy skazany może głosować w referendum? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Uchwała z dnia 7 lipca 2003 r. III SW 133/03 Osoby pozbawione praw publicznych nie mają prawa udziału w referen- dum (art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólno- krajowym, Dz.U. Nr 57, poz. 507 ze zm.). Środek karny - pozbawienie praw pu- blicznych - obowiązuje od daty orzeczenia, lecz okres na jaki go orzeczono nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności (art. 43 § 2 k.k.). Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie SN: Beata Gudowska, Herbert Szurgacz. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2003 r. sprawy z protestu refe- rendalnego Radosława N. p o s t a n o w i ł: p r z e d s t a w i ć opinię, że zarzut protestu jest bezzasadny. U z a s a d n i e n i e Radosław N. w swym piśmie zatytułowanym „zażalenie” domagał się „powtó- rzenia referendum” z powodu bezpodstawnego - jego zdaniem - pominięcia go na liście osób uprawnionych do głosowania i uniemożliwienia mu wzięcia udziału w refe- rendum. Z pisma (które winno być potraktowane jako protest przeciwko ważności refe- rendum w rozumieniu art. 33 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólno- krajowym - Dz.U. Nr 57, poz. 507 ze zm.) wynika, że jego autor odbywa karę pozba- wienia wolności oraz, że orzeczono wobec niego w 1994 r. karę dodatkową pozba- wienia praw publicznych na okres dwóch lat. Uczestnik postępowania - Komisarz Wyborczy w Elblągu stwierdził, że z za- wiadomienia Sądu Okręgowego w Elblągu wynika, iż wnoszący protest pozbawiony jest prawa wybierania i pozbawienie to nie ustało do dnia referendum. 2 Uczestnik postępowania - Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej wy- raził przypuszczenie, że przekonanie wnoszącego protest o bezpodstawności skre- ślenia ze spisu wyborców wywodzi się z niezrozumienia „przepisu art. 42 § 2 Ko- deksu karnego”, a na wypadek potwierdzenia się zarzutu wniósł o uznanie że ewen- tualne naruszenie przepisów ustawy o referendum nie miało wpływu na wynik refe- rendum. Uczestnik postępowania Prokurator Generalny wniósł o pozostawienie prote- stu bez dalszego biegu, ponieważ na pominięcie w spisie wyborców służy reklama- cja. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Zarzut bezpodstawnego niedopuszczenia do głosowania mieści się w podsta- wach protestu przeciwko ważności referendum (art. 33 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym). Należy zakwalifikować go jako zarzut naruszenia przepisów ustawy dotyczących głosowania (art. 33 ust. 1 ustawy), mimo że na pomi- nięcie w spisie służy reklamacja i skarga (art. 28 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospo- litej Polskiej - Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm. w związku z art. 9 ust. 7 ustawy o refe- rendum), co mogłoby być podstawą pozostawienia protestu bez dalszego biegu zgodnie z art. 81 ust. 2 Ordynacji w związku z art. 34 ust. 2 ustawy o referendum. Protest Radosława N. jest jednakże niezasadny, gdyż zarzut okazał się bezpodstaw- ny, prawdopodobnie wynikający z nierozumienia prawa. Wnoszący protest nie kwe- stionuje tego, że został (na mocy orzeczenia sądu) pozbawiony praw publicznych. Z treści samego protestu wynika, że odbywa on karę pozbawienia wolności. Do takiej sytuacji ma zastosowanie art. 43 § 2 Kodeksu karnego, zgodnie z którym pozbawie- nie praw publicznych obowiązuje od uprawomocnienia się orzeczenia, jednakże okres na który ten środek karny (poprzednio nazywany karą dodatkową) orzeczono nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby orzeczonej za inne przestępstwo. W przypadku wnoszącego protest środek karny - pozbawienie praw publicznych - orzeczony, jak twierdzi, na okres dwóch lat obowiązywał już od uprawomocnienia się orzeczenia i obowiązuje nadal uniemożliwiając mu również wzięcie udziału w referendum. Osoby pozbawione praw publicznych, w myśl art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o referendum nie mają prawa udziału w referendum. Okres, na 3 który orzeczono pozbawienie praw publicznych rozpocznie bieg dopiero po zakoń- czeniu odbywania przez wnoszącego protest kary pozbawienia wolności. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy sformułował opinię o niezasadności protestu działając na podstawie art. 80 Ordynacji wyborczej do sejmu Rzeczypospolitej Pol- skiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 34 ust. 2 ustawy o refe- rendum. ========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI