III SW 12/16

Sąd Najwyższy2016-10-18
SNinneprawo wyborczeWysokanajwyższy
kodeks wyborczysprawozdanie finansowekomitet wyborczyPaństwowa Komisja WyborczaterminskargaSąd Najwyższypostępowanie wyborcze

Sąd Najwyższy odrzucił skargę Komitetu Wyborczego na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej o odrzuceniu sprawozdania finansowego z powodu wniesienia jej po terminie.

Komitet Wyborczy złożył skargę na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej odrzucającą jego sprawozdanie finansowe. Skarga zarzucała naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących podstawy prawnej odrzucenia oraz pozyskiwania środków finansowych. Sąd Najwyższy, analizując przepisy dotyczące terminów wnoszenia skarg w postępowaniu wyborczym, uznał skargę za spóźnioną, ponieważ została nadana pocztą po upływie ustawowego terminu.

Sprawa dotyczyła skargi Komitetu Wyborczego na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 22 sierpnia 2016 r., która odrzuciła sprawozdanie finansowe Komitetu dotyczące wyborów parlamentarnych w 2015 r. Głównym powodem odrzucenia przez PKW było naruszenie art. 132 § 3 Kodeksu wyborczego, polegające na pozyskaniu środków finansowych z pożyczek od osób fizycznych, które następnie były zwracane z funduszy Komitetu. Komitet Wyborczy w swojej skardze zarzucił PKW naruszenie art. 144 § 1 pkt 3 Kodeksu wyborczego przez nieprecyzyjną podstawę prawną oraz naruszenie art. 132 § 3 w związku z innymi przepisami Kodeksu wyborczego przez nieuzasadnione przyjęcie pozyskania środków z pożyczek. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę, skupił się na kwestii proceduralnej – terminowości jej wniesienia. Analizując art. 145 § 1 Kodeksu wyborczego, który przewiduje 14-dniowy termin na wniesienie skargi, oraz art. 9 Kodeksu wyborczego, który stanowi, że termin jest zachowany z dniem złożenia dokumentu w sądzie (a nie z dniem nadania pocztą, jak w procedurze cywilnej czy administracyjnej), Sąd Najwyższy stwierdził, że skarga została wniesiona po terminie. Uchwała PKW została doręczona Komitetowi 2 września 2016 r., co oznaczało konieczność złożenia skargi w Sądzie Najwyższym najpóźniej 16 września 2016 r. Skarga została nadana pocztą 16 września 2016 r., ale wpłynęła do Sądu Najwyższego dopiero 19 września 2016 r. W związku z tym, Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako spóźnioną, powołując się na odmienną od procedury cywilnej i administracyjnej regułę ustalania zachowania terminu w Kodeksie wyborczym, która wymaga fizycznego złożenia pisma w sądzie w terminie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga wniesiona pocztą w ostatnim dniu terminu nie jest wniesiona z zachowaniem terminu, jeśli nie wpłynęła do Sądu Najwyższego w tym terminie.

Uzasadnienie

Kodeks wyborczy, w odróżnieniu od procedury cywilnej i administracyjnej, wymaga fizycznego złożenia skargi w sądzie lub organie wyborczym w terminie. Samo nadanie pocztą nie jest równoznaczne z wniesieniem skargi w terminie, jeśli pismo nie dotrze do adresata przed jego upływem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi

Strona wygrywająca

Państwowa Komisja Wyborcza

Strony

NazwaTypRola
Komitet Wyborczy [...]inneskarżący
Państwowa Komisja Wyborczaorgan_państwowyorgan

Przepisy (11)

Główne

k.wyb. art. 145 § § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Określa termin i tryb wnoszenia skargi na postanowienie o odrzuceniu sprawozdania finansowego.

k.wyb. art. 9 § § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Definiuje sposób liczenia terminów do wnoszenia dokumentów do sądu lub organu wyborczego.

k.wyb. art. 9 § § 2

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Reguluje sytuację, gdy koniec terminu przypada na dzień wolny od pracy.

k.wyb. art. 9 § § 3

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Określa godziny urzędowania przy dokonywaniu czynności wyborczych.

Pomocnicze

k.wyb. art. 144 § § 1 pkt 3

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Podstawa prawna odrzucenia sprawozdania finansowego.

k.wyb. art. 132 § § 3

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Przepis dotyczący pozyskiwania środków finansowych przez komitet wyborczy.

k.wyb. art. 129 § § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

k.wyb. art. 130

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

k.wyb. art. 134 § § 5

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

k.p.c. art. 165 § § 2

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dotyczący równoznaczności nadania pisma pocztą z wniesieniem go do sądu (w kontekście porównania z k.wyb.).

k.p.a. art. 57 § § 5

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

Przepis dotyczący zachowania terminu przez nadanie pisma pocztą (w kontekście porównania z k.wyb.).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga została wniesiona po terminie, ponieważ Kodeks wyborczy wymaga fizycznego złożenia pisma w sądzie, a nie tylko nadania go pocztą.

Odrzucone argumenty

Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego przez Państwową Komisję Wyborczą przy odrzucaniu sprawozdania finansowego.

Godne uwagi sformułowania

Kodeks wyborczy zawiera odmienną regułę ustalania zachowania terminu do dokonania określonej czynności przewidzianej prawem w porównaniu do procedury cywilnej lub administracyjnej. przepis art. 9 § 2 Kodeksu wyborczego - umieszczony w pierwszej części kodeksu wyborczego - pełni rolę ogólnej dyrektywy do sposobu liczenia wszelkich terminów związanych z wnoszeniem dokumentów do organów administracji wyborczej oraz do sądów orzekających w trybie wyborczym. wniesienie dokumentu do sądu oznacza dzień „złożenia (...) w sądzie.

Skład orzekający

Jolanta Strusińska-Żukowska

przewodniczący

Bogusław Cudowski

członek

Jolanta Frańczak

sprawozdawca

Beata Gudowska

członek

Jerzy Kuźniar

członek

Piotr Prusinowski

członek

Krzysztof Staryk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja terminów wnoszenia skarg w postępowaniach wyborczych zgodnie z Kodeksem wyborczym, odmienna od ogólnych zasad procedury cywilnej i administracyjnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowań wyborczych i interpretacji przepisów Kodeksu wyborczego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe mogą być niuanse proceduralne, zwłaszcza w kontekście wyborów i terminów. Pokazuje też, jak specyficzne przepisy (jak Kodeks wyborczy) mogą odbiegać od ogólnych zasad.

Termin wniesienia skargi w sprawach wyborczych: czy nadanie pocztą wystarczy?

Sektor

polityka

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III SW 12/16
POSTANOWIENIE
Dnia 18 października 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (przewodniczący)
‎
SSN Bogusław Cudowski
‎
SSN Jolanta Frańczak (sprawozdawca)
‎
SSN Beata Gudowska
‎
SSN Jerzy Kuźniar
‎
SSN Piotr Prusinowski
‎
SSN Krzysztof Staryk
w sprawie ze skargi Komitetu Wyborczego […]
‎
na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 22 sierpnia 2016 r. w przedmiocie odrzucenia sprawozdania finansowego,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 października 2016 r.,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Uchwałą z dnia 22 sierpnia 2016 r. Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie art. 144
§ 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.)
odrzuciła sprawozdanie finansowe Komitetu Wyborczego […] o przychodach, wydatkach i zobowiązaniach finansowych tego Komitetu, w tym o uzyskanych kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania, związanych z udziałem w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 25 października 2015 r., z powodu naruszenia art. 132
§ 3 Kodeksu wyborczego.
W uzasadnieniu uchwały podano, że Komitet Wyborczy […] wykazał w sprawozdaniu przychody w wysokości 52.500 zł, które pochodziły z wpłat od osób fizycznych oraz wydatki w kwocie 51.817,84 zł. Analiza sprawozdania finansowego Komitetu oraz załączonych do niego dokumentów finansowych potwierdziła, że część wydatków dokonywanych na rzecz Komitetu pokrywana była gotówką przez osoby fizyczne z ich środków własnych, a następnie środki te zwracane były tym osobom ze środków finansowych Komitetu. Potwierdzają to załączone do sprawozdania dokumenty wraz z odręcznymi adnotacjami dotyczącymi zwrotów wydatkowanych wcześniej przez osoby fizyczne środków. Powyższe wskazuje, że w trakcie prowadzenia kampanii wyborczej Komitet Wyborczy […] pozyskał środki finansowe w łącznej kwocie 2.959, 53 zł z pożyczek udzielanych mu przez osoby fizyczne.
Uchwała Państwowej Komisji Wyborczej została doręczona Komitetowi Wyborczemu w dniu 2 września 2016 r.
Na powyższą uchwałę skargę złożył pełnomocnik finansowy Komitetu Wyborczego […]. W skardze zarzucono:
1) naruszenie art. 144 § 1 pkt 3 Kodeksu wyborczego przez podanie nieprecyzyjnej podstawy prawnej odrzucenia sprawozdania finansowego bowiem z tak określonej podstawy prawnej można się jedynie domyślić, że podstawą formalną odrzucenia sprawozdania finansowego był przepis art. 144 § 1 pkt 3  Kodeksu wyborczego,
2) naruszenie art. 132 § 3 Kodeksu wyborczego w związku z art. 129 § 1, art. 130 i art. 134 § 5 Kodeksu wyborczego przez nieuzasadnione przyjęcie, że Komitet Wyborczy […]  pozyskiwał środki finansowe w łącznej wysokości 2.959,53 zł z pożyczek udzielanych przez osoby fizyczne.
Skarżący wniósł o uchylenie uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 22 sierpnia 2016 r. i przyjęcie sprawozdania finansowego. Skarga została nadana w dniu 16 września 2016 r. w polskiej placówce pocztowej i wpłynęła do Sądu Najwyższego w dniu 19 września 2016 r.
Państwowa Komisja Wyborcza w odpowiedzi na skargę podtrzymała swoje stanowisko zawarte w sentencji i uzasadnieniu uchwały i wniosła o oddalenie skargi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 145 § 1 Kodeksu wyborczego - w przypadku odrzucenia sprawozdania finansowego komitetu wyborczego przez Państwową Komisję Wyborczą pełnomocnik finansowy ma prawo, w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu sprawozdania, wnieść do Sądu Najwyższego skargę na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej w przedmiocie odrzucenia sprawozdania.
Artykuł 9 § 1 Kodeksu wyborczego stanowi zaś, że ilekroć w kodeksie jest mowa o upływie terminu do wniesienia skargi, odwołania lub innego dokumentu do sądu, organu wyborczego, urzędu gminy, konsula albo kapitana statku, należy przez to rozumieć dzień złożenia skargi, odwołania lub innego dokumentu w sądzie, organowi wyborczemu, w urzędzie gminy, w konsulacie lub kapitanowi statku. Stosownie do § 2 tego artykułu - jeżeli koniec terminu wykonania czynności określonej w kodeksie przypada na sobotę albo na dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa pierwszego roboczego dnia po tym dniu. Natomiast § 3 tego artykułu stanowi, że jeżeli kodeks nie stanowi inaczej, czynności wyborcze określone kalendarzem wyborczym oraz czynności, o których mowa w § 1, są dokonywane w godzinach urzędowania sądów, organów wyborczych, urzędów gmin oraz konsulatów.
Wobec tego termin do złożenia skargi, o którym mowa w art. 145 § 1 Kodeksu wyborczego, jest zachowany tylko wówczas, gdy skarga na  postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o odrzuceniu sprawozdania finansowego została fizycznie wniesiona (złożona) przez pełnomocnika finansowego Komitetu Wyborczego do Sądu Najwyższego w okresie 14 dni od dnia otrzymania uchwały Państwowej Komisji Wyborczej, bądź w tym terminie dotarła do Sądu Najwyższego skarga wniesiona w drodze pocztowej. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2016 r., III SW 6/16 (niepublikowanym) uwypuklił, że „Kodeks wyborczy zawiera odmienną regułę ustalania zachowania terminu do dokonania określonej czynności przewidzianej prawem w porównaniu do procedury cywilnej lub administracyjnej. Przepis art. 165 § 2 k.p.c. (w aktualnym brzmieniu) stanowi bowiem, że oddanie pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012  r. - Prawo pocztowe lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Podobnie ujmuje to art. 57 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (obecny jednolity tekst.: Dz.U. z 2016 r., poz. 23), zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: 1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru; 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe; 3) złożone w polskim urzędzie konsularnym; 4) złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej; 5)  złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku; 6) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego. W ocenie Sądu Najwyższego, ustawodawca w Kodeksie wyborczym w sposób celowy unormował omawianą kwestię w sposób odmienny od powszechnie przyjętej z uwagi na szczególną materię, którą reguluje Kodeks wyborczy oraz w celu zmotywowania uczestników postępowań wyborczych do rozważnego i sprawnego działania.
Takie stanowisko zaprezentował również Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 lipca 2013 r., Ts 194/12 (OTK-B nr 4, poz. 407), uznając, że „przepis art. 9 § 2 Kodeksu wyborczego - umieszczony w pierwszej części kodeksu wyborczego - pełni rolę ogólnej dyrektywy do sposobu liczenia wszelkich terminów związanych z wnoszeniem dokumentów do organów administracji wyborczej oraz do sądów orzekających w trybie wyborczym. Z tego powodu w przepisie tym stanowi się o „skardze, odwołaniu lub innym dokumencie” oraz o „sądzie” i „organie wyborczym”. Przy ocenie zarzutu niekonstytucyjności zwrotu „dzień złożenia (...) odwołania”, należy uwzględnić to, że ustawodawca
expressis verbis
doprecyzowuje, iż wniesienie dokumentu do sądu oznacza dzień „złożenia (...) w sądzie. Takie sformułowanie przepisu nie może budzić wątpliwości co do intencji ustawodawcy i jest regulacją odrębną (a przy tym ma charakter
lex specialis
) od unormowania doręczeń przewidzianego w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego. Nadto wymóg złożenia dokumentu w sądzie wynika z reżimu postępowań wszczynanych w trybie wyborczym, które - jako prowadzone co do zasady w toku kampanii wyborczej - wymagają przyspieszonego procedowania” (por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2011 r., III SW 27/11,OSNP 2012 nr 11-12, poz. 157 oraz z dnia 23 lutego 2016 r., III SW 2/16, niepublikowane).
Suma powyższych rozważań prowadzi do wniosku, że skarga wniesiona przez
pełnomocnika finansowego Komitetu Wyborczego […], od uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 22 sierpnia 2016 r. o odrzuceniu sprawozdania finansowego, podlega odrzuceniu jako spóźniona. Skoro uchwała została doręczona Komitetowi Wyborczemu w dniu 2 września 2016 r., to koniecznym dla zachowania terminu, o którym mowa w art.
145 § 1 Kodeksu wyborczego, było złożenie skargi w Sądzie Najwyższym najpóźniej w dniu 16 września 2016 r. Tymczasem skarga tego dnia została nadana w polskiej placówce pocztowej, zaś wpłynęła do Sądu Najwyższego w dniu 19 września 2016 r., a zatem po upływie ustawowego terminu (art. 145 § 1 w związku z art. 9 Kodeksu wyborczego) do jej wniesienia.
kc

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI