VII SA/Wa 2279/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2016-07-29
NSAAdministracyjneŚredniawsa
prawo pomocypostępowanie administracyjnesąd administracyjnyskarżącyumorzenie postępowaniaochrona zabytkówp.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy, ponieważ wniosek został złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania głównego.

Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy po tym, jak jego skarga na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego została prawomocnie oddalona przez WSA. Sąd uznał, że zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony tylko do momentu prawomocnego zakończenia postępowania. Ponieważ postępowanie główne zostało zakończone przed złożeniem wniosku, sąd umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

Skarżący, T. S., złożył skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odmawiające wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił tę skargę wyrokiem z dnia 14 maja 2015 r., który uprawomocnił się 16 czerwca 2015 r. Następnie, pismem z dnia 27 lutego 2016 r., skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie. Sąd administracyjny, analizując przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), w szczególności art. 243 § 1 i art. 249a, stwierdził, że prawo pomocy może być przyznane stronie jedynie do momentu prawomocnego zakończenia postępowania. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania głównego, sąd uznał, że rozpoznanie wniosku jest niemożliwe. Powołując się na ugruntowane orzecznictwo NSA, sąd postanowił umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 249a p.p.s.a., który przewiduje umorzenie, gdy rozpoznanie wniosku stało się zbędne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może być rozpoznany po prawomocnym zakończeniu postępowania głównego.

Uzasadnienie

Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 243 § 1 w zw. z art. 249a) przewidują możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy tylko do momentu prawomocnego zakończenia sprawy. Po tym terminie rozpoznanie wniosku staje się zbędne, co skutkuje jego umorzeniem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (4)

Główne

p.p.s.a. art. 243 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

p.p.s.a. art. 249a

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 260

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W przypadku wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie to przysługuje zażalenie. Przepis ten w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2015 r. stosuje się do postępowań zainicjowanych przed 15 sierpnia 2015 r.

Ustawa o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 2

Do postępowań sądowych zainicjowanych przed dniem 15 sierpnia 2015 r. stosuje się przepis art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania głównego podlega umorzeniu jako zbędny.

Godne uwagi sformułowania

Ustawodawca przewidział zatem możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy wyłącznie do zakończenia sprawy prawomocnym orzeczeniem brak jest zatem podstaw do jego rozpoznawania, co znajduje odzwierciedlenie w ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Skład orzekający

Mariola Kowalska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących terminu składania wniosków o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy wniosek o prawo pomocy złożono po prawomocnym zakończeniu postępowania głównego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z prawem pomocy, co jest istotne dla prawników procesowych, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VII SA/Wa 2279/14 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-07-29
Data wpływu
2014-10-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Mariola Kowalska. /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Sygn. powiązane
II OZ 1003/16 - Postanowienie NSA z 2016-10-05
Skarżony organ
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku
Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy
Uzasadnienie
T. S., nazywany dalej "skarżącym" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2015 r., oddalającym wniesioną skargę. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne z dniem 16 czerwca 2015 r. Skarżący pismem z dnia 27 lutego 2016 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie to przysługuje zażalenie. Stosownie do art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz.658) do postępowań sądowych zainicjowanych przed dniem 15 sierpnia 2015 r. stosuje się przepis art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej powołaną ustawą.
Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Ustawodawca przewidział zatem możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy wyłącznie do zakończenia sprawy prawomocnym orzeczeniem - wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. W przypadku złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego, brak jest zatem podstaw do jego rozpoznawania, co znajduje odzwierciedlenie w ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, m.in. w postanowieniu z dnia 25 listopada 2009 r. sygn. akt I OZ 1082/09, w którym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego stanowi przesłankę do umorzenia postępowania w tym zakresie. Należy zauważyć w tym miejscu, że jak stanowi art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Należy zatem stwierdzić, że merytoryczne rozpoznanie wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy nie jest możliwe ze względu na fakt, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało prawomocnie zakończone przed złożeniem tego wniosku. Dlatego też, w świetle art. 243 § 1 w zw. z art. 249a p.p.s.a., postępowanie w tym zakresie należy umorzyć.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 243 § 1 i art. 249a w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI