III SPP 6/10

Sygn. akt III SPP 6/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 22 kwietnia 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Andrzej Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Zbigniew Hajn 
SSN Jerzy Kwaśniewski 
 
w sprawie ze skargi M. J. 
na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w […] 
w sprawie I ACa …/08, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 kwietnia 2010 r., 
 
 
 
oddala skargę. 
 
Uzasadnienie: 
 
M. J., dalej jako „skarżący” w skardze na naruszenie prawa strony do 
rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wniósł 
o stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w sprawie I ACa 
…/08 nastąpiła przewlekłość postępowania, przyznanie od Skarbu Państwa na 
rzecz skarżącego sumy pieniężnej  w wysokości 20.000 zł. 
W uzasadnieniu skargi podniósł miedzy innymi, że Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 
5 lutego 2008 r. oddalił powództwo skarżącego przeciwko Skarbowi Państwa o 
odszkodowanie i zadośćuczynienie. W dniu 10 marca 2008 r. skarżący wniósł 
apelację od tego wyroku, wnosząc o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu 
Apelacyjnego na podstawie art. 49 k.p.c. Zarządzeniem z dnia 29 maja 2008 r. 
wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez imienne wskazanie 
sędziów, których on dotyczy oraz podanie, w stosunku do każdego z sędziów, 

 
 
2 
przyczyn wyłączenia. Skarżący w piśmie z dnia 23 czerwca 2008 r. wniósł o 
wyłączenie imiennie określonych sędziów Sądu Apelacyjnego, którzy  orzekali w 
sprawach lustracyjnych skarżącego. Dnia 4 lutego 2009 r. skarżący, powołując się 
na art. 45 ust. 1 i art. 8 ust. 2  Konstytucji ponownie wystąpił o wyłączenie 
wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego. Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2009 r. 
wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku z 4 lutego 2009 r.  poprzez imienne 
wskazanie sędziów, których on dotyczy oraz podanie, w stosunku do każdego z 
sędziów, przyczyn wyłączenia; zaskarżenie zostało doręczone skarżącemu dnia 18 
lutego 2009 r.. W tym samym dniu skarżący wniósł do prezesa Sądu Apelacyjnego 
o podanie imiennej listy sędziów Sądu Apelacyjnego, a pismem z dnia 24 lutego 
2009 r. – o przedłużenie terminu do uzupełnienia wniosku  z 4 lutego 2009 r. 
Prezes Sądu Apelacyjnego doręczył skarżącemu, przy piśmie z dnia 19 lutego 
2009 r.,( doręczonym skarżącemu 4 marca 2009 r.), listę sędziów Sądu 
Apelacyjnego w Warszawie. Zarządzeniem z dnia 4 marca 2009 r., doręczonym 
dnia 18 marca 2009 r. zarządzono zwrot wniosku z 4 lutego 2009 r. wobec 
nieuzupełnienia jego braków formalnych, przy czym podano, że w razie 
uzupełnienia powyższych braków, wniosek zostanie przyjęty z datą uzupełnienia i 
zostanie mu nadany bieg procesowy. Wniosek zosta uzupełniony dnia 10 marca 
2009 r. W tym dniu skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziów Sadu 
Apelacyjnego na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c. 
Według skarżącego, w takim stanie rzeczy nastąpiło naruszenie prawa skarżącego 
do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, 
ponieważ „postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż jest to konieczne dla 
wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla 
rozstrzygnięcia sprawy.” 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 
czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w 
postępowaniu 
przygotowawczym 
prowadzonym 
lub 
nadzorowanym 
przez 
prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, 

 
 
3 
poz. 1483 z późn. zm.) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w 
postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do 
rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie trwa dłużej to 
konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są 
istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne dla załatwienia 
sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego 
(przewlekłość postępowania).  
O przewlekłości postępowania decyduje ocena całego okresu podejmowania 
czynności przez dany sąd. Przewlekłość zachodzi wtedy, gdy okres ten przekracza 
rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości czynności 
podjętych przez sąd, charakteru sprawy, stopnia faktycznej i prawnej jej zawiłości, 
znaczenia dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz 
zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość 
postępowania (art. 2 ust. 2 tej ustawy).  
W niniejszej sprawie jest niesporne, że skarżący dnia 10 marca 2008 r. 
wniósł do Sądu Apelacyjnego apelację od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 
lutego 2008 r., oddalającego powództwo skarżącego o odszkodowanie i 
zadośćuczynienie, wnosząc jednocześnie o wyłączenie – na podstawie art. 49 
k.p.c. – wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego od udziału w sprawie. Skarżący 
złożył wnioski o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego od udziału w 
sprawie, kolejno dnia 4 lutego 2009 r. i 10 marca 2009 r., z tym  że ten ostatni 
wniosek oparty był na przepisie art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c. 
W niniejszej sprawie jest niesporne, że sprawa nie została załatwiona przez 
Sąd Apelacyjny w terminie dwóch lat, licząc od dnia jej wpływu do Sądu 
Apelacyjnego do dnia wpływu skargi do Sądu Najwyższego. Jednakże w niniejszej 
sprawie nie ma przewlekłości postępowania w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy, 
ponieważ oceniając, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, Sąd 
Najwyższy uwzględnił między innymi zachowanie się skarżącego, który wielokrotnie 
żądał wyłączenia wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego od udziału w sprawie, 
ostatnio dnia 10 marca 2009 r., oraz konieczność rozstrzygnięcia przez właściwy 
sąd o wyłączeniu sędziów, co wymaga miedzy innymi złożenia wyjaśnień przez 
każdego sędziego, którego wniosek dotyczy ( art. 52 § 2 k.p.c.). W tych 

 
 
4 
okolicznościach nie można uznać, że Sąd Apelacyjny podejmując czynności 
procesowe w związku z wnioskiem skarżącego z dnia 10 marca 2009 r. o 
wyłączenie wszystkich sędziów Sadu Apelacyjnego opóźnia się z podejmowaniem 
tych czynności do tego stopnia, że powoduje to przewlekłość całego postępowania 
przed Sądem Apelacyjnym. 
Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.