III SPP 51/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy zwrócił skargę na przewlekłość postępowania, ponieważ została ona złożona przez stronę nieposiadającą obowiązkowego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.
R. G. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w […]. Skarga została złożona osobiście przez skarżącego, który nie posiadał kwalifikacji do reprezentowania strony w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Zgodnie z przepisami, skargi tego typu wymagają obowiązkowego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego. Ponieważ skarżący nie spełnił tego wymogu, Sąd Najwyższy zarządził zwrot skargi.
W niniejszej sprawie R. G. złożył skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Sąd Apelacyjny w […]. Skarga została złożona osobiście przez skarżącego, który nie był reprezentowany przez adwokata ani radcę prawnego, co jest wymogiem w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawach dotyczących skargi na przewlekłość postępowania sądowego. Sąd Najwyższy, powołując się na przepisy ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące obowiązkowego zastępstwa procesowego, stwierdził, że skarga została złożona z naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 130 § 5 k.p.c., pisma procesowe sporządzone z naruszeniem przepisów o obowiązkowym zastępstwie podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków. Sąd uznał, że zwrot skargi powinien nastąpić już na etapie sądu niższej instancji, jeśli nie spełnia ona wymogów formalnych. W związku z tym, Sąd Najwyższy zarządził zwrot skargi R. G.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, skarga na przewlekłość postępowania sądowego, złożona z naruszeniem przepisów o obowiązkowym zastępstwie procesowym przez adwokata lub radcę prawnego, podlega zwrotowi.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że skarga na przewlekłość postępowania, do rozpoznania której właściwy jest Sąd Najwyższy, sporządzona z naruszeniem art. 87¹ k.p.c. (obowiązkowe zastępstwo procesowe), podlega zwrotowi przez sąd apelacyjny bez wzywania do usunięcia braków, na podstawie art. 130 § 5 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zwrot skargi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. G. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (4)
Główne
u.s.n.p.z. art. 4 § ust. 2
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Właściwość Sądu Najwyższego do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.
k.p.c. art. 87¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego przed Sądem Najwyższym w postępowaniu ze skargi na przewlekłość postępowania sądowego.
k.p.c. art. 130 § § 5
Kodeks postępowania cywilnego
Pisma procesowe sporządzone z naruszeniem przepisów o obowiązkowym zastępstwie podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków.
Pomocnicze
u.s.n.p.z. art. 8 § ust. 2
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Stosowanie odpowiednio przepisów o postępowaniu zażaleniowym w sprawach nieuregulowanych w ustawie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga złożona z naruszeniem przepisów o obowiązkowym zastępstwie procesowym podlega zwrotowi.
Godne uwagi sformułowania
Pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art. 87¹ k.p.c. podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nie można uznać, aby co do skargi na przewlekłość postępowania ustawa stanowiła inaczej.
Skład orzekający
Józef Iwulski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie zwrotu skargi na przewlekłość postępowania z powodu braku obowiązkowego zastępstwa procesowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze skargą na przewlekłość postępowania, co jest istotne dla prawników praktyków, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Brak adwokata to powód do zwrotu skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III SPP 51/16 ZARZĄDZENIE Dnia 2 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Iwulski w sprawie ze skargi R. G. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w […] w sprawie III AUa […] , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 czerwca 2016 r., zarządza zwrot skargi. Uzasadnienie W dniu 12 lutego 2016 r. R. G. złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie III AUa […] Sądu Apelacyjnego w […]. Skarga została złożona osobiście przez skarżącego, który nie ma kwalifikacji, o których mowa w art. 87 1 k.p.c. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym - właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Najwyższy. W sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy (art. 8 ust. 2 tej ustawy). Obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu cywilnym (art. 87 1 § 1 k.p.c.) obowiązuje przed Sądem Najwyższym w postępowaniu ze skargi na przewlekłość postępowania sądowego (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04, OSNP 2005 nr 5, poz. 71 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2012 r., I CSP 2/12, LEX nr 1228581). Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art. 87 1 k.p.c. podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 130 § 5 k.p.c.). Nie można uznać, aby co do skargi na przewlekłość postępowania ustawa stanowiła inaczej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2006 r., III CZ 5/06, LEX nr 584755; z dnia 30 stycznia 2007 r., IV CZ 116/06, LEX nr 609973 oraz z dnia 6 listopada 2008 r., III CZ 35/08, LEX nr 484724). Skarga na przewlekłość nie jest bowiem zażaleniem ani żadnym innym środkiem zaskarżenia a odpowiednie stosowanie przepisów o postępowaniu zażaleniowym oznacza, że ma do niej wprost zastosowanie art. 130 § 5 k.p.c., za czym przemawiają również względy funkcjonalne. Skoro obowiązkowe zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych dotyczy czynności procesowych związanych z postępowaniem przez Sądem Najwyższym podejmowanych przed sądem niższej instancji (art. 87 1 § 1 k.p.c.), to zwrot skargi na przewlekłość postępowania sporządzonej z naruszeniem tego przepisu powinien nastąpic już w postępowaniu przed tym sądem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2005 r., III CZ 99/05, LEX nr 677763 oraz z dnia 7 listopada 2008 r., II CZ 77/08, Monitor Prawniczy 2010 nr 10 - dodatek, s. 32, z komentarzem R. Roszkowskiego). Przyjęcie odmiennego stanowiska zgodnie z którym skargę na przewlekłość postępowania sporządzoną osobiście przez stronę może zwrócić dopiero Sąd Najwyższy, powodowałoby, że wszystkie skargi dotknięte takim brakiem, musiałyby być przedstawiane Sądowi Najwyższemu w celu dokonania ich zwrotu. Biorąc pod uwagę wykładnię celowościową i postulat racjonalności ustawodawcy należy taki pogląd odrzucić (tak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 6 kwietnia 2006 r., IV CZ 30/06, LEX nr 1104887). Powyższe prowadzi do konkluzji, że skarga na przewlekłość postępowania, do rozpoznania której właściwy jest Sąd Najwyższy (art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.), sporządzona z naruszeniem art. 87 1 k.p.c., podlega zwrotowi przez sąd apelacyjny bez wzywania do usunięcia braków (art. 130 § 5 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.). Ponieważ Sąd Apelacyjny nie dokonał tej czynności, na podstawie art. 130 § 5 k.p.c. zarządzono jak na wstępie. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI