III SPP 50/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy orzekł, że zakończenie postępowania nie czyni bezprzedmiotowym rozstrzygnięcia skargi na przewlekłość, przyznając skarżącemu 1000 zł zadośćuczynienia.
Józef P. złożył skargę na przewlekłość postępowania apelacyjnego w sprawie o świadczenie emerytalne, domagając się stwierdzenia przewlekłości i 10 000 zł zadośćuczynienia. Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie wniósł o umorzenie postępowania, argumentując, że prawomocny wyrok z grudnia 2007 r. zakończył sprawę co do istoty. Sąd Najwyższy uznał jednak, że zakończenie postępowania nie usuwa zasadności skargi na zwłokę, która istniała przed wydaniem wyroku, i przyznał skarżącemu 1000 zł.
Skarżący Józef P. wniósł skargę na przewlekłość postępowania apelacyjnego przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie dotyczącej wysokości świadczenia emerytalnego. Skarżący zarzucił sądowi opóźnienie w rozpoznaniu apelacji złożonej w sierpniu 2006 r. od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie, który oddalił jego odwołanie od decyzji ZUS. Domagał się stwierdzenia przewlekłości i przyznania 10 000 zł zadośćuczynienia. Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie wniósł o umorzenie postępowania, powołując się na prawomocny wyrok z grudnia 2007 r. oddalający apelację, który zakończył postępowanie w sprawie co do istoty. Sąd Najwyższy nie zgodził się z tym stanowiskiem. Stwierdził, że dopuszczalność skargi ocenia się według stanu z chwili jej wniesienia, a wówczas istniała uzasadniona podstawa do jej wniesienia z powodu braku rozprawy apelacyjnej przez ponad rok. Wydanie wyroku po wniesieniu skargi nie usunęło trwającej wcześniej nieuzasadnionej zwłoki i nie uczyniło zbędnym orzeczenia w przedmiocie skargi. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek o stwierdzenie przewlekłości oraz wniosek o przyznanie zadośćuczynienia pozostały aktualne. Przyznając 1000 zł zadośćuczynienia, Sąd Najwyższy wziął pod uwagę okoliczności sprawy, w tym fakt przeprowadzenia rozprawy krótko po wniesieniu skargi oraz znaczenie opóźnionego rozstrzygnięcia dla strony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wydanie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie nie powoduje zbędności rozstrzygnięcia o zasadności skargi na przewlekłość.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że dopuszczalność skargi ocenia się według stanu z chwili jej wniesienia. Wydanie wyroku po wniesieniu skargi nie usuwa trwającej wcześniej nieuzasadnionej zwłoki i nie czyni zbędnym orzeczenia w przedmiocie skargi, w szczególności wniosku o stwierdzenie przewlekłości i przyznanie zadośćuczynienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uwzględnienie skargi w części
Strona wygrywająca
Józef P.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Józef P. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Skarb Państwa - Sąd Apelacyjny w Krakowie | instytucja | uczestnik postępowania (Prezes Sądu Apelacyjnego) |
Przepisy (6)
Główne
u.s.n.p. art. 2
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Stwierdza, że skarga jest zasadna, gdy w postępowaniu nastąpiła przewlekłość.
u.s.n.p. art. 12 § 2
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Określa konsekwencję uwzględnienia skargi - stwierdzenie przewlekłości.
u.s.n.p. art. 12 § 4
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Określa konsekwencję uwzględnienia skargi - przyznanie sumy pieniężnej.
Pomocnicze
u.s.n.p. art. 10 § 3
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Reguluje udział Prezesa Sądu w sprawie.
k.p.c. art. 355 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy umorzenia postępowania.
k.p.c. art. 361
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy umorzenia postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zakończenie postępowania w sprawie głównej po wniesieniu skargi nie czyni skargi bezprzedmiotową. Dopuszczalność skargi ocenia się według stanu z chwili jej wniesienia. Istnienie przewlekłości w momencie wniesienia skargi uzasadnia jej rozpoznanie.
Odrzucone argumenty
Prawomocne zakończenie postępowania w sprawie głównej czyni skargę na przewlekłość zbędną i niedopuszczalną.
Godne uwagi sformułowania
Wydanie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, w której wniesiona została skarga na przewlekłość postępowania sądowego, nie powoduje zbędności (bezprzedmiotowości) rozstrzygnięcia o zasadności skargi. O dopuszczalności tej skargi przesądza stan rzeczy istniejący w chwili jej wniesienia.
Skład orzekający
Kazimierz Jaśkowski
przewodniczący
Krystyna Bednarczyk
członek
Jerzy Kwaśniewski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności skargi na przewlekłość mimo zakończenia postępowania w sprawie głównej oraz zasady przyznawania zadośćuczynienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zakończenia postępowania po wniesieniu skargi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje ważną zasadę procesową dotyczącą skarg na przewlekłość, która jest istotna dla każdego, kto doświadczył opóźnień w sądzie. Pokazuje, że nawet po zakończeniu sprawy można dochodzić rekompensaty za zwłokę.
“Czy można skarżyć sąd za przewlekłość, nawet jeśli sprawa jest już zakończona?”
Dane finansowe
WPS: 10 000 PLN
zadośćuczynienie: 1000 PLN
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPostanowienie z dnia 25 stycznia 2008 r. III SPP 50/07 Wydanie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, w której wnie- siona została skarga na przewlekłość postępowania sądowego, nie powoduje zbędności (bezprzedmiotowości) rozstrzygnięcia o zasadności skargi. Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN Krystyna Bednarczyk, Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi Józefa P. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyj- nego w Krakowie [...], z udziałem Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie 1. s t w i e r d z i ł, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie [...] nastąpiła przewlekłość; 2. przyznał skarżącemu od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Krakowie 1.000 zł (jeden tysiąc). U z a s a d n i e n i e Józef P. wniósł skargę na przewlekłość w postępowaniu sądowym domagając się stwierdzenia, że postępowanie przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie o wysokość świadczenia emerytalnego toczące się na skutek apelacji wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnowie z dnia 28 czerwca 2006 r. jest prowadzone przewlekle. W uzasadnieniu skargi skarżą- cy podniósł, że wyrokiem z dnia 28 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnowie oddalił jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w N.S. z dnia 27 lutego 2006 r. Skarżący wniósł apelację od wskazanego wyroku w sierpniu 2006 r. do Sądu Apelacyjnego w Krako- wie. Pomimo upływu ponad roku Sąd nie poinformował skarżącego o dniu rozpatry- wania apelacji i ewentualnych przyczynach opóźnienia. Skarżący wniósł o przyzna- 2 nie mu kwoty 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia za przewlekle prowadzone postę- powanie. Na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na na- ruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nie- uzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) swój udział w sprawie zgłosił Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, wnosząc o umorzenie postępowania wywo- łanego wniesieniem skargi. Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie podniósł, że w sprawie objętej skargą na przewlekłość postępowania w dniu 4 grudnia 2007 r. za- padł prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie oddalający apelację. W sprawie tej skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, a zatem z chwilą wydania pra- womocnego wyroku postępowanie się zakończyło. Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie powołał się na uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Naj- wyższego z dnia 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04 (OSNP 2005 nr 5, poz. 71), w którym stwierdzono, że postępowanie ze skargi na przewlekłość postępowania jest postępowaniem incydentalnym w ramach postępowania co do istoty sprawy, a jego celem jest przeciwdziałanie przewlekłości postępowania w czasie jego trwania i ewentualnie przyznanie odpowiedniej sumy pieniężnej jako wstępnej (tymczasowej) rekompensaty. Zdaniem Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie z powyższego wy- nika, że prawomocne zakończenie postępowania w sprawie (co do istoty) czyni zbędnym orzeczenie w przedmiocie skargi, zatem stosownie do art. 355 § 1 w związku z art. 361 k.p.c. postępowanie wywołane wniesieniem skargi powinno być umorzone. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Nie ma racji w zajętym w sprawie stanowisku Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, że rozpatrywana skarga strony jest niedopuszczalna dlatego, że w dniu 4 grudnia 2007 r., to jest już po wniesieniu skargi, została przeprowadzona rozprawa apelacyjna, na której nieprzeprowadzenie skarżył się ubezpieczony. O dopuszczal- ności tej skargi przesądza stan rzeczy istniejący w chwili jej wniesienia, a wówczas miała miejsce zarzucona w skardze i nie kwestionowana w stanowisku Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie sytuacja braku przeprowadzenia rozprawy apelacyjnej pomimo upływu 14 miesięcy od wniesienia przez stronę apelacji. Stwierdzony stan rzeczy stanowił zasadną podstawę skargi stosownie do art. 2 ustawy z dnia 17 3 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Wydanie przez Sąd Apelacyjny w Krakowie wyroku w dniu 4 grudnia 2007 r., a więc po wniesieniu rozpatrywanej skargi, nie usunęło trwającej poprzednio nieuza- sadnionej zwłoki w przeprowadzeniu rozprawy apelacyjnej i w związku z tym nie spowodowało „zbędności orzeczenia w przedmiocie skargi”. Skarga była bowiem zasadna, natomiast wobec prawomocnego już zakończenia postępowania, straciłaby aktualność wyłącznie potrzeba zalecenia podjęcia odpowiednich czynności, o których mowa w art. 12 ust. 3 powołanej ustawy. Nie ma natomiast takiej zbędności wniosek skargi stanowiący - zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy - konsekwencję uwzględnienia podstawy skargi, tj. wniosek o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania. Podobnie nie stał się bezprzedmioto- wy wniosek dotyczący przyznania odpowiedniej sumy pieniężnej jako konsekwencji uwzględnienia skargi na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy. Przyznając na podstawie ostatnio wymienionego przepisu kwotę 1.000 zł Sąd Najwyższy uwzględnił okolicz- ności sprawy, a zwłaszcza fakt przeprowadzenia rozprawy apelacyjnej niedługo po wniesieniu skargi, a także charakter sprawy i znaczenie wydanego ze zwłoką roz- strzygnięcia dla skarżącej strony, które prawomocnie ustaliło brak zasadności żąda- nej w sprawie głównej ochrony. W konsekwencji Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. ========================================
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI