III SPP 33/04

Sygn. akt III SPP 33/04 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 17 listopada 2004 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) 
SSN Beata Gudowska (sprawozdawca) 
SSN Zbigniew Hajn 
 
 
w sprawie ze skargi Z. P. 
na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w [..] sygn. akt I ACz …/04, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 listopada 2004 r., 
 
 
odrzuca skargę. 
 
Uzasadnienie 
 
 
Z. P., powołując się na ustawę z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na 
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez 
nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843) wniósł o stwierdzenie 
przewlekłości postępowania w toczącej się przed Sądem Apelacyjnym   (I Acz ../04) 
sprawie z jego powództwa przeciwko Prokuraturze Rejonowej w C. o zapłatę, 
podnosząc, że przewlekłość nastąpiła z powodu „braku sprecyzowania kryteriów 
dających podstawę do zwolnienia od kosztów postępowania i ustanowienia 
adwokata z urzędu oraz z powodu przypadków obrazy prawdy materialnej i 
ewidentnego braku zrozumienia istoty obiektywnych faktów”. W skardze żądał 
zasądzenia od Skarbu Państwa na swą rzecz kwoty 10.000 zł. 
 

 
 
2 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:  
 
 
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na 
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez 
nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843)  strona może wnieść skargę o 
stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej 
prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w 
tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności 
faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż 
to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania 
orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).  
Stosownie do art. 8 ust. 2 tej ustawy, do postępowania toczącego się na 
skutek tej skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym 
obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. W przypadku skargi 
rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy niezbędne jest w tym zakresie sięgnięcie do 
przepisów o postępowaniu zażaleniowym w sprawach cywilnych regulujących 
zdolność postulacyjną strony. Zgodnie z art. 39318 § 3 k.p.c., do zażalenia 
wnoszonego do Sądu Najwyższego stosuje się odpowiednio przepis art. 3932 k.p.c., 
co oznacza, że zażalenie powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego 
adwokatem lub radcą prawnym (art. 39318 § 3  w związku z art. 3932 § 1 k.p.c.), 
chyba że stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, 
notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną 
lub jej przedstawicielem jest adwokat lub radca prawny (art. 39318 § 3  w związku z 
art. 3932 § 2 k.p.c.). 
Pogląd ten został potwierdzony w mającej moc zasady prawnej uchwale 
składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2004 r., III SPP 
42/04 (dotychczas niepublikowanej) stwierdzającej, że do skargi na przewlekłość 
postępowania, uregulowanej w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na 
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez 
nieuzasadnionej zwłoki, rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy w sprawie cywilnej, 
stosuje się przymus adwokacko-radcowski (art. 3932 k.p.c.). 

 
 
3 
 
Tak więc skarga – w zakresie, w którym odnosi się do przewlekłości 
postępowania przed Sądem Apelacyjnym – wniesiona do Sądu Najwyższego z 
pominięciem 
przymusu 
adwokacko-radcowskiego, 
podlega 
odrzuceniu 
na 
podstawie art. 39318 § 3 w związku z art. 397 § 2 i art. 373 k.p.c. oraz w związku z 
art.  9 ust. 2 cyt. ustawy.