III SPP 27/11

Sygn. akt III SPP 27/11 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 9 września 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący) 
SSN Zbigniew Korzeniowski 
SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca) 
 
w sprawie ze skargi J. K. 
na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego […] 
w sprawie I ACa …/09, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 września 2011 r., 
 
 
1. oddala skargę; 
2. oddala wniosek pełnomocnika skarżącego adwokata E. D.  
o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu.  
 
 
Uzasadnienie 
 
Powód J. K. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem 
Apelacyjnym w sprawie I ACa …/09, podnosząc że wyrok w tej sprawie zapadł 14 
grudnia 2009 r., a skarżący w dniu 18 grudnia 2009 r. złożył wniosek o doręczenie 
mu tego orzeczenia z uzasadnieniem. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2009 r. 
Sąd Apelacyjny odrzucił wniosek, stwierdzając że pismo w tym przedmiocie zostało 
nadane w placówce pocztowej 13 grudnia 2009 r., a więc przed dniem wydania 
wyroku. Powód złożył w dniu 30 stycznia 2009 r. zażalenie na to postanowienie, 
bowiem faktyczną datą nadania przesyłki był dzień 18 grudnia 2009 r. Sąd 

 
 
2 
Apelacyjny uznał zażalenie za uzasadnione, wobec czego postanowieniem z dnia 8 
lutego 2010 r. uchylił swoje postanowienie z dnia 30 grudnia 2009 r. 
W ocenie skarżącego, na skutek błędnego ustalenia przez Sąd Apelacyjny 
daty nadania wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, doszło do opóźnienia 
w złożeniu skargi kasacyjnej, co naruszyło jego prawo do rozpoznania sprawy w 
rozsądnym terminie. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Zbadanie wskazanego w skardze postępowania Sądu Apelacyjnego przez 
Sąd Najwyższy w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o 
skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu 
przygotowawczym 
prowadzonym 
lub 
nadzorowanym 
przez 
prokuratora 
i 
postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze 
zm.) możliwe było jedynie w aspektach sprawności tego postępowania - czy nie 
zostało naruszone prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej 
zwłoki. Zakres takiego badania odpowiadającego przedmiotowi skargi i jej celom 
(por. art. 1 ust. 1 i art. 2 powołanej ustawy) dotyczy naruszenia prawa do 
rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w sprawie 
trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i 
prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Sposobami badania, czy nie 
doszło do przewlekłości postępowania jest w szczególności ocena terminowości i 
prawidłowości czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie 
rozstrzygnięcia co do istoty.  
Z utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że w trybie skargi 
dotyczącej naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej 
zwłoki Sąd Najwyższy nie kontroluje merytorycznie rozstrzygnięć Sądu (por. np. 
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2010 r., III SPP 22/10, LEX 
nr 694241), a ocenie pod kątem przewlekłości postępowania podlega czas trwania 
całości postępowania, a nie terminowość podejmowania przez sąd poszczególnych 
czynności. Nie wyklucza to możliwości stwierdzenia przewlekłości postępowania z 
powodu nieterminowości podjęcia przez sąd jednej czynności, ale jest to możliwe 

 
 
3 
tylko wtedy, gdy opóźnienie w wykonaniu tej czynności jest tak znaczne, że 
powoduje przewlekłość całego postępowania. Nie zachodzi to w rozpoznawanej 
sprawie. Nadto zauważyć trzeba, że skarga została wniesiona po otrzymaniu przez 
skarżącego uzasadnienia wyroku, przez co nie może prowadzić do realizacji 
podstawowego celu skargi na przewlekłość postępowania, którym jest nadanie 
sprawie odpowiednio szybkiego biegu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 
lipca 2009 r., III SPP 14/09, LEX nr 551875). 
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 12 ust. 1 
powołanej ustawy postanowił jak w punkcie 1 sentencji. 
Odnośnie natomiast do wniosku adwokata reprezentującego skarżącego z 
urzędu w niniejszym postępowaniu o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego 
wskazać należy, że stosownie do treści § 20 rozporządzenia Ministra 
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności 
adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy 
prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wniosek o 
przyznanie 
kosztów 
nieopłaconej 
pomocy 
prawnej 
powinien 
zawierać 
oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Nie ulega 
wątpliwości, iż z treści przepisu wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić 
wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie 
oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim 
wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Brak takiego 
oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do 
wynagrodzenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 
czerwca 2008 r., I OZ 390/08, LEX nr 493827 i z dnia 28 sierpnia 2008 r., I OZ 
615/08, LEX nr 527807). 
W związku z powyższym, biorąc pod uwagę, że zawarty w skardze wniosek 
pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego z 
urzędu nie zawierał oświadczenia o ich nieuiszczeniu w całości lub w części, Sąd 
Najwyższy postanowił jak w pkt 2 sentencji.