III SO/Wa 146/05

III SO/Wa 146/05 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-03-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Lidia Ciechomska-Florek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ
Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska - Florek, , po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. H. Sp. z o.o. o wymierzenie grzywny Ministrowi Polityki Społecznej postanawia 1) wymierzyć organowi grzywnę w wysokości 2.000 zł (dwa tysiące złotych); 2) zasądzić od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Pismem z 5 października 2004 r., wniesionym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, P. H. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Ministra Polityki Społecznej z [...] września 2004 r. w przedmiocie określenia zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON.
Pismem z 15 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie, na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), przekazał Ministrowi Polityki Społecznej powyższą skargę wskazując, iż zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako P.p.s.a.), termin na przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przez organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi wynosi 30 dni.
Przedmiotowe pismo zostało doręczone 22 października 2004 r., zgodnie
ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru.
Pismem z 17 listopada 2005 r., P.H. Sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Polityki Społecznej, jej wysokość pozostawiając uznaniu Sądu.
Pismem z 5 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał Ministrowi Polityki Społecznej odpis wniosku o wymierzenie grzywny. Niniejsze pismo zostało doręczone organowi 8 grudnia 2005 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru). Minister Polityki Społecznej nie ustosunkował się do przedmiotowego pisma.
Sąd ponownie, przy piśmie z 3 stycznia 2006 r. przesłał organowi kopię wniosku o wymierzenie grzywny i ponownie wezwał organ do udzielenia odpowiedzi na skargę na decyzję Ministra Polityki Społecznej z [...] września 2004 r.
W piśmie z 25 stycznia 2006 r. organ odpowiedział na skargę oraz nadesłał akta przedmiotowej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 55 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Przepis ten zawiera regulację zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Unormowanie to pozostaje niewątpliwie w związku z powrotem do pośredniego trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego i ma zapobiec przetrzymywaniu skarg przez organy administracji publicznej (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, str. 150).
W uzupełnieniu trzeba wskazać, że ustawodawca pozostawił sądowi swobodę zastosowania tego środka ("sąd może") oraz umożliwił orzekanie na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 zdanie drugie P.p.s.a.).
Zastosowanie wspomnianego wyżej przepisu wymaga stwierdzenia, iż doszło do naruszenia art. 54 § 2 P.p.s.a., czyli organ administracji publicznej nie przekazał sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia.
W przedmiotowej sprawie, od doręczenia organowi pierwszego pisma Sądu przekazującego skargę, do nadesłania odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy minął rok i trzy miesiące. Organ zareagował dopiero na trzecie pismo Sądu wzywające do udzielenia odpowiedzi na skargę. Ponadto, w nadesłanej odpowiedzi na skargę, organ w żaden sposób nie ustosunkował się do wniosku strony skarżącej o wymierzenie grzywny oraz nie wyjaśnił powodów nieterminowego wywiązania się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a
W odniesieniu do wysokości wymierzanej grzywny, w art. 154 § 6 P.p.s.a. ustawodawca daje sądowi znaczną swobodę w jej kształtowaniu.
W piśmiennictwie wskazuje się na stopień winy organu oraz jego zachowanie po wniesieniu skargi/wniosku (B. Dauter, ..., dz. cyt., str. 353), jednakże takich przesłanek nie sposób wywieść z literalnego brzmienia tego przepisu. Niemniej każde orzeczenie w przedmiocie wymierzenia grzywny musi zawierać uzasadnienie co do jej wysokości, aby nie zostało uznane za arbitralne i dowolne. Taki nakaz wypływa z istoty wymiaru sprawiedliwości.
W przedmiotowej sprawie Sąd po rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych doszedł do przekonania, że zasadne będzie skorzystanie ze środka dyscyplinującego uregulowanego w art. 55 § 1 P.p.s.a., poprzez wymierzenie organowi grzywny w wysokości 2.000 zł. Wysokość grzywny ustalono biorąc pod uwagę okres czasu, jaki upłynął od wniesienia skargi do nadesłania odpowiedzi i akt sprawy przez organ, wartość przedmiotu zaskarżenia, aspekt prewencyjny i aspekt wychowawczy zastosowanego środka.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 i art. 154 § 6 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania postanowiono w oparciu o art. 220 i art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 210 § 2 P.p.s.a.