III SO/Kr 39/12

III SO/Kr 39/12 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2012-12-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-12-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Janusz Bociąga /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OZ 328/13 - Postanowienie NSA z 2013-05-08
Skarżony organ
Prezes Sądu
Treść wyniku
odrzucono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Art. 58 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 58 par. 3 w zw. z art. 64 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Sygn. akt III SO/Kr 39/12 Dnia 28 grudnia 2012r. P o s t a n o w i e n i e Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SSO del. Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie P o s t a n a w i a : odrzucić wniosek
Uzasadnienie
J. J. pismem z dnia 27 listopada 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wniosek o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie za naruszenie art. 4171 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U., nr 16, poz. 93 ze zm.) dalej k.c. w sprawie zakończonej wyrokiem tego Sądu z dnia 14 czerwca 2012 sygn. akt III SA/Kr 1134/11. W tej sprawie Sąd oddalił skargę J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 czerwca 2011r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Wnioskodawca jako podstawę wymierzenia grzywny wskazał art. 287 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Wniosek podlega odrzuceniu. Zakres kognicji sądów administracyjnych wyznacza art. 3 p.p.s.a. W § 1 tego przepisu stwierdza się. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) (2) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Natomiast art. 63 p.p.s.a. określa jeden ze sposobów wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, zgodnie z art. 63.p.p.s.a., postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek, jeżeli ustawy tak stanowią.
Stosownie do art. 64. p.p.s.a. wniosek składa się bezpośrednio do sądu, powinien on czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Z kolei przepisy na których opiera swoje żądanie wnioskodawca w sprawie mają brzmienie (art. Art. 417 k.c.)
§ 1. Za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa.
§ 2. Jeżeli wykonywanie zadań z zakresu władzy publicznej zlecono, na podstawie porozumienia, jednostce samorządu terytorialnego albo innej osobie prawnej, solidarną odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę ponosi ich wykonawca oraz zlecająca je jednostka samorządu terytorialnego albo Skarb Państwa.
Przepis ten stanowi podstawę dochodzenia odszkodowania za działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej nie będące orzeczeniem lub decyzją. Wniesienie pozwu do sądu powszechnego nie musi być poprzedzone dodatkowym postępowaniem ani działaniami strony.
Art. 4171. § 1. Jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie aktu normatywnego, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności tego aktu z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą.
§ 2. Jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Odnosi się to również do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie lub ostateczna decyzja zostały wydane na podstawie aktu normatywnego niezgodnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą.
§ 3. Jeżeli szkoda została wyrządzona przez niewydanie orzeczenia lub decyzji, gdy obowiązek ich wydania przewiduje przepis prawa, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności z prawem niewydania orzeczenia lub decyzji, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
Natomiast przepis art. 287 p.p.s.a. stanowi, że w przypadku, gdy sąd w orzeczeniu:
1) uchyli zaskarżoną decyzję, a organ rozpatrując sprawę ponownie umorzy postępowanie,
2) stwierdzi nieważność aktu albo ustali przeszkodę prawną uniemożliwiającą stwierdzenie nieważności aktu, stronie, która poniosła szkodę, służy odszkodowanie od organu , który wydał decyzję.
Sprawa, której dotyczy wniosek nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych. Skarżący wniósł o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w związku z wyrokiem oddalającym jego skargę w sprawie o sygn. akt SA/Kr 1134/11, a przepisy które wskazał jako podstawę swych żądań dotyczą odpowiedzialności za szkody wyrządzone wykonywaniem władzy publicznej. Przepis art. 287 p.p.s.a. określa sytuacje, w których strona może dochodzić odszkodowania na podstawie art. 417-4172 k.c. Właściwym do orzekania o odszkodowaniu jest sąd powszechny. Tak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 listopada 2011 r. sygn. akt II FZ 674/11 "przepis ten reguluje tryb dochodzenia roszczeń odszkodowawczych i nie mógł być zastosowany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny (...), gdyż, pomimo, że ustawa procesowa regulująca postępowanie przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi zawiera w powołanym przepisie podstawę prawną roszczeń odszkodowawczych, to jednak nie przyznaje sądom administracyjnym kompetencji do rozpoznawania spraw cywilnych o takie roszczenia."
"Wystąpienie z powództwem do sądu powszechnego o zasądzenie odszkodowania nie wymaga wcześniejszego stwierdzenia "we właściwym postępowaniu" niezgodności z prawem decyzji (art. 4171§ 2 k.c.). Warunek ten bowiem spełnia postępowanie określone w art. 287, będące w istocie prejudykatem" - tak "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. Bogusława Dautera i in., Wydawnictwo Zakamycze 2005, str. 657.
Poglądy przedstawione wyżej Sąd orzekający w sprawie niniejszej podziela. Zostały one również przedstawione w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt III SO/Kr 7/12.
Zatem skoro wniosek o wymierzenie grzywny, oparty na przepisie art. 287 p.p.s.a. regulującym podstawy odpowiedzialności odszkodowawczej w sytuacjach określonych tym przepisem, został wniesiony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie objętej właściwością sądów powszechnych, to taki wniosek podlega odrzuceniu. Podstawą prawną orzeczenia jest art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art.58 § 3 p.p.s.a., w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.
Sąd odrzuca wniosek, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wniosek odrzuca postanowieniem. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji.