III SO/Gl 6/26

III SO/Gl 6/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-08-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Wymierzenie grzywny
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 55 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 5 sierpnia 2026 r. sprawy z wniosku M.P. o ukaranie grzywną w trybie at. 55 § 1 p.p.s.a. Prezsa Ochotniczej Straży Pozarnej w N. za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi z 16 października 2025 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: 1. wymierzyć Prezesowi Ochotniczej Straży Pożarnej w N. grzywnę w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych); 2. zasądzić od Prezesa Ochotniczej Straży Pożarnej w N.na rzecz M.P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lutego 2026 r. M.P. (dalej zwany "wnioskodawca") złożył do tutejszego Sądu wniosek o wymierzenie grzywny Prezesowi Ochotniczej Straży Pożarnej w N. (dalej zwany "organ") za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie 15 dni skargi na bezczynność w zakresie informacji publicznej, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz.143, dalej w skrócie p.p.s.a.).
W odpowiedzi na wniosek organ poinformował, że 4 sierpnia 2025 r. drogą elektroniczną wnioskodawca złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczący lampy znajdującej się na budynku strażnicy OSP. Przedmiotowa sprawa miała charakter lokalny i wynikała z sytuacji sąsiedzkiej.
W odniesieniu do zarzutu nieprzekazania skargi z 16 października 2025 r., organ wyjaśnił, że skarga nie została przekazana do dalszego procedowania, gdyż najprawdopodobniej została zagubiona w dokumentacji prowadzonej przez ówczesnego prezesa, który obecnie nie pełni już tej funkcji.
Organ wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny lub odstąpienie od wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., gdyż organ nie działał celowo w złej wierze, zaś uchybienie cechuje się znikomą społeczną szkodliwością.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o wymierzenie grzywny okazał się zasadny.
W myśl art. 54 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art.54 §1).
Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem konsula oraz skargę na decyzję wydaną przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania odpowiednio przez ministra właściwego do spraw zagranicznych albo konsula (art.54 § 2).
Następnie stosownie do art. 55 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek wnioskodawcy może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1).
Natomiast art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi, że grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Jednocześnie w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2022 poz. 902- dalej: u.d.i.p.) ustawodawca skrócił termin przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. do 15 dni w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej.
Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca pismem z 16 października 2025 r. wniósł skargę na bezczynność organu w zakresie nierozpoznania wniosku z 4 sierpnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Po stronie organu powstał zatem wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., obowiązek przesłania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a w razie jego niewykonania w terminie — uprawnienie po stronie skarżącego do skutecznego złożenia wniosku o wymierzenie grzywny. W opisywanej sprawie piętnastodniowy termin przewidziany na przekazanie skargi upłynął 6 listopada 2025 r. Skarga przez organ nie została przekazana do dnia dzisiejszego.
W realiach analizowanej sprawy, biorąc pod uwagę czas przekroczenia ustawowego terminu ustanowionego na obligatoryjne przekazanie skargi sądowi przez organ oraz okoliczność, że organ do tej pory nie przekazał skargi sądowi, Sąd ocenia, że należało wymierzyć organowi grzywnę w wysokości 500 zł.
Przyjęty wymiar grzywny jest adekwatny do stopnia naruszenia przez organ ustawowego obowiązku terminowego przekazania skargi sądowi. Realizuje funkcje: dyscyplinującą, represyjną i prewencyjną, jakie ustawodawca przypisał tej instytucji, aby chronić prawo skarżących do sprawnej kontroli legalności działania organów administracji publicznej (por. szerzej uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. II GPS 3/09 dostępne w elektronicznym systemie LEX).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art.55 § 1 w zw. z art.154 § 6 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
O kosztach w punkcie drugim postanowienia orzeczono zgodnie z art. 200,
art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
O kosztach w punkcie drugim postanowienia orzeczono zgodnie z art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.