III SO/Gl 17/25

III SO/Gl 17/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-03-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ
Prokurator
Treść wyniku
Odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 30 marca 2026 r. sprawy z wniosku A. G. o wymierzenie Prokuratorowi Okręgowemu w Katowicach grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: odrzucić wniosek.
Uzasadnienie
Pismem z 11 września 2025 r. A. G. (dalej: "wnioskodawca") wniósł wniosek o wymierzenie Prokuratorowi Okręgowemu w Katowicach (dalej: "organ") grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z 18 września 2025 r. wezwano wnioskodawcę do uiszczenia wpisu od wniosku w kwocie 100 zł. Do wykonania powyższego zakreślono wnioskodawcy siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie wniosku.
Korespondencją z 24 września 2025 r. powyższe wezwanie zostało przesłane na adres ePUAP wnioskodawcy znajdujący się w aktach sprawy i doręczone adresatowi 10 października 2025 r. w trybie doręczenia zastępczego zgodnie z art. 46 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1691), dalej k.p.a., w związku z art. 158 ust. 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 3). Pismem z 9 października 2025 r. skarżący wniósł do tut. Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Wniosek, złożony w terminie do uiszczenia wpisu sądowego, został zarejestrowany w repertorium SPP pod sygn. akt III SPP/Gl 300/25.
Postanowieniem z 21 października 2025 r. starszy referendarz sądowy J. S. odmówiła stronie przyznania prawa pomocy. Natomiast postanowieniem z 7 stycznia 2026 r. tutejszy Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sadowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 23 stycznia 2026 r. wnioskodawca został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 22 września 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Strona została poinformowana, że od tego wezwania nie służą środki zaskarżenia. Korespondencja w tej sprawie została wnioskodawcy skutecznie doręczona 26 lutego 2026 r., ponownie zgodnie z powołanymi powyżej przepisami art. 64 § 6 k.p.a. w związku z art. 158 ust. 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych. Termin zatem wyznaczony do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 5 marca 2026 r. Tymczasem wpis do dnia dzisiejszego nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Wniosek podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym celu przewodniczący wydziału wzywa wnoszącego pismo (wniosek), aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia wniosku) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z powołanej regulacji wynika, że terminowe opłacenie wniosku stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. W myśl natomiast art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Wezwanie do uiszczenia wpisu od wniosku zostało przesłane na adres ePUAP wnioskodawcy i uznane za skutecznie doręczone 26 lutego 2026 r. Termin zatem wyznaczony do uiszczenia wpisu upłynął 5 marca 2026 r. Do chwili obecnej wpis nie został uiszczony.
Odnosząc się do wniosku o rozłożenie wpisu sądowego na raty Sąd stwierdza, że wniosek ten jest bezskuteczny.
Zgodnie z art. 229 § 1 p.p.s.a. należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywien, o których mowa w art. 55 § 1, art. 149 § 2 oraz art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami.
Sąd wyjaśnia, że powyższy przepis odnosi się wyłącznie do należności orzeczonych przez Sąd w prawomocnym orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, nie ma natomiast zastosowania do tych opłat, w stosunku do których obowiązek ich uiszczenia powstaje z mocy prawa (tak również np. w postanowieniach NSA z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt I OZ 765/11, z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt I FSK 592/07). Nieopłaconego wpisu od skargi nie można uznać za nieuiszczoną należność orzeczoną przez sąd, a zatem nie jest możliwe rozłożenie go na raty na podstawie art. 229 § 1 p.p.s.a. Sąd zaznacza przy tym, że przepisy p.p.s.a nie przewidują jakiejkolwiek możliwości prawnej rozłożenia wpisu od skargi na raty czy też odroczenia jego zapłaty.
Sąd ponadto wyjaśnia, że złożenie wniosku o rozłożenie na raty wpisu sądowego od wniosku pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia tego wpisu.
Bieg 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku może być przerwany jedynie zażaleniem lub wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy do strony skierowano wezwanie z art. 220 § 1 p.p.s.a., a nie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia.
Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania skarżący nie uiścił wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie grzywny, zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zobligowany był do jej odrzucenia, o czym orzeczono na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.