III SO/GD 20/25

III SO/Gd 20/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-12-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Bartłomiej Adamczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku
Odrzucono wniosek - kończące SO, SPP
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w Gdańsku o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu postanawia odrzucić wniosek.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 listopada 2025 r., wniesionym za pośrednictwem Komendanta Placówki Straży Granicznej w Gdańsku, D. K. (zwany także "wnioskodawcą") wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji wskazanego organu o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu.
Uzasadniając wniosek D. K. opisał przebieg dotychczasowego pobytu w Polsce oraz podkreślił wolę dalszego w niej przebywania.
Z pisma Komendanta Placówki Straży Granicznej w Gdańsku dotyczącego przekazania wniosku D. K. wynika, że wniosek dotyczy decyzji tego organu z dnia 11 października 2025 r., wydanej względem wnioskodawcy w związku z zaistnieniem przesłanki z art. 302 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j:. Dz. U. z 2025 r., poz. 1079).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - zwanej w skrócie: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podkreślenia wymaga jednak, że z zacytowanych przepisów jasno wynika, iż warunkiem zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym ochrony tymczasowej jest skuteczne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na określoną czynność bądź akt, m.in. decyzję ostateczną kończącą postępowanie administracyjne w sprawie. W niniejszym przypadku, na dzień rozpoznania złożonego wniosku, do tutejszego Sądu nie wpłynęła skarga dotycząca kontroli legalności rozstrzygnięcia, którego wstrzymania wykonania dotyczy przedmiotowy wniosek. Nawet jednak gdyby ten skutek nastąpił, to wniesiona na wskazany we wniosku akt skarga - jako dotycząca rozstrzygnięcia organu I instancji (art. 310 ustawy o cudzoziemcach) - i tak podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna. Skarga do sądu administracyjnego przysługuje bowiem co do zasady od decyzji organu odwoławczego. Z uzasadnienia złożonego wniosku wynika ponadto, że występując z niniejszym wnioskiem wnioskodawca złożył dopiero odwołanie, które nadal oczekuje na rozpatrzenie, a więc ostateczna decyzja kończąca postępowanie administracyjne w sprawie nie została jeszcze wydana.
Wobec niewydania zaskarżalnej do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego i niewniesienia na nią skargi, procedowanie przez Sąd w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji jest niedopuszczalne. Innymi słowy, Sąd w niniejszej sprawie nie jest władny do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia wniesionego przez wnioskodawcę wniosku.
Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wskazane w punktach od 1 do 5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznając, że złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania wskazanej przez stronę decyzji przed wniesieniem skargi do Sądu jest niedopuszczalne - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.